Tibetan
ས་སོ། །ཐར་བའི་ཆེད་དུ་དཀའ་ཐུབ་འདི་སྤྱོད་དོ་ཞེས། སེམས་པ་པོར་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སེམས་ཅན་དང་གང་ཟག་ཙམ་དུ་ནི་རང་སྡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། སྲོག་ནི་གཅེར་བུ་པ་སོགས་ལ་གཙོ་བོར་གྲགས་པ་དང༌། གསོ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོར་གྲགས་པ་དང༌། བདག་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ ལ་གྲགས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་གོ་དོན་ནི་སེམས་པར་བྱེད་པ་པོའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་པོ་སེམས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན། སེམས་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་པ་པོ་ནི་སེམས་པ་དང་ཕན་ཚུན་དུ་གནས་ན། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་བྱ་བ་མི་མཐོང་བས་སེམས་པ་པོའི་ཡུལ་ལ་སེམས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། གཅིག་ཡོད་པའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་མེད་པས་སེམས་པ་པོས་སེམས་པར་ག་ལ་ནུས། ཅི་སྟེ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་སེམས་དང་སེམས་པ་མི་རྟག་པས་སེམས་པ་པོ་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་མི་འགྲུབ་བོ། །འདིར་སེམས་པ་པོ། ཞེས་པས་སེམས་པ་ན། ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་པ་སྤྱི་མིང་ཡིན་གྱི། སེམས་བྱུང་སེམས་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག བདག་དང་གཅིག་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ། སྲོག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ཆད་པ་ཡོད་ལ། བདག་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ཆད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པར་གྱུར་ན་ནི། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། སྲོག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ཞིང༌། གཅེས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་ནི་ཚེ་ཡིན་དྲོད་དང་ནི། །རྣམ་ཤེས་བརྟེན་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་ཉིད་སྲོག་ཡིན་ན་ནི། ལུས་སམ་སེམས་ ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་རྟེན་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི། དམིགས་རྐྱེན་དང༌། བདག་པོའི་རྐྱེན་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་དང༌། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བཞི་ལས་མ་འདས་ཀྱང༌། དེ་དག་གང་ཡང་སྲོག་ཏུ་མི་རུང་ཞིང་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དྲོད་དང་དྲོད་ཀྱི་གནས་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་མི་རུང༌། ཚེ་ཡང་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུའམ་ལས་ཀྱི་གང་ཞིང༌། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་
Chinese
如是。为了解脱而修此苦行，也是因为他们认为有心识者的缘故。又如果按照宗派所安立的观点，仅仅就“有情”和“补特伽罗”而言，在自宗佛教徒中是这样认为的；而“命”则主要为裸体外道等所称道；“神我”则主要为自在天论者所称道；“我”则为一切外道所称道。其中，有情的含义是能思者。但实际上并非如此，如果心识者存在于心识之外，那么非心识的心识者与心识相互依存，由于一方无法看到另一方的作用，因此心识者无法对境进行思考。如果以因果关系存在，那么一方存在时另一方则不存在，心识者又如何能够思考呢？如果本体相同，那么心和心识是不恒常的，因此心识者也将变得不恒常，所以无法以自己的本体成立。此处所说的“心识者”，是指在思考时，能随顺于对境的普遍意识的名称，并非仅仅指心所中的作意。这个被称为“命”的东西又是什么呢？它不能与“我”相同，因为命有生和灭，而我不允许有生和灭。如果说是不同的，那么就像身体的肢体等一样，命不可能就是那个，也不是应该珍视的。“命是寿命、暖和，识所依之处。”如小乘有部宗的观点也是不合理的，如果说识所依赖的处所就是命，那么除了身体或心识之外别无他物。如果仅仅说识产生和存在的因是所依，那么也不超出所缘缘、增上缘、因缘和等无间缘四种缘，但这些都不是命，也不能作为业果的所依。暖和暖的处所不可能是身体之外的东西。寿命也无法在身体和心识的状态之外确定，所以所谓的“命”也只是假立的。所谓“补特伽罗”，是指以因或业的哪一种，在另一种状态中感受果报的方式
English
Thus it is. They practice this asceticism for the sake of liberation, also because they believe in the existence of a mind. Furthermore, if we consider the views established by the philosophical schools, then, regarding just "sentient being" and "person," this is how it is known among our own Buddhist followers; while "life" is mainly proclaimed by the naked ascetics and others; "self" is mainly proclaimed by the proponents of Ishvara; and "I" is proclaimed by all non-Buddhists. Among these, the meaning of sentient being is the one who thinks. But this is not the case, for if the mind exists apart from thinking, then the mind that is not thinking exists mutually with thinking. Since one cannot see the action of the other, the mind cannot think about the object of the mind. If it exists as cause and effect, then when one exists, the other does not, so how can the mind think? If the essence is the same, then the mind and thinking are impermanent, so the mind will also become impermanent. Therefore, it cannot be established by its own essence. Here, "mind" refers to the general name of consciousness that follows the object when thinking, but it is not just referring to the mental factor of attention. What is this thing called "life"? It cannot be the same as "self," because life has birth and death, but self is not allowed to have birth and death. If it is different, then like the limbs of the body, life cannot be that itself, nor is it to be cherished. "Life is lifespan, warmth, and the basis of consciousness." Even according to the views of the Hearers' school, it is not reasonable. If the place on which consciousness depends is life, then there is nothing other than the body or mind. If merely the cause of the arising and abiding of consciousness is called dependence, then it does not go beyond the four conditions of objective condition, dominant condition, causal condition, and immediate condition. However, none of these are life, nor can they be the basis of karmic results. Warmth and the place of warmth cannot be other than the body. Lifespan also cannot be determined apart from the state of body and mind. Therefore, the so-called "life" is merely a designation. The so-called "person" refers to which of the causes or actions, in another state, experiences the result in the manner of