Tibetan
མ་གཏོགས། ཆུས་ཆུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཤེར་བྱེད་སྦྲེལ་བའི་ཚིག་མེད་ལ་ཆུ་དེ་ད་ལྟ་རས་གཤེར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་མིན་ཡང༌། གཤེར་བར་བྱེད་མཁན་ཆུ་ཁོ་ཡིན་གྱི། གཞན་མེད་པས་ཆུ་དེ། བྱེད་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་བྱེད་པོ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་བྱེད་པོ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཙམ་བྱེད་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། བྱེད་པོའི་དོན་ཙམ་མ་གཏོགས་བྱ་བ་འདི་བྱེད་མེད་པས། རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་མི་འཇུག་གོ །དེས་ན་གསུམ་པའི་ཡུལ་སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཀྱང་གསུམ་པའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བྱ་བའི་བྱེད་པ་ཟུར་པ་དང་ཡང་ངེས་པར་སྦྲེལ་དགོས་པ་ཡིན་པས། བྱ་བའི་ཚིག་དང་འབྲེལ་བས་ཁྱབ། བྱེད་པ་བྱ་བའི་ཁོང་སུ་གཏོགས་ན་བྱེད་པ་དང་ཡང་འབྲེལ་བས་ཁྱབ་མོད། བྱེད་པ་ལོགས་སུ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཡོད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ལས་བྱ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ནི་བྱེད་པ་ལོགས་པ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པའི་སྒྲ་ནི་གསུམ་པའི་འཇུག་ཡུལ་ལོ། །བྱེད་པ་པོ་ལྷ་རཱ་མ་རང་ཡིན། བྱ་བ་གང་དང་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་དེ་ལ་རྣམ་དབྱེ་དང་པོ་འཇུག།རཱ་མ་དེ་ཀ་སྲིད་པོ་འཇོམས་པའི་བྱ་བ་དང་སྦྲེལ་ན་གསུམ་པ་འཇུག་དགོས། རཱ་མས་སྲིན་པོ་འཇོམས་བྱས་ཙ་ན། རཱ་མ་ཐུན་མོང་ཡིན། སྲིན་པོ་འཇོམས་པ་ཐུན་མོང་མིན་དོན་ཡིན་པས། བྱ་བ་དེས་དབང་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་རཱ་མ་དེ་ཡིན་པས་ན། བྱེད་པོ་བྱ་བས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་ཡིན། བྱེད་པ་ཟུར་དུ་ཡོད་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་མེད་ཀྱང་བྱ་བ་ལ་བྱེད་པ་གནས་པར་ངེས་པས། བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ཀྱང༌། བྱེད་པས་ཁོང་ཞིག་པའི་སྐྱེས་ བུ་ཡིན་པས་དེ་ལ། སྐྱེས་བུ་རང་དང་བྱེད་པོ་རང་གི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཐོབ་སྟེ། བྱེད་པོ་བྱཻད་པར་གནས་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། སྲིན་པོ་འཇོམས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས། དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ཀྱང་འཇོམས་ཚུལ་བྱེད་པ་མེད་མི་སྲིད་མོད། །བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཤིན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མདའ་འཕེན་པ་སྟེ། དེ་བརྗོད་པ་ལའང་གསུམ་པ་འཇུག་ན། མདའ་ཕེན་པ་ནི་བྱེད་པོ་མ་ཡིན་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། འདིར་འབོད་སྒྲོགས་ནི་ལས། ངུར་འཇུག་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར། དགའ་བྱེད་བྱེད་པོ་གཙོ་བོ། མདའ་ནི་ནུས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་ཕུག་པ་ནི་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཀ་ར་ཨ་གྲ་ལག་རྩེ་སྟེ་སེན་མོ་ནི་ཕན་འདོགས་སྒྲུབ་པའི་བྱེད་པ། སྤྲེའུ་རྣམས་བྱེད་པོ། གཤོག་བྱེད་གཡུལ་འགྱེད་ནི་བྱ་བ། པུ་ནཿཞེས་སྐྱར་གྱིན་ཞེས་པའང་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ད་ནི་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པའི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྦྱིན་པའི་སྣོད་ཅེས་པ་ལ། སྦྱིན་ཡུལ་བཟང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ན། བྱ་བྱེད་མཆོག་འོས་པ་ཅན་ཡིན་པས། བྱེད་ཅན་དངོས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པའོ། །ཞེས་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་མང་པོས་བཤད་པས། འཇིག་རྟེན་ཕ་ལ་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གྲགས་པ་ལྟར། སྦྱིན་ཡུལ་ཡོན་གནས་ཕྱོགས་རིས་སུ་བྱེད་པའི་ལུགས་ཡིན། སྦྱིན་སྣོད་ངན་པ་ལ་བྱིན་ན་ཉེས་དམིགས་ཡོད་དེ། དེས་བྱས་པའི་སྡིག་པ་རྣམས་ཡོན་སྟེར་བ་པོ་ལ་ཕྱེད་ཙམ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཤིང༌། ཡོན་གནས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ལ་འདོད་པས། གཉིས་མེད་གསུང་པའི་བཀའ་དང་མི་འཐུན་ཡང༌། སཾ་ཀྲྀ་ཏའི་སྐད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་གྲགས་སོ། །བེ་ད་བི་དེ་གཱཾ་ད་དཱ་ཏི། རིག་བྱེད་རིག་པ་ལ་བ་ལང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ཚཱ་ཏྲཱ་ཡ་ཀ་ནྱཾ་ད་དཱ་ཏི། བསྟན་བཅོས་པ་ལ་བུ་མོ་སྟེར་རོ། །དེ་ཡང་བེད་བིད྄་ནི་རིག་བྱེད་ཤེས་པའོ། ། དེ་ལ་དེ་སྟེར་ཚཱ་ཏྲ་ཞེས་པ་བསྟན་བཅོས་པ་ཡིན་པ་ལའང་རྣམ་དབྱེ་བཞི་པའི་ངེ་བྱུང་བའོ། །རིག་བྱེད་དཔེ་བསྟན་བཅོས་ཞེས་ཐ་དད་དེ། རིག་བྱེད་རང་བྱུང་འདོད་པའམ། མི་འདོད་ཀྱང་རྩ་བ་གདོད་མའི་གཞུང་ཡིན། བསྟན་བཅོས་དེའི་དོན་འཆད་པའམ། མིན་ཀྱང་རང་བློས་འགོད་པའམ། ཐོས་པ་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་དྲུག་དང༌། ཡན་ལག་དྲུག་དང༌། བརྡ་སྤྲཽད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་བཅུ་བཞིར་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །ད་ལྟ་ཡང་བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་པ་ཞེས་སོ་སོར་གྲགས་ཡོད་དོ། །ཡང་བ་ལང་ལ་དབྱུག་གུས་བསྣུན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་སུ་བྱ་བ་དང༌། ཡུལ་འཁོར་གྱི་ཞུ་སྟེན་ལ་བསམས་ནས། ཡུལ་འཁོར་ལ་གསེར་འབུམ་སོང༌། ཞེས་པ་དང༌། གནས་སྐོར་ལ་ཟླ་བ་དྲུག་སོང་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཚུལ་དབྱེ་འབྱེད་གོ་སླ་ཡང༌། ཤིང་ལ་སྟར་རེ་བརྡེག་ཅེས་པ་ལས་སུ་བྱ་དང༌། ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་བྱ་བ་དགོས་ཆེད་དུ་འགྱུར་བའི་དབྱེ་བ་ཅི་སྙམ། དངོས་སུ་བྱ་བ་དང༌། བརྒྱུད་ནས་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་རམ། ལས་སུ་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་འདྲེས་མ་འདྲེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་མ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་སོགས་ཅི་རིགས་པས་དབྱེའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེས་ན་འདིར་ནོར་སྦྱིན་པ་ནི། ཡང་དག་པར་སྦྱིན་པའི་མཚན་གཞི་ཙམ་སྟེ། ཡང་དག་རབ་སྦྱིན་ལ་ནོར་གྱི་སྦྱིན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལྔ་པའི་ཡུལ་བཤད་དེ། །བྱེ་བ་དང་ལྷུང་བའི་དོན་ལ་ལྔ་པའི་རྣམ་དབྱེ
Chinese
否则，没有像“水以水”这样，将水和湿润连接起来的词语，即使水现在没有做润湿布的动作，但使之湿润的只是水，没有其他，所以这水是作者的本质。第三种情况中出现的“作者”是指与行为相关的作者，即使仅仅是人也可以是作者，但除了作者的意义之外，不做这个行为，所以不适用第三格。因此，第三格的对象虽然是人为主，但成为第三格对象的原因，是必须与行为的作者分开连接。与行为的词语相关联是普遍的。如果作者属于行为之中，那么与作者相关联也是普遍的。即使没有单独的作者也可以，但重要的是，对行为有帮助的只是单独的作者。作者的词语是第三格的适用对象。作者是神罗摩本人。与任何行为都不相关的，适用第一格。如果罗摩与毁灭罗刹的行动联系起来，就必须适用第三格。因为罗摩毁灭了罗刹，所以罗摩是共同的。毁灭罗刹不是共同的意义，因此，由于行为所支配的人是罗摩，所以作者被行为改变了颜色。如果作者是单独存在的，那就更不用说了，但行为中一定存在作者，即使不是只有作者本身，但因为是作者破坏了其中的人，所以对于那个人，不会获得人本身和作者本身的格，而是获得作者的格，就像作者变成了行为一样。仅仅说毁灭罗刹，即使没有实际说出，也不可能没有毁灭的方式。特别有帮助的作者是射箭，如果说那个也要用第三格，那么射箭不是作者，只是行为。这里，呼喊是业，投入是业的差别，使之高兴的是主要作者，箭是成为能力实现方法的行为，刺穿是行为。同样，卡拉·阿格拉（梵文，kara-agra，kara-agra，手尖），指甲是指帮助实现的作者，猴子们是作者，翅膀的运作和战斗是行为。पुनः（梵文天城体，punah，punah，再次）意思是再次，也是作者的...
