Tibetan
་ཆེ། །ཞི་བ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །དེང་འདིར་གཅིག་ཏུ་ཕན་པའི་བློས། །བཤད་མོད་ཉེས་པ་གང་མཆིས་ཏེ། །བདག་ནི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་རྨོངས། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ༌། །འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །དེས་ནི་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ལྟའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ཀུན་འཇུག་ནུས། ༈ །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཞེས་པ་སྔར་དེ་བཤད་པའི་རྗེས་ཐོག་དེ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ནས་གཞན་ཡང་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་གཉེར་བ་དག་གིས་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི། དང་པོར་གང་དུ་བསྒོམ་པའི་གནས་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཆེས་མཆོག་ཡིན་མོད། གཅིག་ཏུ་དེ་ལྟར་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ན་འདུག་གམ་ཡང་ན་བས་མཐར་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ སྤུན་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྒོམ་པའི་གང་ཟག་ནི་གཙོ་བོར་ནང་གི་ནང་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་ཉིད་ཡིན་མོད། གཞན་ཡང་མཉམ་པར་འཇོག་ཀྱང་རུང༌། འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་རུང༌། ཞེས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པ་ནི། དཀའ་ཐུབ་པ་དང་འདོད་ལྡན་ཀུན་རུང་བར་མཚུངས་ཏེ། མདོར་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་བདག་སྔོན་དགེ་བ་མ་བསགས་ཞེས། །ཞུམ་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱ་སྟེ། །མི་གང་ལམ་འདི་ཐོས་གྱུར་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཡང་མཐུ་དང་ལྡན། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུན་རིང་མོར་བསླབ་པ་མདོར་ན་དག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དང༌། ལས་དང་པོ་པ་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཡན་ཆོད་ཀྱང་འདི་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དབང་པོ་དང་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ཡང་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། རེ་ཞིག་དང་པོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དགྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་བདག་རང་ལ་གནོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དགྲ་ལ་སོགས་པའི་དྲིན་དྲན་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེ། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ སྐྱེ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་གྱུར་ན། ཕ་མ་དང་དགྲ་སོགས་ག
Chinese
大哉！寂天等之，事物等皆皈依。今以饶益之心，虽说若有错谬处，我于所知皆愚昧。然则修习之理，于此无有错谬。于此三摩地安住者，彼如善妙珍宝。三摩地等皆能入。༈。今略说少分修习世俗菩提心之理。其后，言“其后”者，谓于前所说之后，当说也。非是如修习次第而显示。其中，其后，又具慧求菩提者，于此当一力勤奋。初，于何处修习之处，虽云前说者最为殊胜。然亦非必如是，居家或于边地皆可，如一切度母及，婆罗门 成兄弟等。修习者，主要乃于内而善安住。然亦可平等安住，或可享用欲乐。如是，初入世俗菩提心，苦行者与具欲者皆可，总而言之，于有情地狱者亦可生起。是故，莫以我昔未积善为由，而自灰心。何人若闻此道，彼等一切皆具力。此非仅是道之部分阶段，长时修习，总而言之，安住于清净地者及，初业者甫发心乃至，皆当修习此。然则，由根器与道之差别，所缘与行相各异也。今略说彼之修习之理，略言之，初当于一切有情修习慈悲。其中，初于有情中，当于怨敌等修习忍辱。如是之慈悲，为免为缘所夺，无论何者有情，忆念以损我之心而杀害我之怨敌等之恩德，生起慈爱之心。于彼生起慈悲。若彼仍未于相续中生起，未领会，父母与怨敌等
English
Great! I take refuge in things like Shantideva. Now with a mind of benefit, although there may be errors in what is said, I am ignorant of all that is to be known. However, there is no mistake in this way of practice. Whoever abides in this samadhi, it is like a good and precious jewel. All samadhis and others can enter. ༈. Now, let me briefly explain a little about how to cultivate the mind of conventional bodhicitta. The word "then" means that after what has been said before, it should be said. It is not shown in the order of practice. Among them, then, those who are wise and seek enlightenment should strive diligently in this. First, the place where to practice, although it is said that the place mentioned earlier is the most excellent. But it is not necessary to be like that, whether staying at home or in a remote place, like all Taras and, Brahmins become brothers and so on. The practitioner should mainly abide well within. However, one can also abide equally, or one can enjoy sensual pleasures. Thus, the initial entry into the conventional bodhicitta is the same for both ascetics and those with desires. In short, it can also arise in sentient beings in hell. Therefore, do not be discouraged by saying that I have not accumulated merit in the past. Whoever hears this path, all of them have power. This is not just a part of the path, practicing for a long time, in short, those who dwell in the pure land and, beginners who have just generated the mind of enlightenment, should practice this. However, due to the difference in faculties and paths, the objects and aspects are different. Now, let me briefly explain the method of practicing it. Briefly speaking, one should first cultivate compassion for all sentient beings. Among them, first among sentient beings, one should cultivate patience towards enemies and so on. Such compassion, in order to avoid being taken away by conditions, no matter what sentient being, remembering the kindness of enemies and so on who kill me with the intention of harming me, generating a loving heart. Compassion arises in them. If it still does not arise in the continuum, not understanding, parents and enemies, etc.
