Tibetan
་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ནི། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་པོ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ། །སེམས་ཙམ་གཞན་སྟོང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཞག་མཐུན། །རང་སྟོང་སྨྲ་བ་ཉན་ཐོས་ དང་མཐུན་ལ། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་སེམས་ཙམ་དང་མཐུན་མང༌། །དེ་དག་ཉན་ཐོས་པ་དང་སེམས་ཙམ་མིན། །ལང་ཀར་གཤེགས་མདོར་སེམས་ཙམ་ལས་འདས་གསུངས། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བ་རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་ཤེས་མིན་ཕྱིར་འདི་མི་མཚུངས། །མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་རྒྱན་དུ་མ་བཤད་མོད། །ཐེག་གཅིག་ཐེག་གསུམ་རིགས་ཆད་ཡོད་མེད་དང༌། །མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་བདེན་གཉིས་འདོད་མི་འདོད། དེ་དག་སེམས་ཙམ་དབུ་མའི་ཁྱད་པར་མིན། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ཀས་བདེན་གཉིས་རྣམ་གཞག་བྱས། །མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་ཤེར་ཕྱིན་ལས་ཀྱང་བསྟན། །འཕགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ་ཡང་གསུངས། །གནས་སྐབས་རིགས་ཆད་ཀྱང་ནི་མདོ་དེར་བཤད། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་གསུངས་ཕྱིར། །མཐར་ཐུག་རིགས་ཆད་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ནའང་བཀག །མཐར་ཐུག་ཕྱིར་ན་ཐེག་གཅིག་ཉིད་ཅེས་གསུངས། །གནས་སྐབས་ཐེག་གསུམ་རང་སྟོང་སྨྲ་བའང་འདོད། །བྱམས་ཞུས་ལེ་འུར་ཡང་ནི་དེ་མཐུན་གསུངས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཙམ་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་འགའ། །འདོད་ཕྱིར་བླུན་པོའི་རྣམ་དབྱེས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྒྱལ་བས་སེམས་ཙམ་ལས་འདས་མ་འདས་དང༌། །འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་གསུངས་འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་དང༌། དེ་བཞིན་འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཛེ་ཏཱ་རི། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྒྱུད་འགྲེལ་དུ། གསུངས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གཞག་གཅིག་ཏུ་འབབ། །གཟུང་འཛིན་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་དེ། །ངོ་བོ་གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་བདེན་གྲུབ་དང༌། །དོན་དམ་དང་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདོད་ཅིང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་བདེན་གྲུབ་སྟེ། །དེ་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་ལོ། །འདི་དག་སེམས་ཙམ་པ་ཡི་གྲུབ་མཐར་བཤད། །དོན་ལ་སེམས་ཙམ་དུ་གྲུབ་དངོས་པོ་རྣམས། །འདོད་ན་སེམས་ཙམ་པ་ཡིན་གཞན་ཅི་ཞིག །དངོས་ རྣམས་ལོག་སྣང་སེམས་སུའང་བདེན་མེད་པས། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མ་འདས། །རྣམ་ཤེས་རྣམ་པ་བདེན་མེད་རྟོགས་པ་ན། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་དབུ་མར་གསུངས། །དོན་དམ་སྣང་བ་ཡོད་ཕྱིར་དེ་མིན་ན། །འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཀྱང༌། །དབུ་མ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དབུ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་སྟོང་དབུ་མར་བསྒྲུབས་པའོ།། །།རང་སྟོང་སྨྲ་རྣམས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། །ལུང་ཙམ་ཁས་ལེན་པར་ནི་མཐུན་མོད་ཀྱང༌། །
Chinese
