Tibetan
་པ་མ་བརྙེས་ནས་འདས་ཏེ། མ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དོ། །ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བྱས་པ་ནི་ནན་ཏན་དུ་བཙལ་ཀྱང་མ་བརྙེས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་ཡས་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡོད་དོ། །དུས་གསུམ་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སྦྲང་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ ཡོད་ཅེས་གྲགས་ཏེ། མིག་གིས་ནི་བལྟ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འདྲི་བ་དེ་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དཔལ་གྱི་བསླབ་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷུར་བྱེད་པས་སྲོག་ཆགས་ཅན་གྱི་ཆུ་ལ་ཤིན་ཏུ་ནན་ཏན་དུ་བལྟ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་འོན་ཏེ་རྡུལ་འདྲ་བ་ཞིག་སྟེ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལས། རིམ་གྱིས་བརྟགས་ན་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ས་བཅུ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟག་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ལ་བདག་གི་དབྱིངས་ཡོད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ། འདི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མཐའ་ཡས་པའི་དབྱིངས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་ཀུན་ཏུ་འབར་བ་དང་རབ་ཏུ་འབར་བ་ལྟ་བུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་རང་གི་སྲོག་ཀྱང་བཏང་སྟེ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཕན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟག་དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་གྱི་གཞན་ལ་མི་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་དག་ནི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འཕྲུལ་གྱི་མིག་དང་ལྡན་པའི་ནང་ན་མ་འགགས་པ་བཞིན་ཏེ། མ་འགགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱིས་པ་ཤའི་མིག་ཅན་སོང་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་སོང་པའི་རྗེས་ལ་བལྟས་ན་བྱིས་པ་ཤའི་མིག་ཅན་གྱིས་ཅི་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་མཐོང་ངམ། གནས་བརྟན་མ་འགགས་པས་ནི་གསལ་བར་མཐོང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཤའི་མིག་ཅན་ཡང་གནས་བརྟན་གྱི་དྲིན་ལ་རབ་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ནས་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱིས་པ་ཤའི་མིག་ཅན་དང་འདྲ་བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱིངས་ལྟ་ཡང་དག་པར་ག་ལ་མཐོང༌། དེ་སྟེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་ན་མི་དམུས་ལོང་ཙམ་ལྟ་ཡིད་ག་ལ་ཆེས། སྔོན
Chinese
未获得而逝去，未生起的佛陀之界，以无量功德和美好形象庄严，一切有情众生皆具足。现在的佛陀薄伽梵们，即使精勤寻觅也无法找到如来藏，因为一切有情众生都具有未生起的佛陀之界，以无量功德和美好形象庄严。三世中的声闻和独觉，如同蜜蜂一般，虽然宣称有如来藏，但眼睛却无法看见，对于这样的疑问，已经阐明了原因。例如，罗睺罗（藏文：སྒྲ་གཅན་ཟིན་，梵文天城体：राहुला，梵文罗马拟音：Rāhula，汉语字面意思：罗睺罗）的教诲和精勤持戒者，非常仔细地观察有生物的水，心想：是有生物还是没有生物呢？或者只是一些尘埃？总而言之，什么都没有。但如果逐渐观察，就会发现是微小的生物。同样地，获得十地的菩萨们，自己亲眼见到自己的身体中存在着自我的界，并且像这样见到无量无边的界。因此，进入如来藏是非常困难的，在如同完全燃烧和极其燃烧的世界中，甚至舍弃自己的生命来宣说，也是极其困难且有益的。菩萨们只为那些菩萨宣说如来藏，而不为其他人宣说。众生自身就是如来。例如，就像拥有天眼的人一样，在不灭之中。与不灭者一起，一个肉眼凡胎的孩子去观察天空中的鸟飞过的痕迹，这个肉眼凡胎的孩子能看到天空中的鸟的痕迹吗？但常住者不灭却能清楚地看见。同样，肉眼凡胎的人也因为常住者的恩德而深信不疑。就像肉眼凡胎的孩子一样，声闻和独觉相信所有经部的道理，从而知道有如来藏，但他们又怎么能真正见到如来之境的界呢？因此，如果声闻和独觉依赖他人，就像盲人一样，又怎么能深信不疑呢？以前
English
Having passed away without attainment, the unoriginated Buddha-realm, adorned with limitless qualities and excellent marks, is possessed by all sentient beings. Even the present Buddhas, the Bhagavat, though diligently searching, cannot find the Tathagatagarbha, because all sentient beings possess the unoriginated Buddha-realm, adorned with limitless qualities and excellent marks. The Shravakas and Pratyekabuddhas of the three times, like bees, proclaim that there is a Tathagatagarbha, but the eye cannot see it; the cause for such a question has been explained. For example, one who upholds the teachings of Rahula and diligently observes the precepts, very carefully examines the water containing living beings, thinking: Are there living beings or not? Or are they just some dust? In short, there is nothing. But if one gradually examines, one will see that they are tiny living beings. Similarly, the Bodhisattvas who have attained the ten bhumis, see with their own eyes that the realm of self exists in their own bodies, and thus see limitless and boundless realms. Therefore, entering the Tathagatagarbha is extremely difficult, and in a world like that of complete and utter burning, even giving up one's own life to proclaim it is extremely difficult and beneficial. The Bodhisattvas only proclaim the Tathagatagarbha to those Bodhisattvas, and not to others. Sentient beings themselves are the Tathagatas. For example, just as one with divine