Tibetan
་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའི་ལྷ་དང་འབྱུང་པོ་དཀར་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱང་དཔང་པོར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟབ་མོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་ པ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་དེ་རྣམས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ཤིང༌། དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་ལ། སྤྲོས་བྲལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ན། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེས་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་དང༌། བདེན་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མིག་མེད་རྣ་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མིག་གི་ཁམས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མ་རིག་པ་མེད་མ་རིག་པ་ཟད་པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྔ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཡེ་ཤེས་མེད་ཐོབ་པ་མེད་མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཕལ་ཆེར་གོ་བླ་ལ། དོན་གྱི་མདོ་འདི་ལྟར་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་གཞི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ། སྟོངས་པར་བྱ་རྒྱུ་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱད་གཞིར་བྱས་ནས་དེ་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་ སོགས་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ངོ་བོས་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་གཞིའི་སྟོང་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་ལྟར་ན། གཟུགས་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནས། མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་འདོན་པར་རིགས་ཀྱི། མདོའི་དངོས་ལྟར་བྱས་ན་འདི་ལུགས་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད
Chinese
在依凭的界中，具有威力和神通的诸神和守护白方的众生也作为见证者存在。如是，甚深八法已略为广说。第二，从通达六事之门而决定之。以共同乘之理，仅是通达因缘和合。于此，依凭世俗谛的因缘和合，将彼等法确定为无实，并且于离戏中证悟。当现量证悟彼离戏之自性，即不变智慧，以及一切相时，则于如所有和尽所有皆成最为了知者。即是了知蕴、了知处、了知界、了知缘起、了知谛、了知处非处。若就第一者而言，舍利子如是，空性中无色等是也。若就第二者而言，无眼无耳等是也。若就第三者而言，无眼界等是也。若就第四者而言，无无明，亦无无明尽等是也。若就第五者而言，如是痛苦等是也。若就第六者而言，无智慧，无得，亦无未得。是也。彼等之词义大多易懂，然应如是把握意义之要：所谓空性中无色等世俗之法皆无者，乃是空基二取的智慧。于此胜义空性中，无有当空之所空，即能取所取之世俗法。如是说，而非如自空论者所许，以空性为差别之基，于彼上说无色等是不应理的，因为色即是色自性空。以彼等不许此外的空基之空性之故。依此等之理，应从“无色是空性”直至“无未得是空性”之间宣说。若依经部之实义，则与此理相违。那么，应如何？所谓“无”者，乃是自性无。
English
In the realm of dependence, the gods and beings with great power and magical abilities who protect the white side also exist as witnesses. Thus, the eight profound aspects have been briefly explained in detail. Secondly, to determine through the door of being skilled in the six objects. According to the common vehicle, it is merely being skilled in causes, conditions, and interdependent origination. Here, relying on conventional truth, causes, conditions, and interdependent origination, those phenomena are determined to be without inherent existence, and that is realized in freedom from elaboration. When the very nature of that freedom from elaboration, the unchanging wisdom, is directly realized in all aspects, then one becomes most skilled in all that is and all that there is. That is, being skilled in aggregates, being skilled in sources, being skilled in elements, being skilled in interdependent origination, being skilled in truths, and being skilled in what is and is not the proper place. If we consider the first, Shariputra is like that, in emptiness there is no form, and so on. If we consider the second, there is no eye, no ear, and so on. If we consider the third, there is no eye element, and so on. If we consider the fourth, there is no ignorance, no extinction of ignorance, and so on. If we consider the fifth, likewise, suffering, and so on. If we consider the sixth, there is no wisdom, no attainment, and no non-attainment. That is it. The meaning of those words is mostly easy to understand, but the essence of the meaning should be grasped as follows: The so-called absence of form and other conventional phenomena in emptiness is the wisdom of the non-duality of the basis of emptiness. In this ultimate emptiness, there is nothing to be emptied, that is, the conventional phenomena of grasping and being grasped. That is what it means, and not as asserted by those who speak of self-emptiness, taking emptiness as the basis of distinction and saying that there is no form on it, and so on, is unreasonable, because form itself is empty of its own nature. Because they do not accept the emptiness of the basis of emptiness other than that. According to these, it is appropriate to state from "no form is emptiness" to "no non-attainment is emptiness." If we follow the actual meaning of the sutra, it will contradict this system. So, what is it? The so-called "absence" is the absence of inherent existence.
