Tibetan
རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུངས་རྟོག་ཉམས་ཤིང་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སར་གནས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་དེ་རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤངས་བྱས་དག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཉམས་ཤིང་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བརྟེན་ནས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ལ་ནི། སྒོམ་སྤངས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱའི་དྲི་མས་དག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་སྤང་བྱའི་གཉེན་པོས་དག་ཅིང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཀླན་ཀ་སྤོང་ཚུལ་ནི། གལ་ཏེ་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུས་སྤང་བྱ་ཆེན་པོ་དང༌། སྤང་བྱ་ཆུང་ངུ༌། གཉེན་པོ་ཆེན་པོས་སེལ་བར་མི་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁམས་གཅིག་ན་ཡོད་པའི་གཉེན་པོས། ཁམས་སུམ་ཆར་གྱི་སྒྲིབ་པ་སེལ་པ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་ལམ་དེ་དག་ནི་གང་ཞེ་ན། དྲི་མ་སེལ་ཚུལ་དང་གཉེན་པོར་གྱུར་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ། དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ལན་བཏབ་དགོས་པ། གླེན་དོགས་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་མུན་པ་ཆེན་པོ་དང༌། མུན་པ་ཆུང་ངུ་ནི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་སེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔེའི་སྤངས་པས་སྐྱོན་མེད་ལ། ཁམས་གཅིག་གཅིག་ན་ཡོད་པའི་ལམ་ནི་འཇལ་བྱེད་ ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། གཞལ་བྱ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་སྒྲིབ་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་དག་ནི་ཐད་འདིར་གཞན་དག་གིས་ནི་གཞུང་དོན་སྒྲིབ་པའི་བཤད་པ་མང་པོ་བྱས་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་བ་མདོ་ལུགས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ༈ གསུམ་པ་བླང་དོར་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དངོས་དང༌། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་ཡོད་པས། སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་ཚུལ། ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར། རིང་བའི་རྒྱུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་འཛིན། དེའི་གཉེན་པོ་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་ལམ། དེ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་
Chinese
各自的份儿所应断除的烦恼和所知障，执著分别减弱并断除的缘故。处于地的菩萨，法性是各自的份儿所应断除的清净，因为各自的份儿所应断除的三道之障碍减弱并清净的缘故。佛陀的真如在任何时间和方式上都不是非常清净的，因为依靠二障及其习气而断除的缘故。第二，三界九地中，从修断大之大等垢染，到对治小之小等的修道之法性，是各自的份儿所应断除的垢染所清净，因为各自所应断除的对治所清净和明亮的缘故。第三，遣除争论的方式是，如果用小的对治断除大的所断，以及小的所断，用大的对治消除是不合适的缘故。在一个界中存在的对治，消除三界所有的障碍也是不合理的缘故。那些修道是什么呢？有两种消除垢染的方式和成为对治的方式。对此必须回答驳斥的理由。就像用小的光芒消除大的黑暗，以及用大的光芒消除小的黑暗等比喻的断除没有过失。在一个个界中存在的道，是衡量者有境的智慧，以及所衡量的光明法界和境有境成为一体且无二地安住于平等性，仅仅通过习惯就能消除三界所有的障碍的缘故。因为认为和宣说了是三界所有的对治。清净在此处，其他的人对经文意义的遮蔽性解释做了很多。般若波罗蜜多的诀窍论著《现观庄严论》的词句所作的释论，名为《经部释》，是第二品之释。 ༈ 第三，广说通达取舍一切支分，分为正文和摄集三智之义两部分。第一部分有通达一切之本体九种，即不住有寂之理，对佛母远近之差别，远处之因不顺品之相执，其对治亲近佛母之道，如是般若波罗蜜多。
English
Each one's own share of afflictions and cognitive obscurations to be abandoned, the clinging and conceptualization diminish and are abandoned. The bodhisattvas who abide on the bhumis, the dharmata is purified by the abandonment of their own share to be abandoned, because the obscurations of the three paths to be abandoned in their own share diminish and are purified. The tathata of the Buddhas is not utterly pure at all times and in all ways, because it is abandoned by relying on the two obscurations together with their predispositions. Secondly, in the nine grounds of the three realms, the dharmata of the path of meditation, from the great of the great to be abandoned by meditation, etc., to the small of the small antidote, etc., is purified by the impurity of the abandonment of one's own share, because it is purified and clarified by the antidote of one's own abandonment. Thirdly, the way to dispel disputes is that if a small antidote abandons a great abandonment, and a small abandonment, it is not appropriate to eliminate it with a great antidote. It is also unreasonable for an antidote existing in one realm to eliminate the obscurations of all three realms. What are those paths of meditation? There are two ways of eliminating impurities and becoming an antidote. It is necessary to answer the criticism of this. Just as there is no fault in the abandonment of the example of eliminating great darkness with small light, and eliminating small darkness with great light, etc. The path existing in each realm is the wisdom of the measuring subject, and the measured clear light dharmadhatu and the object and subject become one and abide in equality without duality, and merely through habit, it eliminates the obscurations of all three realms. Because it is considered and taught to be the antidote of all three realms. Purity here, others have made many explanations that obscure the meaning of the text. The commentary on the verses of the Prajnaparamita Upadesha treatise Abhisamayalankara, called the Sutra School Commentary, is the commentary on the second chapter. ༈ Thirdly, the detailed explanation of the branch of knowing all that should be adopted and abandoned is divided into two parts: the actual and the collection of the meaning of the three knowledges. The first part has nine objects of knowing all, namely, the way of not abiding in samsara and nirvana, the difference between near and far from the Mother, the cause of distance, the clinging to the characteristics of the unfavorable side, its antidote, the path of approaching the Mother, and such Prajnaparamita.
