Tibetan
མ་པའི་དོན་དུ་དེ་དག་གང་ཡང་མེད། །བུམ་པར་སྣང་བའི་དུས་ན་བུམ་པའི་ཆ། །ཀུན་བརྟགས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་པ་སྣང་བ་ཙམ། །གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་དེ་གཉིས་འཁྲུལ་བ་ཡིན། །དེ་དེའི་ཤུལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །ཆགས་སྡང་སྣང་ཆ་དེ་ཡི་རིག་པ་དང༌། །དེ་ཡི་རོ་མཉམ་སྤྲོས་བྲལ་གསུམ་པོ་དེ། །ལམ་ཉིད་གཞན་དབང་དེ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་གཞན་གཉིས་ཡིན་པར་ཤེས། །སྒྲ་རྟོག་སྣང་བའི་ཆོས་སྐུའང་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་སེམས་གཞན་དབང༌། །དེ་འདྲ་དངོས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། །རིག་འདི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། །འོན་ཀྱང་ཚིག་ལ་འཆེལ་བ་ཡིས། །ཐོབ་པ་ཐུག་མེད་སྨྲ་བ་ལྟར། །ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རྣམ་བཞག་སྤངས། །དེ་ཕྱིར་མཚན་གཞི་ཀུན་ལ་སྦྱོར། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང༌། མེད་པའི་སྟོང་པ་ ཉིད་ཤེས་ཤིང༌། །དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མེད། །དེ་ཕྱིར་མེད་ཅེས་བརྗོད་པར་མཛད། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་མཛད། །རང་དང་བདག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་དངོས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །གཟུང་བ་བཞིན་དུ་དེ་མེད་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད་དུ་བཞེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །དེ་ནི་གཉིས་ཏེ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། །གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་དབང་བྱས་རྟེན་འབྱུང་ངོ༌། །དང་པོ་གཞན་དབང་གཉིས་པ་ཀུན་བརྟགས་ཡིན། །རྟེན་འབྲེལ་དོན་ནི་ཕྲད་ནས་འབྱུང་སྟེ། །ཚོགས་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་གམ་བྱུང་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མར་འབྲེལ། །འདི་ནི་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བྱེད་ཁོ་ནའི་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། །ཆོས་ཀུན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལས་སྤྲུལ་པའོ། །སྡུག་མི་སྡུག་རྣམས་འབྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །ཉེར་སྤྱོད་ཅན་ནི་ཚོགས་དྲུག་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །རྣམ་ཤེས་འབྱུང་དང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་དང༌། །ལོ་ཏོག་ལ་སོགས་ཕྱི་ཡི་རབ་དབྱེ་དང༌། །འཇིག་འཆགས་ལ་སོགས་སྣོད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། །ཟས་བཞིས་འཚོ་དང་འགྲོ་བ་རྣམ་གཉིས་སུ། །ལས་ཀྱི་འཁྲིད་པ་འདོད་དང་མི་འདོད་འགྲོ། །རྣམ་དག་རབ་དབྱེ་ལམ་ལྔས་ཐར་བ་སྒྲུབ། །མཐུ་སྟོབས་རབ་དབྱེ་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་ཏེ། །བརྒྱད་པོ་འདི་ཡང་འབྲེལ་བ་ཅན་རྟེན་འབྲེལ། །འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡིན། །དེ་ལའང་སྐད་ཅིག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན། །གནས་སྐབས་པའམ་རྒྱུན་ཆགས་གསུམ་དུ་འདོད། །གནས་སྐབས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་ གཉིས་དང་གསུམ། །རྟེན་འབྲེལ་ཚར་རེ་རྫོགས་ཚུལ་སོ་སོ་སྟེ། །འཕེན་འགྲུབ་བཞི་ལྡན་རྒྱུ་འབྲས་ཚར་གཅིག་པོ། །སྐྱེ་བ་གཉིས་ཡིན་གཞན་དང་འདི་མི་བསྲེ། །ས་བོན་འདེབས་དང་གསོ་བ་རྟོགས་ཕྱིར་གསུངས། །ཚེ་གསུམ་ལ་རྫོགས་རྒྱུ་འབྲས་ཚར་གཉིས་སོ། །འཕེན་འགྲུབ་དབྱེ་བ་མེད་པར་བསྲེས་པ་སྟེ། །རྨོངས་པ་རྣམ་གསུམ་བཟློག་ཕྱིར་འདི་ཡང་གསུངས། །ཚེ་གཅིག་ལ་ཡང་རྫོགས་པ་ཡོད་པ་སྟེ། །གོ་རིམ་དཀྲུག་ན་ཡན་ལག་རྫོགས་པ་འགལ། །སྐད་ཅིག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཚང༌། །འབྲེལ་བ་ཅན་ཡང་དེ་འདྲའི་རྒྱུན་དུ་བཞེད། །ཡང་ན་ཡན་ལག་རེ་རེ་སྐད་ཅིག་པ། །རིམ་གྱིས་མཐུད་པར་བཤད་ཀྱང་རུང་བར་མངོན། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་དང་འདེབས་པའི་ཕྱིར། །ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་འཛིན་ཕྱིར། །རྫོགས་བྱེད་ཕྱིར་དང་གསུམ་གཅོད་ཕྱིར། །ཉེ་བར་སྤྱོད་ཕྱིར་བསྡུད་པའི་ཕྱིར། །སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་མངོན་དུའི་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་ནི་འགྲོ་ཉོན་མོངས། །རྣམ་གསུམ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས། །རྣམ་བདུན་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བཤད་པ། གང་གིས་འཕེན་དང་ཇི་ལྟར་གང༌། །དེ་སྒྲུབ་བྱེད་པའང་དེ་ལ་ཡང༌། །ཉེས་དམིགས་གང་ཡིན་དེ་དག་རྣམས། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་གཅིག་གིས་དང༌། །རྣམ་པ་བཞི་དང་གཉིས་ཀྱིས་དང༌། །གཅིག་གིས་གཅིག་གིས་གཅིག་གིས་ནི། །དོན་བདུན་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་བསྟན། །བདེན་པ་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ལས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བགོ་ཕྱིར་དང༌། །ཡན་ལག་བཞི་ནི་རིམ་གྱིས་འཕེན། །དེ་ཡི་ས་བོན་ཡོངས་བརྟས་ཕྱིར། །འཕངས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་ཡི། །ཚོར་བས་བསྐྱེད་པའི་སྲེད་པ་ལས། །ལེན་པ་བྱུང་བས་དེ་ཡི་ལས། །བགོས་པ་ མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །གྲུབ་པ་སྐྱེ་ཡིན་དེ་ལ་ཡང༌། །རྒས་སོགས་ཉེས་དམིགས་གང་གྀ་ཕྱིར། །བདེན་པ་མཐོང་ལ་འཕེན་པ་མེད། །སྲེད་དང་བྲལ་ན་འབྱུང་བ་མེད། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་དབྱེ་བ་མདོར་བསྡུས་ཙམ། །ཤེས་ན་རྟེན་འབྲེལ་དོན་ལ་ངེས་རྙེད་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་གཡོ་མེད་མི་རྟག་མཐུ་ལྡན་ལས། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འགགས་བྱེད་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པོའི་བློ་དང་གཙོ་སོགས་རྟག་པ
Chinese
于彼无有如瓶等义故，瓶显现时瓶之分，知唯是遍计所执唯显现，是依他起，此二乃迷乱。彼彼之余智是圆成实。贪嗔显现分是彼之智，彼之味等离戏此三者，道即依他起，彼之证悟与，法性境等知是余二者。声想显现法身亦遍计，彼之相执之心是依他，如是实事乃是圆成实，此智于诸所知皆应合。然由耽著于言词，如说证得无边际，当舍太过之安立，是故于诸基皆合之。尊者亦云：知无之空性，如是知有之空性，及知自性空性时，说名为了知空性。圣者之面前，及阿阇黎亦云：如何显现即如何无，是故说为无。何故如是显现故，是故说为有。以无自与自性故，不居于自之实事故，如所执著彼无故，许为无自性性。自性乃是三种之，于无自性之三种上，依于一切诸法乃，显示为无自性也。遍计依他说是缘起性，彼二者谓生及所生，立及能立即是依缘起。初者依他后者遍计也，缘起之义谓从和合生，谓观待于众安立或生也。又或依于前者联系于后者，此乃生之作业唯一耳。辨别自性等之缘起者，谓诸法皆从阿赖耶识所变现。分别可爱与不可爱者有十二，近取者谓六聚之行相。谓识之生与死，转移与生等，谷物等之外境差别，及坏灭成立等器之缘起，与四食所滋养及二种行者，业所牵引之欲与不欲行，清净之差别谓以五道而成就解脱。力等
English
For the sake of that, there is nothing like a vase, etc. When a vase appears, the parts of the vase, know that it is only the completely imputed, only an appearance. It is dependent arising, these two are confused. The wisdom after that is the perfectly established. The appearance of attachment and aversion is the wisdom of that, the equality of taste and freedom from elaboration of that, these three, the path itself is dependent arising, the realization of that, and the nature of reality, know that the object, etc., are the other two. The Dharma body of sound and thought appearance is also completely imputed, the mind that grasps its appearance is dependent. Such a thing is perfectly established, this wisdom should be applied to all knowable things. However, by clinging to words, like saying that one has attained the boundless, one should abandon the establishment of extremes. Therefore, apply it to all bases. The venerable one also said: When one knows the emptiness of non-existence, likewise, when one knows the emptiness of existence, and when one knows the emptiness of self-nature, it is said to be knowing emptiness. In the presence of the noble one, and the teacher also said: As it appears, so it is not. Therefore, it is said to be non-existent. Because it appears in that way, therefore, it is said to be existent. Because of the absence of self and self-nature, because it does not abide in its own reality, because it is absent as it is grasped, it is accepted as the absence of self-nature. Self-nature is of three kinds, relying on the three kinds of absence of self-nature, all phenomena are shown to be without self-nature. Completely imputed and dependent are said to be the nature of dependent arising. These two are the produced and the producer, the established and the establisher are dependent arising. The first is dependent, the latter is completely imputed. The meaning of dependent arising is that it arises from combination, it is said to be established or arisen in dependence on the assembly. Or it relies on the former and connects to the latter. This is only the action of producing. The dependent arising that distinguishes the self-natures is that all phenomena are transformed from the alaya consciousness. Distinguishing between pleasant and unpleasant is twelvefold, the near-taking is the manner of entering the six aggregates. The arising and death of consciousness, the transfer and birth, etc., the external distinctions of grains, etc., and the dependent arising of the vessel such as destruction and formation, etc., and being nourished by the four foods and the two kinds of beings, the desire and non-desire actions led by karma, the pure distinction is to accomplish liberation through the five paths. Power etc.