Tibetan
་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཅིག་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། གཟུགས་མེད་ཅེས་གསུངས་པས། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་དོན་དམ་དུ་ལྟ་ཞོག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བསླུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་མེད་པས་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་མ་གཏོགས་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གཞན་དབང་ནི། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ཙམ་ཡིན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་གང་ཡིན་པ་ནི་དེ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་བའི་ངོ་བོར་མེད་པས། མེད་ཚུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། གཟུགས་ཕུང་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་གཞི་རྣམས་མེད་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །འདིས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རིགས་འགྲེའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ནམ་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་ཅིང༌། རྣམ་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ ཀྱང་བདེན་པའི་དངོས་པོར་ནམ་དུ་ཡང་གྲུབ་པས། དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་ཅིང༌། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། གཟུང་འཛིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་ངོ་བོར་མེད་པས། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྟོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངག་དོན་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྟོང་ན་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པས་མེད་ཅིང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དེ་ཀ་རང་ཡིན་ཀྱང༌། གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་མེད་པས་མེད་ཅེས་པའོ། །སྟོང་གཞི་ཆོས་དབྱིངས་ལ་གཟུགས་ནས་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་མེད་ཅེས་པ་རགས་བཤད་དང༌། རེ་རེ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཞིག་བཤད་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་དང༌། དོན་དམ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པར་བྱས་ནས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་ཀྱང་རུང༌། དོན་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པའི་སྐབས་སུ། འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་དགོས་ཏེ། མ་རིག་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས། །མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་རེག་པ་དང༌། །ཚོར་བ་སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་དང༌། །སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི
Chinese
是故，如圣者世亲菩萨所说：本体即是三种性，于无自性之三种，依彼一切诸法者，已示无自性之体。如是说。以一为例，说无色故，遍计所执之色蕴，莫说胜义中，即使世俗中，亦无不欺之自性而住，故除错乱之外，任何亦无成立。显现为色蕴之异体能知，以他之力而生灭故，虽仅为取舍之境，然以自性亦无真实成立。何为色之法性圆成实，彼即无有能取所取之客尘错乱之体性故，以无有之三种方式，已示色蕴之名言施设之基皆为无有。以此亦可类推其他一切。如是，于差别基法性之智慧中，遍计所执之色何时亦无成立，异名施设之色亦何时亦无成立为真实之事物，故彼二以自性空之方式而无有。圆成实法性之色，虽非以自性法性而空，然以能取所取之客尘体性而无有故，所谓无有者，乃以他之空性方式而无有。如是，语句之义扼要归纳者，于空性智慧之空性中，以遍计所执与依他起所摄之色等，本即无成立故无有。法性之色等，虽即是空性智慧彼本身，然以能取所取轮回之法而无有故，是谓无有。于空之基界中，从色乃至未得之间，所谓无有者，乃粗略之说，与一一分开为三种自性而说之差别而已。总合遍计所执与依他起二者，以世俗而本即空，胜义则作能取所取之体性之空性，以二谛之方式而说亦可，然义无差别。于善巧缘起之时，须知仅此而已。无明行识，名色六处触，受爱取有，生老死
English
Therefore, as stated by the noble Vasubandhu: The essence is of three natures; Upon the three that are without essence; Depending, all phenomena; Are shown to be without inherent existence. Thus it is said. Taking one as an example, since it is said to be without form, the imputed aggregate of form, not to mention in the ultimate sense, even in the conventional sense, does not abide with the characteristic of being non-deceptive, so apart from mere delusion, nothing is established. The other-powered consciousness that appears as the aggregate of form, since it arises and ceases due to the power of others, although it is merely an object of acceptance and rejection, it is not truly established by its own nature. Whatever is the nature of form, the perfectly established, that is without the nature of adventitious stains, the delusion of grasping and being grasped, so through the three ways of being without, it is shown that the bases for applying the term "aggregate of form" are all without. This can be applied to all others as well. Thus, in that wisdom of the distinctive basis, the nature of reality, the imputed form is never established, and the nominally designated form is never established as a truly existent thing, so those two are without in the way of being empty of their own nature. The perfectly established form of reality, although it is not empty by its own nature of reality, it is without the nature of adventitious stains of grasping and being grasped, so the so-called "without" is without in the way of being empty of others. Thus, the essence of the meaning of the words, summarized, is that in the emptiness of that wisdom of emptiness, the forms and so on included by the imputed and the other-powered are without because they are not established from the beginning. The forms and so on of reality are that very wisdom of emptiness itself, but they are said to be without because they are without as phenomena of grasping and being grasped, samsara. The so-called "without" from form to not attaining in the basis of emptiness, the realm of reality, is a rough explanation, and the difference is only that each one is separated into three natures and explained. Combining the imputed and the other-powered into one, it is empty from the beginning in the conventional sense, and in the ultimate sense, it is made empty of the nature of grasping and being grasped, so it can be explained in the way of the two truths, but there is no difference in meaning. At the time of being skilled in dependent origination, it is necessary to understand only this much. Ignorance, action, consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, old age, and death.