Tibetan
། །དེ་ རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབས་ཏེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ན། ཐོག་མར་ཚ་གྲང་ལ་སོགས་རྐྱེན་ཕྲན་བུ་ལ། ཧཱུཾཾཾ་གི་སྒྲས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་སྐྱེལ་བ་དང༌། དེ་ནས་ཆགས་སྡང་བདེ་སྡུག་འཇིགས་སྐྲགས་སོགས་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད། ཧཱུཾ་གི་སྒྲས་དབྱིངས་སུ་གཅོད་པས། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སྒོམ་ཞིང༌། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་དང༌། ཚོགས་འདུས་དང༌། འདྲེ་གདོན་གྱི་གནས་རྣམས་སུ་སྨྱོན་པར་བརྫུས་ཏེ་ཕྱིན་པ་ན། དེར་འདྲེ་གདོན་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང༌། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་སྨད་སོགས་རྐྱེན་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཧཱུཾ་གི་སྒྲས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ་ལོ། ། གཉིས་པ་བི་རུ་པའི་ལུགས་ལ་ཡང༌། ལས་དང་པོ་པའི་ཉམས་ལེན་དང༌། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་རྐྱེན་དང་བསྲེ་བ་དང༌། མཐར་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བ་སྟེ། སྔར་བཞིན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན་གྱི་ཕ་མ་ཡིན། འདི་དག་གིས་བསྐྱེད་པའི་གནོད་པ་བདག་ལ་བྱུང་བའང༌། སྐྱེ་ཤི་འཕོས་ནས་ངོ་མ་ཤེས་པས་ལན་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་སྙིང་རྗེ་དྲག་ཏུ་སྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །དེ་ནས་བདག་བདེ་བ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བར་འདོད། བདག་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པས། དེ་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་གཉིས་པ་དང༌། དེ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་པས་སེམས་དཀྲུགས་ཏེ་ལས་བསགས། དེས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པ་དང༌། དེ་ནས་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ། དེ་དག་གིས་མྱོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན། སེམས་ལས་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། དམིགས་སྐོར་དང་པོ་དང༌། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེ་ནས་སྟོང་པའི་ངང་ལས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུར་ལམ་
Chinese
那些依次学习并熟练之后，首先对于冷热等微小因缘，以吽（ཧཱུཾ，梵文：हूँ，罗马转写：hūṃ，意为：吽）的声音送入无分别的法界中。之后贪嗔、苦乐、怖畏等一切生起之门，以吽（ཧཱུཾ，梵文：हूँ，罗马转写：hūṃ，意为：吽）的声音断于法界中。在自己的家中修习，之后去往坟场、集会处、鬼神之地等处，假装疯癫而行。在那里，鬼神的幻术，以及人们的赞毁等一切好坏因缘，都以吽（ཧཱུཾ，梵文：हूँ，罗马转写：hūṃ，意为：吽）的声音送入无分别的法界中。第二，毗如巴的宗派中，也有初学者的修习，在自己的家中与因缘相混合，最终在坟场等地游历。如前一样分三部分。第一部分中，有修慈悲和修空性两种。第一种是：一切众生都是有恩的父母，这些众生所造成的损害发生在我身上，也是因为生死流转而互不相识的缘故。如此思索而猛烈修习慈悲，这是第一座。之后，如同我想要快乐一样，一切心也想要快乐；如同我不想要痛苦一样，一切众生也不想要痛苦。如此，如同虚空般无边的众生，愿他们具有快乐和快乐之因！愿他们远离痛苦和痛苦之因！如此思索而修习，这是第二座。之后，众生被烦恼扰乱心绪而积业，因此在轮回中流转而感受痛苦，真是可怜啊！如此思索而修习，这是第三座。之后，从胜义谛上来说，众生也不是真实成立的，他们所感受的痛苦也不是真实成立的，自性是空性，虽然如此却不明白而感受痛苦的这些众生，真是可怜啊！如此修习，这是第四座。第二种是：一切显现都是自己的心，没有丝毫在心之外成立的事物。如此修习，这是第一座。之后，心之自性也未成立，远离一切执著，安住于空性之中。之后，从空性之中，一切显现都作为本尊身而显现。
English
After those have been gradually taught and become accustomed to it, first, for minor conditions such as heat and cold, by the sound of Hūṃ (ཧཱུཾ，梵文：हूँ，Romanization: hūṃ, meaning: Hūṃ), they are transported into the realm of non-conceptualization. Then, all arising gates such as attachment, hatred, pleasure, pain, fear, and terror, are severed into the realm by the sound of Hūṃ. Meditating in one's own home, and then going to charnel grounds, assemblies, and places of ghosts and demons, pretending to be mad. There, all good and bad conditions such as the magic of ghosts and demons, and the praise and blame of people, are transported into the realm of non-conceptualization by the sound of Hūṃ. Secondly, in the tradition of Virupa, there is also the practice for beginners, mixing with conditions in one's own home, and finally wandering in charnel grounds and other places. As before, there are three parts. In the first part, there are two: meditating on compassion and meditating on emptiness. The first is: all sentient beings are kind parents. The harm caused to me by these beings is also because we do not recognize each other due to the transmigration of birth and death. Thinking in this way, one intensely meditates on compassion. This is the first session. Then, just as I desire happiness, all minds also desire happiness. Just as I do not desire suffering, all sentient beings do not desire suffering. Thus, may all sentient beings, as vast as the sky, be endowed with happiness and the cause of happiness! May they be separated from suffering and the cause of suffering! Meditating in this way is the second session. Then, sentient beings are disturbed in their minds by afflictions and accumulate karma. Because of this, they wander in samsara and experience suffering. How pitiful! Meditating in this way is the third session. Then, in the ultimate sense, sentient beings are not truly established, and the suffering they experience is not truly established. Their nature is emptiness, but although it is so, they do not realize it and experience suffering. How pitiful these sentient beings are! Meditating in this way is the fourth session. The second is: all appearances are one's own mind. There is nothing whatsoever established apart from the mind. Meditating in this way is the first session. Then, the essence of the mind is also not established. It is free from all grasping and abides in the state of emptiness. Then, from the state of emptiness, all appearances arise as the bodies of deities.