Tibetan
ད་མི་བྱ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དཀོན་མཆོག་ལས་གཞན་དུ། །བསྟན་ཕྱིར་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བྱ་ཡིན། །འདི་ན་རྒྱལ་གསུང་ཚད་མ་མིན་པ་དང༌། །སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡོད། །དེ་དག་མུ་སྟེགས་རྣམས་དང་བློ་གྲོས་མཚུངས། །འཕགས་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་སྙམ་ན། །དབང་ཕྱུག་སོགས་ལའང་རིགས་པ་དེ་མཚུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་འདོད་ཕྱིར་ནང་པ་མིན། །དེ་ཚིག་རྒྱལ་བའི་གསུང་ལས་ལྷག་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཅིས་མི་འགྱུར། །དེ་དག་རྟོན་པ་བཞི་ཡང་ལོག་པར་སྨྲ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་པས་ཡོད་པར་འདོད། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མེད་ནའང་མེད་པར་འདོད། །དོན་དམ་དུ་ནི་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད། །དོན་དམ་མི་རྟོན་ཀུན་རྫོབ་ལ་རྟོན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འདོད། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོར་མེད་ན་མེད་གོ་གཅོད། །ཡེ་ཤེས་སྣང་ངོར་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་ཟེར། །ཡེ་ཤེས་སྤངས་ནས་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ལ་སྟོན། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྫུན། །དགོངས་འགྲེལ་ཚད་ལྡན་ཐམས་ཅད་བདེན་ནོ་ལོ། །རྩ་བ་རྫུན་ན་དགོངས་འབྲེལ་བདེན་མི་སྲིད། །ཆོས་ནི་སྤོང་ཞིང་གང་ཟག་རྣམས་ལ་རྟོན། །དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མར་གོ་བ་སོགས། །རྟོག་གེ་བ་བཞིན་ཚིག་ལ་རྟོན་པའང་ཡོད། །རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ཕྱིས་བྱུང་ཕལ་ཆེར་ནི། །རྟོན་པ་བཞི་ལས་རིང་དུ་བྱོལ་བ་ཡིན། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་རྟོན་པ་བཞི་པོ་བསྔགས། །ཞེས་པ་ནི་ དྲང་ངེས་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ།། །།སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སླར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ། །བར་བ་ངེས་དོན་ཕྱི་མ་དྲང་དོན་དུ། །སྟོན་བྱེད་མདོ་སྡེ་གསལ་པོ་གང་ནའང་མེད། །བར་བ་དྲང་དོན་ཕྱི་མ་ངེས་དོན་དུ། །དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་དང༌། །སོར་འཕྲེང་སོགས་ཀྱི་མདོ་ལས་གསལ་བར་བཤད། །ལང་ཀར་གཤེགས་པར་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ། །གསུངས་པར་འདོད་པ་རི་བོང་ཅལ་དང་མཚུངས། །མུ་སྟེགས་བདག་དང་མཚུངས་སམ་ཞུས་པ་ལ། །སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མིན་ཞེས་གསུངས། །སྟོང་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་མེད་དགག་ལ། །འདོད་པ་རང་སྟོང་སྨྲ་བའི་བློ་སྐྱོན་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དེ། །མེད་དགག་སྟོང་ཉིད་བེམ་སྟོང་ཀུན་རྫོབ་བོ། ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་ཉིད་ནི། །ཆོས་ཀུན་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་དང་འགའ་བར་འགྱུར། །རྣམ་དཔྱད་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཐབ
Chinese
现在不行。为什么呢？因为除了三宝之外， 为了教导，想要解脱的人应该舍弃。 这里有不是佛陀所说的量， 有些论师认为是量。 那些人和外道们的智慧相同。 如果认为因为是圣者就没有过失， 那么自在天等也同样有这个道理。 因为想要胜过佛陀所以不是内道。 因为那些话语胜过佛陀所说， 那么那个人为什么不会变成至高无上呢？ 那些人也说四依是错误的。 在世俗中存在，所以认为是存在。 在世俗中不存在，所以认为是不存在。 在胜义中不存在，却认为是存在。 不依仗胜义，而依仗世俗。 如果识的自性存在，就认为是存在。 如果识的自性不存在，就断定为不存在。 虽然智慧的显现不存在，却说存在。 舍弃智慧，只教导识。 佛陀所说的法大部分是虚假的， 所有具有标准的解释都是真实的，不对！ 如果根本是虚假的，解释不可能真实。 舍弃法，而依仗人。 对于二种遮遣的真实理解等， 也有像论理学家一样依仗言辞的。 大部分后来出现的自空论者， 都是远离四依的。 佛陀的教言中赞叹四依。 这是 从正确定和不确定出发进行辨析。 再次讲述一下当前的主题。 没有明确说明中间是不确定，后面是确定意义的经典。 中间是不确定，后面是确定意义的经典。 《解深密经》、《大涅槃经》和 《楞伽经》等经典中明确阐述了。 认为《楞伽经》中如来藏是不确定意义的， 这和兔子角一样荒谬。 当被问及是否和外道我相同的时候， 回答说因为是空性所以不相同。 认为所有的空性都是无实有，是无遮的， 这是自空论者的思维错误。 如是性的空性，那个智慧， 是无遮空性，是物质空，是世俗。 有些人认为蕴的分析空性， 是认为一切法都不存在，不对！ 为了成为一切种类的殊胜具足的证悟方法， 立即宣说，或者有些间隔。 以分析理智分析的空性， 那个就是方
