Tibetan
ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ན། འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་སྒོམ་སྤངས་སུ་གཏོགས་པ་གཟུགས་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཅི་ཡང་མ་སྤངས་པ་དང༌། ཅུང་ཟད་སྤངས་པ་ནས། ཕལ་ཆེར་སྤངས་པའི་བར་དུ་རྟོགས་པ་མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་དོ། །ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །དེ་ཡང་མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་མཐར་ཞེས་པ་ལྟར། ཉུང་མཐའ་ཡང་སྐྱེ་བ་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་ལ། སྐྱེ་བ་གསུམ་ ལ་ལམ་ལྔ་སྦྱོར་ཚུལ་བཤད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་བཞི་པོ་དེ་གང་ཟག་གཅིག་གིས་རིམ་ཅན་ཁོ་ནར་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ཡོད། བར་བ་གཉིས་མེད་པར་སྒོམ་སྤང་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཆབ་གཅིག་ཏུ་སྤོང་པའི་རིགས་ཅན་ཐོགས་མཐའ་གཉིས་ཁོ་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པའང་ཡོད། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི། ནམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ན་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཁོ་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་རྒྱལ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང༌། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཕལ་ཆེར་ཚོགས་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་མཉམ་གཞག་ཐུན་གཅིག་ལ་བགྲོད་པར་བྱས་ནས། དེའི་བར་མ་ཆད་པ་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་གཙོ་བོ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པའི་རང་རྒྱལ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ངེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བར་སངས་རྒྱས་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང༌། ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་སློབ་པ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། ལྷག་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་ཆེས་མཁས་པར་བྱས་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྲིད་པ་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་ཤིང༌། །སྟོན་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ། བླ་མ་མེད་པར་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་སད་པ་ཁོ་ནས། བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ལ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ལ། འདི་ནི་དབང་རྣོན་ཁོ་ནའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་བསགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དུ་བྱས་པས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཐོབ་ལ། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཕག་མཆོག་རྣམས་དང་རྗེས་མཐུན་པ་གྲུབ་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་མངོན་ཤེས་མཐའ་ཡས་པའང་བསྒྲུབས་ནས། མཐོང་ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་པས། བདེན་བཞིའི་དོན་སོགས་ཉན་རང་གི་སྤངས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཞོར་ལ་ཐོབ་ཅིང༌། བྱང་སེམས་འཕགས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་གོང་འཕེལ་ཐོབ་པ་དེ་དག་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དབྱེ་བ་འདི་དག་མངོན་པ་སོགས་གསུང་རབ་གཞན་ཤེས་པ་དག་ལ་སྐབས་འདིར་བཤད་མི་དགོས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལས་དང་པོ་དག་ལ་གོ་བ་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པའི་ཕྱིར། ཟུར་ཙམ་སྨོས་པའོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་དུས་ཇི་སྙེད་པར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་པས། གཞུང་རྒྱ་ ཆེན་པོ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་ཚུལ་མང་པོའི་སྒོ་ནས། དཀའ་བ་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་འཆད་མོད་ཀྱང༌། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་སྐྲ་རྩེ་གཅིག་གིས་བླངས་པའི་ཆུ་ཐིག་གི་ཚད་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ ལྔ་པ་ནི། གང་རྣམས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་དག །བྱང་ཆུབ་རིམ་པར་སངས་རྒྱས་མ་ཆགས་བརྙེས། །མགོན་པོ་དེ་དག་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ། །འཁོར་ལོ་བླ་ན་མེད་པ་བསྐོར་བར་བསྐུལ། །གང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་སྤྱིར་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ན། སེམས་ཅན་གཏི་མུག་གི་མུན་པར་འཁྱམས་པ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་པར་མཛད་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོན་མར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་མ་ལུས་པར་སྔོན་དུ་སོང་བས། བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པར་བརྙེས་པའམ། ཡང་ན་དེ་ལྟར་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཐོབ་པ་དེ་ལ་ཞན་པ་མི་མངའ་བས་མ་ཆགས་པའི་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་འཁོར་ལོ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་ལོ། །འཁོར་ལོ་ནི་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་སྟེ། ངོ་བོ་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཡང༌། རང་གི་གཟུགས་ཀྱི་འཕྲུལ་གྱིས། ཕ་རོལ་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར། ཉོན་མོངས་པ་སོགས་མི་ མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པར་གནས་
Chinese
当断除一切烦恼时，称为圣者不还果。对于此不还果，属于修断的色界和无色界的烦恼，有完全没有断除的，有稍微断除的，从稍微断除到几乎断除之间，有证悟高低各种差别。断除属于三界的一切烦恼，就是阿罗汉。就像“迅速者三有为终”所说的那样，最少也要经过三世积累资粮才能成就，虽然说了三世修持五道的方法，但也不是绝对的。声闻四果，也有由一个人次第证得的情况。也有没有中间二果，能同时断除修断的三界烦恼的根器，只证得一来果和阿罗汉果的情况。还有在凡夫位时，通过世间道获得禅定无色定的人，一旦见到真谛，就会成为不还果，因此只证得后二果等各种情况。这些都是声闻圣者。独觉是预先积累了一百个大劫的资粮，但在那些阶段中，大多安住于资粮道，通过在同一个禅定座上修持加行道、见道、修道，并且在此期间不断绝，从而了知断尽和不生，这就是证得阿罗汉果和达到究竟道的独觉，就像独觉中的主要类型犀角一样。对于在僧团中修行的独觉来说，情况并非如此确定。然而，所有这些独觉都一致地在过去世中为佛陀服务，并且像学习声闻道的人一样修行，但更擅长于理解缘起，并且由于愿力的影响，在最后有（临终）之际， 没有佛陀住世，在没有导师的世界中，无需上师，仅仅凭借自身串习的力量觉醒，从而证得菩提。声闻圣者有上根和下根各种类型，而独觉只有上根。菩萨是从发起最初发心开始，就积累了无量无边的福德资粮，并且发愿成佛，在大乘法上进行闻思修三
English
When all afflictions are abandoned, it is called the Holy Non-Returner. Regarding this Non-Returner, concerning the afflictions of the Form Realm and Formless Realm that are to be abandoned through meditation, there are those who have not abandoned any at all, and those who have abandoned a little. From having abandoned a little to having almost abandoned them, there are various differences in realization, high and low. The abandonment of all afflictions belonging to the Three Realms is Arhatship. As it is said, "The swift one ends in three existences," at the very least, it arises from accumulating merit in three lifetimes. Although the method of applying the five paths in three lifetimes is explained, it is not absolutely certain. There are also cases where one individual manifests all four stages, starting with Stream-Enterer, in sequential order. There are also those who, without the two intermediate stages, have the capacity to abandon all afflictions of the Three Realms that are to be abandoned through meditation simultaneously, manifesting only the Once-Returner and Arhat stages. Those who, in the state of ordinary beings, have attained the samadhis of the Formless Realm through mundane paths, become Non-Returners upon seeing the truth, and thus manifest only the latter two fruits, and so on. These are all Hearer-Disciples (Śrāvaka) who are noble ones. A Pratyekabuddha (Solitary Realizer) is one who has accumulated merit for a hundred eons, but in those stages, mostly abides on the Path of Accumulation. By traversing the Path of Application, Path of Seeing, and Path of Meditation in a single session of meditative equipoise, and without interruption, knowing the cessation and non-arising, they manifest the fruit of Arhatship and the ultimate path. This is like the rhinoceros-like Pratyekabuddha, the chief among them. For the Pratyekabuddha who engages in assemblies, it is not so certain. However, all of them unanimously served the Buddhas in past lives and practiced like those who study the Hearer-Disciple path, but they are particularly skilled in understanding dependent origination, and due to the power of their aspirations, in the state of their final existence, when no Buddha resides, in a world realm without a teacher, without a lama, they awaken solely through the power of their own habitual tendencies, thereby manifesting enlightenment. Hearer-Disciples have various types of faculties, sharp and dull, but this one (Pratyekabuddha) has only sharp faculties. A Bodhisattva, from the moment of generating the first thought of enlightenment, accumulates limitless merit and dedicates it to enlightenment, engaging in listening, contemplation, and meditation on the Great Vehicle.
