Tibetan
་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆེན་པ་དང༌། འདོད་ཆེན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་པ་སྟེ། ཐོག་མར་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་འཁོར་བ་སྲིད་ཀྱི་བར་གཞན་དོན་བྱེད་པ། རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མ་བཞག་གི་བར་དུ། སེམས་ཅན་ཁོ་ན་སྒྲོལ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་འཁོར་བ་ན་གནས་པར་བྱ་ཡི། འཚང་རྒྱ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་པ་སྟེ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པའི་བྱངཆུབ་སེམས་དཔའ་འོ། །དེ་བས་ན་དེ་གཉིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་འདུན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱིས། བར་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་གཉིས་ཀར་སྤྱོད་ལ། མཐར་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་པ་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ལ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། ཚོགས་རྫོགས་ཀྱང་དམ་བཅའ་མ་རྫོགས་པས་མངོན་པར་སངས་མི་རྒྱ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་རིགས་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཚོགས་རྫོགས་ནས་སངས་མི་རྒྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། སྒྲིབ་གཉིས་བྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་དམ་བཅའ་དང་སྨོན་ལམ་ཡང༌། བློ་སྦྱོང་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། དམིགས་ཡུལ་དངོས་པོ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཕྱིན་པར་སྤྱོད་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ། ཞིང་ཁམས་ཀུན་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སྣང་བ་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འདུལ་བ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། གནས་ཚུལ་མ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་ཞིང་ཁམས་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡང་བསྟན་ཟིན་ ཅིང་སྟོན་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཞིང་འདིར་སངས་རྒྱས་སུ་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཞིང་གཞན་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདུལ་བ་ལ་སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འབྱུང་སྟེ། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཟིན་པ་ཡང༌། ཕྱི་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་ཞིང་དང་སྐུ་ལུས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཡིན་ན། གང་ཚོགས་ག
Chinese
从发愿的差别来说，菩萨有大愿菩萨和非大愿菩萨。第一种是菩萨行者，最初自己成佛后，直到轮回存在之间利益他众，称为具有国王般发心的菩萨。第二种是，为了度脱所有众生，直到把他们安置在佛的果位上，自己愿意住在轮回中，不愿成佛，这样发愿的是善行者，是具有牧童般发心的菩萨。因此，这二者是最初发心时的愿望和意乐的差别，中间的行持二者都一样，最终的果位也没有差别。那么，菩萨行者就像圣者弥勒一样，会在世间成佛，而善行者就像普贤和文殊等一样，虽然积聚了资粮，但因为誓愿未满，所以不会显现成佛，难道不是有两种果位吗？积聚了资粮而不成佛是不可能的，因为清净了二障，圆满了二资粮，那本身就是佛。以前的誓愿和发愿，是为了调伏心智，而不是进入到实际的目标中，所以也不需要完全按照誓愿来行持。普贤和文殊等，在所有刹土中显现为菩萨，那是因为为了调伏以菩萨的方式来调伏的众生而那样示现，并不是实情。因为佛陀在许多可以调伏的刹土中也已经示现为佛，并且正在示现。如同胜者弥勒等在此刹土示现成佛一样，在其他刹土和其他情况下，为了调伏以菩萨的方式来调伏的众生，也会再次显现为菩萨。如同我们的导师在无数劫之前就已经成佛，但之后也仍然不断地示现菩萨的行持一样。因此，如果说诸佛的根本刹土和身是密严刹土的报身，那么，哪
English
In terms of the difference in aspirations, there are bodhisattvas with great aspirations and those without great aspirations. The first is the bodhisattva practitioner, who initially becomes a Buddha himself and then benefits others until the existence of samsara, called a bodhisattva with the mind of a king. The second is, in order to liberate all sentient beings, until they are placed in the state of Buddhahood, one is willing to remain in samsara and not become a Buddha, such an aspiration is the good practitioner, a bodhisattva with the mind of a shepherd. Therefore, the difference between the two is the aspiration and intention at the time of the initial generation of the mind, the practice in the middle is the same for both, and there is no difference in the final result. Then, the bodhisattva practitioner, like the noble Maitreya, will become a Buddha in the world, while the good practitioner, like Samantabhadra and Manjushri, although accumulating merit, will not manifest Buddhahood because the vow is not fulfilled. Isn't there two kinds of results? It is impossible to not become a Buddha after accumulating merit, because purifying the two obscurations and perfecting the two accumulations is itself Buddhahood. The previous vows and aspirations are for taming the mind, not for entering into the actual goal, so it is not necessary to practice completely according to the vows. Samantabhadra and Manjushri, etc., appear as bodhisattvas in all buddhafields, that is because they are shown in order to tame those who are tamed by the bodhisattva way, not the reality. Because the Buddha has already appeared as a Buddha in many buddhafields that can be tamed, and is still appearing. Just as the Victorious Maitreya and others manifest Buddhahood in this buddhafield, in other buddhafields and other situations, in order to tame those who are tamed by the bodhisattva way, they will appear again as bodhisattvas. Just as our teacher became a Buddha countless eons ago, but afterwards still constantly shows the practice of a bodhisattva. Therefore, if the root buddhafield and body of the Buddhas are the Sambhogakaya in the Akaniṣṭha pure land, then, which
Tibetan
