Tibetan
ས་སོ་ཞེས། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་གསལ་བར་བཤད། །ཞི་འཚོ་སོགས་ཀྱང་འདི་དང་ཕྱོགས་མཐུན་གསུངས། །འགའ་ཞིག་རང་རིག་འགོག་པ་ལྟར་ན་ནི། །སོ་སོ་རང་རིག་ཐེག་པ་གསལ་བ་དང༌། །རང་སྟོང་ཕལ་ཆེར་ཐལ་རང་རྩོད་པས་འཇུག །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་འདི་མི་འཐད། །ཆོས་ལྔ་རང་བཞིན་གསུམ་སོགས་མི་བཞེད་ན། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་འཆད་ཅེས་མི་རུང་བས། །ལུང་བསྟན་ལྟར་ནའང་གཞན་སྟོང་བཞེད་པར་འཐད། །གལ་ཏེ་རང་སྟོང་ཁོ་ན་བཞེད་སྲིད་ཀྱང༌། །མི་ཕམ་མགོན་པོས་གཞན་དུ་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར། །དགོངས་ འགྲེལ་མཁན་པོ་ལུགས་འདི་ལྷག་པ་ཡིན། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱི་ཡི་དམ་ཡིན་ཕྱིར་དང༌། །ཐེག་ཆེན་པ་ཀུན་རྒྱལ་བར་འདོད་ཕྱིར་དང༌། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོར་བསྟན། །མདོ་སྡེ་ཕལ་ཆེར་དུ་ཡང་བསྟན་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཉེ་བའི་སྲས་གྱུར་དང༌། །ཚུལ་སྟོན་ལ་ཡང་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཡིན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་ཚབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཀླུ་སྒྲུབ་མིར་གྱུར་ས་ནི་དང་པོ་བརྙེས། །རྒྱལ་བའི་དྲུང་ན་མི་ཡི་སྐྱེ་བོར་བསྟན། ཁུངས་ཀྱང་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་ཙམ་ཡིན་ཞིང༌། །ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་རྟོག་གེ་འཆལ་བ་ཟེར། །དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་བཟང་ངན་ལེགས་དཔྱོད་ཅིག །གསང་སྔགས་ལ་བརྟེན་སངས་རྒྱས་བརྙེས་སྲིད་མོད། །དམ་པའི་དོན་དུ་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ཡང༌། །བསྐལ་པ་ཚད་མེད་སྔོན་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། ཁ་ཅིག་བྱམས་པས་གཞན་སྟོང་བཤད་མོད་ཀྱི། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་རང་སྟོང་གསུངས་སོ་ལོ། །འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་དེ་གཞུང་གང་ན་ཡོད། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཟབ་ལམ་སྟོན་པ་ཡི། །ཞལ་ལུང་དང་ནི་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ཡི། །ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས་ནི་གཞན་སྟོང་གསལ། །གཞན་ནི་ད་ལྟ་མ་དམིགས་རྫུན་གྱིས་ཅི། །རང་གི་ལུགས་ལ་ཁུངས་གསལ་མེད་བཞིན་དུ། །གཞན་གྱི་གཞུང་མཆོག་རྣམས་ལ་བསྐུར་འདེབས་པ། །ཕྱོགས་འཛིན་གདོན་གྱིས་བསླད་པ་མ་ཡིན་ནམ། །འགའ་ཞིག་བྱམས་ཆོས་རང་སྟོང་ཡིན་ཟེར་བ། །རང་གི་འཁོར་ནང་དབང་ཆེའི་ཚིག་ཏུ་ཟད། །རྒྱ་བོད་ཕལ་ཆེར་དེ་མི་འདོད་པས་བླ། །བོད་རྣམས་ཐོག་ཐ་རང་སྟོང་ཡིན་ཟེར་བ། །གཞུང་གཅིག་ཉིད་ལ་གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ཡོད་སྐྱོན། ཁྱད་པར་རང་རང་གཞུང་དང་དངོས་སུ་འགལ། །ཐོགས་མེད་རྒྱལ་བས་དྲང་ངེས་འབྱེད་པ་ཡི། །དགོངས་འགྲེལ་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་གསལ་བར་བཞུགས། །གཞན་ཡང་དབྱིག་ གཉེན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང༌། །ཆོས་གྲགས་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་སོགས། །རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ལ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་ནི་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས། །ལེགས་ལྡན་ཟླ་གྲགས་འཕགས་སེང་ལ་སོགས་པ། །མདོ་རྒྱུད་གང་ནས་ལུང་བསྟན་བཤད་པར་མཛོད། །དབྱིག་གཉེན་སོགས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཡིས། །ཤིང་རྟ་ཆེར་བསྒྲགས་