eyes, within the undying. Together with the undying one, a child with flesh eyes goes to observe the traces of a bird flying in the sky, can this child with flesh eyes see the traces of the bird in the sky? But the abiding, undying one can see clearly. Similarly, a person with flesh eyes also deeply believes because of the kindness of the abiding one. Just like a child with flesh eyes, the Shravakas and Pratyekabuddhas believe in the teachings of all the sutras, and thus know that there is a Tathagatagarbha, but how can they truly see the realm of the Tathagata? Therefore, if the Shravakas and Pratyekabuddhas rely on others, like blind people, how can they have deep faith? Previously
Tibetan
་བྱུང་བ་ས་འདི་མངར་སྣ་བཞི་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་གསུང་བ་རྣམས་ལས་ཁོ་བོས་ཐོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གང་དག་གི་མངར་སྣ་བཞི་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ད་དུང་ཡང༌། བྱིས་པའི་ཚེ་ས་ཟ་སྟེ་གང་གི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསྙེན་པོར་ཞིམ་པོ་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ད་དུང་ཡང་གཏོང་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་དྲུང་དུ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སྒོམ་ཞིང༌། མང་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ད་དུང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྒོམ་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་སྟེ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཅན་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་པ་དང་ཐོས་ནས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་ས་ལ་ཟ་བ་ལྟ་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པར་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་གཞན་བརྗོད་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། ཡོངས་སུ་རྟག་པའི་དྲི་མའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པར་ནི་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ་བྱེད་པ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཁྱབ་པ་མི་འཇིག་པའོ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས
Chinese
据说，我从以前的圆满正等觉佛陀们那里听到，这个地方变成了具有四种甜味的地方。那些曾经品尝过四种甜味的众生，即使到了现在，孩提时代吃泥土，长久以来亲近的美味，众生们仍然无法舍弃。同样，以前在众多圆满正等觉佛陀面前，那些修习并广修如来藏的众生，现在仍然相信如来藏，这些众生长久以来修习，报答如来，而不是其他人。未来的时候，那些听闻并相信如来藏的众生也不是其他人，就像如来的儿子吃泥土一样，这是报答如来。如是说。《入楞伽经》中，关于心要了义等章节中。《入楞伽经》中，大慧菩萨请问：世尊在其他的经典中宣说如来藏，世尊说：自性光明，完全清净，从一开始就完全清净，具有三十二相，存在于一切众生的身体中。世尊，就像珍贵无比的宝藏被肮脏的布包裹一样，被蕴、界、处之布包裹，被贪嗔痴的污垢覆盖，变成完全恒常的污垢，宣说为常、稳固、坚实。世尊，这样宣说如来藏，与外道宣说我有什么不同呢？世尊，外道们也宣说常、作者、无功德、遍在、不坏的我。世尊开示说：大慧，我宣说如来藏与外道宣说我并不相同。大慧，如来、阿罗汉、正等觉佛陀们
English
It is said that I heard from the previous perfectly complete Buddhas that this place became a place with four kinds of sweetness. Those sentient beings who have tasted the four kinds of sweetness, even now, eat soil in their childhood, and the deliciousness that they have been close to for a long time, sentient beings still cannot give up. Similarly, in front of many perfectly complete Buddhas in the past, those sentient beings who practiced and extensively practiced the Tathagatagarbha still believe in the Tathagatagarbha, these sentient beings have practiced for a long time, repaying the Tathagata, not others. In the future, those sentient beings who hear and believe in the Tathagatagarbha are not others, just like the son of the Tathagata eating soil, this is repaying the Tathagata. Thus it is said. In the Lankavatara Sutra, in the chapters on the essence of the heart, etc. In the Lankavatara Sutra, Mahamati Bodhisattva asked: World Honored One, in other sutras, you have declared the Tathagatagarbha, the World Honored One said: The nature is luminous, completely pure, completely pure from the beginning, with thirty-two marks, existing in the bodies of all sentient beings. World Honored One, just like a precious treasure is wrapped in a dirty cloth, wrapped in the cloth of aggregates, realms, and places, covered by the defilements of attachment, aversion, and ignorance, becoming a completely constant defilement, declared as constant, stable, and solid. World Honored One, how is this declaration of the Tathagatagarbha different from the declaration of the self by the heretics? World Honored One, the heretics also declare the self as constant, maker, without merit, pervasive, and indestructible. The World Honored One taught: Mahamati, my declaration of the Tathagatagarbha is not the same as the declaration of the self by the heretics. Mahamati, the Tathagatas, Arhats, perfectly complete Buddhas