Tibetan
།དོན་ཕྱྀར་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྟག་མེད་དང༌། །ཡོད་ཀྱང་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །ནཱ་གརྫུ་ནས་ཀྱང༌། ཕྱི་ཡི་ལས་དང་བྱ་བ་རྒྱུ། །དེ་ནི་ བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཞན་དབང་ནང་གི་སྟེ། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་པོ་འབྱུང་བའོ། །བརྟགས་བྱ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ནི། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང༌། །གྲུབ་ནི་དེ་ལ་སྔ་མའོ། །རྟག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང༌། །ཀུན་བརྟགས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །མཚན་ཉིད་ཆད་དང་རྣམ་གྲངས་ལྟོས་པའོ། །བདག་དང་གཟུང་འཛིན་ཤར་ནུབ་ལ་སོགས་བཞིན། །འདོགས་གཞི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། །འདོགས་བྱེད་རྟོག་པའི་དབྱེ་བར་ཡང་འདོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་ཀུན་བརྟགས་གཉིས། །འདོགས་བྱེད་དབྱེ་བས་མཐའ་ཡས་དབྱེ་བར་འགྱུར། །ས་བོན་གཞན་དབང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། །ཀུན་བྱང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་གཞན་དབང་ངོ༌། །ཡང་ན་མ་དག་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གཉིས། །ལང་གཤེགས་མདོ་ལས་ཚོགས་དྲུག་དབྱེ་བ་གསུངས། །རྣམ་རིག་བཅུ་གཅིག་འདི་ཡི་དབྱེ་བར་གྱུར༌། །འཕགས་པས་གསུངས་པ། དག་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་དང༌། །དྲི་མ་མེད་དང་ལམ་དང་དམིགས། །རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམས། །རྣམ་པ་བཞི་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །དང་པོ་གཉིས་ནི་གང་ལ་དེར་སོང་བའི། །སྐྱེས་བུའི་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ཡི་ངོ་བོ་གཅིག །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་རྗེས་མཐུན་ཡིན་པར་འདོད། །གཞན་དབང་ཉིད་ནའང་དེ་ཡི་གཉེན་པོར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་མིན། །ཀུན་བརྟགས་བཏགས་ཆ་གཞན་དབང་འདོག་ཡུལ་ཉིད། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་པས་ གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་སུ། །འདུས་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །གཞན་དབང་གི་ནི་སྣང་ཆ་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་བགྲང་ཡས་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྣང་གཞིའི་སེམས་ཀྱང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །དེ་དེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་དེ་ཡང་དེའོ། །ཀུན་བརྟགས་མེད་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡོངས་གྲུབ་དགུ་དང་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང༌། རང་བཞིན་ཡོངས་གྲུབ་རྣམ་དག་ཡོངས་གྲུབ་ནི། །འགོག་དང་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་བཞག །རེ་ཞིག་གཞན་དབང་སྣང་ཆ་མ་བྲལ་བ། །དེ་སྲིད་དེ་ཡིན་དེ་ཞིག་དེ་ཡང་ཞིག །ཤེལ་གྱི་སྔོན་པོ་བཅོམ་པས་ཤེལ་ཞིག་ལྟར། །དེ་ཚེ་ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལུས་པར་ཟད། །དོན་ལ་སྣང་ཆ་ལས་གཞན་སྣང་བ་མེད། །གཞན་དབང་ལ་ནི་རང་ངོའི་ཚུགས་ཐུབ་བྲལ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚུལ་དུ་ཡོངས་གྲུབ་གནས། །རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཀུན་བརྟགས་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་བརྟགས་པ་ཡི་དངོས་པོ་འདི། །གཞན་གྱི་དབང་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། །བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད། རྗེ་བཙུན་གྱིས་བཤད་པ། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མེད་དང་ཡོད་པ་དང༌། །སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་བའི་རྟོག་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད། །རང་དང་ཁྱད་པར་རྟོགས་དང་མིང་དོན་ཇི་བཞིན་དུ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །དེ་བཅུ་རྣམ་གཡེང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །རྩ་བའི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཚན་མ་མཚན་སྣང་གཟུང་བྱ་འཛིན་བྱེད་རིག །མཚན་འགྱུར་ཕན་གནོད་རྒ་སོགས་བདེ་སྡུག་སོགས། །དེ་གཉིས་བསྡོམས་པས་སྣང་འགྱུར་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །ཚུལ་མིན་རྣམ་རྟོག་ཆོས་མིན་ཐོས་ལས་ཏེ། །ཚུལ་བཞིན་ལེགས་གསུང་ཆོས་ཐོས་རྗེས་སུ་འགྲོ། །གཉིས་ཀའང་གཞན་བསྟན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཡིན། །མངོན་ཞེས་རྣམ་རྟོག་ལྟ་བའི་འཐིབས་པོའོ། །ལུས་དང་ལུས་ཅན་རྣམ་རིག་དབང་པོ་ལྔ། །ཟ་པོ་ཡིད་དང་ཉེར་སྤྱོད་ཡུལ་དྲུག་དང༌། །ཉེར་སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་དེ་ནས་དུས་དང་གྲངས། །གྲོང་སོགས་ཡུལ་དང་ཐ་སྙད་རྣམ་རིག་ནི། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་ཞིང༌། །བདག་གཞན་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