Tibetan
ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདིར་གཞི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལས་ཤེས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་མི་གསལ་ཡང༌། ཉན་རང་གི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་རྟོགས་ཚུལ་ཡིན་དགོས་ཏེ། མདོ་ལས། ཕུང་པོ་གང་ཟག་བདག་མེད་པར། །རབ་ཏུ་རྣམ་ཕྱེ་མཐོང་གྱུར་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་དངོས་ཡོད་མ་བཤིག་པས། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་མངོན་རྟོགས་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན། ཉན་རང་འཕགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། དངོས་པོར་འཛིན་ཡང་ཅུང་ཟད་སྲབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་མཉམ་གཞག་ན་ཆོས་བདག་གི་སྣང་བ་མ་ལོག་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་མངོན་གྱུར་པ་ཡང་མེད་པས། དེ་འདྲའི་མཉམ་གཞག་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མ་ཡིན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཅུང་ཟད་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་རང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི། གཞི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལ། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀུན་འཇུག་པ་ཡིན་ཀྱང༌། རྣམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་དང་ཆ་ཤས་མཐུན་པའི་ལྡོག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། བདག་མེད་པར་ནི་ཤེས་ལ། དེ་ཤེས་པས་ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ནི་འགྱུར་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ནི་མ་ཤེས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་ནི། ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱང་མ་ཤེས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ནི་གཏན་ནས་ཀྱང་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་ཡེ་ཤཻས་དེ་ལམ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པས་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞི་ཁོ་ན་ཤེས་པས་གཞི་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཉན་རང་གི་ གཞི་ཤེས་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་གཞི་ཤེས་དངོས་སམ་བཏགས་པ་བ་གང་དུ་བཞག་ན་ལེགས་ཤེས་དཔྱོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག་དང༌། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི། གཞུང་དངོས་བསྟན་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་གཞི་ཤེས་ནི་གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱང་ཉན་རང་གི་དེ་གཙོ་མི་ཆེ་སྟེ། གཙོ་བོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་རྣམས་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དེ་ལ། བདག་དང་བྱེད་པོ་དང༌། རྟག་དངོས་དང༌། མྱོང་ཚོར་བདེ་བ་སོགས་གང་ཡང་གདོད་ནས་མ་དམིགས་པར་རྟག་པའི་ཆ་གཅིག་འདུག་པ་དེ་ཉིད། ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡིན་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཆེད་གཏད་བསྒོམས་པ་ན། བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་མཐོང་ཞིང༌། ལྷག་མ་གཞན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞོར་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས། སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཞིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྡོང་པོ་བདག་མེད་པའི་རྩ་བ་ཅན་དེ་ནི་གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བདག་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་ པ་ལ། སྤྱི་ཁྱབ་ཀྱི་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པས་ཆོག་གི །གང་ཟག་མེད་པ་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་པས། ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས། སྟོང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཟློག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་མི་སྡུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལྷག་པར་བཟློག་པ་དང༌། བྱམས་པའི་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་ལྷག་པར་བཟློག་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་པས་ཀྱང་འཐད་དེ། མི་སྡུག་པ་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་དེ་མངོན་གྱུར་འཕྲལ་དུ་བཟློག་པའི་ནུས་པ་ཅན་ནི་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་གཉེན་པོ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཚང་བ་མེད་པར་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལས་གཉིས་ཀར་འཛོམ་པ་སྟོབས་ཆེ་བ་རྨོས་མ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱལ་གྱིས་བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས་ཞེ་ན། མ་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །བརྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅེ་ན། རང་རྒྱལ་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་དུ་ཤེས་པ
Chinese
声闻和独觉的，就称为一切所知性。此处，虽然说了知内外之法，但不知了知的方式如何。因为是声闻和独觉的证悟，所以必须是了知人无我的方式。经中说：五蕴人无我，完全分别而得见，对法之实有未破除，声闻彼等现证悟。如是说。因此，声闻和独觉圣者并未现量证悟法无我，因此也未断除对法的我执。然而，以了知人无我的力量，对实有的执着也稍微减弱。彼等的等持中，虽然法我的显现未消失，但法我的执着也并非现前。因此，那样的等持也与证悟法无我的智慧和执着方式不相违，所以与般若波罗蜜多稍微随顺。因此，声闻和独觉圣者的智慧，对于内外之法，五蕴、十二处、十八界的一切，如何合理地将十六种行相的智慧全部融入，虽然是行相的主要，并且以与离戏和分位相似的行相为近取，了知无我。了知此，虽然仅仅成为了知声闻和独觉之道，但因为未了知离戏，以般若波罗蜜多的证悟方式，那两条道也未了知。特别是，因为根本未了知道之主要的大乘道。声闻和独觉的智慧不会成为道智，因为不了知如所有性和尽所有性的一切，怎么能成为一切种智呢？因此，仅仅了知基，所以称为基智。然而，这是声闻和独觉的基智，仅仅属于不顺品基智之中。对治品的基智，以三智区分的真实基智或假立基智，应安立于何处为好，具足智慧者们请善加辨别。基智的章节中，经和论的，正文所诠释的主要内容基智是对治品的。
English
