Tibetan
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་བཞུགས། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པ་སྔོན་མེད་ལེགས་བཤད་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཁྱབ་དང་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །རྒྱལ་བ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ལ། །གུས་པས་བཏུད་ནས་མདོ་འདིའི་དོན། །ཆ་ཙམ་འབྱེད་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། །དེ་ལ་མདོ་འདིའི་མིང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ ནས་ཀྱིས་ཀྱང་དྲངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །སྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡི། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་དང༌། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང༌། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དང༌། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནི། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཞིའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་དེའོ། །དེ་ཉིད་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གང་གི་ཡང་ལྡོག་ཆ་དང་མ་ སྦྲེལ་བར། རང་རྐང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་སྒྲིབ་གཉིས་བྱང་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་སྐྱེས་བུར་ཐོབ་པ་ན། སྐྱེས་བུ་དེའི་འབྲས་བུར་འཇོག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་སྦྲེལ་ནས། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་ཞིང༌། དོན་ལ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་དང༌། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་དུ་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དེ་དངོས་ནི་གདོད་མ་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཀྱང༌། གང་ཟག་དེས་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་ཅིང་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། ལམ་གྱིས་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །དེ་གསུམ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་ཚིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ཡང་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །གཞུང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་གསུང་དབྱིངས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཤར་བའི་ནང་ཚན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དག་གི་རྣམ་པ་དོན་དམ་དེ་ཡིན་པས་འདི་ནི་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནམ་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་གཞུང་དང་པོའོ། །གཞན་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་སྒྲ་ཕྱིའི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་པ་ཐེག་ཆེན་ གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གཞུང་གཉིས་པའོ། །དེ་དང་མཐུན་པར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ནི། རང་བཞིན་འབྲས་བུ་ལམ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་མོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ནུས་མཐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དམིགས་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། དཔྱད་པ་མ་བཏང་བར་རགས་བཤད་དུ་བྱས་ན། ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཁྱབ་ཙམ་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། དེ་ཐོབ་བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྒོམ་པ་ནི་ལམ་དང༌། དེ་གསུམ་པོ་སྟོན་བྱེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ནི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་རྣམ་པར་བཞག་གོ །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྒྱས་པ་མཐའ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་ན་གཞུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་མདོ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་གྲགས་པས། སྐབས་འདིར་མདོ་སྡེ་གང་ལ་ཤཻས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཞེས་པ་ནི། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་ངོ་བོར་སྦྱོར་བ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་
Chinese
般若波罗蜜多心经释 妙说前所未有 般若波罗蜜多心经释 妙说前所未有 般若波罗蜜多心经释 妙说前所未有 敬录 唵 斯瓦斯谛。（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svāsti，汉语字面意思：唵，吉祥！） 薄伽梵母般若波罗蜜多心经释——妙说前所未有。 顶礼佛陀！ 遍及与常恒之自性，胜者大悲之体性，恭敬致敬后，欲略释此经之义，心生欢喜。 那么，此经之名即是薄伽梵母般若波罗蜜多心经。 那么，所谓般若波罗蜜多，如圣无著足所说，正为世亲论师所引：般若波罗蜜无二，智慧即是如来藏，所证彼义结合之，经道即是彼之声。 如是说，自性般若波罗蜜，果般若波罗蜜，道般若波罗蜜，所说义之般若波罗蜜三种，经般若波罗蜜，能说词之般若波罗蜜，般若波罗蜜之名相有四种。 那么，自性般若波罗蜜，即是诸法之实相，远离戏论之智慧，法界本来清净，本来存在者，即是如来藏之名言所诠释之基础。 彼者不与基、道、果任何还灭分相连，独立存在时，称为自性。 实相彼者即是如来，亦是胜义谛之真佛。 彼者于二障清净且二资粮圆满之士夫获得时，与必须安立彼士夫之果之理由相结合，称为果般若波罗蜜。 意义上，唯一之智慧，仅观待佛之士夫而为果，以基、道、果之法总相之角度而安立为自性。 因此，果彼者实为原始自生，虽不需由道所生，然彼士夫获得且现证彼果，乃由道所
English
Commentary on the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom, A Marvelous Explanation Unprecedented Commentary on the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom, A Marvelous Explanation Unprecedented Commentary on the Heart Sutra of the Perfection of Wisdom, A Marvelous Explanation Unprecedented, Resides. Oṃ svāsti. This is the commentary on the Bhagavati Prajñāpāramitā Hṛdaya Sūtra, called "A Marvelous Explanation Unprecedented." I prostrate to the Buddha! With a nature that is pervasive and eternal, To the Victorious One, the essence of compassion, Having bowed with reverence, I am delighted to explain a portion of this sutra's meaning. Now, the name of this sutra is the Bhagavati Prajñāpāramitā Hṛdaya Sūtra. Now, what is called Prajñāpāramitā is just as the venerable Asaṅga said, and it was also quoted by Vasubandhu: Prajñāpāramitā is non-dual, That wisdom is the Tathāgatagarbha, The object to be attained is the union of that meaning, The scriptures and paths are the sound of that. As it is said, the nature Prajñāpāramitā, the fruit Prajñāpāramitā, and the path Prajñāpāramitā, are the three categories of Prajñāpāramitā of the object to be expressed. The scripture Prajñāpāramitā is the Prajñāpāramitā of the expressing words, and there are four aspects of Prajñāpāramitā. Now, the nature Prajñāpāramitā is the way things are of all phenomena, the wisdom free from elaboration, the dharmadhātu that has been present from the beginning, which is the basis to which the term Tathāgatagarbha applies. When that itself is not connected to any aspect of reversion of the basis, path, or fruit, it is called nature when it is placed independently. That very way things are is the Tathāgata, and it is also the actual ultimate Buddha. When that is obtained by a person who has purified the two obscurations and perfected the two accumulations, it is called the fruit Prajñāpāramitā in connection with the reason why it must be established as the fruit of that person. In meaning, the single wisdom is the fruit only in relation to the person of the Buddha, and it is established as nature from the perspective of the general characteristics of the phenomena of the basis, path, and fruit. Therefore, since that fruit is actually primordially self-arisen, although it does not need to be generated by the path, that person obtains and realizes that fruit by the path.