English
Otherwise, there is no word like "water by water" that connects water and wetting, even though the water is not currently performing the action of wetting the cloth, but it is only the water that makes it wet, and there is nothing else, so this water is the essence of the agent. The "agent" that appears in the third case refers to the agent related to the action, even if it is only a person who can be the agent, but apart from the meaning of the agent, this action is not done, so the third case does not apply. Therefore, although the object of the third case is mainly a person, the reason for becoming the object of the third case is that it must be connected separately with the agent of the action. It is universal to be associated with the words of the action. If the agent belongs to the action, then it is also universal to be associated with the agent. Even if there is no separate agent, it is okay, but the important thing is that the only separate agent is the one who helps the action. The word of the agent is the object of application of the third case. The agent is the god Rama himself. The first case applies to what is not related to any action. If Rama is linked to the action of destroying Rakshasas, then the third case must apply. Because Rama destroyed the Rakshasa, Rama is common. Destroying Rakshasa is not a common meaning, therefore, since the person dominated by the action is Rama, the agent is changed color by the action. If the agent exists separately, then it goes without saying, but there must be an agent in the action, even if it is not only the agent itself, but because it is the agent who destroys the person in it, so for that person, the case of the person himself and the agent himself will not be obtained, but the case of the agent will be obtained, just like the agent becomes the action. Just saying destroying Rakshasa, even if it is not actually said, it is impossible not to have a way of destroying. The particularly helpful agent is shooting an arrow, if saying that also uses the third case, then shooting an arrow is not the agent, it is just the action. Here, shouting is karma, investing is the difference of karma, making it happy is the main agent, the arrow is the action that becomes the method of realizing the ability, and piercing is the action. Similarly, kara-agra (Sanskrit, kara-agra, kara-agra, fingertip), the nail refers to the agent who helps to achieve, the monkeys are the agents, the operation of the wings and the battle are the actions. पुनः (Sanskrit Devanagari, punah, punah, again) meaning again, is also the agent's...
