Tibetan
བས་པ་པོ་བདག་གིས། ལུང་བསྟན་དེ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཐོབ་ནས། སྤྲུལ་པ་མང་པོ་བྱེ་བ་ཕྲག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཡིས། གཞན་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བའི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་རྣམས་སུ་ཡང༌། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཡང་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ལ། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐོ་རིས་དང༌། ཉན་རང་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པའི་བར་གྱི། ཕན་པ་མང་པོ་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་དུ་བགྱིད་པར་སྟེ་སྒྲུབ་པར་ཤོག་ཅེས་པའོ། །ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པའི་ལུགས་ལྟར་ན། སྤྲུལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཡིས། །ཞེས་འདོན་ཞིང༌། དེར་ སོང་ནས་ནི་ཞེས་པའི་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་པོ་དེ། ཕན་པ་མང་པོ་བགྱིད་ཅེས་པའི་རྗེས་འདིར་འདོན་པ་སྣང་ངོ༌། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏོན་པ་ཡི། སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་དངོས་བོད་དུ་ཡོད་པ་འདི་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང༌། རྒྱ་འགྲེལ་རྣམ་དག་གཞན་རྣམས་ན་ཡང་བཤད་པ་མེད་དོ། །ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་བར་ནི་འབྱུང་ཞིང༌། བཟང་སྤྱོད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལོགས་སུ་བྱས་པའི་རྒྱ་དཔེ་གཅིག་ན་ཡང་སྣང་ངོ༌། །མཁན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་ཀྱང་བཤད་པ་མཛད་པས། སྤྱིར་མདོ་སྡེའི་ཚིག་ནི་ཡིན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེས་ན་འདིར་སྔར་གྱི་ས་བཅད་ལྔ་པོ་ལ་མི་ཐེ་ཡང༌། གཞན་དོན་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ནི། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏོན་པ་ཡི། །དགེ་བ་ཅུང་ཟད་བདག་གིས་ཅི་བསགས་པ། །དེས་ནི་འགྲོ་བའི་སྨོན་ལམ་དགེ་བ་རྣམས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བར་ཤོག །བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་གླེགས་བམ་བཀླགས་པ་དང་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་པ་ནི་བཏོན་པའོ། །དེ་ལས་བདག་གིས་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཅི་བསགས་པ་དེས་ནི་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་སྨོན་ཞིང༌། ངག་གི་གྱུར་ཅིག་པར་བརྗོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་རིགས་ལས་དགེ་བར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབད་སྩོལ་མེད་ཅིང༌། ཡུན་རིང་དུ་ཐོགས་པ་མ་ཡིན་པར། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཏེ་མྱུར་དུ་ཐམས་ཅད་འབྱོར་ཞིང་འགྲུབ་པར་ཤོག་ཅིག་པའོ། །འདིས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཟང་སྤྱོད་བཏོན་པའི་དགེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཟང་ སྨོན་འགྲུབ་པར་སྨོན་པ་ཡིན་པས། གཞན་དོན་ཁོ་ནར་བསྔོ་བའོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་པ་ནི། གང་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་འདི་བསྔོས་པས། །བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་དམ་པ་གང་ཐོབ་དེས། །འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོར་བྱིང་བ་རྣམས། །འོད་དཔག་མེད་པའི་གནས་རབ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཅེས་པའམ་དཔེ་འགའ་ལས། བཟང་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་ནི། མཐའ་ཡས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་འཕགས་གང་ཐོབ་དེས། །ཞེས་ཀྱང་ངོ༌། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་བསྔོ་བ་བྱས་པ་འདི་ཡིས། གང་ཡང་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཏེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེ་བས་མཐའ་ཡས་ཤིང༌། ངོ་བོ་བཟང་པས་དམ་པར་གྱུར་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དེས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོར་བྱིང་བ་རྣམས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་མེད་པའི་གནས་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མིང་ཡང་མི་གྲག་ཅིང༌། རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་གནས་དེ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་པ་སྟེ། དེར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་པའོ། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་གཞུང་འདི་ལ་སྔོན་བསྟན་པ་སྔ་འགྱུར་གྱི་དུས་སུ། ལོ་པཎ་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང༌། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་དང༌། སངས་རྒྱས་གྲགས་པ་དང༌། རྒྱན་བཟང་པོ་སྟེ། བཞི་པོ་དེས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་དག་འགྱུར་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་ལེགས་བསྡུས་ཀྱི་སྟེང་དུ། མཁས་པའི་ གསུང་དང་མདོ་དོན་འགའ་ཞིག་གིས་བརྒྱན་པ། མཁན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་རྗེད་བྱང་གི་འགྲེལ་ཆེན་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པ་དང༌། རྔོག་འགྱུར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་ཟེར་བའི་འགྲེལ་བ་དེ་གཉིས་རྒྱན་བཟང་པོའི་འགྲེལ་པ་དང༌། འགྱུར་ཁྱད་མ་གཏོགས་གཅིག་པས། དཔེ་ཐོག་མ་དབང་བཙན་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱན་བཟང་པོའི་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་བཟང་པོའི་འགྲེལ་པ་འདི་ཡང་ཕྱོགས་གླང་གི་འགྲེལ་པའི་བསྡུས་དོན་བོར་ཞིང༌། མགོ་ཞབས་སུ་ཚིགས་བཅད་བསྣན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ལྷག་མ་རྣམས་བྲིས་བཤུས་ལྟ་བུ་སྣང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་གྲགས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་མ་མཐོང་ལ་འདིར་ཕྱོགས་གླང་དང་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གལ་ཆེ་བ་རྣམས་ཚང་བར་བྱས་ལ། ཕལ་ཆེར་ཡེ་ཤེས་སྡེའི་གསུང་གི་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིང༌། རང་བློས་རྟོགས་པའི་ལེགས་བཤད་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཀྱང་བརྒྱན་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། རྒྱ་འགྲེལ་ཕལ་ཆེར་ལྟར་ན། ཤོ་ལོ་ཀ་དྲུག་ཅུ་ཡིན་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལྟར་ན་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་བསྣན་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བོད་མ་ཕལ་ཆེ
Chinese
作者我，如是善得授记之后，以无量无数化身等，以一味专注于利他之心的力量，于十方一切世界中，每一刹那亦能令无量众生，从救脱恶趣痛苦开始，直至安置于天界、声闻、缘觉以及无上菩提之间，恒常利益，乃至轮回未空之际，愿我皆能成办。如释迦友之释论所说，应念诵“以无数百千化身”。而“去到那里之后”之偈颂，则于“成办诸多利益”之后念诵。颂扬善妙行愿之“等”字等二偈，于《树庄严经》之藏文原本中未见，于其他清净汉文释论中亦未述及。然于释迦友之释论中则有，且于单独成册之《善行》汉文版本中亦可见。堪布益西德亦曾宣说，故总的来说应是经部之语。因此，此处虽未包含前述之五个科判，然可称为“完全回向于利他”，第一偈为：“颂扬善妙行愿之，我所积聚诸少善，以此愿诸有情之，一切善愿刹那成。”念诵和背诵《善妙行愿》之篇章即为“颂扬”。从中我所积聚之少许善根，以此愿一切有情众生心中所愿，口中所说之愿望种类中属于善的部分，皆无需勤作，亦非长久拖延，于一刹那间，即迅速圆满成就。此乃以自身颂扬善行之善根，祈愿一切有情之善愿皆得成就，故为完全回向于利他。第二偈为：“以我回向此善行，所获无量胜福德，愿诸有情痛苦
English
I, the author, having thus well received the prophecy, with countless billions of emanations and so forth, with the power of a mind solely focused on benefiting others, in all the realms of the ten directions, may I, in each and every instant, for limitless beings, beginning with saving them from the suffering of the lower realms, up to placing them in the heavens, as hearers, solitary realizers, and unsurpassed enlightenment, constantly benefit them, and may I accomplish this until the end of samsara. According to the commentary of Shakya Mitra, one should recite "with countless hundreds of thousands of emanations." And the verse "having gone there," is recited after "accomplishing many benefits." The two verses beginning with "Praising the excellent conduct aspiration," are not found in the Tibetan original of the Sutra of the Arrayed Tree, nor are they mentioned in other pure Chinese commentaries. However, they are found in the commentary of Shakya Mitra, and also in a separate Chinese version of the Excellent Conduct. Khenpo Yeshe De also explained it, so in general it must be the words of the sutra. Therefore, although it does not include the previous five sections, it can be called "completely dedicating to the benefit of others," the first verse being: "By praising the excellent conduct aspiration, whatever little merit I have accumulated, may