Tibetan
ས་པ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པ་དང༌། །ཐོས་པ་ཞེས་པ་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཕལ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་ཕལ་ཆེ་བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། བཀའ་བསྡུ་བ་པོ་ཀུན་དགའ་བོ་ལྟ་བུས་ཀྱང༌། མདོ་སྡེ་དངོས་སུ་ཐོས་པ་ཡང་ཡོད། དངོས་སུ་མ་ཐོས་པར་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བཤད་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལས། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཙམ་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་པས། བཤད་སྒྲོས་གཅིག་གི་ཕྱོགས་ཞེན་ལ་བརྟེན་ནས། རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ འབྱུང་བ་རྣམས་དགག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐཽས་པ་ཞེས་པ་ཐོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་མ་ནུས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་དབྱུང་བའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་གླེང་གཞི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་བཀར་བྱས་ནས། སྟོན་འཁོར་གཅིག་པའི་རྣམ་བཞག་མཛད་པ་ནི། ལུགས་གཞན་ཡིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་འདིའི་ཕྱོགས་མཚུངས་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་དཔའ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྟོན་པ་དབང་པོ་འཁོར་དང་ནི། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ངས་བསྟན་པ། །བསྡུད་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱང་ཉེར་མཚོན་ཅིང༌། །དཔང་པོར་བཅས་པ་སྨྲ་བ་ཡི། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རྗེས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པ་དང་ཡུལ་དུས་ངེས་པ་དང༌། འཁོར་ཚོགས་དཔང་པོར་བཞག་ནས་བཤད་པས། སྨྲ་བ་པོའི་ཚིག་ཡིད་ཆེས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞུང་མཛེས་པར་འགྱུར་བས་དད་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་ཕྱིར་གཞུང་མཛེས་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། མདོ་སྡེ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་ཞུ་བ་དང༌། ཞུ་ལན་སྤེལ་བའི་ཚུལ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་ལ་ནི་གླེང་གཞི་མ་སྨོས་པར། ཞུ་ལན་ཁོ་ན་བཙན་ཐབས་སུ་བཀོད་ན། མགོ་བཅད་པའི་ཤིང་བཞིན་མི་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ལས། གླེང་གཞི་བཀོད་པས་འབྲེལ་ཆགས་ ཤིང་བརྗིད་བག་ཆེན་པོར་སྣང་བར་བྱ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་ན་རེ། འཁོར་གྱི་མིང་མ་སྨོས་པ་དཔང་པོ་ཡིན་པར་ཡང་མི་གྲུབ་ཅིང༌། ཡུལ་དེ་དག་ཏུ་སོང་ཞིང་དྲིས་ན་ངེས་པ་རྙཻད་པར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་དོན་ལ་ངེས་པ་མི་རྙེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་འགོག་པ་ནི། རིགས་པ་ཡང་ལྟར་སྣང་ཡིན་ལ། དགག་ཡུལ་གྱི་ས་མཚམས་ཡང་མ་ཟིན་པའོ། །དེའི་རང་ལུགས་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་འདིར་སྨོས་པ་ཡིན་ཅེས་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་དེ་ཐོག་ཏུ་འབབ་ཏེ། མིང་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སུ་ཡིན་ངེས་པ་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པའི་གནས་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང༌། ལྷའི་གནས་པ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཚངས་པའི་གནས་པ་ཚད་མེད་བཞིའི་སྒོ་ནས་བཞུགས་ཞེས་འཆད་པ་ཡང༌། དོན་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང༌། འོག་ཏུ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པར་བཤད་པས། དེ་དག་ནི་དགོས་མེད་ལྷག་པོའི་བཤད་པར་སྣང་ལ། ཡང་སྐུ་སྤྱོད་ལམ་དང༌། གསུང་ཆོས་གསུངས་པ་དང༌། ཐུགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པས་བཞུགས་ཞེས་འཆད་པ་ཡང༌། སྤྲོས་བཤད་ཁོ་ནར་བས་སོ། །འདི་སྐད་ཅེས་པའི་སྐབས་སུ། འདི་སྐད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ན་ཚིག་གཞན་གྱི་རིམ་པས་བྱུང་ངམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ ཚོམ་གཅོད་པའོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་པས། འདི་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་རིམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མདོ་ཚིག་འདི་དག་ལ་ལྷག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་བ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་ཀྱང་འཆད་པ་རྣམ་གྲངས་སུ་ནི་རུང་ལ། འཁོར་གྱི་གྲངས་ལ་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་འདུན་དང༌། དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་ཙམ་གྱི་དགེ་འདུན་ཞེས། མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་འབྱུང་བ་ལ། ཁ་ཡར་བ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ལ། བཞི་ཚན་དུ་བསྡེབས་ན། བཞི་ཚན་པ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