Tibetan
བྲག་པ་དང་མཚུངས། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་གྲངས་ཅན་དང་མཚུངས་མོད། །གཅེར་བུ་སྤྱོད་པའང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པའང་མུ་སྟེགས་ལུགས་སུ་འགྱུར། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་དབང་ཕྱུག་པ་དང་མཚུངས། །ཁྱབ་འཇུག་གི་ཞིག་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང༌། མིང་ཙམ་ལས་ནི་རབ་འདས་ཤིང༌། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །དབྱུང་དང་བསྡུ་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་ནོར་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ། །དངོས་ལ་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་མེད་ལའང་དངོས་ཉིད་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་གྲོལ་བར། །གང་གིས་ཤེས་དེ་དེ་ཉིད་རིག །ཅེས་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་གི་མཛེས་པ་སྦྱར་བ་ལས་ཀྱང༌། བུ་གཅིག་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བདེན། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་མུ་མཐའ་ཡས། །འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ། །དེ་ཡང་ཞགས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་བས། འདི་དག་དང་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ལྟ་བ་ཆེས་མཐུན་ ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུང་འདི་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་རང་འགྲེལ་དུ་དྲངས་སོ། །ཁོ་བོས་ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་གི་མཚན་སྟོང་དང༌། སྙིང་པོའི་གླུ་ཆེ་ཆུང་དང༌། ལེགས་ལྡན་གྱི་གླུ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་ཀྱི་གླུ་དང༌། དབང་ཕྱུག་གི་སམ་བ་ད་ཞེས་པ་དང༌། གྲངས་ཅན་པའི་གཞུང་ཅི་རིགས་པ་བྲམ་ཟེའི་པཎྜི་ཏ་འགའ་ལས་ཐོས་མོད་ཀྱི། གྲངས་ཅན་རྣམ་རྫུན་གཉིས་པོ་ཕྱོགས་མཐུན་ལས། །བརྡ་ཆད་ཙམ་ཡང་ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ནོ། །བརྡ་ཆད་འགའ་ཞིག་སྔགས་གཞུང་རྣམས་དང་མཐུན། །ཁྱབ་འཇུག་གཞུང་ནི་ཐལ་འགྱུར་པ་དང་མཐུན། །དབང་ཕྱུག་པ་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་བཞིན་སྒྲོགས། །བྱེད་པོར་སྨྲ་བ་དེ་དེའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །གཉིས་ན་ཕྱོགས་མཚུངས་ཙམ་ཞིག་མཉམ་པོ་ལ། །མུ་སྟེགས་གྲུབ་མཐའི་མཆོག་གྱུར་གྲངས་ཅན་དུ། །གྲགས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པའི་ཡང་འདི་མཆོག་གོ །འགའ་ཞིག་ཡོད་སྨྲས་འཆིང་བར་འདོད་པ་དང༌། །ཡོངས་གྲུབ་ཡོད་སྨྲས་འཆིང་བར་འདོད་པ་གཉིས། །རྒྱ་བོད་མ་གཏོགས་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་ལྟོས། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་ལུང་དང་བསྟུན་ན་ནི། །གཞན་སྟོང་འཐད་ཀྱི་རང་སྟོང་དེ་ལྟར་མིན། ཁ་ཅིག་ལུང་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ད་ལྟ་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགོས་སོ་ལོ། །ལུང་རིགས་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་རང་ལུགས་འཇོག །རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་དགོས་མོད་ཀྱི། །ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་ཚད་མའི་ལུང་གིས་སྒྲུབས། །གྲངས་མེད་གསུམ་སྒོམ་མཐོང་བའི་ལུང་རྫུན་ན། །སོ་སྐྱེ་མནོ་བསམ་ཅི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ལུང་ཚད་མ་ཡིན
Chinese