Chinese
因此，在资粮道中也能获得诸多功德，在加行道中，与胜观实相的证悟相符相应，并且成就禅定、总持和无量神通。在见道中，现证了法性离戏、一切种相之义，从而附带获得声闻、独觉的一切断证功德，被称为圣菩萨。从最初到第十地，不断增上获得无量功德，这些被称为佛子。因此，对于已经通达《俱舍论》等其他经论的人来说，此处无需多说这些差别，但为了让初学者对意义有一个大致的了解，所以略微提及。无量的差别即使经过很长时间也无法说完，因为只有圣者才能各自亲证。虽然广大学者通过多种方式，历经诸多困难进行讲解，但也仅仅如同从大海中用一根头发梢取出的水滴一般。就此打住吧。第五，祈请转法轮： 凡于十方世界灯， 次第菩提佛不著， 彼诸怙主我一切， 劝请转于无上轮。 总的来说，就是祈请一切佛陀。在十方世界的各个刹土中，对于那些在愚痴黑暗中徘徊的众生，诸佛以其光明照亮道路，成为世间的明灯。诸佛已经圆满了菩提之道的次第，即五道十地等所有阶段，无有任何障碍地证得了无上佛果。或者说，虽然已经获得了道和果的圆满功德，但对于所获得的果位，没有丝毫的执著和贪恋，这些无执著的怙主佛陀们，我祈请他们转无上法轮，也就是殊胜的佛法之轮。法轮如同车轮，虽然本体是坚固的，但依靠自身的力量，能够到达彼岸。同样，佛法之轮也坚固不坏，不会被烦恼等违逆的因素所摧毁。
English
Therefore, in the path of accumulation, one also obtains many merits, and in the path of preparation, one achieves accordance with the supreme realizations of the nature of reality. Furthermore, one accomplishes immeasurable samadhi, dharani, and clairvoyance. In the path of seeing, one directly realizes the meaning of the unelaborated nature of reality in all its aspects. Thus, one incidentally obtains all the abandonments and realizations of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and is called a noble Bodhisattva. Those who continuously increase and obtain immeasurable qualities from the first to the tenth bhumi are called the sons of the Buddhas. Therefore, there is no need to explain these distinctions here to those who already know other scriptures such as the Abhidharma, but in order to give beginners a general understanding of the meaning, I have mentioned it briefly. The endless distinctions cannot be expressed even in a long time, because they are to be known individually by the noble ones themselves. Although great scholars explain them in many ways with many difficulties, it is not even like a drop of water taken from the great ocean with a single hair tip. Enough of elaboration. Fifth is: Requesting to turn the wheel of Dharma: Those who are lamps of the ten directions, Who have attained enlightenment without attachment, All those protectors, I, Urge to turn the unsurpassed wheel. In general, it is a prayer to all the Buddhas. In all the realms of the ten directions, the Buddhas illuminate the path for sentient beings wandering in the darkness of ignorance, becoming the lamps of the world. The Buddhas have completed all the stages of the path to enlightenment, such as the five paths and ten bhumis, and have attained the unsurpassed state of Buddhahood without any obstacles. Or, although they have obtained the perfect qualities of the path and the fruit, they have no attachment or craving for the fruit they have obtained. To all those unattached protectors, the Buddhas, I request them to turn the unsurpassed wheel of Dharma, which is the excellent wheel of Dharma. The wheel of Dharma is like a chariot wheel, which, although its essence is stable, can reach the other shore by the power of its form. Similarly, the wheel of Dharma is firm and indestructible, and cannot be destroyed by conflicting factors such as afflictions.