Chinese
特殊之处在于。现在从第四种变格的处所方面来说，所谓布施的对境，如果以好的布施处为目标而行布施，因为是做和被做中最值得的，所以是真实的作者。因此，这是第四种变格。正如以前许多仙人所说，如同世间普遍认为父亲一样，这是区分布施处和供养处的规矩。如果布施给不好的布施对境，会有过患，因为他们所造的罪恶，人们认为会有一半归于供养者。而且，供养处也被认为是婆罗门，这与宣说无二的佛语相违背。但在梵语的习惯中，是这样说的。བེ་ད་བི་དེ་གཱཾ་ད་དཱ་ཏི། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）吠陀，维谛，gāṃ dadāti，知道吠陀，把牛给予。ཚཱ་ཏྲཱ་ཡ་ཀ་ནྱཾ་ད་དཱ་ཏི། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）伞，亚，kanyāṃ dadāti，给学者，把女儿给予。也就是说，བེད་བིད྄་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）吠陀，维德，veda vid，是了解吠陀。因此，那个给予者，ཚཱ་ཏྲ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）伞，恰特拉，chātra，被称为学者，也出现了第四种变格的“给”。吠陀和论典是不同的，吠陀被认为是自生的，或者即使不这样认为，也是原始经典的根本。论典是解释其意义，或者即使不解释，也是自己创作，或者听闻后宣讲。例如，六种见解、六个分支、语法等等，被称为十四种论典等等。人们是这样认为的。现在婆罗门仍然被称为吠陀学者和论典学者，并且是分开的。又如“用棍子打牛”这样的是作所作，考虑到地方的请求，例如“去地方花了一百万金币”，以及“去朝圣花了六个月”等，很容易区分什么是专门的行为。但是，“在树上打一排”是作所作，而“给树浇水”则成为需要的行为，这种区分又该怎么理解呢？是直接做和间接做的区别吗？还是作所作的处所混合与不混合的区别？或者是显而易见和不显而易见的区别等等，应该根据情况来区分。因此，这里的布施财物，仅仅是正确布施的名称的基础，而正确的殊胜布施并不一定包含财物的布施。现在解释第五种变格的处所，第五种变格用于分离和脱落的意义。
English
In particular. Now, regarding the place of the fourth case ending, the so-called object of giving, if giving is done with the intention of a good recipient, it is the actual agent because it is the most worthy of doing and being done. Therefore, it is the fourth case ending. As many sages of the past have said, just as the world generally regards the father, this is the rule of distinguishing the place of giving and the place of offering. If giving is done to a bad recipient, there will be faults, because it is believed that half of the sins committed by them go to the giver. Moreover, the place of offering is also considered to be a Brahmin, which contradicts the teachings of non-duality. However, in the Sanskrit language, it is said that way. བེ་ད་བི་དེ་གཱཾ་ད་དཱ་ཏི། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Veda, vedi, gāṃ dadāti, knowing the Vedas, giving a cow. ཚཱ་ཏྲཱ་ཡ་ཀ་ནྱཾ་ད་དཱ་ཏི། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Chātra, ya, kanyāṃ dadāti, giving to a scholar, giving a daughter. That is, བེད་བིད྄་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Veda, vid, veda vid, is knowing the Vedas. Therefore, that giver, ཚཱ་ཏྲ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) Chātra, chātra, chātra, is called a scholar, and the "to" of the fourth case ending also appears. The Vedas and treatises are different. The Vedas are considered to be self-born, or even if they are not, they are the root of the original scriptures. Treatises explain their meaning, or even if they do not explain, they are created by oneself, or proclaimed after hearing. For example, the six views, the six branches, grammar, etc., are called the fourteen treatises, etc. This is what people think. Even now, Brahmins are still called Vedic scholars and treatise scholars, and they are separate. Again, like "hitting a cow with a stick," which is the object of action, considering the request of the place, such as "spending a million gold coins to go to a place," and "spending six months to go on a pilgrimage," it is easy to distinguish what is a special action. But, "hitting a row on a tree" is the object of action, while "watering a tree" becomes a necessary action. How should this distinction be understood? Is it the difference between doing directly and doing indirectly? Or is it the difference between the place of action being mixed or not mixed? Or is it the difference between being obvious and not obvious, etc., which should be distinguished according to the situation. Therefore, giving wealth here is only the basis for the name of correct giving, and correct and excellent giving does not necessarily include giving wealth. Now explaining the place of the fifth case ending, the fifth case ending is used for the meaning of separation and falling off.