Tibetan
འི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བདག་མ་གྲོལ་བ་དང་གྲོལ་བར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། རྟགས་བཅས་རྒྱུར་བཅས་རྒྱུ་མཚན་དང༌། །རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་བཅས་ནི། །ཐ་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང༌། འདས་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གི་འགོག་བདེན་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ཞིང༌། ལམ་ཡང་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བསྡུའོ། །བདག་རྟག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར། དུས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ནི། དུས་གསུམ་དུ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། རྟག་པའི་བདག་མེད་ལ། དོན་དམ་པར་དུས་གསུམ་རང་ཡང་མེད་པས། དུས་ལ་རྟག་ཏུ་འཁོར་ཞིང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་བདག་རྟག་པ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་པའོ། །དེས་ན་གང་ཟག་བདག་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་འཛིན་ཙམ་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ལས་འདྲ་བར་གསུངས་ཀྱང༌། རྣམ་གྲངས་ནི་ཐེག་ཆེན་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཙམ་དེར་མ་ བསྟན་ཏོ། །བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕུང་པོ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མེད་པར་ཁྱོད་བཞེད་ལགས། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་མཆོག་གཞོལ་བར། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཉིད་བཞུགས། །ཞེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཐམས་ཅད་ལས་ལས་སྐྱེས་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ལས་བྱུང་ཞིང༌། དེའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་འཛིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དང་མཐུན་པར་བློས་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་བློས་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཚུགས་ཐུབ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། ཕུང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནམ། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལྟར་ན། མིའི་ཕུང་པོ་དོར་ནས་དམྱལ་བའི་ཕུང་པོ་ལེན་པ་སོགས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ནི་བདག་རྟག་པ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་བདག་གཅིག་པུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕུང་པོ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདག་ལ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ཙམ་སྟེ་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་ནི་འགྲོ་འོང་དང་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་བདག་མེད་ཀྱང་བདག་ཏུ་བལྟ་བས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ནས་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་མཛད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལམ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་དེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྙིང་པ་ཐག་པ་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང༌། འགྲུབ་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་བླང་དགོས་ཏེ། སྡོམ་པ་འདི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་མེད་ན་ཡེ་མི་རུང་བར་རང་ཏ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། འདི་ལ་བསླབ་པར་མི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་བསླབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་སོགས་དང་མི་འདྲེ་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པ་མཐའ་དག་ལ་སློབ་དགོས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་དང༌། འདི་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཉེས་པ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་ལས་ཀྱང་འདི་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པས་སོ། །དེ་ནས་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྐྱབས་སུ་བབ་པ་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་བླང་ངོ༌། །དེ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བསྟེན་ཅིང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙོ་བོར་བསྒོམས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྐྱེ་སླ་བས་དེ་ལྟར་བྱ་བའམ། གཞན་དུ་ན་གསུང་རབ་སྤྱི་ལ་དམིགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྒོམ་པ་དང༌། བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་ ལ་སློབ་ཅིང༌། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའམ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་དུས་འདས་པས། རིང་ཞིག་ན་ཤིན་ཏུ་གོམས་ཤིང་བྱང་བས་འབད་རྩོལ་དང་དགའ་བ་མེད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཚེ་དེ་ལ་རྐྱེན་གང་བྱུང་ཀྱང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཐེག་ཆེན་ནམ་དུ་ཡང་མི་སྤོང་བར་གནས་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་མྱོང་ཙམ་ཉིད་ནས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཤེས་པ་དང༌། ནམ་དུ་ཡང་ཆོས་ལས་འདའ་བར་མི་དཔྱོད་པ་དེ་ཚེ
Chinese
以智慧清楚地显示了必须进入大乘。对于执着于未解脱和已解脱的对治，精通有为和无为之界，就是到达涅槃的终点。如是说：具有相、具有因、具有理由，以及具有寂静之义，已于最后显示。如是说。有为之涅槃，以及涅槃本身极为寂静之故，是无为。其中，寂静之灭是各个分析灭之灭谛，极为寂静之灭是法界，道也是获得它的方法，因此归于极为寂静。为了对治执着于常我，必须精通时间，以“三时”等显示。因为在世俗中，一切事物都只在三时中产生，所以没有常我。在胜义中，三时本身也不存在，时间总是流逝，哪里会有常住不变的常我呢？是故，仅仅是识别补特伽罗无我的自性，虽然说在大小乘中是相同的，但名相只是在大乘中更广地显示而已，并非未显示。赞颂文中也说：您认为没有从蕴解脱的众生，您安住于众生义中最殊胜之处，伟大的能仁。如是说。世间取蕴的这些痛苦都由业所生，而业又从烦恼中产生，其根本就是我执。这是对所有皈依三宝者共同宣说的。此我执是对事物颠倒的，并非与意义相符的思维。如果我这个东西不是由心识假立，而是真实存在的，那么它要么是蕴本身，要么是蕴之外的。如果是前者，那么舍弃人的蕴而取地狱的蕴等就不可能了，因为蕴与常我是一体的。蕴将不是多种自性，因为它是唯一的我的特征的本质。而且，蕴不是我，因为它是我的所取。如果是后者，那么我感受苦乐等有为之
English
