Tibetan
རབས་དག་བསྐང་བར་འོས་ལ། གང་ཡང༌། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ནི། རྒྱལ་སྲས་ཤིན་ཏུ་ལས་དང་པོ་པས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཡོན་རྣམ་པར་མ་སྤངས་པས་ནི། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཙམ་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲོགས་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོབས་མ་ཉམས་པས། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱད་པར་འོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སྤྱད་པ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་ཅི་སྟེ་མི་ནུས་ན། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་སྟེ་ནམ་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་ལྷག་པར་ཟིལ་གྱིས་མ་མནན་པར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང༌། དེའི་ཚུལ་ཡང༌། ཟླ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྦྱྀན་སོགས་ཆོས་གསུམ་འདི་དག་ཕལ་མོ་ཆེར། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱིམ་པའི་སྔ་མ་གསུམ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་པའི་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་གཙོ་ཆེར་བསླབ་པར་གསུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་པས་སྦྱྀན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་སློབ་ཅིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་ཕལ་ཆེར་ལ་ཕྱིས་སློབ་ཅིང་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་ཕྱིན་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་སྤང་དགོས་པས་སྦྱིན་པ་དང༌། བསྲུང་བྱ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་དགོས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་ལ་གནས་པས་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པ་ཡང་འགྲུབ་པས་ན། དང་པོ་གསུམ་ལ་གནས་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་རྩོལ་བ་ཆེས་ཆེན་པོས་འབད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་སླེབ་པར་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པས་འགྲུབ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྒྱལ་སྲས་ཤནྟ་དེ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཤེས་བྱས་ནས། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཤིང༌། དགོང་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཞི་གནས་དང༌། །ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱས་པས་ནི། །མཚན་མའི་མཆིང་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆི་བས་གྲོལ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་པས་ནི། མང་དུ་སྨྲ་བ་ངལ་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན། ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང༌། ཞི་བའི་ལྷ་ཆེན་པོས། ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདོད་ཡོན་ལ་མ་ཆགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དུ། ཇི་སྐད་དུ། འདོད་ལྡན་ལ་ལ་ལུས་ཀྱང་བཅད། ཁ་ཅིག་གསལ་ཤིང་རྩེ་ལ་བཙུག །ཞེས་པ་དང༌། བྱིས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་སྤྱོད་ན། །ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །སྐལ་མི་མཉམ་པར་འཁྲིད་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་བརྟེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་གྱིས་ནི་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དགའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཕན་པར་སྨྲས་ན་ཁྲོ་བར་བྱེད། །བདག་ཀྱང་ཕན་ལས་བཟློག་པར་བྱེད། །དེ་དག་ངག་ནི་མ་ཉན་ན། ཁྲོ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱིས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཞེས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང༌། །དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་བརྟེན་པ། །དེས་ནི་ཕུང་བར་འགྱུར་བར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་ནི་ཉེས་མང་ཅན། །ནམ་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་གནས། །འཇོ་སྒེག་འཐབ་དང་ཀླག་ ཅོར་ཅན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཧཱ་ཙརྱ་ཤནྟ་དེ་བས། མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་མཉམ་ལ་འགྲན། །དམའ་ལ་ང་རྒྱལ་བསྟོད་ན་དྲེགས། །མི་སྙན་བརྗོད་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ། །ནམ་ཞིག་བྱས་ལ་ཕན་པ་འཐོབ། །ཅེས་དང༌། ནགས་ན་རི་དྭགས་བྱ་རྣམས་དང༌། །ཤིང་རྣམས་མི་སྙན་བརྗོད་མི་བྱེད། །འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དེ་དག་དང༌། །ནམ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་བདག་གནས་འགྱུར། གཞན་ཡང་ནམ་ཞིག་རྒྱབ་ཏུ་མི་ལྟ་ཞིང༌། །ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ། །ས་ཕྱོགས་བདག་གིར་གཟུང་མེད་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡངས་རྣམས་སུ། །རང་དབང་སྤྱོད་ཅིང་ཆགས་མེད་པར། །ནམ་ཞིག་བདག་ནི་གནས་པར་གྱུར། །ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་ཉེ་ཚེ་དང༌། །ཀུན་ལ་མི་མཁོའི་གོས་འཆང་ཞིང༌། །ལུས་འདི་སྦ་བ་མ་བྱས་ཀྱང༌། །འཇིགས་མེད་གནས་པར་ནམ་ཞིག་འགྱུར༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་མདོར་བསྡུ་ན། རྟག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་གནོད་བྱེད་མང༌། །ཀྱེ་མ་ནམ་ཞིག་འདི་ལས་ཐར་འགྱུར་ཞེས། །བློ་ལྡན་དེ་ནི་དབེན་པ་འཚོལ་བར་བྱེད། །ཉེས་མང་ཁྱིམ་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤངས། །ཞེས་སྨྲས་པའོ། གནོད་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་དེ་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་དུ། ཁང་སྟོང་ཤིང་དྲུང་ཕུག་དག་ཏུ། །གང་དུ་ཇི་སྲིད་འདོད་གནས་
Chinese
理应圆满一切世代。任何，对于胜义菩提心而言，初学菩萨并非如此，因为没有完全舍弃欲望，连一丝一毫的专注都无法成就。如是菩萨以菩萨之友——慈悲和力量不减退，菩提行，即为了菩提所应行持的。其中，菩提是无上之境，因此行持也是无上的，布施等广大之事应真实行持，若不能，也应以意念恒常行持，即任何时候都不被烦恼所胜。其方式也如月称论师所说：布施等三种法，多为善逝赞叹居家者。如是说。 居家者的前三者和出家者的后三者主要应学习，即居家者主要学习布施，而戒律和忍辱则应稍后学习和进入。出家之后，因为出家后必须依靠清净的活命，必须舍弃享用，所以是布施；所守护的戒律之主是安住于别解脱戒，所以是戒律；安住于四种沙门法，也能成就对损害的忍耐，所以是忍辱。安住于前三者，为了努力修持闻思修三者，必须极度努力，所以能成就后三者，这是就菩萨而言的。现在略为广说修持胜义菩提心的次第，即以止观道的次第成就。如是说：圣天菩萨云：以具足止的观，知能摧毁烦恼。如是说，并且《解深密经》中也如是说：瑜伽士修止观，能从相执和恶趣死中解脱。如是。如是，以止息烦恼，以观遣除所知障，多说则疲劳。
English
It is proper to fulfill all generations. Whatever, for the ultimate Bodhicitta, it is not so for the very first Bodhisattva, because without completely abandoning desires, even a single point of concentration cannot be achieved. Thus, the Bodhisattva, with the compassion and strength of a Bodhisattva friend undiminished, the Bodhisattva conduct, that is, what should be practiced for the sake of Bodhi. Among them, Bodhi is the supreme state, therefore the practice is also supreme, generosity and other great things should be practiced in reality, and if not, it should always be practiced in mind, that is, never be overcome by afflictions. The way of it is also as Chandrakirti said: These three dharmas, such as generosity, are mostly praised by the Sugatas for householders. As it is said. The first three for householders and the last three for renunciates should be mainly studied, that is, householders mainly study generosity, while discipline and patience should be studied and entered later. After renunciation, because after renunciation one must rely on pure living, one must abandon enjoyment, so it is generosity; the main discipline to be protected is abiding in the Pratimoksha vows, so it is discipline; abiding in the four Samana dharmas, one can also achieve patience with harm, so it is patience. Abiding in the first three, in order to strive to practice the three of hearing, thinking, and meditation, one must make great efforts, so one can achieve the last three, this is in terms of Bodhisattvas. Now, to explain in a little more detail the order of cultivating the ultimate Bodhicitta, it is achieved by the order of the paths of Samatha and Vipassana. As it is said: Arya Deva said: With Vipassana endowed with Samatha, knowing that it can destroy afflictions. As it is said, and it is also said in the Sandhinirmocana Sutra: Yogis cultivate Samatha and Vipassana, and can be liberated from the clinging to signs and the death of evil realms. Like that. Thus, by pacifying afflictions with Samatha, and by removing the obscurations of knowledge with Vipassana, it is tiring to say more.
