Tibetan
ནས་པ་གཟིགས་པ་གཞིར་བཞག་པ་ལས། དེ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། འཁོར་བ་དང༌། ལམ་དང༌། འབྲས་བུ་གསར་ཐོབ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང༌། དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང༌། བློས་བཞག་པའི་ཆོས་གང་ ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྣང་མཁན་དང་འཇོག་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བ་མཁྱེན་ཚུལ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་ཉིད་དེ། དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་དམ་པ་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་གནས་ལུགས་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅིང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དོན་དམ་སྲིད་གསུམ་དངོས་སུ་གཟིགས་ཀྱང་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་སྲིད་གསུམ་དངོས་སུ་མ་གཟིགས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་སྣང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོར་བདེ་སྡུག་སོགས་འབྱུང་བ་མཁྱེན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་ཀར་རང་རིག་གི་ཚུལ་གྱིས་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པའི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་མ་རྣམས། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་མ་གསུམ་མཁྱེན་པ་དང༌། འོད་གསལ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པ་དོན་གཅིག་ལ་འདུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། འགྲོ་བ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ། །རྟོགས་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཉིད་དེ་ཡང༌། །རང་བཞིན་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་དག་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་གདོད་ནས་ཟད་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པའི་བློས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར། །མཐོང་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད། །ཅེས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཀྱང༌། བདེན་འཛིན་མེད་པས་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་སྐད་ཟེར་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཆོམ་པོས་བཟུང་བས་ཆོ་ངེས་འདེབས་མོད་ཀྱི། ནོར་འཕྲོག་རྒྱུ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། སྒྱུ་མའི་ཆ་སྒྱུས་ཤེས་པའི་མི་འདིས་ནི། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པའི་ཁང་པ་མཐོང་མོད་ཀྱི། སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཡིན་པ་དང༌། སྒྱུ་མའི་ཁང་བཟང་མཐོང་
Chinese
以观察为基础，对于此，事物有与无、境与有境、轮回以及道和新获得的果等，对于世间人和瑜伽士来说，有真实显现的和真实不显现的，然而，对于任何通过心识安立的法，从未存在过的寂静之自性，因为显现者和安立者的所有知识，以及一切烦恼，从初始就已不存在，所以是完全清净的。证悟到自性光明是平等性，这就是如所有智的证悟方式。自性光明的自性心，因为是胜义谛的一切相，所以，一切所知的胜义谛之相，也是世俗的一切所知的存在方式和法性，并且了知如此存在，就是尽所有智的智慧。虽然真实地见到三有，但那不是世俗的显现，虽然没有真实地见到世俗的三有，却了知众生面前显现那些，以及在那些迷惑面前产生苦乐等。因为如所有和尽所有的两种证悟方式，都是以自证的方式了知的，所以，胜义谛的分别假立之相，就是自性光明本身。了知胜义谛的分别假立之三相，以及光明本身就是一切相，这两者归于一个意义。如是，嘉曹大师也说：“为了证悟有情寂静之法性，如所有性也是，因为自性完全清净，烦恼从初始就已灭尽之故。以证悟所知究竟之智慧，一切遍知之法性，因为见到存在于一切有情之中，所以是尽所有性。”如此宣说了如所有和尽所有的证悟方式。有些人说，佛陀虽然见到一切不清净的显现，但因为没有实执，所以不会迷惑，这就像说：“这个人虽然被强盗抓住了而呼救，但因为没有东西被抢走，所以没有痛苦。”又像说：“以幻术的一部分了解幻术的这个人，虽然见到幻术变现的房屋，但因为知道是幻术，所以不会迷惑。”一样，呼救本身就是获得痛苦的征兆，见到幻术的宫殿
English
Based on observation, for this, things have existence and non-existence, objects and subjects, samsara, as well as paths and newly obtained fruits, etc., for worldly people and yogis, there are those that appear truly and those that do not appear truly, however, for any dharma established through the mind, the nature of peace that has never existed, because all the knowledge of the appearer and establisher, as well as all afflictions, have been non-existent from the beginning, so it is completely pure. Realizing that the self-nature luminosity is equality, that is the way of realizing Suchness (as it is). The nature of the self-nature luminosity mind, because it is all aspects of ultimate truth, therefore, the ultimate truth aspect of all knowable things, is also the way of existence and dharma nature of all knowable things in the conventional, and knowing that it exists in this way, is the wisdom of Knowing All (as many as there are). Although the three realms of reality are seen directly, that is not a conventional appearance, although the three realms of convention are not seen directly, it is known that those appear to sentient beings, and that happiness and suffering, etc., arise in the face of those delusions. Because both the ways of realizing Suchness and Knowing All are known through self-awareness, therefore, the imputed characteristics of ultimate truth are the self-nature luminosity itself. Knowing the three aspects of the imputed characteristics of ultimate truth, and that luminosity itself is all aspects, these two converge into one meaning. Thus, Gyaltsab Rinpoche also said: "In order to realize the peaceful dharma nature of beings, Suchness is also, because self-nature is completely pure, afflictions have been exhausted from the beginning. With the wisdom of realizing the ultimate knowable, the dharma nature of all-knowing, because it is seen to exist in all sentient beings, therefore it is Knowing All." Thus, the ways of realizing Suchness and Knowing All were proclaimed. Some say that although the Buddha sees all impure appearances, he is not deluded because he has no belief in reality, this is like saying: "Although this person is caught by robbers and cries for help, he has no suffering because nothing has been robbed." It is also like saying: "This person who knows illusion with a part of illusion, although he sees the house transformed by illusion, he is not deluded because he knows it is illusion." Just as crying for help itself is a sign of obtaining suffering, seeing the illusory palace