་བདག་ལྟ་ལས། །མཐོ་རིས་ངན་འགྲོ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་རིག་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ས་བོན་ལས། །བྱུང་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད། །རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་སྣང་ཞིང་མྱོང་བས་གྲུབ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཚུལ་ལ་གནས། །ཇི་ལྟར་དྭངས་པ་ཆུ་མཚོར་ཉི་ཟླ་སོགས། །གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་དུ་མ་ཤར་གྱུར་ན། །དེ་དང་ཆུ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཆུ་ནི་ཡོད་ལ་གཟུགས་བརྙན་མེད་སྣང་བཞིན། །གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཆོས། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་ནི་ཆུ་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས། །ད
Chinese
为了意义，为了非真实分别，因为没有二者而宣说。 三种自性恒常非有，虽有但非唯一，有与非有即是唯一，自性即认为三种。 龙树（Nāgārjuna）也说：外面的业和事业因，那是被分别的自性。 同样，依他起是内在的，五种识生起。因为不是所分别，胜义谛即是圆成实。 论师说：以任何分别，对任何事物进行分别，那就是遍计所执的自性，那是不存在的。 依他起的自性是分别，是从因缘生起。成立是那之前的，恒常不存在的。 遍计所执有三种，即是自性断绝和名言依待。如我和所执、东西等。 施设处是遍计的理由，施设者也认为是分别的差别。自性和差别，遍计所执二者，以施设者的差别而成为无边差别。 种子依他起，一切烦恼和一切清净，自性未成立，是依他起。或者是不净和清净的二种世间。 《楞伽经》中说六聚的差别，十一识是此的差别。圣者说：清净即是自性，无垢和道与所缘，清净法的各种，以四种方式摄集。 至尊者也说：不变和不颠倒，圆成实二种。最初二者是于何处往彼处，以士夫的遮遣而分的体性唯一。 后二者认为是随顺，依他起性中也成为彼的对治。三种自性彼即非他，遍计是假立分，依他起是施设处。 圆成实是彼的法性，有法法性以方式存在，以有和无遮止一，二和圆成实非一异。 若作观察，依他起于遍计中，聚集故成为二种自性。依他起的显现分是遍计，错乱的显现无数不可思议。 显现的所依心也是一切种子。
English
For the sake of meaning, for the sake of unreal discrimination, it is taught because there is no duality. The three natures are constant and non-existent, although existent, they are not unique, existent and non-existent are the only ones, and the nature is considered to be three. Nāgārjuna also said: External actions and activities are the cause, that is the nature of being discriminated. Likewise, dependent origination is internal, and the five consciousnesses arise. Because it is not what is discriminated, the ultimate truth is the perfectly established reality. The teacher said: With whatever discrimination, whatever things are discriminated, that is the nature of the completely conceptualized, and that does not exist. The nature of dependent origination is discrimination, which arises from conditions. Establishment is before that, and what is constantly non-existent. The completely conceptualized has three types, namely the cessation of characteristics and the dependence of nomenclature. Like self and what is grasped, east and west, etc. The basis of imputation is the reason for complete conceptualization, and the imputator is also considered to be a distinction of discrimination. Nature and difference, the two completely conceptualized, become infinite differences due to the difference of the imputator. Seed dependent origination, all defilements and all purification, the nature is not established, it is dependent origination. Or the two impure and pure worlds. The Laṅkāvatāra Sūtra speaks of the distinction of the six aggregates, and the eleven consciousnesses are the distinction of this. The noble one said: Purity is nature, stainlessness, path and object, the various pure dharmas are gathered in four ways. The venerable one also said: Immutable and non-inverted, the two perfectly established. The first two are where one goes to that place, and the nature divided by the negation of the person is unique. The latter two are considered to be concordant, and in the nature of dependent origination, they also become the antidote to it. The three natures are neither the same nor different, the completely conceptualized is the imputed part, and the dependent origination is the place of imputation. The perfectly established is its dharmatā, the dharmatā of the dharma-possessor exists in the manner, and by existence and non-existence, oneness is prevented, two and the perfectly established are neither one nor different. If analyzed, dependent origination is in the completely conceptualized, and because it is gathered, it becomes two natures. The appearing part of dependent origination is completely conceptualized, and the confused appearances are countless and inconceivable. The mind that is the basis of appearance is also all seeds.