English
Now, it is not right. Why? Because other than the Three Jewels, For the sake of teaching, those who desire liberation should abandon. Here, there are those who are not valid statements of the Buddha, Some teachers consider them valid. Those people's wisdom is similar to that of the non-Buddhists. If you think that because they are noble beings, there is no fault, Then the same reasoning applies to Ishvara and others as well. Because they want to be superior to the Buddha, they are not Buddhists. Because those words are superior to the Buddha's words, Then why wouldn't that person become supreme? Those people also say that the four reliances are wrong. In the conventional, it exists, so they consider it to exist. In the conventional, it does not exist, so they consider it not to exist. In the ultimate, it does not exist, but they consider it to exist. They do not rely on the ultimate, but rely on the conventional. If the nature of consciousness exists, they consider it to exist. If the nature of consciousness does not exist, they determine that it does not exist. Although the appearance of wisdom does not exist, they say it exists. Abandoning wisdom, they only teach consciousness. Most of the teachings of the Buddha are false, All valid commentaries are true, wrong! If the root is false, the commentary cannot be true. They abandon the Dharma and rely on individuals. Regarding the true understanding of the two negations, etc., There are also those who rely on words like logicians. Most of the later self-emptiness proponents, Have strayed far from the four reliances. The Buddha's teachings praise the four reliances. This is An analysis based on the definitive and the provisional. Let's talk about the current topic again. There is no clear sutra that states the middle is provisional and the latter is definitive. The middle is provisional and the latter is definitive. The *Samdhinirmocana Sutra*, the *Great Nirvana Sutra*, and The *Lankavatara Sutra* and other sutras clearly explain it. To think that the *Lankavatara Sutra* says that the *tathagatagarbha* is provisional, Is as absurd as a rabbit's horn. When asked if it is the same as the non-Buddhist self, He replied that because it is emptiness, it is not the same. To think that all emptiness is unreal and is a negation, This is a mental error of the self-emptiness proponents. The emptiness of suchness, that wisdom, Is a negation emptiness, a material emptiness, a conventionality. Some people think that the emptiness of analyzing the aggregates, Is to think that all dharmas do not exist, wrong! In order to become a method of attaining all kinds of supreme qualities, It is taught immediately, or with some interval. The emptiness analyzed by analytical reasoning, That is the meth
Tibetan
