Tibetan
བྱིངས་དེ་ཉིད་ལས། གཞན་ངོས་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་གཞག་གཉིས་པོ་དེ་ནི། རྟེན་གྱི་རྒྱུད་རིགས་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ལ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་དེ་དང་དེར་སོང་ཚུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དབྱིངས་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཁོ་ནར་སོང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་སོང་བས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང༌། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་མིན་གྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པ་ཞིག་ལས། ཡིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཐོབ་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་ཡོངས་རྫོགས་དེ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ། དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཐོབ་ཅེས་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ནི། སློང་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཟས་གོས་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ནི་ཡོད་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཁྱིམ་བདག་གཉིས་ནི་མེད་ལ། ཟས་གོས་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་དང་ཡོད་བྱད་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་སྦྱིན་བདག་མཚན་ཉིད་སྤྱི་ལྡོག་འགལ་ཡང༌། སྦྱིན་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་བལྟོས་ནས་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་སྐུ་འདི་དང༌། གོང་གི་མཁྱེན་གསུམ་འགོག་བདེན་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང༌། རྣམ་མཁྱེན་ལམ་བདེན་ཡང་འདིའི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ནི། ད་ལྟ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་བྱའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ལ། འདིར་ནི་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པས། དོན་གྱི་འཆད་ཚུལ་ལ་ངོ་བོ་བཟློས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་སྒྲིག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཟློས་སྤོང་དགོས་ལ། གཞན་དུ་ན་མདོའི་དངོས་བསྟན་དང་རྒྱས་བཤད་ལ་བཟློས་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོས་འཛིན་གསལ་འདུས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་བདུན་བཅུ་དང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཀྱང༌། མདོ་འདིར་ནི་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བདུན་དང་ལམ་ཤེས་དང༌
Chinese
因为从法界本身来说，没有其他可以认定的缘故。然而这两种安立，对于所依的两种不同种姓来说，法界成为这个和那个的方式是不同的，即法身就其自性而言，即使没有暂时的垢染，但由于众生本身被暂时的垢染所遮蔽，所以法界对于众生来说只是自性清净。诸佛因为自相续中清净了暂时的垢染，所以法身对于诸佛来说也成了二种清净，因此，说诸佛获得了法界二种清净，并不是说法界有是否具有二种清净的两个方面，而是获得了具有的方面，而是诸佛的相续以二种清净的方式获得了整个法界，所以宣称为获得了二种清净。例如，如果说屋主给孤独是向乞丐们布施食物和衣服的施主，而是向包括佛陀及其眷属在内的一切财物的施主，那么，虽然没有两个屋主，而且仅仅是食物和衣服的施主与一切财物的施主在定义上是总相和差别相违背的，但相对于各自的布施对象来说，并不相违背。这个法身与上述的三智、灭谛是本体一，并且一切智、道谛也包含于此，但在三智的场合，是作为现在未获得、应获得的对境，并且作为所缘的对境来宣说的，而这里则是从显现果位的角度来宣说的，因此，意义的解说方式上本体不会重复。如果从组织八现观的角度来说，就必须避免重复，否则，对于经部的直接开示和详细解释，也没有重复的疑虑。这样，八事物的认定就以清晰概括的方式宣说完毕了。稍微详细地解说，是按照《十万颂般若》等广经部的角度，虽然意义的主要有七十种，极其详细的解说有支分的无量名相，但此经中是代表一切智的七法和道智等。
English
Because from the Dharmadhatu itself, there is nothing else to be identified. However, these two establishments, for the two different lineages of the basis, the way the Dharmadhatu becomes this and that is different, that is, the Dharmakaya, as far as its own nature is concerned, even if there is no temporary defilement, but because sentient beings themselves are obscured by temporary defilements, the Dharmadhatu is only self-nature pure for sentient beings. Buddhas, because they have purified temporary defilements in their own continuum, the Dharmakaya has also become two kinds of purity for the Buddhas, therefore, it is said that the Buddhas have obtained the Dharmadhatu two kinds of purity, it is not that the Dharmadhatu has two aspects of whether or not it has two kinds of purity, but the aspect of obtaining what it has, but the continuum of the Buddhas obtains the entire Dharmadhatu in the way of two kinds of purity, so it is declared that it has obtained two kinds of purity. For example, if it is said that the householder Anathapindika is the benefactor who gives food and clothing only to beggars, but the benefactor of all wealth including the Buddha and his retinue, then, although there are not two householders, and the benefactor of only food and clothing and the benefactor of all wealth are contradictory in definition in terms of general and specific characteristics, they are not contradictory in relation to their respective objects of giving. This Dharmakaya and the above three wisdoms, cessation truth are one in essence, and all-knowing wisdom, path truth are also included in this, but in the case of the three wisdoms, it is declared as an object to be obtained that has not yet been obtained, and as an object of focus, but here it is declared from the perspective of manifesting the fruit, therefore, the essence of the way of explaining the meaning will not be repeated. If it is from the perspective of organizing the eight realizations, then repetition must be avoided, otherwise, there is no doubt of repetition for the direct teachings and detailed explanations of the Sutras. In this way, the identification of the eight objects has been declared in a clear and concise way. To explain in a little more detail, it is according to the perspective of the extensive Sutras such as the Hundred Thousand Prajnaparamita, although the main meanings are seventy kinds, and the extremely detailed explanation has countless names of branches, but in this Sutra, there are seven dharmas representing all-knowing wisdom and path wisdom, etc.
