English
Although the actual cause of that wisdom is not real, it can still be explained as a cause that produces, since it is similar in cause and form. Alternatively, as it is said: From the Buddha comes Dharma, from Dharma comes the noble Sangha, from the Sangha one ultimately obtains the essence, the realm of wisdom. As the direct instruction states, the three wisdoms in the mind-streams of Buddhas, Bodhisattvas, etc., generate Dharma of a similar nature, and this can also generate preparatory bases, etc., in the mind-streams of those to be trained. Among these, the three wisdoms are as follows: As stated in the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, "Subhuti, omniscience belongs to the Shravakas and Pratyekabuddhas. The knowledge of the path belongs to the Bodhisattvas. The knowledge of all aspects belongs to the Tathagatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas." It is said. Moreover, in the treatise Abhisamayalankara by the great Regent, it is also said: "The all-knowingness of the Sage." And, "The knowledge of the path of the wise Bodhisattvas is explained as such." And, "The path of seeing of the Shravakas, etc., is considered as such, all-knowingness." And so on. Thus, it can be roughly said that the wisdom of the Buddha is omniscient, the wisdom of the Bodhisattva's noble mind-stream is the knowledge of the path, and the wisdom of the Shravaka and Pratyekabuddha's noble mind-stream is the base knowledge. Some people say that whatever is omniscient is the knowledge of the path, and whatever is the knowledge of the path is the base knowledge. It is impossible not to realize the unborn nature of the path of Prajnaparamita, which knows all knowable objects. It is impossible not to realize the selflessness of the person after realizing all three paths. Therefore, no matter whose mind-stream the basis of the person is in, as long as one realizes the unborn nature of the three paths, it is the knowledge of the path. As long as one realizes the selflessness of the person, it is also the base knowledge. However, it is not all-pervasive in the opposite direction. The knowledge of the path in the mind-stream of the Bodhisattva is not omniscient, and the base knowledge of the Shravaka and Pratyekabuddha is not the other two wisdoms. Some say this. Others say that the three wisdoms not only have different entities, but also do not exist in the same mind-stream, because they are definitely explained as being based on their respective supports. Therefore, the Buddha sees the unborn nature of the path and the base.
Tibetan
་ཀྱང་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཡིན་པས། ཉན་རང་ནི་གཞི་ཤེས་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་ལ། བྱང་སེམས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་ལམ་ཤེས་དང་ཡང་ལྡན་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀ་དང་ལྡན་པས། རྒྱུད་གཅིག་ལ་གསུམ་མམ་གཉིས་འཇུག་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང༌། གསུམ་པོ་དངོས་པོ་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་དག་ལས་མང་པོ་ཞིག་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་རྣམས་མཚན་ཉིད་པ་དངོས་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཐོང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལམ་དང་གཞི་སྐྱེ་མེད་དུ་གཟིགས་པ་ ནི། དེ་དང་དེ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་བརྗོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུམ་ཀར་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ནི། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་བཀག་པ་ལས། གཞན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་བའོ། །ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་འབྲི་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ལ་ལ་དག་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུའི་རྣམ་མཁྱེན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་དེ། སྐབས་དང་པོའི་རྣམ་མཁྱེན་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་བཅུ་པོ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས་བཅུ་པོ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཁ་ཅིག་ནི་མདོ་དང་རྒྱན་གྱི་མཆོད་བརྗོད་དང༌། བསྟན་བཅོས་དངོས་ཀྱི་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་སོགས་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་འཇོག་མཚམས་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཡིན་ནོ་ཟེས་བླུན་གཏམ་དུ་སྨྲ་བ་སོགས། བསྟན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀར་དུ་འདིའི་ལག་ལེན་དང་སྒྲུབ་དཀའ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་བཤད་པ་ཙམ་ ཞིག་ནི་ཧ་ཅང་དར་ཆེས་པས། རྣམ་པ་དུ་མར་འཆོལ་བས་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་རེ་ནས་བལྟས་ན། ཐམས་ཅད་ལ་འགལ་བ་ཆེར་མེད་པ་ལྟར་སྣང་ཞིང༌། ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ནས་བལྟས་ན། རེ་རེ་ཞིང་སྐྱོན་དུ་མ་འཇུག་པར་ལྟ་ཡང་སྣང་བས་ཞིབ
Chinese
也认为那只是遍智，不是其他的。认为其他的都是功德增上的缘故，声闻缘觉只是具有基智，菩萨是在此之上也具有道智，佛是具有三种智慧，一个相续中有三者或二者进入的情况是有的，但三者本体是各不相同的，这样说。那些当中很多是，佛的遍智、菩萨的道智、声闻缘觉的基智都是自相有，菩萨见到人无我和佛见到道和基无生，是彼和彼安立有。这样以诸多理由而说，有些认为三种智慧也都是般若波罗蜜多，佛的三者都是自相有，菩萨的道和基智是自相有，声闻缘觉的基智，只是遮止一个方面的戏论，其他不是离戏的相，所以是安立有。这样以诸多理由而书写。其他有些人认为，般若波罗蜜多，也只是在佛的相续中有，有些认为是遍智也有两种，即因和果。因的遍智，只是在菩萨的相续中有，第一地的遍智也只是这个，发心等十者也是遍智，果的遍智是法身这样说，有些认为是发心等十法不是八事物的遍智，是能表之法或者所缘境。这样认为，其他有些人认为是经和庄严的供养赞颂，和论典正文的略说广说等，对于三智的安立界限是各自不同的，这样说愚蠢之语等。末法五百年中，在汉藏两地对此的实践和修证困难是非常微小的，只是讲说而已是非常兴盛的缘故，是由于散乱成多种相，从一方面看，似乎对一切没有大的相违，从另一方面看，似乎一一观察也会出现诸多过失，所以要仔细。
English
It is also thought that it is only omniscience, not anything else. It is thought that others are due to the increase of merit, so the Hearers and Solitary Realizers only have the base wisdom, the Bodhisattva also has the path wisdom on top of that, and the Buddha has all three wisdoms. Although there are cases where three or two enter into one continuum, the three entities are different, so they say. Many of those are, the Buddha's omniscience, the Bodhisattva's path wisdom, the Hearers and Solitary Realizers' base wisdom are all self-characterized, the Bodhisattva sees the selflessness of the person and the Buddha sees the path and the base as unborn, are that and that nominally existent. Thus, with many reasons, some think that all three wisdoms are also Prajnaparamita, all three of the Buddha are self-characterized, the Bodhisattva's path and base wisdom are self-characterized, the Hearers and Solitary Realizers' base wisdom, only prevents one aspect of elaboration, others are not of the nature of non-elaboration, so it is nominally existent. Thus, with many reasons, they write. Others think that Prajnaparamita is only in the Buddha's continuum, some think that omniscience also has two types, namely cause and effect. The cause of omniscience is only in the Bodhisattva's continuum, the omniscience of the first ground is also only this, the ten such as the generation of the mind are also omniscience, the effect of omniscience is the Dharmakaya, so they say, some think that the ten dharmas such as the generation of the mind are not the omniscience of the eight things, they are the expressing dharma or the object of focus. Thus, they think, others think that the offering praises of the Sutra and the Ornament, and the summary and detailed explanation of the main text of the treatise, etc., the boundaries of the establishment of the three wisdoms are different, thus saying foolish words, etc. In the last five hundred years of the Dharma, in both China and Tibet, the practice and accomplishment of this is very small, only speaking is very prosperous, it is because of scattering into many aspects, looking from one aspect, it seems that there is not much contradiction to everything, looking from another aspect, it seems that examining each one will also lead to many faults, so be careful.