与饮血者相同。修习瑜伽与数论派相同，裸体修行也与比丘们相同，修习慈悲也变成外道之法。修习密咒与自在天相同。遍入天的《五次第》中也说：仅仅是名称而已，已经完全超离，断除了有和无的分别，从舍弃和摄集中获得解脱，那被称为财神的儿子。有之中没有有性，无之中也没有有性，从有和无中解脱，谁能知晓，他就是真智。又在《自在天的庄严》中说：独子梵天最为真实，智慧自在无边无际，仅仅说存在，那也被称为系缚。这样说来，这些和说自性空的人，除了稍微有一点不同之外，见解非常相似。因此没有差别。这些外道的教证被引用在《中观庄严论》的自释中。我曾从一些婆罗门班智达那里听过遍入天的千名，以及心要的长短之歌，还有善妙之歌和立誓之歌，以及自在天的“萨姆巴达”，还有数论派的各种论典。数论派的两种虚假，从宗派上来说，术语几乎都不相同。一些术语与密宗的论典相同。遍入天的论典与归谬论者相同。自在天派也像自续派一样宣说，说有作者是他们的特点。如果两者有相似之处，那么在外道宗派中最为殊胜的数论派，因为出名，所以佛教的这个也最殊胜。有些人说有是束缚，有些人说圆成实有是束缚，除了汉藏之外，有什么区别呢？如果与圣子佛的教证相符，那么他空合理，自空则不然。因为有些人对教证没有定解，所以现在需要用理证来成立。建立没有教证和理证的自宗，虽然非常需要用理证来成立，但是深奥的实相要用量士夫的教证来成立。如果说观修无数三大阿僧祇劫才能见到的教证是虚假的，那么凡夫的思虑为何是量呢？此外，对于非常隐蔽的事物，教证是量。
English
It is the same as the Brahmapas. Practicing yoga is similar to the Samkhya school, practicing nakedness is also similar to the monks, and meditating on compassion also becomes a heretical practice. Practicing secret mantras is similar to the Ishvara school. In the "Five Steps" of Vishnu, it is also said: "It is only a name, it has completely transcended, it has abandoned the distinction between existence and non-existence, it is definitely liberated from abandonment and collection, that is called the son of the wealth god. There is no existence in existence, and there is no existence in non-existence. Whoever knows that he is liberated from existence and non-existence is true wisdom." Also in the "Adornment of Ishvara": "The only son Brahma is the most true, the power of wisdom is infinite, only speaking of existence, that is also called bondage." Thus, these and those who speak of emptiness of self-nature, except for a slight difference, have very similar views. Therefore, there is no difference. These heretical scriptures are quoted in the self-commentary of the "Ornament of the Middle Way". I have heard from some Brahmin panditas the thousand names of the god Vishnu, as well as the long and short songs of the essence, as well as the songs of goodness and the songs of establishing existence, as well as the "Sambada" of Ishvara, and various treatises of the Samkhya school. The two kinds of falsehood of the Samkhya school, from the perspective of the sect, the terms are almost all different. Some terms are the same as the tantric scriptures. The treatises of Vishnu are the same as the Prasangikas. The Ishvara school also proclaims like the Svatantrikas, saying that having an agent is their characteristic. If there is any similarity between the two, then the Samkhya school, which is the most excellent of the heretical schools, is the most excellent of the Buddhist schools because it is famous. Some say that existence is bondage, and some say that perfect existence is bondage. What is the difference except for the Chinese and Tibetan? If it is in accordance with the scriptures of the Buddha with sons, then other-emptiness is reasonable, but self-emptiness is not. Because some people have no certainty about the scriptures, it is now necessary to establish it with reason. Establishing one's own system without scripture and reason, although it is very necessary to establish it with reason, the profound reality must be established with the scriptures of the pramana person. If it is said that the scriptures that can be seen by meditating on countless three great asamkhyeyas are false, then why is the thought of an ordinary person a pramana? Furthermore, for very obscure things, the scriptures are pramana.