诸法的世俗谛，与声闻二部相同而说。 唯识他空，在世俗谛的安立上相同。 自空论者与声闻相同， 他空论者显然与唯识相同。 这些既非声闻乘，亦非唯识宗。 《楞伽经》中说已超越唯识。 唯识的见解是，诸识真实成立。 法界非识，故此不相同。 究竟三乘在《宝性论》中未说， 一乘、三乘，种姓断绝的有无， 三自性和二谛，承认与不承认，这些不是唯识与中观的差别。 四宗都作了二谛的安立。 三自性在《般若经》中也已宣说。 圣者在《菩提心释》中也曾说过。 经中也说了暂时的种姓断绝。 因为说一切众生都具有如来藏。 《经庄严论》中也遮止了究竟的种姓断绝。 因为是究竟，所以说是唯一乘。 自空论者也承认暂时的三乘。 《慈氏请问经》中也说了与之相同。 有些自空论者承认世俗是唯识， 因此，愚者的分别有什么用呢？ 佛陀所说超越与不超越唯识， 以及妙音所说的《妙吉祥面谕》， 同样，圣天、寂天， 观世音所造的续释中， 所说的一切都归于一个安立。 具有能取所取显现的识， 本体从能取所取中解脱，真实成立， 并且承认是胜义和真如， 能取和所取的行相真实成立， 对于它，显现的能取所取并非真实。 这些在唯识宗的宗义中宣说。 实际上，如果承认在唯识中成立的事物， 那就是唯识宗，还会有什么其他的呢？ 诸事物在错乱显现的心中也不真实， 为何没有超越唯识呢？ 当了悟诸识的行相并非真实时， 因为没有世俗的显现，所以说是中观。 如果因为胜义有显现就不是中观， 那么圣者的等持智慧， 也将变成不是中观所证悟的智慧。 以上是从中观与唯识的差别出发，成立他空中观。
English
The conventional truths of all phenomena are said to be in accordance with the two Hearer schools. The other-empty Mind-Only school agrees on the establishment of conventional truths. The self-empty proponents agree with the Hearers, While the other-empty proponents clearly agree with Mind-Only. These are neither Hearers nor Mind-Only. The Laṅkāvatāra Sūtra says that it transcends Mind-Only. The view of Mind-Only is that consciousness is truly established. The Dharmadhātu is not consciousness, so this is not the same. Although the ultimate three vehicles are not explained in the Ornament, the existence or non-existence of the cutting off of the lineage of the one or three vehicles, and whether or not to accept the three characteristics and the two truths, these are not differences between Mind-Only and Madhyamaka. All four tenets establish the two truths. The three characteristics are also taught in the Perfection of Wisdom. The noble one also spoke of it in the Explanation of the Mind of Enlightenment. The temporary cutting off of the lineage is also explained in that sūtra. Because it is said that all beings possess the essence of the Sugata. The Ornament of the Sūtras also prohibits the ultimate cutting off of the lineage. Because it is ultimate, it is said to be the one vehicle. The self-empty proponents also accept the temporary three vehicles. The Maitreya Inquiry also says that it is in accordance with that. Some self-empty proponents accept the conventional as Mind-Only, Therefore, what is the use of the distinctions of fools? The Buddha spoke of transcending or not transcending Mind-Only, And Jamyang's "Face Instructions of Mañjuśrī," Likewise, Āryadeva and Jetāri, In the tantra commentaries made by Avalokiteśvara, All that is said falls into one establishment. That consciousness with the appearance of grasper and grasped, Its essence is liberated from grasper and grasped, truly established, And it is accepted as ultimate truth and suchness, The aspects of grasper and grasped are truly established, For it, the appearance of grasper and grasped is not true. These are explained in the tenets of the Mind-Only school. In reality, if one accepts things established in Mind-Only, Then that is the Mind-Only school, what else would it be? Since things are not truly existent even in the mind of mistaken appearance, Why has it not transcended Mind-Only? When one realizes that the aspects of consciousness are not true, Because there is no conventional appearance, it is said to be Madhyamaka. If it is not Madhyamaka because there is an ultimate appearance, Then even the equipoised wisdom of the noble ones, Will become not the wisdom realized by Madhyamaka. The above is based on the distinction between Madhyamaka and Mind-Only, establishing other-empty Madhyamaka. The self-empty proponents agree on merely accepting the words of the noble Nāgārjuna,
