Tibetan
་ལྟ་བས་ན། རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། འཁོར་ལོ་དང་པོར་གཏོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་དེས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ཡང་དེ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡོད་པ་དེ། དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས་ཟག་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཕྱི་དང་ནང་དང་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ལ། འཁོར་ལོ་བར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་རྣམས་ལས་ནི་ལྷག་པར་ཡང་རྒྱས་ཤིང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། བཀའ་འཁོར་ལོ་གསུམ་ཆར་གྱི་དངོས་བསྟན་དང༌། ཤུགས་བསྟན་དང༌། དགོངས་དོན་གྱི་གཙོ་བོའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྲིད་ཚད་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་འཇོག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། རང་སྟོང་རྣམ་དག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཡང༌། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱང༌། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོངས་པར་འདོད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་ཆེས་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་བསྡོམས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐལ་རང་གི་ལུགས་འདི་དག་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་ཅན་དང་འདྲ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དང༌། དོན་དམ་དབྱིངས་གཞན་སྟོང་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ། ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཆོས་ཉིད་རྟག་ཏུ་གནས་པ་བདེན་གྲུབ་ལ་བདེན་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་བཏབ་པས། དོན་དམ་པའི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྡིག་བསགས་པ་དང༌། ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་དེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་མིན་ཅེས་དང༌། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་ཅེས་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པ་ལ་ཅི་ཡང་སྣང་བ་མེད་དོ། །ཞེས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་སྨད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེས་མི་བཟད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་ཐལ་རང་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་ཐོག་ཏུ་བབས་པ་དང༌། གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དེ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་འདི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། དང་པོར་གླེང་བསླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པ་དང༌། བར་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། མཐར་ཡི་རང་མངོན་པར་བསྟོད་པ་སྟེ་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། གླེང་གཞིའི་ཚིག་དང༌། མདོ་སྡེའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་སྒོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་སྐད་དམ་འདི་ལྟར་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་སྐད་དུ་ཐོས་ཞེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བདག་ཅེས་པ་ནི་བསྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་གིས་དངོས་སུ་ཐོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དམ་པ་འདི་གསུང་བའི་དུས་ན། སྟོན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་པ་དེར་མངོན་སུམ་དུ་རང་ཉིད་ཡོད་པས་ན། གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་རྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར། དབྱར་དང་སྟོན་ལ་སོགས་པའི་དུས་འདི་ལྟ་ བུའོ་ཞེས་ངེས་བཟུང་སུ་མ་བརྗོད་པར། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་ཡངས་པའི་སྒྲ་སྨོས་ཏེ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་བྷ་ག་ཝཱན་གྱི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་ལྡན་ནམ། ཉེས་སྐྱོན་དང་འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ཞིང་ཞིག་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་ལ་གང་རང་ཉིད་སྐྱོན་སྤངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་ལ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མཛད་པ་དེ་ནི། སྐྱབས་དང་སྐྱོབས་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བླ་ན་མེ
Chinese
因此，从胜者导师的面前，在属于初法轮的《大空性经》中也说到：贤者阿难陀，因此，某处若无某物，则彼处即以此物为空。如是正确地随见之后，彼处若有任何剩余之物，则彼处即有此物，如是如实地完全了知。贤者阿难陀，譬如，诸漏已尽故无漏，且不显现积聚之解脱，此乃无上之空性之入处。如是宣说。在《大空性经》中，也说了外空性、内空性、内外空性这三种空性，与此相同。在中间法轮的《般若波罗蜜多经》广本中也说到：其中，何为以他性为空之空性？如来出世也好，不出世也好，法之安住性，法性，法界，法之无过失性，如是性，无错乱之如是性，非他之如是性，真实之边际，此乃安住性。如是，以他性为空者，即名为以他之事物为空性。善现，此乃菩萨之大乘。如是宣说。在末法轮的经典中，则更加广说和明示。三法轮的一切经文的直接开示、间接开示和密意的重点空性，唯是他空大中观，而并非如认为一切有事皆自性空之宗派所说。因此，将一切世俗法安立为从本以来即自性空之宗义，虽是自空清净胜者的密意，但若认为究竟胜义界也自性空，则是极其颠倒之见。因此，将二者结合之宗派，即应成自续派之观点，犹如掺有毒药之美食。若能了知一切世俗皆自性空，而胜义界则他性空，此双运之见，乃具足一切功德，是法性之实相和一切佛陀之密意。其原因是，法性恒常安住，真实成立却不
English