Tibetan
། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་དང༌། རྣམ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཙམ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་ངོ་བོ་དང༌། སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་དང༌། ཆོས་སྐུའི་དོན་ཚན་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅོ་བརྒྱད་དམ། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀའི་ཡང་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་གསལ་བས། བཅུ་དགུར་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ ཀྱི་ཆོས་ཞེས་པའི་གོ་དོན་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་བཅུ་ཡིན་པར་འཆད་པ་མི་ལེགས་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྒྲ་བཤད་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་དང་ཧ་ཅང་འགལ་ཆེས་པས་སོ། །དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ལྷ་ཚེ་རིང་པོའི་སྒྲ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་སྦྱར་ན་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་པ་བཞིན་ནོ། །མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅུས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ན། སེམས་བསྐྱེད་ནི། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ངོས་འཛིན་པ་ནི་སྤྱིར་བཏངས་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་འབྲེལ་ན་ནི། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྨོན་སེམས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང༌། ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྟོང་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་འཇུག དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཡང་དངོས་སམ་རྗས་མཐུན་ཅི་འདྲ་ཡང་འཁོར་གསུམ་རྣ
Chinese
仅仅是基础智的自性，以及诸般的相，以及结合，以及到达顶点的所断之对治的方式，以及渐次的自性，以及刹那的自性，以及法身的四种意义，总共是十八种意义的类别。或者，顶结合的见道和修道二者的自性稍微明晰，所以做成十九种也可以。其中，所谓“象征一切智之法”的意义，是指作为果的一切智的获得之因的道路次第。如果解释为一切智的所证之境的十种，则不妥当。对于发心等等这些，加上一切智之名，那就更不恰当了。即使勉强可以解释一切智之名，但在声闻乘、波罗蜜多乘和密咒乘中，说一切种智唯有圆满佛陀的智慧才有。因为在任何情况下都与极其著名的情况相违背。譬如，虽然可以勉强解释佛陀为长寿天，但如果这样使用名称，则非常不美妙。那些象征之法也如是，如云：发心与诀窍，决择支分四，修行之所依，法界之自性，对境与目的，盔甲入行事，积聚定出生，乃佛之遍智。如是所说，发心，如果认为是为了他利而获得圆满菩提，那只是一般性的认识。仅仅如此，也只是愿菩提心而已。而且，如果与行持六波罗蜜多相关联，则称为入菩提心。凡是有入行，则也有愿心。仅仅是发心虽然如此，但要使般若波罗蜜多的修行转变为发心，则需要先有离戏的见解。对于没有如此证悟的有情，依靠空性而生起悲心，由此而发起发心。因此，在正行之时，无论真实或相似，也要做到三轮体空。
English
Merely the nature of the base knowledge, and the aspects of all kinds, and the union, and the way of being an antidote to abandoning what is to be abandoned at the peak, and the nature of the gradual, and the nature of the momentary, and the four meanings of the Dharmakaya, are a total of eighteen categories of meanings. Or, since the nature of both the seeing and meditation of the peak union is slightly clearer, it is fine to make it nineteen. Among them, the meaning of "the dharma that symbolizes omniscience" means that it is the order of the causal path for obtaining the fruit of omniscience. It is not good to explain it as the ten objects to be realized of omniscience. Adding the name of omniscience to these such as bodhicitta is even more inappropriate. Even if the name of omniscience can be barely explained, in the Shravaka Vehicle, the Paramita Vehicle, and the Mantra Vehicle, it is said that all-knowingness is only the wisdom of the perfect Buddha. Because it contradicts what is extremely famous in all circumstances. For example, although it can be barely explained that the Buddha is the long-life god, it is very unseemly to use the name in this way. Those symbolic dharmas are also like this, as it is said: Bodhicitta and instructions, the four branches of determination, the basis of practice, the nature of the Dharmadhatu, the object and the purpose, the armor of entering into action, the accumulation of definite arising, are the all-knowingness of the Buddha. As it is said, bodhicitta, if it is considered to be the attainment of perfect enlightenment for the benefit of others, that is only a general understanding. Just that is also just aspiration bodhicitta. Moreover, if it is related to the practice of the six paramitas, it is called entering bodhicitta. Wherever there is entering, there is also aspiration. Although just bodhicitta is like that, in order to transform the practice of the Prajnaparamita into bodhicitta, it is necessary to have the view of non-proliferation first. For sentient beings who have not realized this, compassion arises based on emptiness, and from this, bodhicitta is generated. Therefore, even during the main practice, whether real or similar, the three spheres should be empty.