Tibetan
་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ནས་བསྔོ་བ་དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ལོ། །བདུན་པ་ནི། བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བ་བཅུ་བསམ་གཏན་སོགས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ཆུང་ངུ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉན་རང་འཕགས་ པར་གྱུར་པ་ལ། གང་ཟག་ལ་ལས་ནི་མཚོའི་བར་དུ་གོས་བསོད་སྙོམས་མལ་ཆ་ནད་ཀྱི་རྐྱེན་ཇི་རྩ་སྟེ་རྐྱེན་བཞི་མཆོད་པ་ལས། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ནི། ཆགས་པ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་འབྲིང་པོ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་སེམས་སུ་གྱུར་པ་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་སེམས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྐྱེན་བཞིས་མཆོད་པ་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ནི། ཆགས་པ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིས། རང་བཞིན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་བསྔོ་བ་མཆོག་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་རང་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞན་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དམ་པ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡིན་པར་སྐབས་འདིར་བརྗོད་ཅིང་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེར་ཕྱིན་སྒྲུབ་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་འདིའི་ངོ་བོ་ནི། སྐྱོན་དང་མུན་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཉིད་གཟུགས་སོགས་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་དེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་གང་ཡིན་པ། དེ་ལ་ནི་བསྟོད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། གཟུགས་སོགས་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ཤིང་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་བསྟེན་ཞིང་བསྙེན་བསྐུར་བ་དང༌། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་པ་ནི་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་ནས། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དང་སྦྱིན་སོགས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན་ཞིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་མ་མཐོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་ལ་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མ་མོས་ཤིང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་འཕོངས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདུད་ཀྱི་གྲིབ་ཀྱིས་ནོན་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བདེན་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ཤིང་མ་མོས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང་བཞིའོ། །ལྔ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་དག་པ་ལ་གསུམ། གཞི་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་གློ་བུར་དྲི་མ་དག་ཚུལ། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དག་པ་སྟེ། ཆོས་སོགས་རང་བཞིན་དག་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ། གཉིས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་མ་ཆུད་ཅིང་དྲག་པའི་ཕྱིར། ཐ་མི་དད་པའི་སྒོ་ནས། དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། བཅད་དུ་མེད་གཞོམ་དུ་མེད་བཤིག་ཏུ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བརྗོད་ཅིང་བསྟན་ཏེ། གཉིས་པ་ལ། འཕགས་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་དག་ཚུལ་དང༌། སྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་སོགས་དགུའི་ཆོས་ཉིད་དག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་སློབ་མ་རྒྱུན་ཞུགས་ནས། དགྲ་བཅོམ་བར་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེར་རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱས་དག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་ཉམས་ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསེ་རུ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་དག་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
因为无有，所以事物不存在。因为事物不存在，所以不能以所缘的方式回向。知道这一点后，回向变得无毒且转化为甘露，这是超越三界的道理。第七，将特殊的回向分为小、中、大三种，从而产生巨大的福德。三千世界的众生所有的十善、禅定等产生巨大福德的自性，是无执著的小回向。三千世界的众生都变成声闻、独觉、圣者，有些人对大海之间的人供养衣服、食物、卧具、医药等四种资具。由此产生巨大福德的自性，是无执著的中回向。三千世界的众生都变成菩萨，对十方世界所有菩萨一一供养四种资具，由此产生巨大福德的自性，是无执著的大回向。以小、中、大三种自性划分的回向之最胜，这三种都是产生巨大福德的自性。第三，随喜的体性是：一切法无有事物自性，随喜与此不相违背的建立，是菩萨善巧方便。对一切无所缘的相的善根都随喜，如实随喜真如，这是在此处所说和开示的，修习作意殊胜之理。第四，成为修道体性的般若波罗蜜多之修习是：此甚深般若波罗蜜多的体性是，遣除一切过失和黑暗，极其清净且显现的体性，此般若波罗蜜多是其他波罗蜜多和菩提分法中的最胜，因为无有修习色等，所以不对色等一切显现执著，也不获得任何法。因此，修习般若波罗蜜多，以般若波罗蜜多所缘的方式，不获得任何法，而是对法无所缘的瑜伽士之相续，赞叹并获得，以及菩提。
English
Because there is nothing, things do not exist. Because things do not exist, one cannot dedicate in the manner of an object of focus. Knowing this, the dedication becomes non-toxic and transforms into nectar, which is the principle of transcending the three realms. Seventh, dividing the special dedication into small, medium, and large, thereby generating great merit. The nature of great merit arising from all the ten virtues and meditations of all beings in the three thousand worlds is the small dedication without attachment. When all beings in the three thousand worlds become Shravakas, Pratyekabuddhas, and Aryas, some people offer clothes, food, bedding, medicine, and other four requisites to people between the seas. The nature of great merit arising from this is the medium dedication without attachment. When all beings in the three thousand worlds become Bodhisattvas, offering the four requisites to each Bodhisattva of all beings in the ten directions, the nature of great merit arising from this is the great dedication without attachment. The supreme dedication divided into three natures of small, medium, and large, all three are the nature of generating great merit. Third, the nature of rejoicing is: all dharmas are without the nature of things, and the establishment of rejoicing without contradicting this is the skillful means of Bodhisattvas. Rejoicing in all the roots of virtue of all non-objective characteristics, truly rejoicing in Suchness as it is, this is what is said and shown here, the way to cultivate the supreme mind of mindfulness. Fourth, the practice of Prajnaparamita, which has become the nature of the path of cultivation, is: the nature of this profound Prajnaparamita is the nature of removing all faults and darkness, being extremely pure and manifest. This Prajnaparamita is the most supreme among other Paramitas and the dharmas of the Bodhi-paksha, because there is no practice of form, etc., so one does not cling to all appearances such as form, etc., nor does one obtain any dharma. Therefore, practicing Prajnaparamita, in the manner of the object of focus of Prajnaparamita, one does not obtain any dharma, but praises and obtains the continuum of the yogi who has no object of focus on dharmas, as well as Bodhi.
