Tibetan
ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཡང་རུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་ཉིད་དང་ ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་དག་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེ་རྟག་ཅིང་རྟག་པའི་དུས་བརྟན་ཅིང་བརྟན་པའི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་ཆོས་བདག་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་འདི་གསུམ་ལས། གཟུགས་གང་རྫས་མ་མཆིས་པར་ལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མཆིས་པ་ལགས། གང་རྫས་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས། རྫས་མ་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་ལ་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚོར་བ་འདི་གསུམ་དང༌། འདུ་ཤེས་འདི་གསུམ་དང༌། འདུ་བྱེད་འདི་གསུམ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་གསུམ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་རྫས་མ་མཆིས་པར་བལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མཆིས་པར་བལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མ་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས། རྫས་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་པར་བལྟ་བར་བགྱི་ཞིང་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པར་བལྟའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་རྫས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་བལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་རིགས་ཆད་ཀྱང་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ཆོས་ལ་སུན་འབྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་ཤིང་རུལ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ནག་པོའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་ཐེག་གསུམ་རང་སྟོང་སྨྲ་བའང་འདོད། །ཅེས་པ་ནི། བྱེ་མདོ་གཉིས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གར་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་རྗེས་འབྲང་མ་ཡིན་པའི་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་པ་མང་པོ་ཞིག །གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འདོད་མོད། ཐལ་རང་གི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་གནས་སྐབས་ཐེག་གསུམ་དུ་མི་འདོད་མཁན་མེད་ལ། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལེའུ་གཉིས་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལེའུ་ལས་གང་དག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལས་མཚམས་བཅད་པས་དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ཞིང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འབུམ་དང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་ཉི་ཁྲི་རྣམས་སུའང་གསུངས་ཏེ་ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མདོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཤེར་ཕྱིན་དུའང་གསལ་ལོ། །བྱམས་ཞུས་ལེའུར་ཡང་ནི་དེ་མཐུན་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། ཉན་ཐོས་ ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་པའམ། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཅྀ་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ། འཇིག་རྟེན་པ་འདི་དག་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཁམས་དུ་མ་པ་སྟེ། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཁམས་དུ་མ་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་དག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་དང༌། རང་བཞིན་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་དེ། བྱམས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་རུས་དང་རིགས་དང་པོ་ནས་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་འདོད་ཅིང་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རུས་དང་རིགས་དང་པོ་ནས་ཁྱད་པར་ངན་པ་འདོད་ཅིང་ངན་པ་ཉིད་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མགུ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་དོ། །རུས་དང་རིགས་གང་ཐོག་མ་ནས་ངན་པའི་བྱེ་བྲག་འདོད་ཅིང་ངན་པ་ཉིད་འཐོབ་སྟེ། ངན་པ་ཐོབ་ནས། དེ་ཙམ་གྱིས་མགུ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནས་ཕྱིས་གོང་དུ་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་འདོད་ཅིང་བཟང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་རྣམས་དབུ་མ་ཁོ་ན་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ག་ལས་འཇིག་མེད་སོགས་ཀྱང་མཐུན་ཤས་ཆེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གཟིགས་པ
Chinese
的法之间的。如来出现也好，如来不出现也好，法性与法的住性之界这些是安住的自性。以分别所取的色，那个由分别所取的色，恒常且恒常之时，稳固且稳固之时，无自性且无法性。以及如是性与真实之边，这是法性的色。这是法性的受，想，行，识，乃至这些是法性的佛法。如是说已，菩萨慈氏向薄伽梵如此请问：薄伽梵，这三种色中，应如何观何种色是无实物的？何者是有实物的？何者既非有实物也非无实物？而是以胜义谛来区分的。薄伽梵，这三种受，这三种想，这三种行，这三种识，乃至这三种佛法之间，应如何观何种佛法是无实物的？应如何观何者是有实物的？应如何观何者既非无实物也非有实物？而是以胜义谛来区分的。如是请问后，薄伽梵对菩萨慈氏说：慈氏，完全分别的色，应观为无实物。分别的色，因为分别念作为实物存在，所以观为有实物的自在是不允许的。法性的色，既非无实物也非有实物，应观为是以胜义谛来区分的。处于种姓断绝之际，在八千颂中说：舍利子，应当了知像那样的人是对法进行诽谤的。舍利子，像那样的人就像是腐烂的木头。舍利子，应当了知那些人是黑色的自性。如是说。处于三乘自空论的境地也赞同。意思是说，毗婆沙和经部这两者在三乘中都究竟
English