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསམ་དགོས་སོ། ཞེས་པ་ནི་གཞན་སྟོང་མུ་སྟེགས་དང་འདྲ་བའི་རྩོད་པ་སྤངས་པའོ།། །།གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་རྣམ་དཔྱད་པ། །འདི་དག་འདུས་བྱས་ཆོས་ལ་འཇུག་འགྱུར་གྱི། །འདུས་མ་བྱས་ཆོས་གཅིག་མིན་དུ་མ་མིན། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་དེས་མི་འཇུག །འོན་ཀྱང་འཁྲུལ་བློས་བརྟགས་པ་ཙམ་ཉིད་ལས། །ངོ་ བོ་ཅི་ཡང་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད་ཡིན། །ཁྱོད་ལུགས་ཆོས་ཉིད་མེད་པར་དགག་པའི་ཕྱིར། །ཅི་ཡང་མེད་ཕྱིར་དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམ་དབྱེ་བ། །ཡོད་ན་དེ་ལ་མི་འགྱུར་མི་སྲིད་དེ། །ཕྱོགས་ཡོད་དབང་ཤེས་ཡུལ་མིན་མེད་པ་དང༌། །དུས་ནི་འདས་སོགས་དུས་གསུམ་ཕྱིར་འགྱུར་བཅས། །སྐྱེ་སོགས་བཀག་པས་ཆོས་དབྱིངས་འདི་མི་ཁེགས། །ཡེ་ཤེས་འདི་ཡང་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ཡིན། །འཕགས་པའི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཆེ་ཆུང་དུ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དང་ནི་འགྲོ་འོང་མཚན་མཚོན་དང༌། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་སོགས། །རིགས་པའི་དཔྱད་པ་མཐའ་ཡས་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གཞན་ལ་མིན། །རྒྱུ་སོགས་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཆོས་ཅན་ལ་མི་ལྟོས། །ཐ་སྙད་ཆོས་ཅན་ལ་ལྟོས་རང་ངོས་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོས་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གི །རྒྱུ་འབྲས་ལྟོས་གྲུབ་མེད་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་རང་སྟོང་གི་རིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་པའོ།། །།ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་གཞན་སྟོང་ལུགས་ཉིད་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གཞན་སྟོང་ལུགས། །རང་སྟོང་སྨྲ་ལ་གསལ་ཆ་དང་སྣང་ཆ། །སྟོང་བར་མི་འདོད་ཕྱིར་ན་ཚིག་ཙམ་ལེན། །བུམ་སོགས་སྣང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་འགྱུར། །སྟོང་ཉིད་མིན་ན་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་འགལ། །གཞན་སྟོང་པ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་པ་གསུམ་འདོད་ཅིང༌། །དེ་དེ་དོན་དམ་ཁོ་ནར་མི་འདོད་པས། །ནང་འགལ་མེད་ཅིང་གྲུབ་མཐའ་ཁྱད་འཕགས་བྱུང༌། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་སྟོང་ཆ་དོན་དམ་མིན། །དོན་དམ་གྱི་ཡང་སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་སྟོང་ཉིད་རང་སྟོང་ཁོ་ན་དང་འགལ་བར་བསྟན་པའོ།། །།རང་སྟོང་སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་པའི་ཕྱིར། །དབུ་མ་ཡིན་མོད་དབུ་མའི་མཐར་ཐུག་མིན། །སྟོང་ཉིད་ཙམ་ ཡིན་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་མིན། །ངེས་དོན་ཡིན་ཡང་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་མིན། །རྒྱུ་མཚན་རང་སྟོང་སྨྲ་རྣམས་དབུ་མ་ཡང༌། །མཐར་ཐུག་ཁས་མི་ལེན་ཕྱིར་དབུ་མ་ཅི། །རང
Chinese
是为了这个缘故。应当这样想。这是为了避免与他空外道相似的争论。 既非一也非多的分析辨别，这些适用于有为法，而非无为法。无为法既非一也非多，虚空等差别不包括在内。然而，仅仅是错觉所设想的，因为没有任何自性，所以它是不存在的。为了驳斥你方认为法性不存在的观点，因为什么都没有，所以它没有变化。如果存在方位和时间的组成部分，那么它就不会不变化。因为方位存在，所以不是意识的对境，而是不存在的。时间是过去等三时，所以包含变化。因为遮止了生等，所以不会遮止法界。这个智慧也是不生不灭的。在圣者的中观宗的理论大小中，因缘和来去、名称和象征，以及先前和后来的边际、因果、缘起等，所有这些无边的理性分析，都只适用于世俗，而不适用于其他。因为因等那些都是世俗，所以会成为法性，而不依赖于有法。名言依赖于有法，没有自性。法性是自性，可以进行区分和安立。因为没有因果的相互依赖，所以不是缘起。这是为了表明从自空的理路中解脱出来。 一切法皆空是他空宗的观点。一切法无自性是他空宗的观点。对于自空论者来说，清晰和显现，因为不希望空，所以只是口头上说说而已。如果瓶子等显现是空性，那么按照你们的观点，就会变成胜义谛。如果不是空性，那么一切法皆空就相违。他空论者认为空性有三种，无自性有三种，并且不认为它们仅仅是胜义谛，所以没有内在矛盾，并且产生了卓越的宗派。世俗的空分不是胜义谛，胜义谛的显现也不是世俗。这是为了表明一切法皆空与自空本身相违。 因为自空超越了唯识，所以是中观，但不是中观的究竟。仅仅是空性，不是空性的究竟。是了义，但不是了义的究竟。理由是自空论者虽然是中观，但不承认究竟，所以算什么中观呢？自