Tibetan
བ་ཉིད་དབང་པོ་བསླད་པའི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ན། འཁྲུལ་བའི་ངོས་འཛིན་བློས་བཅོམ་མ་གཞན་ཞིག་གསར་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ནས། དེ་མེད་པས་འཁྲུལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་མི་མཛེས་པ་ལྟར། གང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བདེན་པར་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དངོས་པོ་གཉྀས་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི། མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ལམ་གྱི་རྣམ་ པ་འཚོལ་བ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལགས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང༌། ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་དག་གི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱ་ལ། སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པར། དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་ལམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། དེའི་སྐྱེ་མེད་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་ཁོ་ནར་བཟུང་དགོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། དཔེར་ན་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་དམིགས་པའི་རྟེན་དུ་བཞག་ནས། དེ་བདེན་མེད་དུ་སྒོམ་པའམ། སྣང་ཆ་དེའི་རྣམ་པ་བདེན་མེད་དུ་ཤར་བ་ལྟ་བུར། འདིར་ཡང་དམིགས་ཡུལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བློ་ལ་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་འདྲའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་འདི་རང་བཞིན་མེད་དོ་སྙམ་ སྒོམ་པའམ། ས་ལམ་སོ་སོའི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ
Chinese
如果说是因为眼根错乱而产生的错觉，那么就像另外重新安立一个能破除错觉的认识，然后说因为没有那个（认识），所以没有错觉，这样说并不美妙一样。凡是无常、痛苦、以及显现为色等（的现象）本身就是错觉，所以说不执着它为真实，又能怎么样呢？这样一来，佛陀的智慧，因为了知一切所知，所以就是一切相智。因为是息灭一切戏论的智慧，所以是智慧；因为是诸法究竟实相，所以是到彼岸，因此是智慧到彼岸。第二种事物，即了知一切道，经中说：“世尊，菩萨们为了什么而寻求道的相呢？善现，菩萨们应当生起声闻之道、独觉之道、以及佛陀之道的一切道，并且了知一切道。而且，也要圆满它们，也要做那些道的行为，如果没有圆满发愿，没有成熟众生，没有清净佛土，他们也不会现证真实的边际。因此，菩萨们就叫做了知道的相。”这样说道。对此，大多数人说证悟三道无生，证悟三道无自性。而那（三道的）无生和无自性，被认为是显示般若波罗蜜多的体性的一个侧面。那样也可以，但是，也不一定非要执着般若波罗蜜多的体性就是那样的。虽然如此，例如，将色等蕴作为所缘的依处，然后观修它为无自性，或者像显现部分的相状显现为无自性一样。在这里，也是首先将三乘道的体性在心中确定，然后缘取相似的体性相状在意识中显现，缘着它而想这个没有自性，或者观修它。或者，将各个地道的等持后得的体验显现出来，如幻如化般没有自性。
English
If it is said that illusion arises from the delusion of the eye faculty, then it is like newly establishing another cognition that can destroy illusion, and then saying that because there is no that (cognition), there is no illusion, which is not beautiful. Whatever is impermanent, suffering, and appears as form, etc., is itself an illusion, so what is the point of saying that one does not grasp it as true? In this way, the wisdom of the Buddha, because it knows all knowable things, is the all-knowing aspect. Because it is the wisdom that pacifies all elaborations, it is wisdom; because it is the ultimate reality of all dharmas, it is gone beyond, therefore it is the Prajnaparamita. The second thing, which is knowing all paths, the sutra says: "World Honored One, for what reason do Bodhisattvas seek the aspects of the path? Subhuti, Bodhisattvas should generate all paths of the Hearer's path, the Solitary Buddha's path, and the Buddha's path, and know all paths. Moreover, they should also perfect them, and also do the actions of those paths, and if they have not perfected their vows, have not matured sentient beings, and have not purified the Buddha-fields, they will not realize the true limit. Therefore, Bodhisattvas are called knowers of the aspects of the path." It is said. To this, most people say to realize the unborn nature of the three paths, and to realize the selflessness of the three paths. And that (of the three paths) unborn and selflessness, is considered as a side of the characteristic that shows Prajnaparamita. That may be so, but it is not necessary to hold that the characteristic of Prajnaparamita is just like that. Even so, for example, placing the aggregates of form, etc., as the basis of the object of focus, and then meditating on it as selfless, or like the appearance of the aspect of the appearance part as selfless. Here, too, first determine the nature of the three vehicles' paths in the mind, and then focus on the appearance of the similar nature in the mind, and think that this is selfless, or meditate on it. Or, the experiences of the equipoise and subsequent attainment of each ground and path are manifested, like illusions, without self-nature.