་འབྱུང་བས། དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་གོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་བླུན་གཏམ་དུ་སྣང་ངོ༌། །མདོ་འདི་ལ་ཡང་ཤེར་མདོ་རྒྱས་པ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་དང༌། བཟང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་གྲངས་དང་དམིགས་གསལ་མ་གསུངས་པ་དང༌། ཤེར་མདོ་རྒྱས་པའི་དུས་དང་འཁོར་སོགས་དང༌། འདིའི་དུས་དང་འཁོར་སོགས་གཅིག་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་མཚན་མི་སྣང་བས། རང་བཟོའི་བཤད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེའི་ཆོས་འབྱུང་པའི་སྒོ་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ནི། འཁོར་འདུས་པ་དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་ཆོས་འདི་བསྟན་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་པར་མཁྱེན་པའོ།
Chinese
时间和地点的差别不确定，以及将“听闻”仅仅理解为直接听闻，这是就大乘经典的大部分而言的。而声闻乘经典的大部分，时间和地点是确定的。像结集者阿难陀那样，既有亲自听闻的经部，也有没有亲自听闻而是通过传承听闻的说法。八万四千法蕴中，有两万左右是通过传承听闻的。因此，不应因为执着于一种说法，而否定多种不同的观点。 同样，将“听闻”解释为仅仅是听闻，而不能领悟佛法的深奥，这只是在阐扬佛法伟大之处的某些情况下才是如此，并非所有情况下都必须这样解释。还有一些人，将序分（引言）视为佛陀亲口所说，从而建立了唯一的教主和眷属的体系。这是一种其他的体系，不应将其应用于波罗蜜多乘以及与此乘派相似的密咒续部。对此，自在方的象尊（དཔའ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ།）说： “导师主尊眷属与， 处所时间我已示， 结集者自为量度， 为令世间极成立。 处所时间亦略示， 具足证人宣说者， 说者证量随之知， ” 这是从《八千颂精义》中引用的。导师、处所和时间是确定的，并且眷属作为证人而被设立，这样说法的目的，是为了使说法者的言辞变得可信，并且为了使经典变得庄严，从而成为信徒进入佛法的途径。如果认为仅仅是为了使经典变得庄严，那么大多数的经部都是提问和回答的方式。对于这种情况，如果不提及序分（引言），而只是强制性地安排提问和回答，那么就会像被砍头的树一样变得不美观。因此，为了通过安排序分（引言）使之连贯并且显得庄严。 无垢友（དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན།）说：如果不提及眷属的名字，就不能成立为证人。即使去了那些地方询问，也可能会找到确定的答案。但是，对于那些无法做到这一点的人来说，就会陷入无法理解经部意义的困境。这就是对自在方的象尊（ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ།）的驳斥。
English
The differentiation of time and place is uncertain, and the interpretation of "hearing" as only direct hearing is based on most of the Mahayana sutras. However, most of the Hearer Vehicle's sutras have definite times and places. Even compilers like Ananda heard some sutras directly, and others through transmission. Among the eighty-four thousand collections of Dharma, about twenty thousand were said to have been heard through transmission. Therefore, one should not reject multiple different views based on attachment to a single interpretation. Similarly, explaining "hearing" as merely hearing, without being able to realize the profound Dharma of the Buddha, is only appropriate in certain situations where the greatness of the Dharma is being emphasized, and it is not necessary to explain it that way in all cases. Furthermore, some people regard the introduction as the words spoken by the Buddha himself, and thus establish a system of a single teacher and retinue. This is another system, and it should not be applied to the Paramita Vehicle or the Mantra Tantras that are similar to this vehicle. In this regard, the Elephant of the Independent Side said: "The teacher, lord, and retinue, The place and time I have shown, The compiler himself is the measure, For the sake of establishing it in the world. The place and time are also briefly shown, The speaker with witnesses, The measure of the speaker is known accordingly." This is quoted from the Essence of the Eight Thousand Verses. The teacher, place, and time are definite, and the retinue is established as a witness. The purpose of this is to make the words of the speaker credible and to make the scripture beautiful, thus becoming a means for faithful people to enter the Dharma. If one thinks it is only to make the scripture beautiful, then most of the sutras are in the form of questions and answers. In such cases, if the introduction is not mentioned and only the questions and answers are forcibly arranged, it will become unsightly like a tree with its head cut off. Therefore, it is for the sake of making it coherent and appearing magnificent by arranging the introduction. Drime Shenyen (Vimalamitra) said: Without mentioning the names of the retinue, it cannot be established as a witness. Even if one goes to those places and asks, one may find a definite answer. However, for those who cannot do so, they will fall into the predicament of not being able to understand the meaning of the sutra. This is a refutation of the Elephant of the Direction.