Chinese
因为信赖菩萨的般若波罗蜜多，所以不信赖色等假立的一切法，并且缘于所考察的一切法，因此信赖般若波罗蜜多，这才是意义重大的。像这样极其深奥难以信奉的般若波罗蜜多，信奉的原因是什么呢？从最初发心之后，依止并承侍无数的善知识佛陀，并且修持六度，从无数劫以来，进入无上菩提的菩萨，信奉这甚深般若波罗蜜多的原因，是以不缘布施等的方式而精进，并且对于一切法的兴衰不现见的方便善巧者，那就是，对于具有利根的菩萨，从最初发心之后就信奉这甚深般若波罗蜜多的原因。那么，不信奉并且退失甚深般若波罗蜜多之法的原因是什么呢？被魔的阴影所压制并且被加持，对于如是真如的圆成实性甚深之法不信赖并且不信奉，并且对于蕴等显现执着为真实的实有，以及被罪恶的友伴所摄持，这四种原因。第五，修道之清净有三种。基果之法性体性一如，彼自性本来自性之客尘垢染清净之理。以及对此遣除诤论之理。第一，果位涅槃之法性自性清净，法等自性清净即是彼，因为什么缘故？因为二者是一，因为二者无别不能分开，因为二者不可分割没有差别，因为不是实有不包括且猛烈，从不异门来说，彼二者不是他体，不可分割不可摧毁不可破坏，因此说并显示彼二清净之法性体性一如。第二，四圣之法性清净之理，以及修道小中等九之法性清净之理。第一，从声闻须陀洹到阿罗汉之间的法性，在那里各自的本分所断而清净，因为各自本分所断的烦恼衰减且灭尽的缘故。独觉辟支佛的法性，各自本分所断的清净。
English
Because of trusting the Bodhisattva's Prajñāpāramitā, one does not trust all phenomena that are nominally established, such as form, and because one focuses on all phenomena that are examined, therefore, trusting in Prajñāpāramitā is truly of great significance. What is the reason for trusting in this Prajñāpāramitā, which is so profound and difficult to believe in? From the moment of generating the initial mind, relying on and serving countless virtuous friends, Buddhas, and practicing the six perfections, from countless eons, the Bodhisattva who has entered into unsurpassed Bodhi, the reason for trusting in this profound Prajñāpāramitā is to strive without focusing on generosity and so on, and the one who is skilled in the means of not seeing the rise and fall of all phenomena, that is, for the Bodhisattva with sharp faculties, the reason for trusting in this profound Prajñāpāramitā from the moment of generating the initial mind. Then, what are the reasons for not trusting and losing the profound Prajñāpāramitā Dharma? Being oppressed by the shadow of the demon and blessed, not trusting and not believing in the profound Dharma of the perfect reality of suchness, and clinging to the aggregates and so on as truly existent entities, and being possessed by sinful companions, these are the four reasons. Fifth, the purification of the path of meditation has three aspects: the nature of the ground and result being of the same essence, the way in which the adventitious stains are purified from the beginning, and the way to refute objections to this. First, the nature of the result, Nirvāṇa, is naturally pure; the nature of phenomena and so on is pure, and that is it. Why? Because the two are one, because the two are inseparable and cannot be distinguished, because the two are indivisible and without difference, because they are not substantial, not included, and intense. From the perspective of non-difference, the two are not different, indivisible, indestructible, and unbreakable. Therefore, it is said and shown that the nature of purity of the two is of the same essence. Second, the way in which the nature of the four noble ones is purified, and the way in which the nature of the nine paths of meditation, small, medium, and so on, is purified. First, the nature of the Dharma from the stream-enterer to the Arhat is purified by abandoning what is to be abandoned in their respective shares, because the afflictions to be abandoned in their respective shares diminish and cease. The nature of the Pratyekabuddha is purified by abandoning what is to be abandoned in their respective shares.