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང༌། །མང་དུ་ཐོས་ཤིང་མཁས་པར་དག་པ་སྦྱིན། །མིར་སྐྱེས་དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་དགོས་ན་ནི། །རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་དེ་རྣམས་གཞན་སྟོང་སྨྲ། །གཞན་དེ་རྣམས་ཀྱང་དམ་པ་མཆོག་ཡིན་མོད། །ལུང་བསྟན་བརྙེས་པ་རྣམས་དང་འགྲན་མི་ནུས། །དཔེར་ན་ཟླ་བས་ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་ལ། །བརྟེན་ནས་སེམས་ཙམ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་བཤད། །དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ནི་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལ། །བརྟེན་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་ཅེས་བཀྲལ། །མདོ་ཡི་ལུང་དང་རིགས་པ་མཚུངས་མཉམ་ལ། །མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱི་ལུང་རིགས་བཙན། །འཛམ་གླིང་རྒྱན་དྲུག་དང་མཚུངས་མཁས་པ་གཞན། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་འཆོས་བྱེད་པོ་སུ། །རང་སྟོང་གཞུང་ལུགས་ཚད་མ་མཆོག་ཡིན་དང༌། །ཁྱད་པར་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བ་མཆོག་ཡིན་ཀྱང༌། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡི་ཀུན་གཞི་ནི། །བཀག་མོད་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་བཀག་པ་མེད། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་དང༌། །དྲན་མྱོང་ནུས་པ་རང་རིག་ལ་བལྟོས་པ། །བཀག་གིས་རང་རིག་ཙམ་ཞིག་བཀག་པ་མེད། །གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་བཀག་མོད་ཡོངས་གྲུབ་མིན། །རང་སེམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །འདི་འདྲ་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་བཀག་པ་མེད། ཁྱད་པར་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་མ་བཤད་པས། །ཡོད་མེད་གང་ཡང་དེར་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །མཚན་དཔེ་ཅན་གྱི་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ། །འདོད་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་ཙམ་མ་བཀག། ཅེས་པ་ནི་སྲོལ་འབྱེད་དང༌། གཞུང་ལུགས་དང༌། གྲུབ་མཐའི་ཁུང་ཆེ་ཆུང་དང༌། ཕྱིས་ཀྱི་བོད་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ལུང་གི་སྒྲུབ་པ་ལས་འཕྲོས་པ་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་པའོ།། །།ཡང་འགའ་ཞིག་གཞན་སྟོང་གི་ལུགས་ནི་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སེམས་ཙམ་ཡིན་ན་མུ་སྟེགས་ལུགས་སུ་འགལ། །མངོན་པ་མཛོད་སོགས་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོར་རློམ། །ཐེན་ཆེན་གཞུང་ལུགས་མུ་སྟེགས་དང་མཚུངས་འདོད། །ཕྲག་དོག་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྨྱོན་གཏམ་ཡིན། །ཀུན་མཚུངས་ན་ནི་མུ་སྟེགས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཡི་རྣམ་གཞག་མེད་པར་འགྱུར། །ཕྱོགས་རེ་འདྲ་བས་དེ་དེར་འགྱུར་ན་ནི། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་བྱེ་
Chinese
所谓的“萨索”，宝生寂静（Rinchen Jungne Zhiwa）清楚地阐述了。寂护（Zhiwo）等也说与此观点一致。有些人如果像否定自证那样，各自的自证乘是明确的，大多数自空宗会陷入自续应成之争。说这不是思辨的领域是不合理的。如果不承认五法三自性等，就不能说在讲解无上大乘，按照授记，承认他空是合理的。即使可能只承认自空，但弥庞衮波（Mipham Gonpo）已经解释为其他观点，因此，《释论》堪布的观点更为殊胜。因为龙树（Klu sgrub）本身就是本尊，因为所有的大乘行者都希望成佛，密宗续部中主要阐述了坛城，大多数的经部中也阐述了，是所有佛陀的近亲之子，对于持戒者来说，也是十地自在。声闻乘也被认为是佛陀的代理人。龙树转世为人是第一次获得，在佛陀面前示现为人类。来源也仅仅是未来的授记，说声闻乘是思辨的堕落者。请好好辨别《释论》堪布的优缺点。依靠密宗或许可以成佛，但就究竟意义而言，弥庞衮波也早已在无数劫前现证菩提。有些人说弥勒（Byams pa）阐述了他空，但文殊（Jam dpal dbyangs）却说了自空。文殊所著的论典在哪里呢？在宣讲金刚乘甚深道的《面授》和《文殊名号》的《见解要义简述》中，他空是明确的。现在没有看到其他的，用谎言做什么？在自己的宗派中没有明确的依据，却诋毁其他的殊胜论典，这不是被宗派偏见的邪魔所迷惑了吗？有些人说慈氏法是自空，这只不过是自己在眷属中掌权的说法而已。大多数的汉藏人士都不喜欢这样，所以才舍弃。有些藏人说从头到尾都是自空，这有同一个论典却有两种宗派的过失，特别是与各自的论典直接相违背。无著（Thogs med）胜者在辨别了不了义和了义的《释论》中，授记清楚地存在着。此外，世亲（Dbyig gnyen）派系的象，法称（Chos grags），宝生（Rinchen），寂护（Zhi ba）等，都是佛陀亲自赞