English
It is for this reason. One should think like this. This is to avoid arguments similar to other-emptiness heretics. The analysis and discernment that is neither one nor many, these apply to conditioned dharmas, not to unconditioned dharmas. Unconditioned dharmas are neither one nor many, distinctions such as space are not included. However, it is merely conceived by delusion, because there is no essence whatsoever, therefore it does not exist. In order to refute your view that dharmata does not exist, because there is nothing, therefore it has no change. If there are parts of direction and time, then it is impossible for it not to change. Because direction exists, it is not an object of consciousness, but non-existent. Time is the three times such as past, so it includes change. Because the arising and so on are prevented, the dharmadhatu is not obstructed. This wisdom is also unborn and unceasing. In the great and small tenets of the noble Madhyamaka, causes and conditions, coming and going, names and symbols, as well as prior and subsequent limits, cause and effect, dependent origination, etc., all these boundless rational analyses apply only to the conventional, not to others. Because causes and so on are all conventional, they become dharmata and do not depend on the possessor of dharma. Nomenclature depends on the possessor of dharma, without self-nature. Dharmata is self-nature, which can be distinguished and established. Because there is no mutual dependence of cause and effect, it is not dependent origination. This is to show liberation from the reasoning of self-emptiness. All dharmas are empty is the view of other-emptiness. All dharmas are without self-nature is the view of other-emptiness. For those who speak of self-emptiness, clarity and appearance, because they do not want emptiness, they only take the words. If appearances such as vases are emptiness, then according to your view, it would become ultimate truth. If it is not emptiness, then it contradicts that all dharmas are empty. Those who hold other-emptiness believe in three kinds of emptiness and three kinds of selflessness, and do not consider them to be merely ultimate truth, so there is no internal contradiction, and an excellent tenet arises. The empty part of the conventional is not ultimate truth, and the appearance of the ultimate truth is not conventional. This is to show that all dharmas being empty contradicts self-emptiness itself. Because self-emptiness transcends only-mind, it is Madhyamaka, but not the ultimate of Madhyamaka. It is merely emptiness, not the ultimate of emptiness. It is definitive meaning, but not the ultimate of definitive meaning. The reason is that those who speak of self-emptiness, although they are Madhyamaka, do not acknowledge the ultimate, so what kind of Madhyamaka is it? Self-