all the good aspirations of beings be attained in an instant." Reciting and reciting the chapters of the Excellent Conduct Aspiration is "praising." From this, whatever little merit I have accumulated, may all the wishes in the minds of all sentient beings, and the good parts of the kinds of wishes spoken in words, be without effort, and not delayed for a long time, but in an instant, may they be quickly fulfilled. This is because with the merit of praising one's own excellent conduct, one prays that all the good wishes of all sentient beings may be fulfilled, so it is completely dedicated to the benefit of others. The second verse is: "By dedicating this excellent conduct, whatever limitless and excellent merit is obtained, may all beings' suffering
Chinese
沉溺于苦难之河者，愿得无量光之境。或者有些版本说：“以普贤行愿所回向之福德，愿获得无边殊胜之果。”以此普贤行愿的回向，凡是我相续中所获得的福德，即因广大善根而无边，因本质良善而神圣的，愿以此使沉溺于六道众生生老病死等苦难之河者，获得世尊无量光之净土极乐世界，那是一个连痛苦之名也不可闻，恒常安乐的处所。愿他们能够完全获得那个地方，即愿他们能够往生到那里。此《普贤行愿品》在以前前译时期，由译师和班智达等化身圣者们翻译时，大导师吉祥方象，释迦友，佛称，善贤这四位所著的注释被翻译过来。他们在对意义进行良好总结的基础上，以智者之语和一些经文要义进行修饰，堪布益西德造了备忘录式的大疏。据说大导师世亲造的注释，以及热译师龙树造的注释，与善贤的注释相同，除了翻译上的差异外。因此，以最初的版本为准，应认为是善贤的，而不是那两位大导师的。善贤的注释也舍弃了方象注释的简要内容，除了在开头和结尾添加了一些偈颂外，其余部分看起来像是抄写。佛称的注释没有见到，但这里包含了方象和释迦友的注释中的重要意义精华。并且，大部分也遵循了益西德的说法，并以自己领悟的一些善说进行修饰后进行讲解。如此说来，依据《华严经》本身所出，以及大部分汉文注释，应有六十颂，而依据释迦友的注释，则增加了后面的两颂。这部经的藏文版本大多
English
May those who are immersed in the river of suffering attain the realm of immeasurable light. Or, some versions say: "By the merit of dedicating the entirety of the conduct of Samantabhadra, may we obtain the boundless and exceedingly excellent result." By this dedication of the conduct of Samantabhadra, whatever merit I have obtained in my continuum, which is boundless due to the vast root of virtue, and sacred due to its good essence, may it enable those who are immersed in the river of suffering of birth, old age, sickness, and death, etc., of the six types of beings, to attain the realm of the Blessed One Amitabha, the Sukhavati Pure Land, a place where even the name of suffering is unheard, and which is constantly blissful. May they be able to fully attain that place, that is, may they be able to be reborn there. This 'Samantabhadra's Prayer of Good Conduct' was translated in the early Nyingma period by incarnate saints such as translators and panditas. The commentaries written by the great teacher Pal Phyakyi Langpo, Shakya Yeshe, Sangye Drakpa, and Gyen Zangpo were translated. Based on a good summary of the meaning, they were adorned with the words of the wise and some essential points of the scriptures. Khenpo Yeshe De created a large commentary in the form of a memorandum. It is said that the commentary written by the great teacher Vasubandhu, and the commentary said to be written by Ngok Lotsawa Nagarjuna, are the same as Gyen Zangpo's commentary, except for the differences in translation. Therefore, taking the original version as the standard, it should be considered Gyen Zangpo's, not those two great teachers'. Gyen Zangpo's commentary also abandons the concise content of Phyak Lang's commentary, and apart from adding some verses at the beginning and end, the rest seems like a transcription. Sangye Drakpa's commentary has not been seen, but here it contains the essential points of the important meanings in the commentaries of Phyak Lang and Shakya Yeshe. Moreover, it mostly follows the words of Yeshe De, and explains it after adorning it with some well-spoken words of one's own understanding. Thus, according to the Sutra itself and most of the Chinese commentaries, there should be sixty verses, while according to Shakya Yeshe's commentary, the last two verses are added. Most of the Tibetan versions of this scripture