Tibetan
་དང༌། །དུས་སོགས་མཐུ་མེད་མི་མཐུན་རྒྱུ་སྤངས་ཕྱིར། །རྒྱལ་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་དང༌། །རྟེན་འབྲེལ་རྣམ་པ་དུ་མ་རབ་ཏུ་གསུངས། །རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ། །དུ་བའི་རྣམ་རིག་མེར་ཤེས་ལས་སྐྱེས་དང༌། །ཉོན་མོངས་སྣང་བས་ལས་ཀྱི་རྣམ་རིག་བསྐྱེད། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་བ་ཡིན། །རྡུལ་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་ནི་རགས་སྣང་སྐྱེ། །དབང་བོའི་རྣམ་རིག་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་དང༌། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་ལས་རྣམ་ཤེས་འཆར་བ་སོགས། །སྐྱེ་བའི་རྣམ་རིག་དེ་ལས་སྐྱེས་རྣམ་རིག །གནས་པའི་རྣམ་རིག་དེ་ལས་འགག་རྣམ་རིག །དེ་ལས་འགགས་ཟིན་པར་སྣང་རྣམ་རིག་སྟེ། །དུས་གསུམ་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་བདེན་དངོས་མེད། །བག་ཆགས་གཅིག་གསོས་དེ་ལས་སྣང་བ་འབྱུང༌། །སྣང་བ་དེས་ཀྱང་བག་ཆགས་གཅིག་ཤོས་གསོ། ས་བོན་གསོ་དང་རྣམ་རིག་རྣམ་པ་གཉིས། །ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་ཏེ། །གསོ་དང་རྣམ་རིག་རྒྱུན་དང་རྒྱུན་དུ་འབྱུང༌། །འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་གནས་ཐབས་མཐར་ཐུག་ཡིན། །རྣམ་རིག་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ཤེས་པ་བཞིན། །གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཡང་སྣང་མི་འགག །རྨི་ལམ་མེ་ལས་ཚིག་པར་སྣང་བ་བཞིན། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་ཚུལ་གྱི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད། །དོན་དམ་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ནམ་ཡང་མེད། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་ནི་རྣམ་གཞག་བྲལ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ ཕྱིར་བདག་མེད་རྣམ་རིག་ཕྱིར། །ཆོས་བདག་མེད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཕུང་པོའི་རྒྱུན་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཆོས་སུ་འཁྲུལ་བ་སྐྱེས། །རྟེན་འབྲེལ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། །དེ་དེའི་རྣམ་རིག་བདག་མེད་དོན་དམ་འཇུག །དེ་འདྲའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་དེའི་སྣང་བརྙན་ཅན། །དེ་ནི་དོན་དམ་ཁོ་ནའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དེ་འདྲ་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ནི་རྟེན་འབྱུང་མིན། །གང་ལས་ཀྱང་ནི་མ་བྱུང་མ་ལྟོས་ལ། །མི་འགྱུར་སྤྲོས་བྲལ་རྟག་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དྲུག་རྐྱེན་བཞི་འབྲས་བུ་ལྔ་ཞེས་གྲགས། །བྱེད་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་གྲོགས་ཏེ་མཐུན་པར་རྟོགས། །མཚུངས་ལྡན་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱས་པ་སྐལ་མཉམ་ཡིན། །ཀུན་འགྲོ་བར་གཅོད་རྣམ་སྨིན་ཡོངས་འཛིན་ནོ། །མཚུངས་ལྡན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྒྱུ་དམིགས་དང༌། །ཡུལ་དང་རྣམ་པ་གཅིག་པ་དེ་ཡིན་པས། །དགོས་པའི་དབང་ཡིན་
Chinese
，为了断除时等无力不合之因，胜者详尽讲述了因缘果的差别，以及多种缘起的方式。一切缘起皆是虚假和突发的，如烟的显现是源于对火的认知，烦恼的显现则产生业的显现，由此产生显现的觉识。微尘的显现产生粗大的显现，感官的显现是形色的显现，心念的动摇则显现出觉识等等。生起的觉识是从彼而生的觉识，住留的觉识是从彼而灭的觉识，由此显现出已灭的觉识，虽然三时显现不同，但并非真实存在。一个习气滋养，由此产生显现，显现也滋养另一个习气。种子滋养和觉识两种方式，互相之间彼此助益，滋养和觉识持续不断地产生。这些都是世俗谛究竟的安住方式。觉识也如梦中的觉知一样，本来未曾存在，却显现而不止息。如梦中火烧而显现燃烧一样，超越了有无、常断的一切。这是进入胜义谛的方式，被认为是世俗谛的次第之一。胜义谛中则从无缘起，其中没有因果和造作。因为是缘起，所以是无我的觉识，因此能深入理解法无我。在蕴的相续和阿赖耶识上，产生了对我和众生、法的错觉。这些缘起是世俗的缘起，彼之觉识是无我的，从而进入胜义谛。如此的法界，具有彼之显现的影像，那是胜义谛唯一的缘起。如此缘起之法性，胜义谛的缘起并非缘起。不从任何事物产生，不依赖任何事物，不改变，离戏论，因为是常恒的。据说有六因四缘五果。能作因是自性之因，俱生因是友伴，被理解为一致。同类因是增长，是同等份额。遍行因、障碍因、异熟因、俱有因。同类因是心和心所，所缘和行相相同，因此是必需的。
English
, in order to eliminate the powerless and discordant causes such as time, the Victorious One thoroughly explained the distinctions of cause, condition, and effect, as well as the various ways of dependent origination. All dependent origination is artificial and sudden, like the appearance of smoke arising from the knowledge of fire, and the appearance of afflictions generating the appearance of karma, from which arises the consciousness of appearance. The appearance of particles gives rise to gross appearance, the appearance of the senses is the appearance of forms, and the movement of mind manifests consciousness, and so on. The consciousness of arising is the consciousness born from that, the consciousness of abiding is the consciousness ceasing from that, and from that appears the consciousness that has ceased. Although the three times appear differently, they are not truly existent. One habit nourishes, and from that appearance arises, and that appearance