of the Dharma. Whether the Tathāgatas appear or not, the Dharmatā and the realm of the abiding nature of the Dharma are indeed abiding. The form taken by imputation, that form taken by imputation, is without essence and without Dharma-self in permanence and in the time of permanence, in stability and in the time of stability. And suchness and the ultimate limit, this is the form of Dharmatā. This is the feeling of Dharmatā, the perception, the formation, the consciousness, up to these are the Buddha-dharmas of Dharmatā. Thus it was said, and the Bodhisattva Maitreya asked the Blessed One: Blessed One, among these three forms, how should I view which form is without substance? Which is with substance? Which is neither with substance nor without substance, but is distinguished by the ultimate truth? Blessed One, these three feelings, these three perceptions, these three formations, these three consciousnesses, up to these three Buddha-dharmas, how should I view which Buddha-dharma is without substance? How should I view which is with substance? How should I view which is neither without substance nor with substance, but is distinguished by the ultimate truth? After this question, the Blessed One said to the Bodhisattva Maitreya: Maitreya, the completely imputed form should be viewed as without substance. The imputed form, because the imputation exists as a substance, it is not permissible to view it as having the freedom to view it as having substance. The form of Dharmatā is neither without substance nor with substance, it should be viewed as distinguished by the ultimate truth. In the context of being in a state of lineage extinction, in the Eight Thousand Stanza Prajnaparamita it says: Shariputra, those persons who are like that should be known as reviling the Dharma. Shariputra, those persons who are like that are like rotten wood. Shariputra, those persons should be known as being of a black nature. Thus it was said. It is also agreed that the three vehicles speak of self-emptiness. That is to say, the Vaibhashika and Sautrantika both ultimately
Chinese
认为。 不随顺龙树和无著的中观唯识的大乘行者有很多，他们不分暂时和究竟，认为只有一个乘。 但自续应成派的论师们，没有不承认暂时的三乘的。 圣八千颂的第二品百施品中说：哪些进入真正确定性的人，他们没有发起无上圆满菩提心的份。 为什么呢？ 因为他们断绝了轮回的相续，所以他们一再地轮回，没有发起无上圆满菩提心的份。 十万颂和一万八千颂以及二万颂中也说了，是于处决定和的场合的经。 因此寂灭行一边的，在般若波罗蜜多中也明显。 慈氏请问品中也说了相同的话。 说是：那里面说：世尊，是所有的声闻都是一边的，安住于完全寂灭中吗？ 世尊说：慈氏，不是那样的。 为什么呢？ 慈氏，这些世间人是界各式各样的，界多种多样的，在界各式各样界多种多样的这些世间人中，有众生的种姓和自性非常多的，慈氏，有众生的种姓和种族，从一开始就想要好的差别，并且获得好的差别的那样的。 有众生的种姓和种族，从一开始就想要不好的差别，并且获得不好的差别，并且因此而满足的那样的。 种姓和种族，哪些从一开始就想要不好的差别，并且获得不好的差别，获得不好后，不因此而满足，并且从那以后进一步想要好的差别，并且获得好的差别的那样的也有。 这样说的。 因此，应当了知无著兄弟和随从们完全行持中观。 嘎拉的无灭等也大部分相同。 说的场合中，那个释论中说：胜义谛是圣者们通达一切法颠倒，见到无生。
English
think. There are many Mahayana practitioners of Madhyamaka-Yogacara who do not follow Nagarjuna and Asanga, and they do not distinguish between temporary and ultimate, believing that there is only one vehicle. However, the Svatantrika and Prasangika masters all acknowledge the existence of the temporary three vehicles. The second chapter, the Hundred Gifts Chapter, of the Holy Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra states: Those who have entered into true certainty do not have the fortune to generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment. Why is that? Because they have cut off the continuum of samsara, they repeatedly transmigrate and do not have the fortune to generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment. It is also stated in the Hundred Thousand Verse, Eighteen Thousand Verse, and Twenty Thousand Verse Prajnaparamita Sutras, in the context of 'at a certain place.' Therefore, it is also clear in the Prajnaparamita Sutra that those who proceed towards peace are one-sided. The Maitreya Inquiry Chapter also speaks similarly, saying: In that chapter, it says: 'Bhagavan, are all the Shravakas one-sided, abiding in complete nirvana?' The Bhagavan replied: 'Maitreya, it is not so. Why is that? Maitreya, these worldly beings have various realms and diverse realms. Among these worldly beings with various realms and diverse realms, there are many kinds of beings and natures. Maitreya, there are beings whose lineage and race from the beginning desire good distinctions and obtain good distinctions. There are also beings whose lineage and race from the beginning desire bad distinctions and obtain bad distinctions, and are satisfied with that. There are also beings whose lineage and race from the beginning desire bad distinctions and obtain bad distinctions, and after obtaining bad distinctions, they are not satisfied with that, and from then on, they further desire good distinctions and obtain good distinctions.' Thus it is said. Therefore, it should be understood that the brothers Asanga and their followers completely practice Madhyamaka. The 'imperishable' from Gala, etc., are also mostly similar. In the context of saying that, in that commentary, it says: 'The ultimate truth is that the noble ones, having realized that all phenomena are inverted, see that they are unborn.'