Chinese
为了需要，以圣道所摄，离戏证悟之智慧即是道般若。那三者作为所诠而宣说的言语，是如来之教，那即是经般若。此处所谓般若波罗蜜多，也是经般若。经有三种，佛陀自显之语，法界大乘经部，是无二智慧自身显现为一切相之中的经部之清净相，是胜义谛，因此这是自性般若或果般若，体性相同，是第一种经。其他，圣者和凡夫之意念中显现为外境之声，名词语句的集合，大乘的经部是第二种经。与之相应，口中所说的声音是第三种经般若。后面这两种，虽然与自性、果、道三者体性极其不同，但是由诸佛之愿力所生，是法身之同分因，具有能断除二障之能力，因此，应知是无漏之法，以及清净之对境，属于圆成实。这些是详细分析的精华。若不作分析而作粗略宣说，则法界无二智慧周遍仅仅是自性，法界遣除障碍的二净具足之佛陀法身是果，获得它的无分别之禅修是道，宣说那三者的佛陀之教是经般若。也如此安立。此外，所有广大的大乘经部，为了宣说般若波罗蜜多作为所诠，必定是经般若波罗蜜多，但是般若之名未遍及所有经典，因此，此处凡是安立般若波罗蜜多之名的经部，即是必须确定的。“薄伽梵母”是指，如上所说的自性和果般若，因为其自身是佛陀，所以称为薄伽梵，与其体性结合之方便和智慧双
English
For the sake of need, the wisdom of non-elaboration realization, gathered by the noble path, is the Path Prajñāpāramitā. The speech that expresses those three as the object to be expressed is the teaching of the Tathāgata, which is the Scripture Prajñāpāramitā. Here, what is called Prajñāpāramitā is also the Scripture Prajñāpāramitā. There are three types of scriptures: the words of the Buddha's self-manifestation, the Mahāyāna sūtras of the Dharmadhātu, are the pure aspect of the sūtras within the wisdom of non-duality itself appearing in all aspects, which is the ultimate truth. Therefore, this is the nature Prajñāpāramitā or the fruit Prajñāpāramitā, with the same essence, and is the first scripture. Others, the collection of names, words, and letters that appear as external sounds in the minds of noble ones and ordinary beings, the Mahāyāna sūtras, are the second scripture. Correspondingly, the sound spoken in words is the third scripture Prajñāpāramitā. These last two, although their essence is very different from the three of nature, fruit, and path, are born from the aspirations of the Buddhas, are the common cause of the Dharmakāya, and have the power to eliminate the two obscurations. Therefore, it should be known that they are uncontaminated Dharma, as well as pure objects, belonging to the realm of the perfectly established. These are the essence of detailed analysis. If a rough explanation is given without analysis, then the Dharmadhātu non-dual wisdom pervading is merely the nature, the Buddha's Dharmakāya with the two purities of eliminating obscurations in the Dharmadhātu is the fruit, the non-conceptual meditation that obtains it is the path, and the Buddha's teaching that explains those three is the Scripture Prajñāpāramitā. It is also established in this way. Furthermore, all the extensive Mahāyāna sūtras, in order to explain Prajñāpāramitā as the object to be expressed, must be the Scripture Prajñāpāramitā. However, the name of Prajñāpāramitā is not known in all the sūtras. Therefore, here, whichever sūtra is given the name Prajñāpāramitā, that is what must be ascertained. "Bhagavatī" refers to the nature and fruit Prajñāpāramitā mentioned above, because it itself is the Buddha, it is called Bhagavat, and the union of skillful means and wisdom with its essence