Tibetan
ས་ནི་དཔྱད་ངོ་ཁོ་ནར་མིན། །དོན་དམ་རིགས་པས་གྲུབ་ཀྱང་དེ་མིན་བཞིན། །ཡང་དག་དོན་ལ་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་ རྫོབ་དང༌། །མཆོག་གི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་བདེན། །དོན་དམ་ཁོ་ནར་བདེན་པ་དོན་དམ་སྟེ། །ཞེན་ངོར་བདེན་སྣང་ངོར་བདེན་པ་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཕྱིར་སྤྱིར་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས། །དོན་དམ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྟཻ། །ལམ་ནི་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་རྗེས་སུ་འཇུག །རྟོགས་བྱེད་དངོས་ནི་རང་ཡིན་དབྱེ་བ་མེད། །རྗཻས་དཔག་རིགས་ཤེས་དབང་ཡིད་ཀུན་རྫོབ་འཇལ། །དོན་དམ་རྟོགས་བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད། །དམ་པའི་དོན་གྱི་སྤྱི་འཇལ་རིགས་ཤེས་ཡོད། །རང་རིག་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་འབྱེད། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་ངོར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གཉིས། །རང་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་གཉིས་ལ་རིམ་བཞིན་སྦྱཽར། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་རང་གི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །དོན་དམ་གཉིས་ཡིན་གཉིས་དང་རྣམ་ཤེས་ཙམ། །དོན་དམ་དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་ཁྱབ་པ་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་རྣམ་གྲངས་པ། །སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དང་སྟོང་པ་ཙམ་པོའང་དེ། །བདེན་མེད་ཇི་བཞིན་མ་གོ་ཚིག་སྤྱི་ཙམ། །ཇི་བཞིན་གོ་ན་སྤྲོས་པར་མི་འཆར་བས། །བློ་དམན་དོན་དུ་བདེན་མེད་སོགས་འགོག་ཀྱང༌། །བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཙམ་དབྱེ་བ་མེད། ཁྱབ་པའི་དོན་དམ་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་ཉིད་ལའང་བདེན་གཉིས་དབྱེ། །གཉིས་བྲལ་ཆ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྡོག་པས་དབྱེ། །བདེན་གཉིས་དབྱེ་གཞི་སྲིད་ཚད་ཤེས་བྱ་ཙམ། །བློ་གཉིས་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་དང་འཁོར་འདས་དང༌། །སྤྱོད་པོ་སྐྱེ་འཕགས་ཕྱིར་ནི་དགོས་པས་དབྱེ། །ཡེ་ཤེས་ངོར་བྱས་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །བདེན་པ་འདི་དག་གཅིག་པ་བཀག་པ་སྟེ། །ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །གཅིག་ན་ཀུན་རྫོབ་མཐོང་བས་གྲོལ་བ་དང༌། །གཅིག་ཤོས་ཉོན་ མོངས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་འགྱུར། །མཐོང་ཐོས་ལས་གཞན་དོན་དམ་བཙལ་མེད་འགྱུར། །གཞན་ན་དོན་དམ་མཐོང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ། །འཛིན་མི་ཟློག་དང་ཆོས་ཉིད་མིན་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་མེད་པ་དོན་དམ་མི་འགྱུར་དང༌། །གཉིས་ཀ་དུས་གཅིག་དམིགས་པར་ཐལ་ཞེས་གསུངས། །དོན་དམ་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལ་ཅི་རིགས་སྦྱོར། །བདེན་གཉིས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །མགོན་པོ་སློབ་དཔོན་གཞན་དང་བདག་ཚིགས་སྤེལ། །ཆོས་ཅ
Chinese
地并非仅是观察的对象，虽然胜义谛以理成立，但并非如此。 为了遮蔽真实的意义，所以是世俗谛；因为是至上的证悟对象，所以是胜义谛。 世俗谛唯在世俗谛中为真，唯在胜义谛中为真者是胜义谛。 执著面前的真和显现面前的真两种，因为是世俗谛，所以总的来说是虚假的。 以世俗谛为对境的是具有眷属的识，以胜义谛为对境的唯是智慧。 道是以胜义谛为对境而随顺的，证悟者实际上是自性，没有差别。 比量、理智、五根、意识衡量世俗谛，证悟胜义谛的是无分别。 有衡量圣者意义的理智，自证分为世俗谛和胜义谛。 在世间共称面前有世俗谛和真谛两种，自宗有仅仅是世俗谛和世俗谛真。 将遍计所执和依他起两种依次对应，在世俗谛中也有自之世俗谛和胜义谛两种，即二和唯识。 胜义谛的差别有分类和周遍两种，世俗谛的无自性仅是分类。 仅仅是离戏和仅仅是空性也是如此，不理解如实无实仅是词句。 如果如实理解，就不会显现为戏论，为了下劣者的意义，虽然遮止无实等，但无实、离戏、仅仅是空性没有差别。 周遍的胜义谛是精华的智慧，或者在胜义谛本身也有二谛的差别。 以离二分和智慧的差别来区分，二谛的区分基础仅是存在、量、所知。 以二智、证悟方式二者、轮回涅槃，以及行者、凡圣的必要来区分。 在智慧面前，所作的唯有一个真谛，这些真谛遮止了一体性。 从体性的角度来说，不是一体和异体，如果是一体，则通过见世俗谛而解脱，并且另一个会成为烦恼的对境。 如同对其没有差别一样，世俗谛也会变化，从见闻之外无法寻找胜义谛。 如果是异体，即使见胜义谛，对世俗谛的执著也无法遣除，并且不是法性，没有世俗谛，胜义谛也不会存在，并且二者会同时成为对境，如是宣说。 胜义谛的体性根据情况对应两种，安立二谛自性的方式是，怙主、论师、他人和我互相辩论，法性
English
Ground is not merely an object of investigation; although ultimate truth is established by reason, it is not just that. Because it obscures the true meaning, it is conventional truth; because it is the object of supreme realization, it is ultimate truth. Conventional truth is true only in conventional truth; that which is true only in ultimate truth is ultimate truth. There are two kinds of truth: truth in the face of attachment and truth in the face of appearance. Because it is conventional truth, it is generally false. That which has conventional truth as its object is consciousness with its retinue; that which has ultimate truth as its object is only wisdom. The path is that which follows ultimate truth as its object; the actual realizers