Tibetan
་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་བྱ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔྱད་ངོ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་མེད། ཁྱེད་ལུགས་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཡོད། །དེ་གཉིས་བདེན་གཉིས་གང་དུའང་མེད་འདོད་དགོས། །སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ནི། །དོན་དམ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་མི་འགགས། །ངེས་ངོར་བདེན་འཛིན་སྤངས་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་སྤངས། །ཞེ་ན་དོན་དམ་སྣང་བ་ཁྱོད་མི་འདོད། །མཉམ་བཞག་ངོར་ནི་སྣང་བ་དེ་མེད་ཕྱིར། །མེད་མཐར་འགྱུར་བས་དེ་ཕྱིར་དབུ་མ་མིན། །བདེན་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་སྐབས་ཀུན་ཏུ། །ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །དོན་དམ་དུ་ཡོད་མི་སྲིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་འགལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་དེར་ཡོད་འགྱུར་ཀུན་མཚུངས་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་གྱུར་ན། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །མི་རུ་ཡོད་པའི་འགྲོ་བ་མི་ཡིན་བཞིན། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་དགོས། །མིན་ན་གྲུབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་འགྱུར། །ཡང་ན་དོན་དམ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་དམ་པའི་དོན་དུ་གྲུབ། །དོན་དམ་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བས་དེར་ཡོད་ན། །དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བ་དང༌། །འཁྲུལ་བས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཕྱིས་ཀྱི་དབུ་མའི་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན། །ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར། །མཉམ་གཞག་འཁྲུལ་ན་རྗེས་ཐོབ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ཡེ་ཤེས་དེ་ངོར་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ན་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་འགྱུར་གལ་ཏེ་སྣང་ན་ཡང༌། །བདེན་སྣང་མེད་ཟེར་ཀུན་རྫོབ་མེད་སྣང་བ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་མིན་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་ཡོད། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ མེད་པར་སྣང་ཕྱིར་འཁྲུལ། །དེ་ངོར་ཡོད་སྣང་ན་ནི་དེ་བདེན་འགྱུར། །རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །བཀག་པ་འགོག་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡི། །རང་སྟོང་པ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། །ཆོས་ཉིད་བདེན་མེད་དེ་ནི་གལ་ཏེ་བདེན། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་དང་ཅིས་མི་མཚུངས། །དེ་མི་བདེན་ན་དགག་པའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས། །རྣལ་མར་གོ་ཕྱིར་བདེན་ཡོད་ཁོ་ནར་འགྱུར། །དོན་དམ་དུ་མེད་དཔྱད་ངོར་མེད་སོགས་མཚུངས། །ཞེས་པ་ནི་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་མཐའ་དཔྱད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཞན་སྟོང་དུ་བསྒྲུབས་པའོ།། །།ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ
Chinese
所谓“无”需要考察。胜义中没有，世俗中有，所谓“有”这是考察之处。世间世俗与胜义无差别，按照您的观点，世俗与胜义有。那二者必须承许在二谛中任何一个都不存在。显现是世俗，它所空的是胜义，而且世俗的显现不灭绝。在确定时因为舍弃了实执，所以舍弃了二边。如果这样，您不承认胜义的显现，因为在等持时没有显现。因为变成无边，所以不是中观。在二谛世俗胜义的一切场合，说成有平等、无平等是相同的。胜义中存在不可能，世俗中，说一切都存在，这本身就矛盾。因为胜义在世俗中存在，世俗也因此存在，因为一切都相同。如果胜义在世俗中存在，那么胜义成为世俗就成了必然，如同存在于人中的行者是人一样。此外，胜义必须成立为胜义，否则因为成立，就会成立为世俗。或者胜义根本不成立。因此，胜义成立为殊胜的意义。如果胜义在错乱的显现中存在，那么证悟胜义的智慧就是错乱的，并且会变成由错乱而证悟空性。按照后来的中观宗的观点，因为世俗存在，所以智慧会变成错乱。如果等持是错乱的，那更不用说后得了。如果在那智慧中显现世俗，那么世俗会变成真实，即使显现，也说没有真实显现，世俗没有显现。世俗不是显现，而且世俗存在。因为在智慧中显现为没有，所以是错乱。在那里面如果显现有，那么那会变成真实，因为原因是无颠倒的对境。对于想要遮止而成立的自空宗，要这样说：如果法性无真实是真实的，那和说他空的人有什么不同？如果不真实，那么用否定的两个词，因为真实理解，所以唯一会变成真实存在。胜义中没有，考察时没有等等相同。这是某些自空宗论者考察宗派，并且用同样的理证成立他空。
English
The so-called "non-existence" needs to be examined. Non-existent in ultimate truth, existent in conventional truth, the so-called "existence" is the point of examination. There is no difference between worldly conventional truth and ultimate truth. According to your view, conventional truth and ultimate truth exist. Those two must be accepted as not existing in either of the two truths. Appearance is conventional truth, and what it is empty of is ultimate truth, and the appearance of conventional truth does not cease. Because of abandoning the clinging to truth in ascertainment, both extremes are abandoned. If so, you do not accept the appearance of ultimate truth, because there is no appearance in equipoise. Because it becomes an extreme of non-existence, it is not Madhyamaka. In all instances of the two truths, conventional truth and ultimate truth, it is said that existence is equal, non-existence is equal, and they are the same. It is impossible for existence to be in ultimate truth, and in conventional truth, saying that everything exists is contradictory. Because ultimate truth exists in conventional truth, conventional truth also exists there, because everything is the same. If ultimate truth exists in conventional truth, then it necessarily follows that ultimate truth becomes conventional truth, just as a being existing as a human is a human. Furthermore, ultimate truth must be established as ultimate truth, otherwise, because it is established, it will become established as conventional truth. Or ultimate truth will not be established at all. Therefore, ultimate truth is established as the supreme meaning. If ultimate truth exists there because of appearing in mistaken perception, then the wisdom that realizes ultimate truth is mistaken, and it will necessarily follow that emptiness is realized through mistake. According to the view of the later Madhyamikas, because conventional truth exists, wisdom will become mistaken. If equipoise is mistaken, what need is there to mention subsequent attainment? If conventional truth appears in that wisdom, then conventional truth will become true, even if it appears, it is said that there is no true appearance, and conventional truth does not appear. Conventional truth is not an appearance, and conventional truth exists. Because it appears as non-existent in wisdom, it is mistaken. If existence appears in that, then that will become true, because the reason is an undistorted object. To those who want to establish self-emptiness by negating, one should say this: If the nature of phenomena, the absence of truth, is true, then how is it different from those who speak of other-emptiness? If it is not true, then with two words of negation, because it is truly understood, it will only become truly existent. Non-existent in ultimate truth, non-existent in examination, and so on are the same. This is some self-emptiness proponents examining tenets, and establishing other-emptiness with the same reasoning.", "english_translation": "Since the nature of phenomena is unchanging, it is the Dharmakaya.