Tibetan
ན་འཇོག་པ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་འོས་པས་ངལ་གསོ། ཐོག་མའི་ཐུན་གྱི་ཚད་ནི་རིང་ཐུང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པར་སྦྱར་བས་རུང་སྟེ། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གོམས་ཤིང་སྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཐུན་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་ཅིང༌། ཡང་ཁམས་ལོག་ན་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ཕྲིའོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་གོམས་པ་ན། མདོ་སྡེ་འདི་ལ་ནི་དང་པོར་གླེང་གཞི་དང༌། དེ་ནས་གླེང་བསླང་བ་དང༌། དེ་ནས་ཟབ་ མོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དང༌། མཁས་པར་བྱ་བ་དྲུག་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་དང་ཡི་རང་གི་བར་དུ་ཡོད་དོ། །དོན་འདི་ནི་བདག་གི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པ་སོགས་གོང་བཞིན་བསམ་སྟེ། འདི་དམིགས་པ་ཐེབ་པའི་ཕྱིར། དམིགས་ཐེངས་རེ་ལ་སྔ་མ་ལས་ཡུན་གསུམ་བཞི་ཙམ་གྱིས་རིང་བར་འཇོག་དགོས་ཏེ། ཐུན་རེའི་ནང་དུ་ལན་བཞི་བཅུ་འམ་ལྔ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་ཡང་རིང་དུ་གོམས་ནས། ཐུན་སོ་སོའི་མགོར་སྔོན་བཞིན་བསྒོམས་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ། མདོ་འདི་ལས་བསྟན་པའི་ཟབ་མོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གཞན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་འདི། རང་སེམས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཤར་བ་མ་གཏོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ངོ་བོས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་བསམས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་བསམ་པ་ལན་ཉེར་གཅིག་སོགས་སོང་བ་ན། ཡང་སྔར་གྱི་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བར་བྱས་ནས་དེ་འདྲ་ཉེར་གཅིག་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་གོམས་ན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་མང་པོ་རང་གི་བློའི་འཁོབས་དང་བསྟུན་ནས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྣོན་ནོ། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གཞན་སྣོང་བཅུད་ཀྱི་སྟེང་ན་གནས་འདི་དང་འདི་དག་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ཟད་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་འདུན་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་སྦྱངས། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་བདེན་བཞི་དང༌། གནས་ དང་གནས་མིན་ལ་ཡང་སྦྱོང་དགོས་ཏེ། བློ་རྒྱ་ཆེ་ན་རིམ་ཅན་དུ་སྒོམ། རྒྱ་ཆུང་ན་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བློ་ལ་བདེ་ཞིང་གསལ་བ་ཅིག་སྒོམ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྔོན་འགྲོ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དངོས་གཞི་ལ། ཡན་ལག་བདུན་པ་ནས། མདོ་དོན་བསམ་པའི་བར་ཚར་གཅིག་སོང་ནས། རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཡང་དག་པར་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །
Chinese
那么，如何适当地休息呢？最初的禅修时段的长短，可以根据自己的心意来调整。之后，稍微习惯并且对禅修感到有兴趣的时候，可以稍微增加禅修时段的时间，如果感到疲惫，就稍微缩短。如果对这些稍微习惯了，那么，对于这部经，首先是讨论的基础，然后是引发讨论，然后是八种甚深的空性，以及六种应该精通的事项，包括利益和随喜等等。这个意义是我的禅修对象等等，像前面一样思考。为了使这个目标明确，每次专注的时间要比前一次长三四倍左右。每次禅修中，要禅修四十次或五十次等等。如果对此也长期习惯了，那么，在每次禅修的开始，像以前一样禅修。在正行的时候，所谓这部经中所示的具有八种甚深的空性，并不是指其他的东西，而是指这样的：自身、他人、器世界和有情世界的各种现象，仅仅是自心迷惑的显现，实际上丝毫也不存在。这样反复思考，如果这样思考了二十一次等等，那么，再像以前一样，以之前的两个目标作为引导，像那样禅修二十一次等等。如果对此稍微习惯了，那么，还可以根据自己的理解程度，增加对未生等等理由的忆念，一个、两个或多个都可以。同样，所谓蕴，是指自身、他人、器世界和有情世界之上存在的这些，所有这些从一开始就没有成立，忆念一体、异体等等理由，从而培养强烈的意愿。同样，对于界、处、缘起和四谛，以及处与非处，也需要修习。如果智慧广大，就按顺序禅修。如果智慧狭小，就从这些当中选择一个自己觉得舒适和清晰的来禅修。这些是进入正行的前行次第。现在是正行，从七支供开始，到思考经义结束，完成一遍后，自身、他人、器世界、有情世界、轮回和涅槃的一切显现，都如幻如化，实际上丝毫也不成立。
English