also nourishes another habit. The two aspects of seed nourishment and consciousness, mutually benefit each other, and nourishment and consciousness arise continuously. These are the ultimate ways of abiding in conventional truth. Consciousness is also like the awareness in a dream, never having existed from the beginning, yet it appears without ceasing. Like the appearance of burning from fire in a dream, it transcends all existence and non-existence, permanence and annihilation. This is the way to enter the ultimate truth, and it is considered one of the stages of conventional truth. In the ultimate truth, there is never any dependent origination, and it is free from cause and effect and constructs. Because it is dependent origination, it is selfless consciousness, therefore it deeply enters into the selflessness of phenomena. On the continuum of aggregates and the alaya consciousness, the illusion of self, sentient beings, and phenomena arises. These dependent originations are conventional dependent origination, and the consciousness of that is selfless, thus entering the ultimate truth. Such a dharmadhatu, possessing the image of that appearance, is the only dependent origination of the ultimate truth. Such is the nature of dependent arising, the dependent origination of the ultimate truth is not dependent arising. It does not arise from anything, does not rely on anything, does not change, is free from elaboration, and is therefore constant. It is said that there are six causes, four conditions, and five results. The acting cause is the cause of self-nature, the co-emergent cause is a companion, understood as concordant. The similar cause is growth, it is an equal share. The pervasive cause, the obstructing cause, the ripening cause, the all-holding cause. The similar cause is mind and mental factors, the object and aspect are the same, therefore it is necessary.
Tibetan
ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་འདུས། །འདི་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཡོད་མཚན་ཉིད་དང༌། །མཚན་གཞི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འབྱུང་སོགས་བཞིན། །དེ་ཡང་ས་རྡུལ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ། །ཆུ་མེ་རླུང་གསུམ་གཉིས་པའི་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ། །དེ་བཞིན་ཕན་ཚུན་རེ་རེར་སྦྱར་བར་བྱ། །འོན་ཀྱང་དངོས་འབྲས་དངོས་རྒྱུ་ཐོགས་མེད་ནུས། །དུས་མཉམ་འབྱུང་བར་སྣང་བའང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འགྲོ་ཉོན་མོངས་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ། །ནང་ཚན་རིགས་དང་ས་སོགས་མ་ངེས་པ། །འདི་ཡང་སྐལ་མཉམ་ཁོངས་སུ་ཕལ་ཆེར་འདུ། །དེ་ནི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་སྟེ་དགེ་སོགས་དགེ །ས་མཚུངས་ལ་སོགས་མཚུངས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད། །མི་མཐུན་དགེ་མི་དགེ་ལས་ལུང་མ་བསྟན། །སྐྱེ་འགྱུར་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ། །བྱེད་རྒྱུ་ནུས་མེད་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས། །བྱེད་པར་བཅས་པ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་འབྱུང་དང་འཚོ་དང་རྟེན་དང་གནས། །འགྱུར་དང་འབྲལ་དང་བཟོ་དང་གཏན་ཚིགས་དང༌། །འབྲས་ཐོབ་འཕེན་ དང་འགྲུབ་དང་བར་ཆད་བྱེད། །རྙིང་པར་བྱེད་དང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ངེས་པར་བྱེད་དང་མ་ངེས་བྱེད་ལ་སོགས། །མདོར་ན་རྒྱུ་ཀུན་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང༌། །སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་ལོགས་སུ་སྔར་ལས་དབྱེ། །ཀུན་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀུན་གཞིརྣམ་ཤེས་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་སོགས་རྒྱུ་ལྔ་རྒྱུ་རུ་འདོད། །ཉེར་ལེན་རྒྱུ་ནི་ངེས་པར་འདིར་འཐད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན། །དམིགས་རྐྱེན་མཐོང་དང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། །བདག་པོ་ཞེས་བྱ་རྟེན་ཏེ་བྱེད་རྒྱུར་འདུས། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་རང་མཚུངས་རྒྱུར་གཅིག་པའི། །འདས་མ་ཐག་འདོད་འདི་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན། །འཛིན་ཆོས་ལ་ཡིན་གཞན་ལ་རྐྱེན་གཉིས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་གོ་འབྱེད་ལས་ཅན་ནམ། །ཡང་ན་ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་འདོད་དེ། །སྔ་མ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོགས་ལ་ཡོད་འགྱུར། །འཛིན་ཆ་ཀུན་ལའང་རྐྱེན་བཞིར་མ་ངེས་ཏེ། །སྲིད་པའི་དབང་བྱས་བྲལ་འབྲས་བསྐྱེད་རྒྱུ་མེད། །བརྟགས་འགོག་བྲལ་འབྲས་དངོས་ཡིན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དོན་དམ་བྲལ་བ་དངོས་ཏེ་འབྲས་བུ་བརྟགས། །བདག་འབྲས་ཡུལ་དང་རྣམ་སྨིན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས། །བྱེད་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བྱུང་གང་བྱེད་འབྲས་ཏེ། །སྐལ་མཉམ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མཐུན་ཞེས་བྱའོ། །གཙོ་བོར་བརྗོད་ཀྱིས་མཐའ་གཅིག་ཁོ་ནར་མིན། །རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་གཉིས་སུ་འདུས། །རྒྱུ་ལས་བྱུང་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། །ལྟོས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མེད། །རྣམ་གཞག་ཕན་ཚུན་ལྟོས
Chinese
聚集在一起共同产生。这有内外两种性质，如心和心所、地等四种。其中，最初的刹那土尘，与水、火、风三者共同运行。同样，彼此一一结合。然而，真实的结果和真实的因是无碍的能力，同时显现也是如此。俱生烦恼产生烦恼，内部的种类和地等不确定，这大多也属于同分中。那是相似的因，如善等产生善，同地等被认为是产生相似的。不相似的善不善产生无记。产生变化的，那是异熟因。作为因没有能力是不合理的，所以伴随作用的是作为因。结果是产生、滋养、所依、处所，变化、分离、制造和理由，获得结果、投生，成就和制造障碍，使之陈旧和使之毁灭，确定和不确定等等。总之，一切因都是作为因，但由人所作的要与之前区分开来。一切的因缘是阿赖耶识，俱生等五因被认为是因。近取因肯定在这里是合理的，其余的都是俱生作因。所缘缘是所见和所缘的境，被称为所有者，是所依，包含在作因中。无间缘是自同类因，刚刚过去的意愿和所缘的缘，对于执持法来说是，对于其他则是两种缘。无间缘是开悟的业，或者意愿朝向对境，如果像前者那样，则对于色等来说会有变化。对于一切执持分来说，四缘是不确定的，因为凭借存在的力量，没有产生分离的结果的因。通过分析而断绝的分离结果是真实的，是世俗谛，究竟的分离是真实的，是结果的分析。自果由境和异熟、相续所摄。从作因的角度产生的是作果，同分果被称为同类因。主要说的是不一定是唯一的。一切因都必定包含在二者之中，从因产生就必定依赖于它。一切依赖都是没有自性的，互相依赖。
English
Gathered together, they arise simultaneously. This has two aspects, inner and outer, with characteristics and bases like mind and mental factors, and the four elements. Among these, the very first moment of earth dust runs together with water, fire, and wind. Likewise, they should be joined together one by one. However, actual results and actual causes are unobstructed in their power, and appearing simultaneously is also the same. Co-emergent afflictions give rise to afflictions, with uncertain categories and levels internally. This is mostly included within the category of similar destinies. That is the concordant cause, such as virtue leading to virtue; similar locations and so forth are considered to generate similarity. Dissimilar virtue and non-virtue give rise to the unspecified. That which transforms into arising is the ripening cause. It is unreasonable for the acting cause to be without power, so that which is accompanied by action is the acting cause. The results are arising, nourishing, support, and place; change, separation, making, and reason; obtaining results, projecting, accomplishing, and creating obstacles; making old and making perish; determining and making undetermined, and so forth. In short, all causes are acting causes, but what is done by a person is distinguished separately from before. The cause and condition of all is the all-ground consciousness, the five co-emergent causes and so forth are considered causes. The immediately preceding cause is definitely reasonable here; the remaining ones are co-emergent acting conditions. The objective condition is what is seen and the object of focus, called the possessor, which is the support and included in the acting cause. The immediately preceding condition is of the same kind, one in cause; the immediately preceding desire and the objective condition, for the holding dharma it is, for others it is two conditions. The immediately preceding one is the enlightening action, or the desire to turn towards the object; if like the former, then there would be change for forms and so forth. For all holding parts, the four conditions are not definite, because by the power of existence, there is no cause to generate the result of separation. The result of separation that is severed through analysis is real, it is conventional truth; ultimate separation is real, it is the analysis of the result. The self-result is gathered by the object and maturation, and the continuum. Whatever arises from the perspective of the acting cause is the acting result; the result of similar destiny is called the similar cause. What is mainly stated is not necessarily exclusive. All causes are definitely included in two. If it arises from a cause, it necessarily depends on it. All dependencies are without self-nature, mutually dependent.