English
So-called "Saso," Rinchen Jungne Zhiwa clearly explained it. Zhiwo and others also say that this view is consistent. If some people deny self-awareness, the self-awareness vehicle of each is clear, and most self-emptiness schools fall into the Svatantrika-Prasaṅgika debate. It is unreasonable to say that this is not the realm of speculation. If you do not admit the five dharmas and three natures, you cannot say that you are explaining the unsurpassed Great Vehicle. According to the prophecy, it is reasonable to accept other-emptiness. Even if it is possible to only accept self-emptiness, Mipham Gonpo has explained it as another view, so the view of the commentator Khenpo is more excellent. Because Nāgārjuna himself is the yidam, because all Mahayana practitioners want to become Buddhas, the mandala is mainly explained in the tantric scriptures, and it is also explained in most of the sutras. He is the closest son of all Buddhas, and for those who uphold the precepts, he is also the master of the ten bhūmis. The Śrāvakayāna is also considered to be the representative of the Buddha. Nāgārjuna's reincarnation as a human being was the first time he attained it, and he appeared as a human being in front of the Buddha. The source is only a future prophecy, saying that the Śrāvakas are degenerate speculators. Please carefully discern the advantages and disadvantages of the commentator Khenpo. Relying on tantra may lead to Buddhahood, but in the ultimate sense, Mipham Gonpo also manifested enlightenment countless kalpas ago. Some say that Maitreya explained other-emptiness, but Mañjuśrī spoke of self-emptiness. Where is the treatise written by Mañjuśrī? In the "Oral Instructions" and "A Brief Explanation of the Essentials of Views" of "Mañjuśrī's Name," which expounds the profound path of Vajrayana, other-emptiness is clear. What is the use of lying when you don't see others now? Without clear evidence in one's own school, but slandering other excellent treatises, isn't this being deceived by the demon of sectarian bias? Some say that the Maitreya Dharma is self-empty, which is just a statement of one's own power in one's retinue. Most Chinese and Tibetans do not like this, so they abandon it. Some Tibetans say that from beginning to end it is self-empty, which has the fault of having two schools in the same treatise, especially contradicting one's own treatise directly. In the "Commentary" where Asaṅga distinguishes between provisional and definitive meanings, the prophecy clearly exists. Furthermore, the elephant of the Vasubandhu lineage, Dharmakīrti, Ratnakaraśānti, Śāntarakṣita, etc., are all praised by the Buddha himself.