So, how should one rest appropriately? The length of the initial meditation session can be adjusted according to one's own mind. Afterwards, when one becomes slightly accustomed and interested in meditation, the session can be increased slightly. If one feels tired, it should be shortened slightly. When one is slightly accustomed to these, then, for this sutra, first there is the basis for discussion, then the instigation of discussion, then the emptiness of the eight profoundnesses, and the six things to be mastered, including benefits and rejoicing, etc. This meaning is my object of meditation, etc., think as before. In order to make this aim clear, each time of focus should be about three or four times longer than the previous one. In each session, one should meditate forty or fifty times, etc. If one becomes accustomed to this for a long time, then at the beginning of each session, meditate as before. During the main part, the emptiness that is said to possess the eight profoundnesses taught in this sutra is not something else, but like this: the various phenomena of self, others, the environment, and sentient beings are merely appearances of one's own confused mind, and in reality, they do not exist at all. Think about this again and again. If you have thought about it twenty-one times, etc., then, again, use the previous two objects as guides, and meditate like that twenty-one times, etc. If you get a little used to this, then you can also add the remembrance of one, two, or many reasons, such as the unborn, etc., according to your own understanding. Similarly, the aggregates are these that exist on self, others, the environment, and sentient beings, and all of them have not been established from the beginning, remember the reasons such as one or many, and cultivate a strong desire. Similarly, one must also practice with the elements, the sense bases, dependent origination, the four truths, and what is and is not. If the mind is broad, meditate in order. If the mind is small, meditate on one of them that is comfortable and clear to the mind. These are the preliminary stages of entering the main practice. Now for the main practice, from the seven-limbed prayer to the end of thinking about the meaning of the sutra, once completed, all appearances of self, others, the environment, sentient beings, samsara, and nirvana are like illusions, and in reality, they are not established at all.
Tibetan
གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་གཅིག་དྲན་པར་བྱས་ནས་ངེས་ཤེས་ཀྱང་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་རང་གཞན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྙམས་པའི་ཚེ། གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ཆེ་རེ་མཉམ་པར་གཞག ཚུལ་དེས་བདེན་མེད་དུ་བསམ་པ་དང༌། ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ངང་ལ་འཇོག་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཡང་ཡང་བསྐྱར་ཏེ། བཅུ་འམ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སོང་བ་ན། ཡང་མདོ་དོན་དྲན་པ་སྔོན་དུས་སོང་པས་དམིགས་པ་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་བར་བར་དུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་འདིའི་ཕན་ཡོན་དང༌། གསུང་བ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་ནས། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་སྤྱི་དང༌། དགོས་སུ་འདི་ལ་མོས་གུས་དུང་ངེ་བ་རེ་བསྒོམ། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷག་པར་རེ་ཡང་གསལ་བཏབ། དེ་ལྟར་གནད་དུ་འགྲོ་བར་བྱུང་ན། ཞག་བདུན་བདུན་ཙམ་རེ་ནས། བསམ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་རེ་ཡུན་རིང་དུ་བཏང༌། དེ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་བློ་ངོ་ན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་འཆར་གྱི་འདུག་ན་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གཏོང་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་མུན་མུན་པར་ཡོད་ན། ཤེས་པ་བཟོ་མེད་དུ་བཞག་ཀྱང་མི་ཕན་པས། གནད་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ཤུགས་བསྐྱེད་པ་གལ་ཆེ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་སྒོམ་ཐུན་ཡུན་རྀང་པོར་ཐུབ་ན་ཐུན་འཚམས་སུ་ངལ་གསོ་ཞིང༌། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་བཅུ་མདོ་ཙམ་རེ་བྱས་པས་ཆོག་ལ། ཐུན་ཡུན་ཐུང་ངུ་ལས་མི་བྱེད་ན། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱོད་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིར་ཆོས་སྤྱོད་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཡིན་ཀྱང༌། ཁྱད་པར་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ཡི་གེར་འབྲི་བ་དང༌། འདིའི་གླེག་བམ་ལ་མཆོད་པ་དང༌། གླེག་བམ་ཀློག་པ་དང༌། ཁ་