Chinese
理路也只是相似而已，所破的界限也没有确定。说那些具有听法资格的人在这里讲述，这正中自己所说的过失，因为没有指名道姓。具有资格的人是谁也无法确定。同样，在“如是安住”的时候，解释说世尊安住在圣者的三解脱门，天人的安住处无色界的禅定，梵天的安住处四无量心，这也与意义无关。下面又说安住在甚深显现的禅定中，所以那些似乎是多余的赘述。又解释说以身行、语说法、意禅定的安住而安住，这也只是繁琐的解释。在“如是说”的时候，说唯有如是说，不是以其他方式，是为了断除认为是否以其他意义，用其他词句的顺序出现的疑惑。又说“如是说”，是说唯有如此，词句和意义的顺序没有其他。说这样是为了表明这些经文没有增减等错误。这样解释作为一种说法是可以的。关于眷属的数量，有些经中说有一千二百五十的比丘僧团，以及大约五千比丘的僧团。如果把五千分成四份，每份就是一千二百五十，所以说两者意义相同，这似乎是愚蠢的说法。对于这部经，也像《广大般若经》一样，解释说有五千比丘，以及善护等菩萨，这是因为这部经本身没有明确说明数量和对象，而且《广大般若经》的时间和眷属等，与这部经的时间和眷属等，没有理由认为完全相同，所以这会变成自己编造的说法。第二，经藏的法生起之门，即“尔时世尊”等。“尔时”是指聚集眷属的那个时候，但是，也指世尊了知那个时候是专门调伏的所化众生完全成熟，必定可以通过宣说此法而解脱的时机。
English
The reasoning is only seemingly so, and the boundaries of what is to be refuted are not defined. To say that those who have the fortune to listen to the Dharma are mentioned here is to fall into the very fault that one has pointed out, because no names are mentioned. It is also impossible to determine who has the fortune. Similarly, in the case of "Thus he abides," to explain that the Blessed One abides in the three doors of liberation of the noble ones, the abodes of the gods, the samadhi of the formless realms, and the abodes of Brahma, the four immeasurables, is also unrelated to the meaning. Furthermore, it is said that he abides in the samadhi of profound appearance, so these seem to be unnecessary additions. Also, to explain that he abides by means of bodily conduct, speech of Dharma, and the abiding of mind in samadhi is merely an elaborate explanation. In the case of "Thus said," it is said that it is only thus said, not in any other way, in order to dispel the doubt that it may have arisen in another meaning, with a different order of words. Again, "Thus said" means that it is only thus, and the order of words and meanings is not different. It is said that this is to show that these sutra words are without errors such as additions or omissions. Such an explanation is acceptable as one way of speaking. Regarding the number of the retinue, some sutras say that there is a sangha of one thousand two hundred and fifty monks, and a sangha of about five thousand monks. If the five thousand are divided into four groups, each group would be one thousand two hundred and fifty, so to say that the two are the same in meaning seems to be a foolish statement. For this sutra as well, just like the extensive Prajnaparamita Sutra, to explain that there are five thousand monks and bodhisattvas such as Bhadrakalpika, is because this sutra itself does not explicitly state the number and specifics, and there is no reason to believe that the time and retinue of the extensive Prajnaparamita Sutra are exactly the same as the time and retinue of this sutra, so it would become a fabricated explanation. Secondly, the door of the arising of Dharma in the sutra is "At that time, the Blessed One," and so on. "At that time" refers to the time when the retinue gathered, but it also refers to the time when the Blessed One knew that the beings to be tamed were fully ripened and that liberation would certainly occur by teaching this Dharma.