The knowledges of the Hearers and Solitary Realizers are called "all-knowingness." Here, although it is said to know the inner and outer dharmas, it is not clear how the knowing occurs. Since it is the realization of Hearers and Solitary Realizers, it must be the way of realizing the selflessness of persons. As the sutra says: "The aggregates and persons are seen as selfless, having been completely distinguished. Since the reality of dharmas is not destroyed, those Hearers attain realization." Thus it is said. Therefore, the noble Hearers and Solitary Realizers do not directly realize the selflessness of dharmas, and therefore they have not abandoned the clinging to the self of dharmas. However, by the power of realizing the selflessness of persons, the clinging to entities is also slightly weakened. In their meditative equipoise, although the appearance of the self of dharmas has not disappeared, the clinging to the self of dharmas is also not manifest. Therefore, such meditative equipoise is not contradictory to the wisdom that realizes the selflessness of dharmas and the way of clinging. Therefore, it is somewhat in accordance with the Perfection of Wisdom. Therefore, the wisdom of the noble Hearers and Solitary Realizers, regarding all the inner and outer dharmas, the aggregates, elements, and sense bases, how reasonably all those sixteen aspects of wisdom are integrated, although it is the main aspect, and by taking the aspect similar to non-elaboration and division as the proximate cause, they know selflessness. Knowing this, although it only becomes knowing the path of Hearers and Solitary Realizers, but because they do not know non-elaboration, with the realization method of the Perfection of Wisdom, those two paths are also not known. In particular, because the main path of the Great Vehicle is not known at all. The wisdom of Hearers and Solitary Realizers will not become path knowledge, and because they do not know all of suchness and all that exists, how can it be all-knowingness? Therefore, because they only know the basis, it is called basis knowledge. However, this is the basis knowledge of Hearers and Solitary Realizers, and it only belongs to the category of unfavorable basis knowledge. As for the antidote basis knowledge, the actual basis knowledge or imputed basis knowledge divided by the three knowledges, where should it be placed? Those with wisdom, please discern well. In the chapter on basis knowledge, the main topic of the sutras and treatises, the actual subject matter of the text, the basis knowledge is the antidote.
Chinese
这才是基识。按照经部的真实教导，不共品的基识，声闻缘觉的基识并不重要，主要是有观想的菩萨和凡夫。那么，对治基识是什么呢？就是那远离一切戏论的无分别智慧，其中没有我和作者，没有常和实，没有感受快乐等，本来就没有执着，而存在着一种恒常的状态。这是声闻缘觉道智的道智，也是对治基识。此外，为了从根本上消除我执的习气，如果专注地修习人无我，就能看到我本来就是空性的。而且，其他的有和无的戏论，也顺带地证悟到空性。这样，就能显现出一切戏论和相状都消失的状态。这棵以无我为根的，证悟离戏智慧之树，就是对治的基识。要从根本上消除我执的习气，仅仅证悟普遍的离戏就足够了。如果主要专注于人无我，会想：这样做有什么用呢？不是的，因为所缘境的力量是不同的。虽然仅仅通过空性也能遣除贪嗔等烦恼，但是，以不净观的等持，以离戏的形象，能更彻底地遣除贪欲的习气；同样，以慈悲心的离戏形象，能更彻底地遣除嗔恨的习气。从理证上来说也是合理的，因为不净观、慈悲心和无我，它们都具有当下显现就能遣除烦恼的力量。而且，普遍的对治空性，也是因为已经毫无遗漏地修习过了。因此，从唯一的一个就能同时具备两种力量，这是不言而喻的。如果问：自生者是否现量证悟了法无我？回答是：没有证悟。那么，为什么说：为了舍弃所取之念，并且不舍弃能取，如犀牛角的道路，应当了知是真实的概括。难道不是这样说的吗？答：声闻缘觉们由于长期串习缘起，所以知道世界是无明的缘起。
English
This is the base consciousness. According to the explicit teachings of the scriptures, the base consciousness of the opposing side is not primarily that of the Hearers and Solitary Realizers. The main ones are Bodhisattvas and ordinary beings with views. What is the antidote base consciousness? It is the non-conceptual wisdom of equipoise, which has abandoned all elaborations. In it, there is no self or agent, no permanence or reality, no experience of pleasure, etc., and there is a constant aspect that has never been fixated upon. This is the path wisdom of the Hearers and Solitary Realizers, and it is also the antidote base consciousness. Furthermore, in order to uproot the habitual tendencies of self-grasping, when one specifically meditates on the selflessness of persons, one sees that the self is naturally non-existent. Moreover, other elaborations of existence and non-existence are also realized as naturally non-existent. Thus, it has the aspect of all elaborations and signs dissolving. The tree of wisdom that realizes freedom from elaboration, with the root of selflessness, is the antidote base consciousness itself. To uproot the habitual tendencies of self-grasping, it is sufficient to realize the general freedom from elaboration. If one mainly focuses on the selflessness of persons, one might wonder, "What is the use of doing this?" It is not so, because the power of the objects of focus is different. Although emptiness alone can also reverse attachment, hatred, and so on, the samadhi of ugliness, with the aspect of freedom from elaboration, particularly reverses the habitual tendencies of desire. Similarly, the mind of loving-kindness, with the aspect of freedom from elaboration, particularly reverses the habitual tendencies of hatred. This is also reasonable, because ugliness, loving-kindness, and selflessness each have the power to immediately reverse their respective afflictions when they manifest. Moreover, the general antidote, emptiness, is cultivated without any deficiency. Therefore, it is stronger to have both combined in one, without needing to say more. If asked, "Do the self-realized ones directly realize the selflessness of phenomena or not?" The answer is, "They do not realize it." Then, how is it said, "To abandon the thought of the object of grasping, and not to abandon the grasping, the path like a rhinoceros horn, should be known as the true summary"? The answer is that the self-realized ones, through long familiarity with dependent origination, know that the world is conditioned by ignorance.