ས་སུ་འགྱུར་ལ་དགོངས་པ་ཡིན། །འཇུག་པ་སོགས་སུ་དྲང་དོན་དུ་བཀྲལ་ཡང༌། །རྒྱལ་བས་ངེས་པའི་དོན་དུ་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་འཁོར་ཕྱི་མ་ངེས་པའི་དོན་དུ་གྲུབ། །བར་བའི་གླེང་གཞི་དང་པོར་མཐུན་པ་མང༌། །ཐ་མའི་གླེང་གཞི་སྔགས་དང་མཐུན་པ་མང༌། དེ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གྲུབ། །དྲང་དོན་ཡིན་ན་ཟབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཁྱད་པར་ཐ་མ་དྲང་དོན་ཡིན་གསུངས་པའང༌། །དྲང་དོན་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར། །ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཡང༌། །གདུལ་བྱ་དྲང་བའི་དོན་ལ་བཀྲི་བ་ནི། །དྲང་ངེས་སྟོན་པའི་གོ་རིམ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས། །གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྟོན་པའི་རིམ་མིན་ན། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བའི། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འཐད་ལྡན་མིན་པར་འགྱུར། །མྱང་འདས་གཟུང་དབང་གིས་ཞུས་མདོ་ལ་སོགས། །ཀུན་ཏུའང་གང་ཟག་བཀྲི་བའི་ ཚུལ་ལ་སྦྱར། །འོ་མའི་སྨན་གྱི་དཔེ་དང་ནོར་བུའི་དཔེ། །གཅིག་ཉིད་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་ཚུལ་ལོ། །མྱང་འདས་ཆེན་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྒྱད་གསུངས། ཁྱད་པར་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ནི་གཙང་བ་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་སོགས་བདེ་དང་དོན་དམ་དབྱིངས། །རྟག་དང་སེམས་ཉིད་དམ་པའི་བདག་ཡིན་པས། །ཤ་ཁྲག་ལུས་དང་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང༌། །སྐད་ཅིག་ཆ་བཅས་རང་བཞིན་བདེན་མེད་དུ། །རྟོག་ན་ལོག་ལྟ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིར་གསུངས། །འཁོར་ལོ་དང་པོ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན། །བར་བར་ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཡོན་ཏན་བགྲང་ཡས་སོགས། །མང་པོས་ཉན་ཐོས་ལུགས་ལས་ཆེས་ལྷག་མོད། །ཕལ་ཆེར་ཐེག་དམན་མདོ་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ། །ཐ་མར་རང་བཞིན་མེད་ཚུལ་བར་དང་མཚུངས། །གཞན་དུ་ནམ་ཡང་ཡོད་པར་མ་གསུངས་པའི། །ཁྱད་ཆོས་མང་པོས་འདིར་ནི་ཡོད་པར་བསྟན། །ཆོས་ལྔ་རང་བཞིན་གསུམ་དང་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད། །ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་སྐད་རྣམས། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་སྡེར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས། །བར་བར་མི་གསལ་ལ་ལར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས། །དང་པོ་དྲང་དོན་ཐ་མའང་དྲང་དོན་ཅན། །ཡིན་ན་དེ་གཉིས་མཐུན་ཤས་ཆེ་དགོས་ན། །དང་པོ་ཐ་མ་སྟོན་ཚུལ་ཆེས་མི་འདྲ། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོ་རིམ་གསུམ་གྱི་དྲང་ངེས་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་བསྒྲུབས་པའོ།། །།འཁོར་ལོ་རྣམ་གསུམ་དགོངས་པའི་གནད་གཅིག་ཀྱང༌། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་དང༌། །སེམས་ཙམ་པ་དང་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས། །འདོད་ཚུལ་ཐ་དད་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །ཞི་འཚོ་གྲོལ་སྡེ་རྗེས་འབྲང་བཅས་པ་ལས། །གཞན་པའི་རང་སྟོང་སྨྲ
Chinese
于何处转变乃是意指？虽于《入行论》等中阐释为不了义，然由胜者阐释为了义之故，后法轮成立为了义。中间的论题多与初法轮相同，最后的论题多与密咒相同，为此之故后法轮也成立为殊胜。若是不了义，怎能深奥？特别是说最后是不了义，若是不了义则太过分。于开示究竟了义之后，将所化引入不了义之义，则显示了义不了义的次第极其紊乱。若非对一个补特伽罗开示的次第，若执著为我则不应理，则分别观察变得不合道理。于《涅槃经》、《摄拥护经》等中，皆是就引导补特伽罗的方式而结合。牛奶的药之比喻与宝珠之比喻，乃是唯一清净心之垢染的方式。于大涅槃中宣说了八颠倒。特别是胜者的身是清净的，佛刹等是安乐与胜义界，恒常与心性是圣洁之我，因此，若于血肉之身与痛苦谛，以及刹那有分之自性谛实无有，作如是想则是邪见四颠倒。初法轮与世间相同，中间是世俗自性无，胜者与佛子等功德无量等，虽多胜于声闻宗义，然大多与小乘经部相同。最后自性无之方式与中间相同，于其他处从未宣说有，以众多特点在此则显示为有。五法、三自性与八识，这些大乘不共的法相术语，于后法轮的经藏中极其广说，中间不明显，于某些则作摄略而说。若初法轮是不了义，最后也是不了义，则此二者应多有相同之处，然初法轮与最后法轮的开示方式极其不同。如是乃是从三法轮之了义不了义而作，从而成立后法轮为殊胜也。三法轮意旨之要点虽一，然声闻等与自空论者，以及唯识宗与他空论者，所欲求之方式各异，差别极大。寂护、解脱军及其随从之外，其他的自空论