Therefore, from the face of the Victorious Teacher himself, in the Great Sutra of Emptiness belonging to the first turning of the wheel, it is also said: Ananda, therefore, where something is not, it is empty of that. Having correctly seen this, if there is any remainder there, then that is there, and it is fully understood as it is. Ananda, for example, because the outflows are exhausted, there is no outflow, and the liberation that is not manifestly accumulated, this is the unsurpassed entry into emptiness. Thus it is said. In the Great Sutra of Emptiness, the three emptinesses of outer emptiness, inner emptiness, and outer-inner emptiness are also spoken of, which are the same as this. In the extensive texts of the Perfection of Wisdom Sutra of the intermediate turning of the wheel, it is also said: Among them, what is the emptiness that is empty of otherness? Whether the Tathagatas appear or do not appear, the abiding nature of the Dharma, the Dharma nature, the Dharma realm, the faultless nature of the Dharma, suchness, the unconfused suchness, the non-other suchness, the true limit, this is the abiding nature. Thus, that which is empty of otherness is called the emptiness of other things. Subhuti, this is the Great Vehicle of the Bodhisattvas. Thus it is said. In the sutras of the final turning of the wheel, it is said even more extensively and clearly. The main emptiness of the direct teaching, indirect teaching, and intention of all three turnings of the wheel of the teachings is only the Great Madhyamaka of Other-Emptiness, and it is not spoken of according to the system that holds all phenomena to be empty of self-nature. Therefore, the tenet of establishing all conventional dharmas as being empty of their own nature from the beginning is the intention of the Self-Empty Pure Victor, but if it is thought that the ultimate reality is also empty of its own nature, then it is a very inverted view. Therefore, the tenet that combines the two, that is, the views of the Prasangika and Svatantrika schools, is like delicious food mixed with poison. If one can understand that all conventionalities are empty of self-nature, and that the ultimate reality is empty of otherness, this union view, which is endowed with all qualities, is the reality of the nature of phenomena and the intention of all Buddhas. The reason for this is that the nature of phenomena is always abiding, truly established but not
Chinese
说“不是”这样进行诽谤，就造下了对真实法宝的罪过，法身真实是周遍的，却说不是周遍的，周遍的法性具足一切功德，却说没有功德，这是对真实的佛 宝进行诽谤的巨大罪过，并且说圣者们的等持是具足一切相的，却说一无所显现。这些对僧宝进行诽谤的极其恶劣的罪过，主要降临在自续派身上，而说他空者则从这些过失中解脱出来。现在开始进入词义，讲解此经分为三个方面：首先以发起话题的方式引发惊奇，中间确定深广的意义，最后是随喜和明显赞叹。第一部分包括：开场白和经藏产生之门两个方面。第一方面是“如是我闻”等。其中“如是”的意思是：佛所说的法是怎样的呢？就是“如是”或“如此”，从“世尊”到最后的“随喜”都属于“如是听闻”，因此，这是法的圆满。 “我”是指结集者金刚手，我亲自听闻，此殊胜经典在宣说之时，导师和眷属的僧众都亲自在场，所以不是从他人处辗转听闻。导师因为精通各种化现，所以没有明确指出是夏天还是秋天等季节，而是用宽泛的词语“一时”来说明，这是时间的圆满。“世尊”是从梵语Bhagavan（བྷ་ག་ཝཱན།，bhagavān，薄伽梵）翻译过来的，因为具足一切殊胜功德，所以称为“具德”，或者因为摧毁、消灭了一切过失、恐惧和痛苦，并且具有调伏他人过失的功德，所以称为“世尊”，自己断除过失，具足一切功德，并且能解除他人的痛苦，就是救护者和殊胜的圣人。
English
By saying "it is not," they commit the sin of slandering the true Dharma Jewel. The true Dharmakaya is all-pervasive, but they say it is not all-pervasive. The all-pervasive Dharma nature is endowed with all qualities, but they say it has no qualities. This is a great sin of slandering the true Buddha Jewel. Furthermore, they say that the Samadhi of the great saints is endowed with all aspects, but that nothing appears. These extremely terrible faults of disparaging the Sangha Jewel mainly befall those known as Svatantrikas, while those who speak of other-emptiness are liberated from these faults. Now, let us enter into the meaning of the words. Explaining this sutra is done in three parts: first, arousing wonder by way of introducing the topic; second, establishing the profound and vast meaning; and finally, rejoicing and manifest praise. The first part includes two aspects: the introductory words and the door of the origin of the sutras. The first aspect is "Thus I have heard," and so on. Among these, "Thus" means: What is the Dharma taught by the Buddha like? It is "Thus" or "Like this," from "Bhagavan" to the final "rejoicing" all belong to "Thus heard," therefore, this is the perfection of Dharma. "I" refers to the compiler Vajrapani, I personally heard it. When this sacred sutra was spoken, the teacher and the assembly of attendants were personally present, so it was not heard through transmission from others. The teacher, because of mastering various manifestations, did not specifically mention whether it was summer or autumn, but used the broad term "at one time," which is the perfection of time. "Bhagavan" is translated from the Sanskrit word Bhagavan (བྷ་ག་ཝཱན།, bhagavān, 薄伽梵), because of possessing all excellent qualities, it is called "Possessing Virtue," or because of destroying and eliminating all faults, fears, and sufferings, and possessing the virtue of subduing the faults of others, it is called "Bhagavan," one who has abandoned faults, possesses all qualities, and can relieve the suffering of others, is the protector and the supreme noble being.