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མདོའི་དོན་འཆད་པའམ། ཉན་པའམ། བསམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གོམས་ནས། སེམས་གནས་པར་དགུའི་རིམ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང༌། རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་ཡང་ཡང་བརྩལ་བས་ཆ་ཤས་ཙམ་གྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་སོགས་སྤྱི་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ངང་ནས་སེམས་ཀྱི་གསལ་སྣང་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀྱི་གཟུགས་ན་ཚོགས་འབྱུང་སྟེ། གཙོ་བོར་མི་རྟོག་པའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་གི དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་ཉུང་ངོ༌། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་རྟགས་སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །སྒོ
Chinese
将一与多分离等等稍微忆念，也生起定解。这样在一切自他显现之上平等安住之时，于任何也不成立的这一点上，大大地平等安住。以这种方式思维无实有，生起定解，以及安住于本性之中，这三者反复修习，十次或二十一次等等，随力而行。之后，再次忆念经义，如前时一样，作二十一次等所缘。在这些的间隙中，忆念此般若波罗蜜多经的利益，以及宣说者佛陀的功德，对于佛和法总的，以及尤其对此经生起极大的信敬，修习。对于迷惑的众生，也特别清晰地生起强烈的慈悲。这样如果成为要点，大约每七天左右，无作意地平等安住，稍微稍微地延长。而且，如果于不分别的智慧面前，显现什么也不是的景象，那就延长它，如果觉知不清晰，昏昏沉沉，即使无造作地安住觉知也没有利益，所以加强前面两个要点很重要。在那些时候，如果能够长时间地禅修，就在禅修间隙休息，做十种行仪的次第等等就可以了，如果不能长时间地禅修，那么禅修间隙的佛事就很重要，对此，禅修间隙的行为，总的来说是所有佛事，但特别是书写此经，供养此经函，阅读经函，口诵经文，讲解或听闻经义，思维等等。熟悉这些之后，以九次第心住的方式，以空性为所缘的止观，以及反复修习自心的自性，特别是依靠少分毗钵舍那而对空性获得定解等等，与共同的相同。那时，在自性于任何处也不成立的状态中，心的明亮显现，以及三摩地的行境之色等显现，主要从不分别的力量中产生，在观察的时候产生的情况很少。这要被认为是心的自性是光明，以及自性是所有相的征兆来介绍。修
English
Remembering a little about the separation of one and many, etc., also generate conviction. Thus, when resting equally on all appearances of self and other, rest greatly and equally on that which does not establish anything. In this way, think of non-truth, generate conviction, and rest in the natural state. Repeat these three again and again, ten or twenty-one times, etc., as appropriate. Then, again remember the meaning of the sutra, and as before, make twenty-one, etc., objects of focus. In between these, remember the benefits of this Prajnaparamita Sutra, and the qualities of the Buddha who spoke it. Generate great faith and respect for the Buddha and the Dharma in general, and especially for this sutra, and meditate. Also, clearly generate strong compassion especially for confused beings. If this becomes the key point, then about every seven days or so, rest equally without intention, lengthening it little by little. Moreover, if the appearance of nothing whatsoever arises before the non-conceptual wisdom, then lengthen it. If awareness is not clear and is dim, then even resting awareness without fabrication is of no benefit, so it is important to strengthen the first two key points. At those times, if you can meditate for a long time, then rest during the meditation breaks, and it is enough to do the ten practices in order, etc. If you do not meditate for a long time, then the Dharma activities during the meditation breaks are very important. In this regard, the activities during the meditation breaks are generally all Dharma activities, but especially writing this sutra, making offerings to this sutra volume, reading the sutra volume, reciting the text, explaining or listening to the meaning of the sutra, thinking, and so on. Having become familiar with these, through the nine stages of abiding of the mind, shamatha with emptiness as its object, and repeatedly cultivating the nature of one's own mind, especially relying on a small part of vipashyana, one will gain certainty about emptiness, etc., which is the same as the common. At that time, in the state where self-nature is not established anywhere, the clear appearance of the mind, and the appearance of forms, etc., which are the objects of samadhi, mainly arise from the power of non-conceptuality, and rarely arise during investigation. This should be introduced as a sign that the nature of the mind is luminosity, and that the nature is all aspects. Practice.