English
What is meant by 'transformation in place'? Although explained as provisional meaning in works like 'Entering the Bodhisattva's Way,' because the Victorious One explained it as definitive meaning, the later turning of the Dharma wheel is established as definitive meaning. The topics of the intermediate wheel are mostly similar to the first, and the topics of the final wheel are mostly similar to mantra. Therefore, the final wheel is also established as supreme. If it were provisional meaning, how could it be profound? Especially when it is said that the final one is provisional meaning, it becomes too extreme if it were provisional meaning. After teaching the ultimate definitive meaning, leading disciples to the meaning of provisional meaning would greatly confuse the order of teaching definitive and provisional meanings. If the order of teaching is not for one individual, and if one were to grasp at self, it would be inappropriate, and the analytical investigation would become unreasonable. In the 'Nirvana Sutra,' the 'Sutra Requested by Gzungdwang,' and so on, everything is applied to the method of guiding individuals. The example of milk as medicine and the example of a jewel are the means of purifying the defilements of the one mind. In the Great Nirvana, eight inversions are taught. In particular, the body of the Victorious One is pure, Buddha-fields and so on are bliss and the realm of ultimate reality, permanence and mind-essence are the sacred self. Therefore, if one thinks of the body of flesh and blood and the truth of suffering, and the momentary parts as being truly non-existent in nature, then these are the four inverted views of wrong view. The first turning of the wheel is similar to the worldly, the intermediate is conventional naturelessness, the Victorious One and the sons of the Buddhas have immeasurable qualities, and so on. Although it is much more superior to the Hearer's system, it is mostly similar to the Sutra Pitaka of the Lesser Vehicle. In the end, the way of naturelessness is the same as the intermediate. In other places, it is never said to exist, but here it is shown to exist with many characteristics. The five dharmas, the three natures, and the eight consciousnesses are all terms of Dharma that are not common to the Great Vehicle. In the sutras of the final turning of the wheel, they are extensively explained. In the intermediate, they are not clear, and in some they are condensed and spoken. If the first wheel is of provisional meaning and the last is also of provisional meaning, then these two should have more similarities, but the way of teaching the first and the last is very different. This is based on the definitive and provisional meanings of the three turnings of the wheel, thereby establishing the final wheel as supreme. Although the key point of the intention of the three wheels is one, the ways of wanting differ greatly among the Hearers, those who speak of self-emptiness, the Mind-Only school, and those who speak of other-emptiness. Other than Zhiwa Tsho, Drolde, and their followers, the other self-emptiness speakers