Chinese
总之，关于修习止观的方法，寂静天神曾说：“首先，要寻找的止观，应在没有世俗牵绊的地方显现和实现。”正如他所说，不执着于欲望是先决条件。因此，正如所说：“有些人为了欲望甚至献出生命，有些人被绑在尖锐的树枝上。”以及“如果与孩童分享相同的命运，必将堕入恶道。如果引导他们走向不同的命运，依赖孩童又有何用？一瞬间可能成为朋友，片刻之间又可能变成敌人。对快乐之事感到愤怒，很难让每个人都满意。如果说有益的话，他们会生气，我也会做与有益之事相反的事。如果不听这些话，愤怒会导致堕入恶道。”以及“与孩童交往，会必然产生赞美自己、诽谤他人、喜欢轮回之语等不善之事。如此依赖自己和他人，最终只会导致毁灭。”正如他所说。因此，正如所说：“家是充满过患的地方，永远是罪恶行为的场所，充满诱惑、争斗和喧嚣。”此外，玛哈阿阇黎寂天菩萨说：“对高于自己的人嫉妒，对与自己平等的人竞争，对低于自己的人傲慢，受到赞扬时骄傲自满，听到不悦耳的话语时会生气。何时才能从所做之事中获得利益？”以及“在森林里，动物和鸟类，树木都不会说不悦耳的话。何时才能与那些相处愉快的事物一起居住？”此外，何时才能不再回头看，变得没有执着？在没有被占有的地方，在自然广阔的地方，自由自在地生活，没有执着？何时才能住在那里？拿着钵等必需品，穿着所有人都不需要的衣服，即使不隐藏这个身体，何时才能住在无畏之地？”正如他所说。简而言之，总是受到压倒性的伤害，唉，何时才能从中解脱？有智慧的人会寻找僻静之处，抛弃充满过患的家，不被恶魔吞噬。正如他所说。“他会去到没有伤害的地方。”正如他所说，出自同一本书：“在空旷的房屋、树下、洞穴里，无论在哪里，只要喜欢，都可以居住。
English
In short, regarding the method of practicing tranquility meditation, the great deity of peace, Shantideva, said, "First, the tranquility to be sought should appear and be accomplished in a place without worldly attachments." As he said, not being attached to desirable objects is a prerequisite. Therefore, as it is said, "Some even cut off their bodies for the sake of desire, some are impaled on sharp branches." And "If you share the same fate with children, you will surely fall into evil destinies. If you lead them to a different fate, what is the use of relying on children? One moment you may become friends, and in an instant, you may become enemies. Being angry at pleasant things, it is difficult to please everyone. If you say something beneficial, they will get angry, and I will do the opposite of what is beneficial. If you do not listen to these words, anger will lead to falling into evil destinies." And "Associating with children will inevitably lead to unwholesome things such as praising oneself, slandering others, and enjoying talk about samsara. Thus, relying on oneself and others will only lead to ruin." As he said. Therefore, as it is said, "Home is a place full of faults, always a place of sinful deeds, full of seduction, strife, and clamor." Furthermore, Mahācārya Śāntideva said, "Jealousy towards those higher than oneself, competition with those equal to oneself, arrogance towards those lower than oneself, pride when praised, anger when unpleasant words are spoken. When will I ever benefit from what I have done?" And "In the forest, animals and birds, trees do not speak unpleasant words. When will I ever live together with those things that are pleasant to be with?" Furthermore, when will I ever stop looking back, become without attachment? In places that are not possessed, in naturally vast places, living freely and without attachment? When will I ever dwell there? Holding necessities such as a begging bowl, wearing clothes that no one needs, even without hiding this body, when will I ever dwell in a place of fearlessness?" As he said. To summarize, always being overwhelmed by harm, alas, when will I ever be liberated from this? The wise seek solitude, abandon the home full of faults, and are not devoured by demons. As he said. "He goes to a place without harm." As it is said, from the same book, "In empty houses, under trees, in caves, wherever one desires, one can dwell.