Chinese
关于授记方面：智慧藏、佛护、善贤、月称、圣狮等，请说明是从哪部经续中授记的？对于世亲等，智慧藏弘扬了车乘，吉祥月称也给予了广闻和精通的加持。如果需要转生人间的注释师，那么诸佛所授记的那些人宣说他空。其他那些人也是殊胜的圣者，但无法与获得授记的人相比。例如，月称依据《楞伽经》解释为唯识宗的观点。世亲依据《解深密经》，解释了三无自性，并阐述了无自性的含义。在经部的教证和理证相同的情况下，大学者世亲的教证和理证更为可靠。与赡洲六庄严同等的其他学者，在圣地是谁在阐释教义呢？自空宗的论典是最高的量，特别是应成派的论者是最高的，但是，对于一切种子的阿赖耶识，虽然遮止了，但并没有遮止阿赖耶识的本体。所知、能知、所显、能显，以及忆念、体验、能力都依赖于自证，虽然遮止了，但并没有遮止仅仅是自证。遮止了他起真实现立，但没有遮止圆成实。自心自性光明相续不断，这样的观点在中观宗的论典中并没有遮止。特别是，由于没有阐述阿赖耶识智慧，因此在那里没有授记存在与不存在。具有相好的如来藏在不了义中，想要如来藏的仅仅是如来藏本身没有遮止。这指的是开创者、论典、宗派的漏洞大小，以及对后来的藏人的评论。这些都是从教证的论证中引申出来的，用简单易懂的语言表达出来。还有一些人说，他空宗的观点与外道数论派相同，因此是错误的观点。如果是唯识宗，那么就与外道相违背。《俱舍论》等被认为是伟大的善说，认为胜论宗的论典与外道相同，这是被嫉妒魔鬼附身的疯话。如果一切都相同，那么因为是外道宗，四宗的分类将不复存在。如果因为某个方面相似就变成那样，那么声闻二部
English
Regarding prophecies: Jnanasutra, Buddharakshita, Lakshmidhara, Chandrakirti, Aryasimha, etc., please explain from which sutras and tantras they were prophesied. For Vasubandhu and others, Jnanasutra greatly propagated the Vehicle, and the glorious Chandrakirti also bestowed vast learning and mastery. If a commentator reborn as a human is needed, then those prophesied by the Buddhas speak of other-emptiness (gzhan stong). Although those others are also supreme holy beings, they cannot compete with those who have attained prophecy. For example, Chandrakirti, based on the Lankavatara Sutra, explained it as a Mind-Only (cittamatra) view. Vasubandhu, based on the Samdhinirmocana Sutra, explained the three natures of non-self-existence (nihsvabhava), and clarified the meaning of non-self-existence. When the scriptural authority (agama) and reasoning (yukti) of the sutras are equal, the scriptural authority and reasoning of the great scholar Vasubandhu are more reliable. Who among the other scholars equal to the six ornaments of Jambudvipa is expounding the teachings in the sacred land? The self-empty (rangtong) system of tenets is the supreme measure (pramana), and in particular, the proponents of the consequentialist (prasangika) approach are supreme. However, although the all-ground (alaya) which is the basis of all seeds is negated, the essence of the all-ground is not negated. Objects of knowledge, subjects of knowledge, objects to be revealed, subjects that reveal, and the ability to remember and experience, all depend on self-awareness (svarupa-samvedana). Although these are negated, self-awareness itself is not negated. Dependent reality (paratantra) which is truly established is negated, but not the perfectly established (parinispanna). The inherent luminosity of one's own mind is a continuous stream. Such views are not negated in the Madhyamaka texts. In particular, because the wisdom of the all-ground is not explained, there is no prophecy of existence or non-existence there. The essence of the one with marks and signs (lakshana) is intended as provisional (neyartha), wanting the essence of the Tathagatagarbha, only the Tathagatagarbha itself is not negated. This refers to the originators, the texts, the size of the loopholes in the tenets, and the commentary on later Tibetans. These are derived from the arguments of scriptural authority, expressed in simple and easy-to-understand language. Some also say that the view of other-emptiness is the same as the Samkhya school of non-Buddhists, therefore it is a mistaken view. If it is Mind-Only, then it contradicts the non-Buddhist systems. The Abhidharmakosa and other texts are considered great good explanations, thinking that the Vaisheshika texts are the same as the non-Buddhists, this is the crazy talk of someone possessed by the demon of jealousy. If everything is the same, then because it is a non-Buddhist system, the classification of the four schools would cease to exist. If something becomes that because it is similar in some aspect, then the two Hinayana schools...