Tibetan
ས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་སྤངས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། འགོག་པ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི། དུས་གཅིག་ཏུ་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་སྤོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཡང་རིམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་དཔའ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །མཐར་གྱིས་པས་མཐར་ཆགས་སུ་སྒོམ་པས་ནི། རང་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་དེ་ལྟར་བག་ཆགས་བྱང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཕལ་ཆེར་འདྲ་བ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ། བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ ནོ། །འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ། སྐུ་གསུམ་དང་འཕྲིན་ལས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དེ། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། རྣམ་པར་འདུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཅེས་གསུངས་པ་ཏེ། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། དོན་དམ་གདོད་མ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཞེས་པའི་རྒྱས་བཤད་ལ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་གསུངས་པ་ཡིན་པས། གཞུང་གི་གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང༌། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཞེས། དོན་ཚན་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ནི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། མཚན་དཔེ་མཐའ་ཡས་པས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་ཅིག་ཆར་བསྐོར་བ་པོ་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པ་སོགས་ལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། འདིར་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་གཞག་མོད་ཀྱི། སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་རོ། །འཕྲིན་ལས་ནི། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་སྟེ། རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར། མངོན་པར་མཐོང་བའི་བདེ་བ་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཕན་པ་ལ་འགོད་ཅིང༌། མཐར་ཐུག་གི་འཕྲིན་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པའོ། །འོ་ན་མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ལོངས་སྤྲུལ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཅིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་སུ་མེད་པས། རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་མིན་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ། མཚན་དཔེ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་སྐུ་ལ་མཚན་གྱི་ཡོན་ཏན་སོ་གཉིས་དང༌། ཆོས་སྐུ་ལ་སྟོབས་སོགས་སོ་གཉིས་བཤད་པས་ཀྱང་ངོ་སྙམ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་སྡེ་ཚན་འདི་རྣམས་ནི། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞི་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སྐུ་དང་གསུང་གི་སྤྱོད་ལམ་བསྲུང་བ་མི་མངའ་བ་དང༌། ལྷའི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྐུ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་མངའ་བ་དང༌། གསུང་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་སྐུའི་སྣང་བ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མེད་ན་ཁུངས་སྟོངས་པར་འགྱུར་ལ། ཟད་པར་དང་ཟིལ་གནོན་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། སྐུ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་གི སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མེད་པའི་རིག་པ་རྣམ་པ་རྣམ་མེད་ལ་ཅི་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུའི་སྤྱོད་ལམ་བསྲུང་བ་མི་མངའ་ བ་དང༌། སྐུ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་མངའ་བ་དེ་དག ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཕྱིན། འཁྲུལ་བ་མེད་རྒྱུའི་སྐུ་དེ་
Chinese
地未成立，雖無而顯現，如是了悟乃是斷除之義。如是說：無有止息之自性中，以見名之道路，有何損耗有何獲得？分別念之種類有何窮盡？無生之相有何獲得？其他之法亦存在，於所知亦宣說，云何說障礙窮盡？於此我視為稀有。此中無有任何應捨棄，無有絲毫應安立，於真實性中如實觀，如實見則得解脫。如是說。見道所斷除者，乃同時斷除，修道所斷除者，乃次第斷除，功德亦次第圓滿。如是說：此等瘟疫病盡後，如久遠後氣息斷絕般，一切種類行持之，安樂成辦功德圓滿，如大海中之河流，以殊勝果實而英勇之，於彼大菩薩，一切種類皆承侍。如是出。以漸進方式恆常修持，能次第淨化各自份內應斷除之顛倒習氣微細者。剎那即是如是習氣清淨之果，與佛之智慧大體相同。第二剎那獲得圓滿佛陀之道路，無間之瑜伽，名為金剛喻定，彼即是從根本摧毀無明習氣之地。 果位法身之現證，有三身與事業，共四者。其中自性身，即法界極其無垢清淨二者具備，乃一切善妙功德法之自性、本質與存在方式。如是亦云：勝者之自性身，何等無漏之法，獲得一切種類皆清淨，彼等自性具特徵。如是說，一切善妙功德之法，以勝義原始之故，安住於自性之本質中，而非以世俗轉變之方式。此處無漏法之廣釋中，菩提分等無漏
English
When the ground has not been established, and it appears even though it is non-existent, understanding it in this way is the meaning of abandonment. As it is said: In the nature of non-cessation, through the path called seeing, what is lost and what is gained? What kind of conceptualization is exhausted? What kind of unborn aspect is attained? Other dharmas also exist, and it is also taught about the knowable. How is it said that obscurations are exhausted? I consider it marvelous. There is nothing to be abandoned here, and there is nothing to be established. Look at reality as it is, and seeing reality leads to liberation. Thus it is said. What is to be abandoned by seeing is abandoned simultaneously, and what is to be abandoned by meditation is abandoned gradually, and merits are also gradually fulfilled. As it is said: When these epidemic diseases are exhausted, like the breath ceasing after a long time, all kinds of actions, the accomplishment of happiness, and the perfection of merits, like rivers in a great ocean, are heroic with excellent fruits. All kinds of service are offered to that great Bodhisattva. Thus it appears. By gradually and constantly meditating, one can gradually purify the subtle reversed habitual patterns that should be abandoned within one's own share. A moment is the result of such purification of habitual patterns, which is largely the same as the wisdom of the Buddha. The path to attaining complete Buddhahood in the second moment, the yoga without interruption, called the Vajra-like Samadhi, is what destroys the ground of ignorance and habitual patterns from the root. The realization of the resultant Dharmakaya has three bodies and activities, a total of four. Among them, the Svabhavikakaya (essence body) is the Dharmadhatu, which is extremely immaculate and possesses both purity. It is the nature, essence, and mode of existence of all good qualities and dharmas. Likewise, it is said: The Svabhavikakaya of the Victorious One, whatever undefiled dharmas are attained, are completely pure in every way. These are characterized by their own nature. Thus it is said that all these good qualities and dharmas abide in the essence of their own nature because they are ultimately primordial, and not in the manner of conventional transformation. Here, in the extensive explanation of undefiled dharmas, the undefiled aspects of enlightenment, etc.