Tibetan
་ཏུ་དཔྱད་དགོས་ཀྱང༌། རེ་ཞིག་འདིར་རྒྱ་མི་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི། མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལགས། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་གང་དག་དང༌། རྟགས་གང་དག་དང༌། མཚན་མ་གང་དག་གི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི། རྣམ་པ་དེ་དག་དང༌། རྟགས་དེ་དག་དང༌། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་ངོ་བོ་དང༌། རྟགས་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། མཚན་མ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པས། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་སོ་སོའི་ངོ་བོ་རྣམས་དང༌། སོ་སོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་དང༌། དེ་དང་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་འདྲ་དེ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཅིག་ཆར་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་ཚུལ་གྱིས་ནི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཁྱེན་ཅིང༌། ཇི་སྙེད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་གཟིགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་ཅེས་སམ། རྣམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དང་དོན་གཅིག་པས། རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་ན་མི་འགའ་ཡང་བརྗོད་ཚུལ་ལེགས་པོ་ཁོ་ནར་ཡང་མི་འདུག་པས། སྐྱེ་མེད་དང་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཁོ་ན་ལ། བཟང་པོར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཛེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མ་དག་པའི་རྣམ་བརྟགས་མཚན་མ་གསུམ་པོ་དངོས་སུ་གཟིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གནས་ཚུལ་ལ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་གཟིགས་ན། ཡེ་ཤེ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡོད་པ་མི་མཐོང་བ་དང༌། མེད་པ་མཐོང་བ་ནི་འཁྲུལ་ཞིང་རྨོངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་དམ་པའི་ངོ་བོར་ག
Chinese
雖然需要詳細研究，但暫且在此不作擴展。其中，第一個事物，即一切種智，經中說道：「世尊，為何一切種智是如來、阿羅漢、正等覺者的（智慧）？善現，如來通達了哪些種類、哪些徵相、哪些特徵的法，因此被稱為如來、阿羅漢、正等覺者的一切種智？」這裡，種類是本質，徵相是結果，特徵是原因。因此，對於所有無餘、沒有遺漏的所知事物，各自的本質、各自的結果，以及它們各自的原因和條件，即生起者和生起之因的因果，以及安立者和安立之因的因果，所有這些，都是通過一個智慧同時知曉，這就是一切種智。那麼，以何種知曉方式呢？ 以如所有智，無分別地知曉一切法的因、果、本質三者；以如量智，也知曉一切所知事物的本質、因果的所有變化。而且，所有種類都是自性光明地照見。將種類解釋為無生，或者解釋為無自性，與自性光明意義相同。如果以不同名稱來解釋，有些人可能不會認為這是一種好的表達方式。因此，僅僅執著於重複「無生」和「無自性」的說法，並不好看。佛陀的一切種智並非直接看到不淨的三種分別假立的特徵，因為作為有法，所有世俗的顯現從一開始就沒有成立。如果在實相中看到未成立的事物，那將導致智慧變成錯誤。看不到存在的，卻看到不存在的，這純粹是錯誤和迷惑。因此，如所有和如量這兩者，都是以恆常、堅固、寂靜、永恆的智慧，作為一切所知事物之實相，即殊勝安樂的本質而存在。
English
Although it needs to be studied in detail, I will not expand on it here for the time being. Among them, the first thing, which is the All-Knowing, the Sutra says: "Venerable One, for what reason is the All-Knowing the (wisdom) of the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha? Subhuti, the Tathagata has understood which kinds, which signs, and which characteristics of the Dharma, therefore it is called the All-Knowing of the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha?" Here, kinds are essence, signs are results, and characteristics are causes. Therefore, for all knowable things without remainder or omission, their respective essences, their respective results, and all their respective causes and conditions, that is, the cause and effect of the arising and the cause of arising, and the cause and effect of the establisher and the cause of establishing, all these are known simultaneously through one wisdom, and this is the All-Knowing. So, in what way of knowing? With the Suchness-Knowing, the three of cause, effect, and essence of all dharmas are known without differentiation; with the Extent-Knowing, all the changes of the essence, cause, and effect of all knowable things are also known. Moreover, all kinds are seen as naturally luminous. Explaining kinds as unborn, or explaining them as without self-nature, has the same meaning as naturally luminous. If explained with different names, some people may not think it is a good expression. Therefore, merely clinging to repeating the sayings of "unborn" and "without self-nature" is not beautiful. The Buddha's All-Knowing does not directly see the three impurely conceptualized characteristics, because as a subject, all worldly appearances have not been established from the beginning. If seeing unestablished things in reality, that would lead to wisdom becoming mistaken. Not seeing what exists, but seeing what does not exist, is purely error and delusion. Therefore, both Suchness and Extent exist as the essence of supreme bliss, with constant, firm, peaceful, and eternal wisdom as the reality of all knowable things.