Tibetan
་ཉིན་མཚན་དུ། སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག །རྟོགས་པ་མ་འདྲེས་པ་དྲུག །ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་གསུམ། འཕྲིན་ལས་མ་འདྲེས་གསུམ་སྟེ། བཅོ་བརྒྱད་ནི་ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་དེ། སྤྱོད་པ་དང་ནི་རྟོགས་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། སྐུ་གསུམ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཆེ། མཐར་ཐུག་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་སམ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱ་དང་བཞི་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་སྤོངས་པ་ཙམ་དང༌། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་མི་ལ་སོགས་པའི་གདུལ་བྱ་མང་པོའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་དང༌། གྲོང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སེམས་ ཅན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་དང་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་འགྱུར་རྒྱུན་སྤྱོད་པའི་མཐུ་སྤྱོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་རྒྱལ་པའི་ཉོན་མོངས་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། སྤྱིར་སྨོན་ནས་ཙམ་ཤེས་པ་ནི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ཤེས་པར་སྨོན་ནས་དེ་ཤེས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སྨོན་པ་ཤེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཐོག་པ་མེད་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། མཐའ་ཡས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་འདྲི་བ་ཀུན་གྱི་ལན་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འདེབས་པར་ནུས་པ་སྟེ། ཆོས་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཞེད་དེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ཆགས་མི་མངའ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་པར་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་རྟག་པར་བཞུགས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྣང་བ་ཅི་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་རྒྱུ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནས། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་འཕྲིན་ལས་གང་གདུལ་བྱ་གང་ལ་འདུལ་བའི་རྣམ་པ་གང་དང་གང་གི་དུས་གང་གི་དུས་གང་གི་ཚེ་འདུལ་བའི་བྱ་བ་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་སྣང་བ་དང་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་འདུལ་པའི་རྣམ་པ་སྐུ་དང་གསུང་གི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱ
Chinese
日日夜夜中，不共行六种，不共证悟六种，不共智慧三种，不共事业三种，这十八种是唯有佛陀才有的十八不共法，即行持和证悟，以及获得三身的大菩提后，为了断除一切众生的疑惑，即是遍知一切相，三身的菩提大。最终极的光明智慧或法蕴即是所谓的法身，这些无漏的百四十章法被认为是自性的总摄之法。第三，无烦恼，声闻的无烦恼是指，仅仅断除了产生烦恼的过失，并且不对烦恼的生起做对治，对于弥拉日巴等众多所化众生的烦恼完全断除，以及在城镇等地，众生彼与彼的烦恼生起和将生起时，恒常运用神通的等持，那是国王的无烦恼。众生们是所有一切的。普遍发愿后稍微知晓，是指对二谛所摄的所知事物，无论任何一个，发愿知晓后而知晓，这是因为愿力先行的缘故而知晓愿望。佛陀的从愿而知是任运成就显现，断除了贪执，对所知事物没有障碍，恒常安住于等持，能够于一瞬间回答无边疑惑的提问，被认为是五法殊胜。任运成就且无贪执。第四，如果佛陀为了众生的利益，不忘失地普遍恒常安住，那为何不显现于一切众生呢？能见到佛陀的因，如信心等善根完全成熟后，从那时起，无论是身等事业，无论以何种方式调伏何种所化众生，在何时以何种行为调伏对所化众生有益，那时，显现于世间的佛陀，以及对所化众生调伏的方式，身语的各种姿态，都会显现。
English
In the days and nights, there are six unshared conducts, six unshared realizations, three unshared wisdoms, and three unshared activities. These eighteen are the eighteen unshared dharmas that only the Buddha possesses, namely conduct and realization, and after attaining the great Bodhi of the three bodies, in order to dispel the doubts of all sentient beings, it is the omniscience of all aspects, the great Bodhi of the three bodies. The ultimate clear light wisdom or the aggregate of dharmas is called the Dharmakaya, and these one hundred and forty chapters of uncontaminated dharmas are said to be the dharmas that are the essence of self-nature. Third, no affliction, the no affliction of the Shravakas means, only eliminating the faults of arising afflictions, and not doing anything to counteract the arising of afflictions, for many disciples such as Milarepa, the afflictions are completely eliminated, and in towns and other places, when the afflictions of those sentient beings arise and will arise, the samadhi of constantly using supernatural powers is the no affliction of the king. Sentient beings are all of everything. Generally wishing and slightly knowing means that for the objects of knowledge included in the two truths, no matter which one, after wishing to know and then knowing, this is because the wish has preceded and knowing the wish. The Buddha's knowing from wish is spontaneously accomplished and manifested, cutting off attachment, having no obstacles to the objects of knowledge, constantly abiding in equanimity, and being able to answer the questions of boundless doubts in an instant, it is considered to be superior by the five dharmas. Spontaneously accomplished and without attachment. Fourth, if the Buddha, for the benefit of sentient beings, abides universally and constantly without forgetting, then why does he not appear to all sentient beings? The cause of seeing the Buddha, such as faith and other virtues, is completely matured, and from then on, whether it is activities such as the body, in whatever way and at what time to tame what kind of disciples, whatever action is beneficial to the disciples, at that time, the Buddha appearing in the world, and the way to tame the disciples, the various postures of body and speech, will appear.