Chinese
既然说了二十一种功德，那么将正文中的那两种情况，分为自性身和证悟智慧法身，分别解释条目，就不是经和论的观点了。圆满报身是，以无量相好庄严的智慧之身，是不遗余力一时转法轮者。化身是，在无边无际的世间界中，不断出现佛的化身，示现十二事业等，被普遍称为殊胜化身。这里只是稍微作了这样的安立，但三身的自性如前所述。事业是，融入一切有情众生，与其各自的根器相适应，安置于显而易见的安乐和必定美好的利益之中，究竟的事业是将有情众生安置于佛陀自身的果位。那么相好等功德是在报身和化身的时候宣说的，而在自性身或法身的功德的时候是没有的，因此不是自性特征的功德，因为不是那样，所以在自性成就的如来藏中，认为有相好是极不合理的，而且从《宝性论》中也说，色身有三十二相的功德，法身有力量等三十二种功德，也是这样认为的。这些功德的类别是，正确的语言，正确的行为终结，正确的生计，同样地对生有自在，四种各别正确智慧，四无畏，身语行为守护不具足，天眼和天耳，身不具足错乱，语不具足杂语等等的那些功德，如果没有身的显现和语的显现，来源就会落空，而且穷尽和压制等等，也是从与身相关联而产生的，如果没有身和语的显现的智慧，对无有分别的智慧会产生什么呢？因为那些的行境是没有见者的缘故。身的行为守护不具足，身不具足错乱的那些，既然是法身的功德，那么没有错乱之因的那个身
English
Since twenty-one qualities have been spoken of, then to divide those two situations in the text into the Svabhavikakaya and the realization wisdom Dharmakaya, and to explain the items separately, is not the view of the sutras and shastras. The Sambhogakaya is the wisdom body adorned with limitless marks and signs, the one who turns the wheel of Dharma all at once without omission. The Nirmanakaya is the continuous appearance of Buddhas' emanations in limitless realms of the world, such as showing the twelve deeds, which are commonly known as the supreme Nirmanakaya. Here, only such an establishment is made, but the nature of the three bodies is as previously stated. Activity is to enter into all sentient beings, and in accordance with their respective capacities, to place them in manifest happiness and certain good benefits, and the ultimate activity is to place sentient beings in the state of Buddhahood itself. Then the qualities such as marks and signs are explained at the time of the Sambhogakaya and Nirmanakaya, but are not present at the time of the Svabhavikakaya or Dharmakaya, therefore they are not qualities of the nature's characteristics, and because it is not so, it is extremely unreasonable to think that there are marks and signs in the Tathagatagarbha, which is accomplished by nature, and also from the Uttaratantra, it is said that the Rupakaya has the thirty-two qualities of marks, and the Dharmakaya has the thirty-two qualities of powers, etc., so it is thought. These categories of qualities are: correct speech, correct ending of action, correct livelihood, similarly having mastery over birth, four individual correct wisdoms, four fearlessnesses, not possessing the protection of body and speech behavior, divine eye and ear, body not possessing confusion, speech not possessing idle talk, etc. If there is no appearance of body and no appearance of speech, the source will be empty, and exhaustion and suppression, etc., also arise from association with the body, but if there is no wisdom of the appearance of body and speech, what will arise for the wisdom without distinctions? Because the objects of those are without a seer. The non-possession of the protection of body behavior and the non-possession of confusion of the body, since those are the qualities of the Dharmakaya, then that body without the cause of confusion