Chinese
力量殊胜差别现量等，这八者也是相关缘起法，死殁转生支分十二也。于此也有刹那和相关，有暂时或常续三种想。暂时也有生 二和三，缘起一次圆满方式各自，具有抛和成四者因果一次性。是二生不与他者混，为知播种和养育故说。三世圆满因果二次也，抛和成无差别混合，为遣除三痴故此也说。一世也有圆满者，若乱次第支分圆满相违。刹那者是一刹那圆满，相关者也如是认为常续。又或支分一一刹那者，次第相续说也可行。至尊也曾说，为隐蔽之故和播种之故，为引导之故和普持之故，为圆满之故和断三之故，为近行之故为摄集之故，为结合之故和现前之故，痛苦之故是行烦恼。三种二种也是烦恼，七种非是正思择。论师也曾说，以何抛和如何满，彼成办者也于彼，过患为何彼等诸，支分十二皆显示。支分二者以一者和，四种和二者和，一者一者一者则，于七义中极显示。不如实知真谛故，业于心上分配故和，四支是次第抛，彼之种子全增长故，如所抛者所生之，以受生起之贪爱故，取生起故彼之业，所分 现前成为也。成就者是生于彼也，老等过患为何之故，见真谛则无抛者，离贪则无有生。于此因缘差别略摄少，知则缘起义上定解生。为何无动无常具力者，事物诸之生灭作者也，作者之智和主等常
English
Power, supreme distinction, direct perception, etc., these eight are also interdependent arising. Death, transmigration, and birth are the twelve limbs. There are also three concepts: momentary, related, temporary, or continuous. The temporary also includes two or three births. Each cycle of interdependent arising is completed in its own way. Possessing four qualities of throwing and accomplishing is a single cycle of cause and effect. It is two births, not to be mixed with others. It is said to understand planting and nurturing. Completing in three lifetimes is two cycles of cause and effect. Throwing and accomplishing are mixed without distinction. This is also said to reverse the three confusions. There is also completion in one lifetime. If the order is disrupted, the completion of the limbs is contradictory. The momentary is complete in one moment. The related is also considered to be continuous in that way. Alternatively, each limb is momentary. It seems acceptable to say that they continue in sequence. The venerable one also said: For the sake of obscuration and for the sake of planting, for the sake of leading and for the sake of all-holding, for the sake of completion and for the sake of cutting off the three, for the sake of near practice and for the sake of gathering, for the sake of combining and for the sake of manifestation, suffering is the cause of action and affliction. The three and two are also afflictions. The seven are not correct discernment. The teacher also said: By what is thrown and how is it filled? That which accomplishes it is also in that. Whatever faults there are, all of those are shown by the twelve limbs. Two limbs with one, and four kinds with two, one, one, one, then, are greatly shown in the seven meanings. Because the truth is not known as it is, because karma is distributed to the mind, and the four limbs throw in sequence, because its seed is fully grown, the one who is born as thrown, from the craving generated by feeling, because grasping arises, that karma of it, divided, becomes manifest. The accomplished is born in that, and also, for what fault is old age, etc.? Seeing the truth, there is no throwing. Without craving, there is no arising. Here, the distinction between cause and condition is briefly summarized. Knowing it, a definite understanding of the meaning of dependent arising will arise. Why is it that from the unwavering, impermanent, and powerful, the arising and ceasing of things is done? The intelligence of the agent and the permanent principle, etc.