Tibetan
གྱི་རྣལ་འབྱོར། སྦྱོར་བ་དེའི་ཕན་ཡོན། ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད། ཀུན་ཤེས་མཐོང་ལམ་གང་ཡིན་བཤད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཟབ་ཟབ་ཚུ་རོལ་སྲིད་པའི་མཐའ་དང་ཕ་རོལ་ཞི་བའི་མཐའ་དང༌། སྲིད་ཞི་དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་རྟོགས་པ་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་དེ། དུས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཅིག་ཅར་གྱི་རྣམ་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་འདོད་ཅྀང་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། མིང་དང་མཚན་མ་ལ་ཆགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐབས་མི་མཁས་པས་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་རང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཡང་མི་ཞེན་ཞིང་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་གསུམ་ཅིག་ཆར་དུ་ཤེས་པའི་བྱང་སེམས་དེ་ནི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཡང་དག་པར་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་མ་དང་དམིགས་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདས་པའི་ཆོས་དང་མ་འོངས་པའི་ཆོས་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཆགས་ཞིང་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་དང་སྤང་གཉེན་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འཁོར་གསུམ་དུ་ རྟོག་ཅིང་ཆགས་པས་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་ངར་འཛིན་ཞིང་ཆགས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྦྱིན་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང༌། གཞལ་བྱ་གཞན་དག་ཀྱང་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་
Chinese
之瑜伽。彼等结合之利益。诸法平等性。宣说何为一切智之道，共有七个方面。第一方面是：诸菩萨之有寂与三时平等性之般若波罗蜜多，深奥而又深奥，此岸为有之边，彼岸为寂之边，于有寂二者之间，亦不以觉悟与所缘之方式安住，彼等三时乃于一刹那之相中而知，故彼乃有寂与三时平等性之智慧波罗蜜多，如是认为并宣说。第二方面是：于名与相执著之菩萨，乃以于般若波罗蜜多执相之门，因不善巧方便，而舍弃三时平等性之般若波罗蜜多，是故进入彼般若波罗蜜多之相违品。总而言之，不耽著且不分别之方式，于一刹那间知晓三时之菩萨，乃因知晓有寂与三时平等性，且善巧方便，故说彼般若波罗蜜多亦为真如之近取因。第三方面是：以执著相与所缘之方式，了知色等蕴为空性，且以贪执之方式，于三时中分别之诸法，了知为过去之法、未来之法与现在生起之法，并以所缘之方式，布施与持戒等，以及正念等菩提之分法，行持之了知乃以贪执之门，是颠倒之了知，乃三时平等性之甚深般若波罗蜜多之相违品。第四，摄集事物与断证二者，首先是：以三轮而分别与贪执，故不能舍弃无贪执之般若波罗蜜多。于布施与持戒等以三轮而分别，我执且贪执，以及他执等之无贪执，乃一切贪执之对治。彼等如是行持布施等，其他所量之事物亦不以三轮而分别，行持布施等之菩萨，乃遮止一切贪执之边，是故
English
The yoga of that. The benefits of those combinations. The equality of all dharmas. There are seven aspects to explaining what the path of omniscience is. The first aspect is: The Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana and the three times of the Bodhisattvas, which is profound and profound, this shore is the edge of existence, the other shore is the edge of peace, and even between existence and peace, it does not abide in the manner of realization and object. Because the three times are known in the form of one moment, it is considered and taught to be the wisdom paramita of the equality of existence and peace and the three times. The second aspect is: The Bodhisattva who is attached to names and characteristics abandons the Prajnaparamita of the equality of the three times because he is not skilled in means through the gate of grasping characteristics in the Prajnaparamita, so he enters the opposite side of that Prajnaparamita. In general, the Bodhisattva who knows the three times in one moment in a way that is not clinging and not discriminating is said to be close to reality because he knows the equality of existence and peace and the three times, and is skilled in means. The third aspect is: In the way of clinging to characteristics and objects, the aggregates such as form are understood to be emptiness, and in the way of attachment and clinging, the dharmas that are distinguished in the three times are understood as past dharmas, future dharmas, and dharmas that arise in the present, and in the way of objects, giving and keeping precepts, etc., and mindfulness, etc., the understanding of practicing the dharmas of the aspect of enlightenment is the opposite of understanding through the gate of attachment and clinging, and is the opposite of the profound Prajnaparamita of the equality of the three times. Fourth, of the two collections of things and abandonment and antidote, the first is: Because of distinguishing and clinging with the three wheels, one cannot abandon the Prajnaparamita without attachment. Distinguishing with the three wheels in giving and keeping precepts, etc., self-grasping and clinging, and non-attachment such as grasping others, is the antidote to all attachments. They practice giving and so on in this way, and the Bodhisattva who practices giving and so on without distinguishing other measurable things with the three wheels is preventing all the edges of attachment, so