ཉིས་རྫོགས་ཚད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞིང་དེར་ལོངས་སྐུའི་རྟེན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བར་གདོན་མི་ཟ་ལ། མ་དག་པའི་ཞིང་དུ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པ་ལ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་ཡང་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དེར་མ་ཟད་སྤྲུལ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་དམ་བཅའ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར། ད་དུང་སངས་མ་རྒྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡོད་སྲིད་ནའང༌། དགོས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དམ་བཅའ་ཡང་དག་པ་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་འགོད་ནུས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པར་གཟིགས་པ་དང༌། དགོངས་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདུལ་བའི་ངོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འཛིན་པ་ཡང༌། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་སངས་མི་ རྒྱ་བ་ཞིག་སྲིད་ན་ནི་དེའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཅུང་ཟད་བཟུང་བས་སོ་སྙམ་ན། ས་བཅུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འབད་རྩོལ་མེད་པར། ཡུན་ཐུང་ངུས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་ཡུན་རིང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་སྤང་པར་མི་འགྱུར། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་མི་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ལ། དེས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ན་ནི། སངས་རྒྱས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་སྤངས་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེས་དེ་སྤོང་ན་སྒྲིབ་པ་ཅི་ཞིག་ལུས་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་སྒྲིབ་པ་ལུས་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། ཉི་མ་ཤར་བས་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། དུས་མཐའ་ཡས་པར་གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པས་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཅུང་ཟད་གཟུང་བ་ལྟར་བཤད་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་ལ་སྣང་ཚུལ་བྱུང་བ་ལ་དགོངས་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེ་བས་ན། གཞུང་འདིར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་དང༌། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དྲན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་སྤྱི་ལ་སློབ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ་དང༌། མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པས་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ མི་བརྗེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབས་པས། སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་བྱང་བ་དང༌། སྐྱོན་གསུམ་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། ཆགས་པ་མེད་པའི་གནས་ཐོབ་པ་ན། སེམ
Chinese
二资圆满的量一旦达到，毫无疑问会在该刹土显现受用身的所依，圆满成佛。而在不净刹土示现化身，虽然也会有佛和菩萨大士两种情况，不仅如此，还会以无量化身的方式出现。因此，文殊等为了不舍弃往昔的誓愿，虽然也有像所说的“至今尚未成佛”的情况，但对于与行持善妙相关的清净誓愿，也考虑到有能令所化生欢喜并安住的必要；以及菩萨以菩萨调伏的缘故而执持菩萨之相，是考虑到恒常不断地出现。否则，如果存在二资圆满后不成佛的情况，那又是什么原因呢？如果认为是执持了少许障碍的缘故，那么十地菩萨的智慧无需勤作，即使在短暂的时间内也能断除一切障碍，那为何长久的时间里不能断除呢？金刚喻定也因为二资圆满的缘故，不可能不获得，如果它不能断除包括习气在内的二障，那么其他佛陀也会变成对一切智不舍弃障碍，如果它断除了，又会剩下什么障碍呢？此外，二资圆满后留下障碍也是不可能的，就像太阳升起时黑暗消失一样。资粮未圆满也是不可能的，因为在无量的时间里，恒常行持比其他人更广大的行为。即使有文殊等执持少许障碍的说法，也是因为考虑到对某些所化生显现的情况，是如实义。稍微广说即可。因此，必须如此确定本论中的菩提行和善妙行等，然后学习发心、忆念 जन्म (skye ba，janma，出生)、出家、普遍地学习行为、特别是学习戒律、以神通力说法、不忘菩提心等，从而清净一切障碍，从三种过患中解脱，获得无贪执的地位时，心
English
Once the accumulation of merit and wisdom is perfected, there is no doubt that one will manifest the Sambhogakaya in that realm and attain complete enlightenment. However, in impure realms, manifestations appear in the form of Buddhas and great Bodhisattvas, and also in countless other forms. Therefore, although it may seem that Manjushri and others have not yet attained Buddhahood in order to uphold their previous vows, it is also considered necessary to inspire and establish disciples through pure vows related to virtuous conduct. Furthermore, the appearance of Bodhisattvas in order to tame beings as Bodhisattvas is a continuous occurrence. Otherwise, if one were to ask why someone who has perfected the two accumulations does not attain Buddhahood, and if the answer is that they retain a small portion of obscurations, then the wisdom of the tenth Bhumi Bodhisattva, without effort, can eliminate all obscurations in a short time. Why would it not be possible to eliminate them in a long time? It is impossible not to attain the Vajra-like Samadhi after perfecting the two accumulations, and if it does not eliminate the two obscurations along with their imprints, then other Buddhas would also not abandon the obscurations to omniscience. If it does eliminate them, what obscurations would remain? Furthermore, it is impossible for obscurations to remain after perfecting the two accumulations, just as darkness disappears when the sun rises. It is also impossible for the accumulations not to be perfected, because one constantly engages in vast practices that surpass others for limitless periods of time. Even if there are statements that Manjushri and others retain a small portion of obscurations, they are intended to address the appearances that occur to certain disciples, and are therefore definitive in meaning. This is sufficient elaboration. Therefore, it is necessary to ascertain the meaning of Bodhicitta practice and virtuous practice in this text, and then to train in generating Bodhicitta, remembering births, renunciation, general practice, especially training in ethics, teaching the Dharma with clairvoyance, and not forgetting Bodhicitta. By doing so, all obscurations will be purified, one will be liberated from the three faults, and when one attains a state free from attachment, the mind...
Tibetan
ས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་ཞིང་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱེད། ཁྱད་པར་དུ་མཐའ་ཡས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཐོབ་ནས། ཆོས་བསྟན་པས་འགྲོ་བའི་དོན་མཐའ་མེད་དུ་སྤྱོད་པ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི། ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་པོ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའོ། །སྡོམ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བ་དྲན་དང་རབ་ཏུ་བྱུང༌། །སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མངོན་ཤེས་སྟོན། །བྱང་སེམས་མི་བརྗེད་སྒྲིབ་བྱང་སྐྱོན་གསུམ་གྲོལ། །ཆགས་མེད་ཞི་བདེར་འགོད་དང་རྣམ་འཕྲུལ་ཐོབ། །འགྲོ་དོན་སྤྱོད་དེ་དོན་ཚན་བཅུ་གསུམ་ཡིན། །ཅེས་སོ། དོན་ཚན་དང་པོ་གསུམ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་དག་ནི་བདག་སྤྱོད་ཅིང༌། །འགྲོ་བ་ཀུན་ཏུ་སྐྱེ་བ་དྲན་པར་གྱུར། །ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་ན། །རྟག་ཏུ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེད་བླངས་ཤིང༌། དེ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དག་ནི་བདག་སྤྱོད་ཅིང༌། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲོ་བའི་གནས་ཀུན་ལས། གར་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དྲན་པས་སྔོན་སེམས་ བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆོས་སྤྱད་པ་ཡང་དྲན་པར་གྱུར་ལ། ཚེ་རབས་ཀུན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བས་བསྡུས་པའི་སྐྱེ་བ་བཟུང་ཞིང་གསོན་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ན། དུས་རྟག་ཏུ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཤོག་ཅིག འདིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཁྱིམ་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་བས་རབ་བྱུང་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་ཚད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རབ་བྱུང་ཐོབ་པའོ། །དོན་ཚན་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པ་ནི། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་སློབ་གྱུར་ཏེ། །བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱེད་ཅིང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་པ་དྲི་མེད་ཡོངས་དག་པ། །རྟག་ཏུ་མ་ཉམས་སྐྱོན་མེད་སྤྱོད་པར་ཤོག །ཅེས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཇལ་བའམ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་གསུང་རབ་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གདམས་ངག་ཆོས་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟར། རྗེས་སུ་སློབ་པར་གྱུར་ཏེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུའམ་སྒྲུབ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ཡང་དག་པར་བསླབ་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས
Chinese
愿有情众生止息痛苦，安住于安乐和善行。特别是，获得无尽的化身之后，通过宣讲佛法，能够无尽地利益众生。这是此第一阶段的道次第的简要意义。应与此相应地发愿。总摄而言：发心、忆念生世、出家，行持总说、戒律、示现神通，菩萨不忘、净除障碍、解脱三种过患，无执安住寂静、获得化身，行利生之事，共有十三个要点。如是。前三个要点是：清净行持乃自利，于诸有情常忆念，生生世世死殁已，恒常愿我能出家。如是说，为了他人的利益而希望获得圆满菩提的菩提行，为了菩提而想要行持六度波罗蜜多的发心已生起，与此相应的行持乃是自利。从那以后，无论在世间的何处转生，恒常忆念生世，也忆念先前生起发心和修持佛法。在一切生世之中，受持包含死亡和转生的生命，在一切存活之际，愿我恒常出家。此处出家有两种：在凡夫的阶段，舍弃家庭而出家，并如法受持戒律而成为出家者；在此大乘中，获得圣者地时，获得法性的出家。