Tibetan
ཆགས་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡང་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ནི་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སྤོབས་པ་དང་ཆགས་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ལུགས་དོན་དམ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དུ་གཅིག་པ་ནི་མི་རྟོག་པའོ། །ཤེས་རབ་ ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཆགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མཚན་འཛིན་གྱི་བློས་ཤེར་ཕྱིན་ནི་དེ་མཐོང་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཆགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པར་དཀའ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། མཚན་འཛིན་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་བསྡུས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་ཅིང་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་སོ། །སྐབས་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་ཆགས་པ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤེས་པར་ཕྱོགས་དག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ་སྔར་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་འདིར་མཐའ་དག་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། གཟུགས་སོགས་སྙན་མི་སྙན་ལ་སོགས་པ་དང༌། སློབ་པའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་མ་བརྗོད་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་འབྲས་བུའི་ཚེ་རྫོགས་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ ཅིང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་བཀག་པས། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ཅིང་སྦྱོར་བ་དང་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྒོམ་བྱའི་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་དབྱིངས་བསྟན་དང་མ་བསྟན་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གསུམ་པ་དེ་ལ་ལེགས་ཉེས་བརྗོད་པ་ལ། ཆགས་སྡང་གི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། བཞི་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་བསྟན་པའི་ཚེ་མི་ཞུམ་པ་བྱ་དཀའ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་བརྩོན་པ་བྱ་དཀའ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ཟློག་པ་བྱ་དཀའ་བ་སྟེ། བྱ་དཀའ་བ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ཞིང་གོ་ཆ་བསྒོས་པའོ། །ལྔ་པ་དེ་ལྟར་འདུས་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གང་ལ་བསླབ་ན། སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདུག་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙམ་དུ་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། དྲུག་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་གང་ཟག་གཞན་གྱི་བསྲུང་བ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གང་གིས་ཕྱིར་དང༌། དཻས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་དེའི་བསྲུང་བའི་ མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་ནི། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་སྒྲ་བརྙན་མི་གཡོར་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པའི་སྣང་བ་རྣམ་པ་རྣམས་བདུན་ལ་བསྲུང་བ་དང༌། སྐྱོབས་པར་མི་ནུས་པ་དང་མི་དགོངས་པ་བཞིན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དེས་བཀོད་པ་ཉིད་དོ། །དྲུག་པ་སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་སོགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་རྗེ་ཁོལ་གྱི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ལ་ཞེས་བྱ་རྟེན་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་ཞེས་པ་བརྡར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་ཀུན་ཤེས་ཚུལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཉིས། བདེན་བཞིའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། སྐད་ཅིག་མའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་
Chinese
就连极其微细的贪执也应断除。什么是微细的贪执呢？就是，在多大程度上于相执着，就在多大程度上产生贪执。因此，将诸佛执为相，将佛陀的功德执为相，以及将那些佛陀的声闻的功德等执为相，并回向菩提，这就是微细的贪执。由于不被那样的贪执所染污，所以般若波罗蜜多是甚深的。因为所有转为法身道的法，都远离自性之骄慢和贪执，所以三时平等性的般若波罗蜜多是甚深的。通达之理，胜义谛圆成实的诸法，非为造作，且自性光明为一，即为无分别。智慧 的现量中，以各自自证智的智慧，断除一切贪执之相。以执相之识见般若波罗蜜多，通过遮止彼之所见、分别和了知等，宣说甚深般若波罗蜜多，对于执着于所缘境的补特伽罗来说，是难以证悟的。不仅难以证悟，而且也超离了有相者的思维境地。因为有相之所摄的色等和识等无法了知，所以认为并教导说，甚深般若波罗蜜多是所缘境行者的不可思议。第二，如上所说，是通达一切之理。就时机而言，三时平等性的般若波罗蜜多，其不相顺品为于三轮中分别的贪执，及其对治为于三轮中不分别的智慧，应知通达其为法的自性为一，应知所有品类之差别，如前所述，在此应全部了知。第五，如是般若波罗蜜多的瑜伽是：对于色等悦意不悦意等，以及在修学时，不言说法性的色等，以及不修学之果时圆满，以及对于色等彼之贪执，以及不贪执之自性，以缘念之方式而行 持，遮止作瑜伽，以不缘念之方式，将法性圆成实的色等作瑜伽，结合和行持，即是甚深般若波罗蜜多的瑜伽。
English
Even the subtlest attachment should be abandoned. What is subtle attachment? It is that the more one clings to signs, the more attachment arises. Therefore, taking the victorious Buddhas as signs, taking the virtues of the Buddhas as signs, and taking the virtues of the Shravakas of those Buddhas, etc., as signs, and dedicating them to Bodhi, this is subtle attachment. Because it is not defiled by such attachment, the Prajnaparamita is profound. Because all the dharmas that turn into the path of Dharmakaya are devoid of self-nature's pride and attachment, the Prajnaparamita of the equality of the three times is profound. The way of knowing, the dharmas of the ultimate reality of the perfectly accomplished, are unconditioned and the self-nature is luminous as one, which is non-conceptualization. In the direct perception of wisdom, with the wisdom of self-aware knowledge, all aspects of attachment are abandoned. With the mind of grasping at signs, seeing the Prajnaparamita, by blocking what is seen, conceptualization, and knowledge, etc., it is said that the profound Prajnaparamita is difficult for the individual who is attached to the object of focus to realize. Not only is it difficult to realize, but it also transcends the realm of thought of those who have signs. Because the form, etc., and consciousness, etc., that are encompassed by signs cannot be known, it is thought and taught that the profound Prajnaparamita is inconceivable for those who practice with objects of focus. Second, as mentioned above, is the way to understand everything. In terms of timing, the Prajnaparamita of the equality of the three times, its non-concordant aspect is the attachment of conceptualization in the three wheels, and its antidote is the wisdom of non-conceptualization in the three wheels, one should know and understand that the self-nature of the Dharma is one, and all the distinctions of categories should be known here as previously mentioned. Fifth, such a yoga of Prajnaparamita is: for forms, etc., pleasant and unpleasant, etc., and when studying, not speaking of the form, etc., of the Dharma-nature, and when not studying, the fruition is complete, and for the attachment to those forms, etc., and the nature of non-attachment, practicing in the manner of focusing, blocking the practice of yoga, in the manner of non-focusing, making the form, etc., of the Dharma-nature perfectly accomplished into yoga, combining and practicing, is the yoga of the profound Prajnaparamita.
