Tibetan
ཟག་པ་ནི། གང་ཟག་གི་དོན་ཏེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོ་ཡང་དེ་ཡིན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མི་རུང་སྟེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཉིད་མྱོང་བ་པོ་ཡིན་ན་ནི། ལས་བྱེད་པའི་དུས་ཉིད་དུ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་ཐལ་བ་དང༌། མྱོང་བ་པོ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་ནི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་ཡང་ལས་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། ཅི་སྟེ་མི་བྱེད་པ་དང་མི་མྱོང་ཡང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་ཡིན་ན་ནི། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། མྱོང་བ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཀྱང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟེ་བློ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང༌། རྒྱུད་གཅིག་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །བྱེད་པོ་སྤྱོད་པོ་ཞེས་བྱར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག ཟས་དང༌། གནས་ དང༌། ཡོ་བྱད་དང༌། རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མས་སྔ་མའི་རྒྱུན་འཐུད་པར་བྱེད་པ་ནི། གསོ་བའོ་ཞེས་བྱའམ། བྱེད་པ་པོ་གཅིག་པུ་ཞིག་གིས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་གསོ་བར་བྱེད། སྔ་མ་ལྟར་ན་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྐྱེད་དེ་དངོས་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་གནས་པ་ལ། གསོ་བ་པོར་བཏགས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྫས་སུ་མེད་ཅིང་བཏགས་པ་ཁོ་ནར་གྲུབ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་གསོ་བྱ་གསོ་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྣང་དུ་རུང་ལ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོས་གསོ་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་རང་དབང་འབྱོར་བ་ནི་ཡིན་ལ། གནས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན་ནི། གསོ་མི་དགོས་པར་གནས་པ་ཉིད་བྱེད་ལ་རག་གིས། ཐབས་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་ཐབས་གཞན་གྱིས་གནས་པར་བྱེད་དགོས་ན་ནི། རང་དབང་འབྱོར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་ངོ༌། །བདག་གཅིག་པུ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ན་ནི། གསོ་བྱ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་རྫས་དང་བྱ་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇུག་ཀྱང་གསོ་བྱར་རུང་ན་ནི། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོ་ཐོག་གསོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་གྱི་རྫས་དང་བྱ་བ་འདྲེ་ན་ནི། མི་རྟག་པ་དང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཅིག་པུ་དང་མ་འདྲེས་པ་ཉམས་ལ་བཏགས་ངོ་ཙམ་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ལུས་སེམས་ལས་ཐ་དད་ན་ནི། ལུས་ སེམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ལས་བདག་བདེ་སྡུག་ཏུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ། ཅི་སྟེ་གཅིག་ན་ནི་ལུས་སེམས་མི་རྟག་ཅིང་དུ་མ་ཡིན་པས་བདག་ཀྱང་ད་ལྟར་འགྱུར་དགོས་ན། དེ་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་འདོད་པས་འགལ་ལོ། །ཅི་སྟེ་མི་རྟག་ཅིང་དུ་མ་ཡིན་ཡང༌། བདག་ཏུ་མི་འགལ་སྙམ་ན། དེ་དག་ནི་ལུས་སེམས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་རྣམས་པས་གཞན་དུ་བློས་འཛིན་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། བདག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ལོགས་པ་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་བདག་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཞེས་པ་ནི། བདག་མེད་པས་ཁྱད་དུ་མར་བྱས་པའི་ཆོས་ཞེས་པ་སྟེ། མེད་དགག་ཙམ་བཀག་ནས། དགག་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པར་བསྟན་པའོ། །ང་བདག་ལ་མཚན་ཉིད་དངོས་མི་སྲིད་ཀྱང༌། བདག་འཛིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆ་ང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་རློམ་པར་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟུང་ཆ་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནས་བདག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བཀག་པས། ང་བདག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁེགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་དགག་བྱ་མཚན་ཉིད་ལྔ་བཀག་ཅིང༌། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དང༌། དོན་དམ་དུ་ཆོས་དབྱིང་ཙམ་གནས་པ་སྟེ། དོན་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་བཅད་ ༼འདི་ན་མ་དཔེ་མེད༽འདིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྨོན་ལམ་ལ། མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་པ་བཤད་པ་དང༌། མཚན་གཞི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་འཛིན་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡི་སོགས་ཏེ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་ཀུན་ནས་བླངས་པའམ། ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་སོགས་སྤངས་ཤིང༌། དངོས་པོ་སྟེ་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་པོའི་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་པ་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པས་མི་གནས་པར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའོ། །འཛིན་པ་ཡི་ཞེས་པ་ནི། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡི་ཆོས་དང༌། ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། བདག་འཛིན་གྱི་ཆོས་ལ་གནས་པར་སྤྱོད། དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཆོས་ལ་མི་གནས་པར་སྤྱོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །བདག་དང་དངོས་པོར་མི་འཛིན་ཡང༌། དགོས་པ་དང་བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་སླད་དུ་སྤྱོད་དེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བླངས་བས་སོ། །སེར་སྣ་མེད་པའི་སྦྱིན་གཏོང་ཞེས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་ཐོག་མའི་གསལ་བྱེད་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། འཆལ་ཁྲིམས་སྤངས་ཤིང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། མི་བཟོད་པའི་འགྱུར་བ་སྤངས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་སྤངས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་སྤངས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ ནོ། །ཚིགས་བཅད་འདིས་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་གཏོང་ཞེས་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། བདག་འཛིན་སོགས་དང་སེར་སྣ་མ་མཆིས་ཞེས་པས་ཟང་ཟིང་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཞེས་སོགས་དོན་ཆེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་སོགས་ཀྱིས་མི་ཟད་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག་ལས་སྦྱིན་པ་ནི། དངོས་པོ་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པས་སོགས་ཏེ། འདིར་དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། ཟང་ཟིང་གི་ཡོ་བྱད་དང༌། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ལུང་གི་ཆོས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་དད་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཚོགས་པ་ལས། བདག་གི་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ཡོ་བྱད་སྒྲུབ་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པ། ངེས་པར་འབྲལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། གཞན་ལ་སྦྱིན་ན་ལེགས་ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་ཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཏོང་བ་མཆོག །ཅེས་པ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་དངོས་ཀུན་གྱིས། །ཞེས་བསྒྱུར་ན་གོ་བདེ་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ། བསླབས་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤོག་ཅིག་པའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། ཁྲིམས་ཀྱི་སོགས་ཏེ། ཚིག་རྐང་གསུམ་པོ་རིམ་ཅན་དུ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང༌། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་བསྟན་པར་འཆད་མཁན་ཡོད་པ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རུང་ལ། ཡང་ན་ཚུལ་འཆལ་གྱི་སྐྱོན་མེད་ཅིང༌། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདེན་ཞེན་གྱི་རློམ་སེམས་མེད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདིར་མཁས་མཆོག་འགའ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་ཅིང༌། །ཞེས་བསྒྱུར་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། ས་འམ་ཡང་ན་སོགས་ཏེ་ས་ལྟ་བུ་ནི། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། མེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་སྟེ། དཀའ་སྤྱད་ལ་སྤྲོ་བ་དང་འབད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ལ་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་ནི། ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ། རྣོ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ནི། རླུང་གི་ཁམས་ལྟར་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ལ་མི་གནས་ཤིང་བཟོད་པའོ། ཁྲོ་བ་མེད་པ་ནི་བཟོད་པ་
Chinese
漏者，乃是补特伽罗之义，即是能作者亦是彼，能受异熟者亦是彼之义。此不应理，若作者即是受者，则应成于作者之时即受异熟，若受者即是作者，则应成于受果之时亦作彼业，设若不作亦不受，然而是作者与受者，则一切亦将成作者与受者。是故补特伽罗亦非实有，唯是假立而已。寂天亦云：‘依于一相续，显示有作者，以及受者名。’如是。所谓滋养者，此又是何耶？谓以食物、住所、用具，以及自之同类后者延续前者之相续，是名为滋养耶？抑或唯一之作者滋养唯一之我。若如前者，虽是汝等自宗之所许，然以种种因生种种果，唯是事物之相续存在，故于滋养者乃是假立之故，此非实有，唯是假立而成立。若如后者则不应理，以如是之所滋养与能滋养二者皆应显现，然为量所未缘故。作者滋养亦不应理，作者虽是自在获得，然若欲令其安住，则安住唯赖于作者，无需滋养。若以异方便生已，需以异方便令其安住，则以非自在获得之故，则非作者。若我唯一不杂，则不应成为所滋养，以于彼，他者之体与作用皆不容有故。虽不容有，然若容成为所滋养，则应成西方之水流滋养东方之庄稼。设若他者之体与作用相杂，则以无常与众多之故，唯一与不杂亦将仅成损坏之假立而已。如是，所谓我者亦不成立，若与身心相异，则与由身 心之变化而认为我感受苦乐相违。设若为一，则以身心无常且众多之故，我亦当
English
Leakage is the meaning of a person, that is, the one who acts is also that, and the one who experiences the ripening is also the meaning of that. This is not reasonable, if the actor is the same as the receiver, then it should be that at the time of acting, the ripening is experienced, and if the receiver is the same as the actor, then it should be that at the time of experiencing the result, that action is also done, and if it is not done or not experienced, but is the actor and the receiver, then everything will also become the actor and the receiver. Therefore, a person is not established as a real thing, but is merely a conceptual designation. Shantideva also said: 'Relying on one continuum, it is shown that there is an actor, and the name of the experiencer.' So it is. What is this so-called nourishment? Is it that food, dwelling, utensils, and the latter of the same kind as oneself continue the continuum of the former, is called nourishment? Or does a single actor nourish a single self? If it is