With wisdom, it clearly shows that one must enter the Mahayana. As an antidote to clinging to the unliberated and the liberated, being skilled in the realms of the conditioned and the unconditioned is the ultimate attainment of Nirvana. As it is said: Having characteristics, having causes, having reasons, and having the meaning of perfect peace, it is shown in the end. Thus it is said. The Nirvana of the conditioned, and because Nirvana itself is extremely peaceful, it is unconditioned. Among them, the cessation of peace is the cessation truth of individual analysis cessation, the cessation of perfect peace is the Dharmadhatu, and the path is also the method of obtaining it, so it is included in perfect peace. As an antidote to clinging to a permanent self, one must be skilled in time, which is shown by "three times" and so on. Because in the conventional, all things only arise in the three times, there is no permanent self. In the ultimate, the three times themselves do not exist, time always flows, where would there be a permanent, unchanging permanent self? Therefore, merely recognizing the nature of the selflessness of the person, although it is said to be the same in the Hinayana and Mahayana, the nomenclature is only shown more extensively in the Mahayana, not that it is not shown. The praise also says: You think there are no sentient beings liberated from the aggregates, you dwell in the most excellent place for the meaning of sentient beings, the great sage. Thus it is said. These sufferings of the aggregates of the world are all born from karma, and karma arises from afflictions, and its root is clinging to self. This is commonly proclaimed to all those who take refuge in the Three Jewels. This self-clinging is a perversion of things, not a thought that corresponds to meaning. If this thing called self is not falsely established by consciousness, but truly exists, then it is either the aggregates themselves or outside the aggregates. If it is the former, then it is impossible to abandon the aggregates of a human and take the aggregates of hell, etc., because the aggregates are one with the permanent self. The aggregates will not be of multiple natures, because it is the essence of the characteristic of the one self. Moreover, the aggregates are not the self, because they are what is to be taken by the self. If it is the latter, then the self experiences pleasure and pain, etc., which are conditioned
Chinese
没有自性，因为那个我只是蕴，因为从所有蕴中解脱。对于非造作的事物来说，去来和感受苦乐等一切都是相违的。因此，虽然真实中无我，但因为被执着为我的众生，而成为大悲的自在，从而成就佛陀。那么，瑜伽士如何修持禅定和道，以及如何显现呢？这就是：凡是想要学习大乘的人，都应从内心深处皈依三宝。如果可以，必须受持别解脱戒中的任何一种。因为如果没有这个戒律作为生起大乘道的因，就根本不行，虽然并非完全如此。但因为无法学习这个，所以无法学习菩萨戒。并且，因为不与外道等混杂，且具有行持利益众生的能力。又因为必须学习一切乘，这也是菩萨的学处，所以必须随学。并且，如果这个被菩提心所摄持，就会成为大乘戒律中主要的戒律，因此比大乘还要殊胜。然后，一定要发起菩提心。在皈依之后，也要受持发心的戒律。然后，依止殊胜的善知识，专注于一部大乘经典，主要修持，这样禅定就容易生起，应当这样做。或者，也可以专注于整个佛经，通过出离心等来策励自相续，以大悲心和空性来修持意义，并且学习回向等善巧方便的差别，通过十种法行或者闻思修三者来度过时间。长久之后，就会变得非常熟悉和纯熟，无需努力和喜悦，自然而然地进入。并且，在信心和智慧的力量下，无论发生什么违缘，都不会舍弃三宝和大乘，安住其中。无论发生什么苦乐，都仅仅在感受的同时就明白是业的果报。并且，无论何时都不会考虑超越佛法，那时
English
It becomes without characteristics because that self is only aggregates, as it is liberated from all aggregates. For the unconditioned, all such as going and coming, and experiencing pleasure and pain, are contradictory. Therefore, although in reality there is no self, due to beings being bound by viewing it as self, one becomes subject to the power of compassion, and thus attains Buddhahood. So, how does a yogi meditate on samadhi and the path, and how does it manifest? This is it: Whoever wishes to study the Mahayana should take refuge in the Three Jewels from the depths of their heart. If possible, one must take the vows of any of the Pratimoksha vows. Because if this vow is not the cause for the arising of the Mahayana path, it is absolutely not permissible, although it is not entirely so. But because one cannot train in this, one cannot train in the Bodhisattva vows. And, because one does not mix with non-Buddhists and others, and possesses the power to practice for the benefit of sentient beings. Also, because one must study all vehicles, and this is also the Bodhisattva's training, one must follow the training. And, if this is seized by the mind of enlightenment, it becomes the main discipline of the Mahayana's vows of misconduct, therefore this is highly praised even more than the Mahayana. Then, one must definitely generate the mind of enlightenment. After taking refuge, one should also take the vows of generating the mind. Then, rely on a noble spiritual friend, and focusing on one Mahayana sutra, mainly meditate on it, so that samadhi is easily generated, one should do so. Or, one can also focus on the entire scripture, and by urging the mind with renunciation and so on, meditate on the meaning with great compassion and emptiness, and learn the distinctions of skillful means such as dedication, and spend time with the ten practices of Dharma or the three of hearing, thinking, and meditating. After a long time, one becomes very familiar and skilled, and without effort and joy, one naturally enters. And, with the power of faith and wisdom, no matter what obstacles arise, one will not abandon the Three Jewels and the Mahayana, and will abide in them. No matter what pleasure or pain arises, one knows that it is the result of karma just by experiencing it. And, one never considers transgressing the Dharma, at that time