Chinese
彼之法性已成，彼亦然。因无遍计，故离能取所取戏论。圆成九种与空性十六种，自性圆成、极净圆成者，以断与道之差别而善安立。暂且他起显现未离者，彼时彼是，彼灭彼亦灭。如以摧坏蓝色玻璃，玻璃即灭一般。尔时唯余法性而已。义中除显现外，无余显现。他起者，无自相之坚固。彼之自性方式中，圆成存在。任何形态皆是遍计之方式。经中亦云：凡所遍计之事物，彼亦是他之自在，显现种种遍计者，当知是为他之自在。至尊所说：胜者之子等，当断除无与有，增益谤毁之分别与一与多，自与差别之分别与名义如是，显现耽著之分别。彼十者是散乱之分别，根本之分别即阿赖耶识。相、相显现、所取、能取识，相变、利害、老等、乐苦等，彼二合集是显变分别。不如理分别，从非法之听闻生，如理善说，随法之听闻而行。二者皆是他示现之分别。显现之分别，是见之浓厚。身与有身、五种识、能食者意与近用六境，近用入识，其后时与数，城镇等处与名言识，从显现言说之习气生，显现自他之识，从我见生，天界恶趣、死殁、生之识，从有支之种子生，故一切唯是识。唯识由显现与体验而成立。故住于世俗谛之方式。如于澄清之水池中，日、月等之影像显现种种形态，彼与水虽无差别，然水是存在，而影像如无有之显现。如影像般，是周遍计度之法。唯识如水一般，是世俗谛之自在。
English
Having become its Dharma-nature, that is also it. Because there is no imputation, it is free from the elaboration of grasping and being grasped. The nine completely established ones and the sixteen emptinesses, the self-nature completely established, the completely pure completely established, are well established by the distinction between cessation and path. For a while, that which is not separate from the appearance of other-dependence, as long as that is, that is, when that ceases, that also ceases. Like when blue crystal is shattered, the crystal is destroyed. At that time, only the Dharma-nature remains. In reality, there is no appearance other than appearance. Other-dependence lacks self-established essence. In the manner of its self-nature, the completely established exists. Whatever the form, it is the manner of imputation. Also, from the Sutra: "Whatever object is imputed, that is also dependent on others. The appearance of various imputations is understood as dependent on others." As explained by the Lord: "The sons of the Victorious Ones should abandon the imputations of non-existence and existence, the imputations of exaggeration and denigration, oneness and multiplicity, the imputations of self and difference, and the imputations of names and meanings as they are manifestly clung to." These ten are the imputations of distraction. The root imputation is the all-ground consciousness. Sign, sign-appearance, object to be grasped, grasping consciousness, sign-change, benefit and harm, old age, happiness and suffering, etc. The combination of these two is appearance-change imputation. Improper imputation arises from non-Dharma hearing. Proper good speech follows Dharma hearing. Both are imputations shown by others. Manifest imputation is the obscuration of view. Body and embodied, the five consciousnesses, the eater mind and the six objects of use, the use entering consciousness, then time and number, towns and so on, place and terminology consciousness, arise from the habit of manifest expression. The consciousness that appears as self and other arises from self-view. The consciousness of high realms, bad migrations, death, transference, and birth arises from the seed of the limb of existence. Therefore, all is consciousness. Consciousness-only is established by appearance and experience. Therefore, it abides in the manner of conventional truth. Just as in a clear pool of water, the images of the sun, moon, etc., appear in various forms, although there is no difference between them and the water, the water exists, but the images appear as non-existent. Like images, are the phenomena of pervasive imputation. Consciousness-only is like water, it is under the power of conventional truth.