Chinese
真实存在。第二，作为所修的般若波罗蜜多，法界不会因为宣说与不宣说而增减。第三，对于它的好坏进行述说，实际上没有贪嗔的作者。第四，宣说如虚空般的般若波罗蜜多时，不怯懦是很难做到的；对于如虚空般的般若波罗蜜多精进是很难做到的；从如虚空般的菩提心不退转是很难做到的，对于这三种难做到的事情，菩萨要精进并披上盔甲。第五，像这样聚集的比丘会想，对于这种无生灭的般若波罗蜜多，如果修习，就会像所具有的福分那样获得果实。因为其中具有戒律等五蕴，预流果等四果，三宝，以及转法轮的果实，所以我要向薄伽梵母般若波罗蜜多顶礼。像这样希求。第六，安住于般若波罗蜜多的菩萨，并不依赖于帝释天等其他有情众生的守护，因为什么原因呢？又如何守护呢？因为安住于般若波罗蜜多者，了知诸法如幻化等，因此，他自己就是最好的守护者。第七，对于幻化、阳焰、梦境、影像、寻香城、水月、化身这七种显现，既不能守护，也不能救护，就像不思念一样，了知者以其方式进行安排。第六，结合的利益是，诸法的平等性，即对于色等的作用的体性等事物没有傲慢心，对于色等称为“我的”事物，没有作为主仆的事物的傲慢心，对于称为“在色等上”的事物，没有作为所依能依的事物的傲慢心，对于色等的相，即对于分析观察的事物没有傲慢心。这四种相是结合的利益，完全了知一切法如梦等乃至如幻化般平等。第七，通达一切之理，在见道上有两种方式：通过四谛进行简要指示，通过刹那进行详细解释。第一种是通过苦等，集、灭、道四种谛，每一个都具有法智忍和法智。
English
It is truly real. Second, as the Prajnaparamita to be cultivated, the Dharmadhatu will not increase or decrease due to being preached or not preached. Third, when speaking of its good and bad, there is actually no author of attachment and aversion. Fourth, when teaching the Prajnaparamita like the sky, it is difficult not to be timid; it is difficult to strive for the Prajnaparamita like the sky; it is difficult not to turn back from the Bodhicitta like the sky. For these three difficult things, Bodhisattvas should strive and put on armor. Fifth, a gathering of monks like this would think, if one were to practice this Prajnaparamita without arising or ceasing, one would obtain the fruit according to one's fortune. Because it contains the five aggregates such as morality, the four fruits such as stream-enterer, the Three Jewels, and the fruit of turning the wheel of Dharma, I prostrate to the Bhagavati Mother Prajnaparamita. Like this, one desires. Sixth, the Bodhisattva who abides in Prajnaparamita does not depend on the protection of other sentient beings such as Indra. For what reason? And how is it protected? Because the one who abides in Prajnaparamita knows that all dharmas are like illusions, etc., therefore, he himself is the best protector. Seventh, for the seven kinds of appearances of illusion, mirage, dream, image, Gandharva city, moon in water, and emanation, one cannot protect or save, just as one does not think, the knower arranges them in his own way. Sixth, the benefit of union is that the equality of all dharmas, that is, there is no arrogance towards things such as the nature of the function of form, etc., there is no arrogance towards things called "mine" such as form, etc., as things of master and servant, there is no arrogance towards things called "on form, etc.", as things of dependence and support, and there is no arrogance towards the characteristics of form, etc., that is, towards things that are analyzed and observed. These four aspects are the benefits of union, and one fully understands that all dharmas are equal like dreams, etc., and even like emanations. Seventh, there are two ways to see the path of all-knowing: briefly indicating through the Four Noble Truths, and explaining in detail through moments. The first is through suffering, etc., the four truths of origin, cessation, and path, each of which has the forbearance of knowing the Dharma and the knowledge of the Dharma.