Tibetan
ཁ་ཅིག་ཕྱི་དོན་འདོད་ལ་ཁ་ཅིག་འགོག ཁ་ཅིག་རང་རིག་འདོད་ལ་ཁ་ཅིག་འགོག །འགའ་ཞིག་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་འདོད་ལ་ལ་འགོག །ཐེག་དམན་པས་ཀྱང་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་དང༌། །མ་རྟོགས་ལ་སོགས་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ཀུན། །རང་བཟོའི་དབང་གིས་ཐ་དད་རྣམ་པར་འཁྲུགས། །ཆོས་ཀུན་བདེན་མེད་ཙམ་དུ་མཐུན་མོད་ཀྱང༌། །ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་འདི་ཡི་རྗེས་འབྲང་ཞེས། །བློ་གཏད་མེད་པར་རང་བློའི་ལམ་དུ་འདྲེན། །རང་སྟོང་སྨྲ་ལ་རང་རྐང་ཚུགས་པ་ཡི། །ཐེག་ཆེན་མངོན་པ་དང་ནི་འདུལ་བ་དང༌། །མདོ་སྡེའི་དགོས་འགྲེལ་རྒྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལོགས་སུ་དཔྱད་བྱས་ནས། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་གཞུང་ལུགས་འཆད་པའི་ཚེ། །ལ་ལ་བྱེ་སྨྲ་ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་བ། ཁ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་ལེན། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་རྣམས་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་དང༌། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོར་འཇུག །དེ་ཕྱིར་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་མི་མཐུན་མེད། །ཐེག་ཆེན་སྡེ་སྣོད་འགྲེལ་པའི་གཞུང་ཀུན་ལ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་གཞན་དྲང་མི་འཇོག་པས། །རི་བོར་མ་རབས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཀྱང༌། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་བཞིན། །རང་སྟོང་གཞུང་གིས་འདི་དག་ཟིལ་ མི་ནོན། །ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་ལ། །དགོངས་པས་གསུངས་ཕྱིར་བསྟན་འཆོས་དབང་བཙན་ལོ། །གོང་དུ་བཀག་མོད་གལ་ཏེ་བདེན་སྲིད་ནའང༌། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་འགྲེལ་བྱམས་པ་ལས་ལྷག་པ། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་བཙལ་ཀྱང་མེད། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཚད་མར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཟླ་བས་ལང་ཀར་གཤེགས་མདོའི་ལུང་བསྟན་དྲངས། །དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཆར་བའི་ཊཱི་ཀ་རུ། །རིགས་ཚོགས་གཞན་སྟོང་ཚུལ་དུ་བཀྲལ་ཞེས་གྲགས། །ག་ལས་འཇིགས་མེད་སོགས་ཀྱང་མཐུན་ཤས་ཆེ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ནི་གནས་བརྟན་ཆོས་སྐྱོང་གིས། །རྣམ་རིག་དབུ་མར་བཀྲལ་ཞེས་ཟླ་གྲགས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་གཞུང་འདི་དག །རང་སྟོང་སྟོན་པར་ཅུང་ཟད་ཉེ་མོད་ཀྱང༌། །འདི་དག་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །ཟླ་གྲགས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཕྱིས་བྱུང་ཞིང༌། །འཕགས་པའི་དངོས་སློབ་རྣམས་ལ་གྲུབ་མཐའ་ནི། །ཐ་དད་འབྱུང་དོན་མེད་པས་ཐལ་རང་གི །རྩོད་པ་ཕྱིས་བྱུང་ཡིན་ཕྱིར་དཔང་པོ་མིན། ཁྱད་པར་བསྟོད་ཚོགས་རྣམས་དང་རིམ་ལྔ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་སོགས་སུ་གཞན་སྟོང་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་ཀླུ་སྒྲུབ་དགོངས་པ་གཉིས་ཀས་ལེན། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་གྲུབ་མཐའ་མཚུང
Chinese