Tibetan
ཟུགས་བརྗེ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ་ཡང་ན་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གཙོ་བོར་མི་བསམ་པར་འགྲོ་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཕྱིས་ནས་ངེས་པར་སྙིང་རྗེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་སྙིང་རྗེ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་རང་གི་དོན་ཉིད་སེམས་པས་ན་གཞན་དོན་ལ་བཏང་སྙོམས་པར་འགྱུར་བས་གནོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པ་ཡང་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ། གཞན་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པས་ཁྲོ་བའམ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པར་དཀའ་བ་མེད་པར་དུ་མ་འབད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡིད་སྐྱོ་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ལ། སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་དེ་དག་བཟོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐབས་དེ་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་དུ་འབད་ན་རིམ་གྱིས་ཏེ། གང་ཟག་དབང་པོ་དམན་པས་དང་པོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་བྱ་སླ་བའི་སྦྱིན་པ་སོགས་ལ་འབད་ན། ཕྱི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་ པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལ། །འདྲེན་པའི་ཐོག་མར་སྦྱོར་བ་མཛད། །དེ་ལ་གོམ་ནས་ཕྱི་ནས་ནི། །རིམ་གྱིས་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང༌། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། གང་ཚེ་རང་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཚོད་སོགས་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་ནས། །དེ་ཚེ་ཤ་ལ་སོགས་གཏོང་བ། །དེ་ལ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱན་ལས། གྲངས་དང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་གོ་རིམ་དང༌། །ངེས་པའི་ཚིག་དང་གོམས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། །དེ་དག་རབ་དབྱེ་བསྡུ་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཡོན་ཏན་ཕན་ཚུན་རྣམ་ངེས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལས། །འདིར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། མཚན་ཉིད་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། གྲངས་ངེས་དང༌། གོ་རིམ་དང༌། ངེས་ཚིག་དང༌། འབྲས་བུའོ། །སྡོམ་ནི། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་ངོ་བོ་དང༌། །གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་ཚིག་འབྲས། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། རྗེ་བཙུན་གྱིས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་དེ་རྣམ་གསུམ། །དེ
Chinese
或者应当修习变相，或者暂时不思苦难为重，修习慈心，思维若众生得乐岂不甚妙。之后务必精勤修习悲心，否则菩提心不会增长。如是欲安置一切众生于菩提，故须修习悲心。若无悲心，则唯思自利，故于利他之事则会变得漠不关心，故亦须精勤于忍耐压迫和痛苦。否则亦会从无上菩提中退转，因他人加害而生嗔恨或沮丧，以及为了菩提而在无数劫中不辞辛劳地努力。若因此而灰心丧气，则不能成就伟大的菩提。具有无与伦比的悲心之人则能忍受这一切。这些是不退失菩提心并使其增长的方法。如是若精勤于这些方法，则可循序渐进。资质较差之人，最初应努力于各自易于修持的布施等，之后再如实修学一切波罗蜜多。如是云：蔬菜等布施，导师初行施，于此渐熟习，后渐舍自身。其理由是：何时于自身，生起如菜等想，彼时舍身等，于彼何难哉？如是于《波罗蜜多品类庄严论》中云：数及彼之相，次第与决定，词及习功德，彼等善分别，摄与不合方，功德互相定。如是等广说。此处略而言之，即：体相、分类、本体、定数、次第、决定义、果。摄为：体相分类本体与，数及次第决定义，果。其中第一，尊者云：布施违品衰损与，无分别智慧具，圆满一切诸希欲，有情异熟彼三种。彼
English
Or one should practice transforming appearances, or for the time being, without thinking of suffering as the main thing, practice loving-kindness, thinking how wonderful it would be if all beings were happy. Afterwards, one must definitely diligently practice compassion, otherwise the mind of enlightenment will not grow. Thus, wishing to place all beings in enlightenment, one must practice compassion. Without it, one only thinks of one's own benefit, so one becomes indifferent to the benefit of others, so one must also diligently endure oppression and suffering. Otherwise, one will also regress from the unsurpassed enlightenment, becoming angry or discouraged when harmed by others, and striving tirelessly for enlightenment through countless eons. If one becomes discouraged by this, one will not achieve great enlightenment. Those who possess incomparable compassion will be able to endure all of this. These are the methods for not losing the mind of enlightenment and for making it grow. Thus, if one diligently strives in these methods, one can gradually progress. Those of lesser faculties should first strive in giving and so on, which are easy for each individual to practice, and then one should truly study all the perfections. As it is said: Giving vegetables and so on, the teacher first practices giving, gradually becoming familiar with this, and then gradually giving away one's own flesh. The reason for this is: When one has the thought of one's own body as being like vegetables and so on, what difficulty is there in giving away one's flesh and so on? Thus, in the Ornament for the Categories of the Perfections, it is said: Number and its characteristics, order and determination, word and habitual qualities, these are well distinguished, collection and disagreement, qualities are mutually determined. Thus and so on is extensively explained. Here, to speak briefly, they are: characteristics, divisions, essence, definite number, order, definitive word, and result. Summarized: Characteristics, divisions, essence, number and order, definitive word, and result. Among these, the first, the venerable one said: Giving, the opposite of decline and, possessing non-discriminating wisdom, fulfilling all desires, sentient beings' ripening, these three.