like the former, although it is accepted by your own school, because various causes produce various effects, and only the continuum of things exists, therefore, because the nourisher is a conceptual designation, this is not real, but is established only as a conceptual designation. If it is like the latter, then it is not reasonable, because both the nourished and the nourisher should appear, but they are not perceived by valid cognition. It is also not reasonable for the actor to nourish, although the actor is free to obtain, but if he wants to make it abide, then abiding depends only on the actor, and there is no need for nourishment. If it is produced by other means, and then it needs to be made to abide by other means, then because it is not freely obtained, it is not an actor. If the self is unique and unmixed, then it should not be nourished, because for that, the substance and function of others are not allowed. Although it is not allowed, if it is allowed to be nourished, then it should be that the water flow of the west nourishes the crops of the east. If the substance and function of others are mixed, then because of impermanence and multiplicity, the unique and unmixed will only become a false designation of damage. Likewise, the so-called self is also not established, if it is different from body and mind, then it contradicts the idea that I experience happiness and suffering from the changes of body and mind. If it is one, then because body and mind are impermanent and multiple, the self should also
Chinese
如果必须转变，那么这与认为常恒和唯一的观点相矛盾。如果认为即使不是常恒和唯一，也不会与我（梵文：ātman）相矛盾，那么这些就是身心等事物本身。由于事物与以其他方式在心中执持相矛盾，并且没有必要另外安立“我”这个名称，而且没有成立为作者和受者，并且因为不能成为实有。这里“无我的法”是指，以无我作为特点的法，仅仅遮止了无的遮止，从而显示了所遮止的基础的法性是存在的。虽然我（梵文：ātman）本身不存在真实的自性，但是由于我执如何安立的安立部分，被认为是我的自性，并且傲慢地执持的执持方式的所执部分，从有情（梵文：sattva）的自性到我自己的自性之间都被遮止，因此我（梵文：ātman）在所有方面都被否定了。这样一来，就遮止了五个应遮止的自性，而建立方面，世俗谛中仅仅是假立了业果的所依，胜义谛中仅仅是法界存在。这个具有六种意义的偈颂（此处没有范本）广义地显示了人无我。第三，关于六度波罗蜜多的愿文中，宣说了共同的体性和不共的差别。第一，我执、我所执等，是指从我与我所执取，或者舍弃了期待回报和异熟果等，对于布施等六者的行为、作用、事业三者中的任何一个，都不执著而行持六度波罗蜜多。“执取”的意思是，执取我和我所的法，意思是安住于我执的法而行持，不住于执著事物的法而行持。虽然不执著我和事物，但是为了利益一切有情的需求和事业而行持，这是由于大悲心的摄持。无有悭吝的布施，是将布施作为最初的说明而附加的，舍弃邪淫而修持对治烦恼的戒律，舍弃不耐烦的变化的忍辱，舍弃懈怠的精进，舍弃散乱的禅定，舍弃邪慧的慧。
English
If it must be transformed, then this contradicts the view that it is permanent and singular. If it is thought that even if it is not permanent and singular, it will not contradict the self (Sanskrit: ātman), then these are the very objects of body and mind, etc. Because objects contradict holding them in the mind in other ways, and there is no need to separately establish the name "self," and because they are not established as agents and experiencers, and because they cannot be substantial. Here, "the Dharma of no-self" means the Dharma characterized by no-self, merely negating the negation of non-existence, thereby showing that the Dharma nature of the basis of negation exists. Although there is no real nature of the self (Sanskrit: ātman) itself, the part of the imputation of how self-grasping imputes it is considered the nature of the self, and the part grasped by the way of grasping arrogantly held is negated from the nature of sentient beings (Sanskrit: sattva) to the nature of the self itself, so the self (Sanskrit: ātman) is negated in all aspects. In this way, five natures to be negated are negated, and in terms of establishment, in conventional truth, there is merely the imputed basis of cause and effect, and in ultimate truth, there is merely the existence of the Dharma realm. This verse with six meanings (there is no model here) extensively shows the selflessness of persons. Third, regarding the aspiration of the six perfections, the common nature and the uncommon difference are explained. First, self-grasping, grasping at self, etc., refers to taking from self and what belongs to self, or abandoning expectations of reward and ripening fruit, etc., and not dwelling on any of the three actions, functions, and activities of the six, such as giving, but practicing the six perfections. The meaning of "grasping" is that it is the Dharma of grasping at self and what belongs to self, meaning to abide in the Dharma of self-grasping and practice, not to abide in the Dharma of grasping at things and practice. Although not grasping at self and things, it is practiced for the needs and activities of benefiting all sentient beings, which is due to the holding of great compassion. Giving without stinginess is added as the initial explanation of giving, abandoning immoral conduct and practicing the discipline that is the antidote to afflictions, patience that abandons unbearable changes, diligence that abandons laziness, meditation that abandons distraction, and wisdom that abandons corrupt wisdom.