are self-nature, without difference. Inference, reasoning, the five senses, and consciousness measure conventional truth; that which realizes ultimate truth is non-conceptual. There is reasoning that measures the general meaning of the holy; self-awareness is divided into conventional truth and ultimate truth. In the face of worldly fame, there are two truths: conventional truth and true truth. In our own system, there are merely conventional truth and conventional truth. Apply the completely imputed and the other-dependent to the two in order. In conventional truth, there are also one's own conventional truth and ultimate truth, namely two and mere consciousness. The difference of ultimate truth is twofold: classification and pervasion. The non-self-nature of conventional truth is merely classification. Merely free from elaboration and merely emptiness are also the same. Not understanding the absence of truth as it is is merely a general statement. If one understands it as it is, it will not appear as elaboration. Although the absence of truth and so on are refuted for the sake of the inferior, there is no difference between the absence of truth, freedom from elaboration, and mere emptiness. The pervasive ultimate truth is the wisdom of essence. Or, in ultimate truth itself, there is a distinction between the two truths. Distinguish by the part free from duality and the reversal of wisdom. The basis for distinguishing the two truths is merely existence, measure, and knowable. Distinguish by the necessity of the two wisdoms, the two ways of realization, samsara and nirvana, and the practitioner, ordinary beings, and noble ones. In the face of wisdom, what is done is only one truth. These truths negate oneness. From the perspective of essence, it is neither one nor different. If it were one, liberation would be attained by seeing conventional truth, and the other would become the object of affliction. Just as there is no difference in that, conventional truth would change. Other than seeing and hearing, there would be no way to seek ultimate truth. If it were different, even if one saw ultimate truth, the clinging to conventional truth could not be reversed, and it would not be the nature of reality. If there were no conventional truth, ultimate truth would not exist, and both would simultaneously become objects, as it is said. The characteristics of ultimate truth are applied to the two as appropriate. The way to establish the nature of the two truths is that the protector, the teacher, others, and I exchange words. Dharma
Tibetan
ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་སྟོང་སྣང༌། །ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་བདེན། །གཟུང་བ་སྒྱུ་འདྲ་བསྟན་པའི་དགོས་པར་བཅས། །འཛིན་པ་སྒྱུ་འདྲ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་དེ་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་བརྗོད། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བར་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དེ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དོན་དམ་འདོད། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་པའི་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ནི། །གནས་སྐབས་པ་ལ་བཞག་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང༌། །གནས་སྐབས་པ་ཡི་དོན་དམ་ཡིན། །དེ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ། །གསལ་བར་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་གནས་ནི་གཞན་གྱུར་ན། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པ་དམིགས། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མ་འཁྲུལ་བ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ལ་འདོད་དགུར་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་མ་འཁྲུལ་བ། །གནས་གཞན་གྱུར་ལ་དགྱེས་དགུར་སྤྱོད། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མེད་མ་ཡིན། །མེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྒྱུ་མ་དག་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའང་བརྗོད། །དེ་བཞིན་གཉིས་སྣང་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མེད་མ་ཡིན། །མེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའང་བརྗོད། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་ཡི། །མཐའ་རྣམས་དགག་པར་བྱ་ཕྱིར་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པས་འགྲོ་བ་དག །དགག་པའི་ཕྱིར་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་དང་འཁྲུལ་བ་ནི། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། །གཟུགས་ཅན་མིན་རྣམ་རིག་པར་འདོད། །མེད་ཕྱིར་གཅིག་ཤོས་ཀྱང་མེད་འགྱུར། །སྒྱུ་མའི་གླང་པོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། །འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱང༌། །གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས། །ཀེང་རུས་ཀྱི་ནི་གཟུགས་འཛིན་པ། །འཁྲུལ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱང༌། །གཉིས་པོ་དག་ཏུ་ཉེ་བར་དམིགས། །འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་གང་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཡོད་དང་དེ་བཞིན་མེད། །ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་དང་སྒྱུ་མ་འདྲ། །གཉེན་པོའི་ཆོས་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་མེད་དང་དེ་བཞིན་ཡོད། །དེ་བཞིན་མེད་ཕྱིར་མཚན
Chinese
彼如幻现而真相空，法性不变二智真。所取如幻为显之所需，能取如幻乃幻之例。如幻术一般，说为非真之遍计。幻相如何显现，如是说为错觉二元。如彼处无彼物，如是认为胜义谛。如彼处之所缘，如是认为世俗谛。如是胜义与世俗，乃安立于暂时的状态。唯识亦然，乃暂时状态之胜义谛。若无彼，则彼之因，如何清晰显现？如是，若境转异，则缘取非真之分别。如世间不迷乱，于彼因随欲而用。如是，精进者不迷乱，于境转异随喜而用。如是之物于彼处有，彼之事物非有。如是，于幻术等，说为有与无。彼处之有非无，无非有。于幻术等，亦说为有无无别。如是，二取于彼处有，彼之事物 非有。如是，于色等，说为有与无。彼处之有非无，无非有。于色等，亦说为有无无别。为遮止增益与诽谤之边，及为遮止下劣乘之行者，故作是说。迷乱之因与迷乱，即是色之识相，及非色之识相。因无，故一者无，则另一者亦无。执取幻象之象，因迷乱故说为二元。然彼处实无二元，却于二者皆近取。执取骨骼之相，因迷乱故说为二元。然彼处实无二元，却于二者皆近取。迷乱之相为何法？如是，有与如是，无。因有无无别故，有与无皆如幻。对治之法为何？如是，无与如是，有。如是，因无故，相
English
It appears as illusory, yet the truth is emptiness, The nature of reality is unchanging, the two wisdoms are true. The object of grasping is like an illusion, shown with purpose, The grasper is like an illusion, examples of illusion. Just like an illusion, It is said to be a false imputation. How the appearance of an illusion is, Likewise, it is said to be mistaken as dual. Just as that does not exist in that, Likewise, it is considered the ultimate truth. Just as that is like an object of focus, Likewise, it is considered the conventional truth. Thus, ultimate truth and conventional truth, Are established in a temporary state. The mere consciousness is also, The ultimate truth of a temporary state. If that does not exist, then its cause, How can it be clearly focused? Likewise, if the state transforms, Then a false imputation is focused on. Just as the world is not confused, It uses its causes as desired. Likewise, the diligent practitioner is not confused, He uses the transformed state with joy as desired. Such a thing exists in that, But its entity does not exist. Therefore, in illusions and so on, It is said to be both existent and nonexistent. What exists in that is not nonexistent, What is nonexistent is not existent. In illusions and so on, It is also said that there is no difference between existence and nonexistence. Likewise, dualistic appearance exists in that, But its entity does not exist. Therefore, in forms and so on, It is said to be both existent and nonexistent. What exists in that is not nonexistent, What is nonexistent is not existent. In forms and so on, It is also said that there is no difference between existence and nonexistence. In order to refute the extremes of superimposition and denial, And in order to refute beings by the inferior vehicle, This is what is intended. The cause of confusion and the confusion, Are the consciousness of the form, And the consciousness of the non-form. Since one is nonexistent, the other also becomes nonexistent. Grasping the form of an illusory elephant, Because of confusion, it is said to be dualistic. Although there is no duality in that as it is, It is closely focused on as two. Grasping the form of a skeleton, Because of confusion, it is said to be dualistic. Although there is no duality in that as it is, It is closely focused on as two. What is the characteristic of confusion? Likewise, existent and likewise, nonexistent. Because there is no difference between existence and nonexistence, Existence and nonexistence are like illusion. What is the antidote? Likewise, nonexistent and likewise, existent. Likewise, because of nonexistence, the characteristic