Tibetan
ད། །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། །མཐུན་པའི་དོན་དམ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་སྟེ། །གཞན་གསུམ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གྲུབ། །མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་མིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་བཞིའང་བརྗོད་དུ་མེད། །རྣམ་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཏེ། །མིང་གི་ཐ་སྙད་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་རྣམ་རྟོག་གོ །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མཚན། །རྒྱུ་མཚན་ཕལ་དང་མིང་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན། །རྟོག་དང་ཤེས་པ་གཞན་དབང་མཚན་ཉིད་ཅན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །རྒྱུ་མཚན་རྣམ་གཞག་བདེན་པ་བཞི་ཆར་ལ། །མིང་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཁོ་ནས་བསྡུས། །འགོག་བདེན་མ་གཏོགས་གསུམ་གྱིས་རྣམ་རྟོག་དང༌། །རྣམ་པར་མ་གཞག་བདེན་བཞིས་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཀུན་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་བདེན་ཡང་དག་ཤེས། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་གཉིས་དོན་དམ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ལ། །གསུམ་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཐ་མ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་དངོས་རྣམ་གྲངས། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཆོས་གོ་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་མཚན་གཞི་འམ། །རྟེན་གྱི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཡང་ལྔ་པོ་འདི། །ཆོས་ལྔ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །མཚན་གཞི་ཀུན་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་འཇུག་སྟེ། །བརྗོད་པས་བརྟགས་པའི་བརྟགས་ཆ་ཀུན་བརྟགས་དང༌། །རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་རྣམ་རིག་གཞན། །གནས་ལུགས་གདོད་མར་གྲུབ་པ་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །ཀུན་ཏུ་འདོགས་བྱེད་ཡིད་ཤེས་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །གཞན་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ་དེའི་དབང་ལས། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རིག་བཅས་པར་སྣང༌། །གདོད་མའི་དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། །འབྲེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ལ་དབྱེ་བར་འགྱུར། །རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཇི་ལྟར་བརྗོད་དོན་དུ་ཤེས་ཀྱི། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡི་བག་ཆགས་དང། །དེ་ལས་ཀྱང་དོན་སྣང་བ་ནི། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མིང་དང་དོན་ནི་ཇི་ལྟ་བར། །དོན་དང་མིང་དུ་སྣང་བ་གང༌། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་རྒྱུ་མཚན་ནི། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་གསུམ་རྣམ་གསུམ་སྣང་བ་ཅན། །འཛིན་དང་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མེད་དང་ཡོད་ཉིད་གང་ཡིན་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་དང། །མ་ཞི་ཞི་དང་རྣམ་མི་རྟོག །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང༌། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌།
Chinese
ད། 后面两种是符合胜义谛，仅仅存在于符合的胜义中，其他三种成立为存在于世俗中。名称和理由不是其他本身，如是性和四法也无法言说。分别的行境是体性理由，名称的词语是处所的体性。理由作为对境是分别。后面两种也是境和有境的相，理由是粗略的，名称是周遍计度。思和知识是他起性体性，如是性是不变的圆成实。理由的安立对于四谛都是，名称只由苦谛所摄。除了灭谛，三种由分别和不分别，四谛由如是性。以一切为对境的道谛是如实知。能取和所取二二，胜义是一个，最初两个仅仅是世俗，第三个说是世俗谛本身，最后两个是胜义的事物类别。法叫做通达意义的法，也叫做事物，或者是所依的所知，所有这五种，称为五法是极为了义的。对于所有所依，三种体性都适用，以言说观察的观察分是周遍计度，从自己的因缘所生是其他的识，实相本来成立的是圆成实。周遍施设的是意识分别，其他是习气，由它的力量，阿赖耶识显现为具有识。本来的意义仅仅是法性，以关联的方式对一切进行区分。至尊的偈颂说：如何知道所说之义，理由是它的习气，而且由此显现意义，是周遍计度的体性。名称和意义是如何，显现为意义和名称的，非真实的思之理由，是周遍计度的体性。三种三种显现的，是能执和所执的体性，非真实的遍计，是他起的体性。无和有本身是什么，有和无是平等性，未寂灭和寂灭以及不分别，是圆成实的体性。所计度和以及他起，以及圆成实本身。
English
D. The latter two exist only in accordance with the ultimate truth, while the other three are established as existing in the conventional truth. Name and reason are not other than themselves. Suchness and the four dharmas are also inexpressible. The object of conceptualization is the characteristic reason. The term 'name' is the characteristic of the place. Reason as an object is conceptualization. The latter two are also the object and the subject. The reason is general, and the name is completely imputed. Thought and knowledge are characterized by other-dependence. Suchness is the immutable perfection. The arrangement of reasons applies to all four truths, but name is included only in the truth of suffering. Except for the truth of cessation, the three are by conceptualization, and the four truths by suchness. The path truth, which aims at all, is the correct knowledge. The two aspects of grasping and being grasped are one in ultimate truth. The first two are merely conventional, and the third is said to be the conventional truth itself. The last two are categories of ultimate reality. The term 'dharma' means that which understands the meaning of dharma. It is also called 'thing,' or the knowable that is the basis. All these five are thoroughly considered as the five dharmas. All bases are subject to three characteristics: the imputed part that is examined by speech is completely imputed, the other consciousness that arises from its own causes and conditions, and the perfect reality that is originally established as the nature of reality. The mind-consciousness that completely imputes is conceptualization. The other is habit, and by its power, the alaya-consciousness appears to be endowed with consciousness. The original meaning is only the nature of dharma, and it is distinguished from all by way of relation. The venerable one's verses say: How one knows the meaning of what is said, the reason is its habit, and from that, the appearance of meaning is the characteristic of complete imputation. How are name and meaning, whatever appears as meaning and name, the reason for non-true thought is the characteristic of complete imputation. The three kinds of appearances, the characteristic of grasping and being grasped, the non-true imputation is the characteristic of other-dependence. Whatever is non-existence and existence itself, existence and non-existence are equality, non-pacification and pacification and non-discrimination, is the characteristic of perfect reality. What is imputed and other-dependent, and perfect reality itself.