有些认为有外境，有些则否定。有些认为有自明，有些则否定。有些认为有八识，有些则否定。小乘也证悟二无我，以及未证悟等等，所有根本宗派，都因各自的臆造而纷乱不同。虽然在诸法皆为空性上一致，却说这是随行于开创车轨者，不信任而引入自己的思维道路。自空论者没有自立的，大乘的俱舍和律藏，以及经部的广释，因为没有，所以只单独研究见解，在讲解三藏的经论时，有些人取分别说部，有些人取经部，有些人取瑜伽行派的经论。他空论者则进入慈氏五论和无著兄弟的经论大海。因此根本宗派没有不一致的。大乘经藏的注释经论中，不放入瑜伽行派的经论，就像山上的无数贱民，也无法战胜转轮王一样，自空的经论也无法战胜这些。有些人认为经部是为各种所化众生，以密意所说，所以教典的诠释权力强大。虽然上面已经遮止，但如果真实存在，也没有比胜者的密意解释慈氏五论更好的了，即使寻遍十方世界也找不到。为了成立圣者龙树为量士夫，月称引用了《楞伽经》的授记。在《白莲华论》中，据说将理聚解释为他空。嘎拉和无畏等也大多相同。四百论是静命论师护法，月称说解释为唯识中观。因此圣者父子的这些经论，虽然稍微接近于宣说自空，但这些是所要成立的，而不是能成立的。月称派是象的后起之秀，圣者的亲传弟子们没有宗派的差别，因此应成自续派的诤论是后起的，所以不是证人。特别是赞颂集和五次第，以及菩提心释等中宣说了他空。因此龙树的密意两种都取。龙树和无著的宗派相同。
English
Some believe in external objects, while others deny them. Some believe in self-awareness, while others deny it. Some believe in the eight consciousnesses, while others deny them. Even the Lesser Vehicle realizes the two selflessnesses, and those who do not realize them, etc., all the fundamental tenets are confused and different due to their own fabrications. Although they agree that all phenomena are empty, they say that this follows the one who pioneered the chariot path, and without trust, they lead it into their own path of thought. Those who speak of self-emptiness do not have their own independent, the Abhidharma and Vinaya of the Great Vehicle, and the extensive commentaries of the Sutra Pitaka, because they do not exist, so they only examine the view separately, and when explaining the scriptures of the three baskets, some take the Vaibhashika, some take the Sautrantika, and some take the scriptures of the Yogachara school. Those who speak of other-emptiness enter the ocean of the five dharmas of Maitreya and the scriptures of the Asanga brothers. Therefore, there is no disagreement in the fundamental tenets. In all the commentaries on the Great Vehicle Sutra Pitaka, the scriptures of the Yogachara school are not placed in a different position, just as countless lowly people on a mountain cannot overcome a universal monarch, the scriptures of self-emptiness cannot overcome these. Some believe that the Sutra Pitaka is spoken with intention for various beings to be tamed, so the power of interpreting the teachings is strong. Although it has been forbidden above, if it really exists, there is no better explanation of the Victorious One's intention than the five dharmas of Maitreya, even if you search all the ten directions of the world, you will not find it. In order to establish the noble Nagarjuna as a valid person, Chandrakirti quoted the prophecy of the Lankavatara Sutra. In the commentary of the White Lotus, it is said that the collection of reasons is explained as other-emptiness. Gala and Fearless, etc., are also mostly the same. The Four Hundred Verses is explained by the elder Dharmapala as Mind-Only Madhyamaka, according to Chandrakirti. Therefore, these scriptures of the noble father and son, although slightly close to expounding self-emptiness, these are to be established, not to be established. The Chandrakirti school is a latecomer of the elephant, and the direct disciples of the noble ones do not have differences in tenets, therefore the debate of Prasangika and Svatantrika is a latecomer, so they are not witnesses. In particular, other-emptiness is taught in the collections of praises and the Five Stages, and the Bodhichitta Commentary, etc. Therefore, Nagarjuna takes both intentions. The tenets of Nagarjuna and Asanga are the same.