Tibetan
པ་ལའང་འཁོར་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །མི་རྟག་པ་ལའང་འཁོར་བ་མེད། །དེ་ཉིད་རིགས་པའི་མཆོག་ཁྱོད་ཀྱིས། །འཁོར་བ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་གསུངས། སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་དང་གཉིས་ཀས་བྱས། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་རྟོག་གེ་འདོད། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་གསུངས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད། །དངོས་པོ་རང་དབང་ཡོད་མིན་ཞེས། མཉམ་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲའོ། །ཀུན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་སྤང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་གིས་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་བཤད་དེ། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བ་འདི་ཡང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་འཐད་ ཀྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་་ནི་མི་འཐད་དོ། །རྟག་པ་ནི་འཁོར་དུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷའི་འགྲོ་བ་རྟག་ན། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པ་དང༌། ལས་ཉོན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྟག་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསྡད་དེ། སྡུག་བསྔལ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་འཁོར་ཞིང་གྲོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་འཁོར་ཞིང་མི་འགྲོ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་ལ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་སོགས་ཆོས་འདི་དག་འཁོར་བའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་གཅིག་པས་གཅིག་པར་འགྱུར་ལ། མི་རྟག་ན་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པས་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་མི་རྟག་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། །འཁོར་བ་གནས་ཚུལ་ལ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མི་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང༌། དེ་མེད་པས་དངོས་སུ་ནི་མི་གཟིགས་ཀྱང༌། མངོན་ཤེས་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལྟར་མཁྱེན་ནོ། །ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡང༌། རང་གིས་རང་ཉིད་བྱས་པར་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཅིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་བྱུང་བར། ཉན་ཐོས་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་གཞན་ཕལ་ཆེར་འདོད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་ལས་བྱུང་བར་གཅེར་བུ་པ་དག་སྨྲ་ལ། རྒྱུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག་གོ །དེ་དག་འགོག་པའི་རིག་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། རྒྱུ་མེད་ནི་མངོན་སུམ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །ཡང་ལྷའི་བྱིན་མིར་ གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་ལས་བསགས་ནས། དམྱལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐབས་སུ་མྱོང་བའི
Chinese
对于轮回也是不存在的，对于无常也是没有轮回的。您是理智的顶峰，说轮回如梦。痛苦是自己造成的，或者别人造成的，或者两者共同造成的。有人认为没有原因，您却说缘起。凡是缘起产生的，您都认为是空性。事物没有自主性，这是无与伦比的您的狮子吼。为了舍弃一切遍计所执，您开示了空性甘露，谁若执着于它，您会严厉地呵斥他。如是说，以业、烦恼、痛苦三者在六道中轮回，这对于无自性的幻化之物是合理的，对于自性成立是不合理的。常法不能轮回，如果天道是常，那么地狱等轮回是不可能的，如果业和烦恼的因的阶段是常，那么就停留在那里，痛苦果的阶段轮回是不可能的。无常也是不轮回的，因为无常是刹那刹那消逝的，所以从第二个刹那开始就没有轮回者了。蕴等这些法也不是轮回的自性，因为自性既不是常也不是无常。如果是常，那么前后就是一样的，如果无常，那么前后就是不同的，所以常和无常都是不合理的。如果轮回存在于某种状态中，那么佛陀不可能看不到，但因为它不存在，所以实际上看不到，但就像有神通的人看到别人的梦一样，佛陀是知道的。取蕴的痛苦，有人认为是自己造成的，如数论派等，有人认为是自性从他处产生的，如声闻乘、唯识宗和大多数外道，有人认为是两者共同造成的，如裸形外道，有人认为是无因的，如说自性为因的人。驳斥这些的理智在前面已经说过了，无因也与现量相违。还有，天人转生为人的时候积累业，堕入地狱的时候感受果报的
English
For cyclic existence, too, there is no existence; for impermanence, too, there is no cyclic existence. You, the supreme of reason, have said that cyclic existence is like a dream. Suffering is done by oneself, or done by others, or done by both. Some conceive of it as without a cause, but you have spoken of dependent arising. Whatever arises dependently, you consider that to be emptiness. Things do not have self-governance, this is the lion's roar of you, the incomparable one. In order to abandon all conceptual elaborations, you revealed the nectar of emptiness; whoever clings to it, you severely rebuke. Thus it is said that this cyclic existence in the six realms by means of the three, karma, afflictions, and suffering, is reasonable for that which is without inherent existence, like an illusion, but it is unreasonable for that which is established by its own nature. Permanence cannot be cyclic, for if the realm of the gods were permanent, then it would be impossible for hells and so forth to cyclically exist and go, and if the state of the causes of karma and afflictions were permanent, then it would remain in just that state, and it would be impossible to cyclically exist and dwell in the state of the result of suffering. Impermanence, too, does not cyclically exist and go, for impermanence is something that has already passed away in each instant, so from the second instant onwards, there is no one who cyclically exists and goes. These phenomena, such as the aggregates, are also not reasonable as the nature of cyclic existence, for by their own nature, they are neither permanent nor impermanent. If they were permanent, then earlier and later would be the same, and they would become one, and if they were impermanent, then earlier and later would be different, and they would become many. Since they are separate from one and many, permanence and impermanence are also unreasonable. If cyclic existence existed in some state, then it would be impossible for the Buddhas not to see it, but since it does not exist, they do not actually see it, but they know it like those with clairvoyance see the dreams of others. This suffering of the aggregates of appropriation, too, some consider to be done by oneself, such as the Samkhyas and so forth, and others consider it to arise from something else by its own nature, such as the Hearers, the Mind-Only school, and most other non-Buddhists, and the naked ascetics say that it arises from both, and those who consider it to be without a cause are those who say that nature is the cause. The reasoning that refutes these has already been explained above, and causelessness also contradicts direct perception. Furthermore, when a god is transformed into a human, he accumulates karma, and when he is transformed into a hell-being, he experiences the results.
Tibetan
་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན། དམྱལ་བའི་རྟེན་ལ་ལས་བསགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དམྱལ་བ་དང་མི་གཉིས་གཅིག་པར་ཡང་ཐལ་ལ། མིའི་རྟེན་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་ཡང་འགྱུར་བས་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་པས་བྱས་ན་ནི། གཞན་གྱིས་ལས་བསགས་པའི་གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་ཀས་བྱས་ན་གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་ན་ནི། སེལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟློག་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་བཞི་པོ་མི་རུང་ཡང༌། རིག་ཤེས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པའི་ཤེས་ངོར། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། རྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་ལ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་པས་སྟོང་པར་ཤེས་སོ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཁོ་ནའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རང་ཚུགས་ཐུབ་པའི་རང་དབང་མེད་དེ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གོ་ཡང༌། དེ་ལ་འཛིན་པ་དམ་པོ་དང༌། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ནི། ལྷ་བདུད་དུ་བབས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་སྨད་ལ། སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ བཞག་གོ་བའི་གོ་ཡུལ་གྱི་བརྟགས་ཆད་དེ་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་འཁྲུལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི། མཉམ་གཞག་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པས། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཚེ་ན་ཡང༌། འཁོར་བའི་དྲི་མས་ནམ་དུ་ཡང་མ་གོས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། བེམ་པོ་གཞན་དབང་སྟོང་པ་ཉིད། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་བྱུང་བར། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་གྱི། །དངོས་མེད་གོམས་པར་མཛད་པ་ལགས། །ཞེས་ཏེ། བེམ་པོ་སྟེ་ཀུན་བཏགས་དང༌། གཞན་དབང་སྟེ་འཁྲུལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་དག་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང༌། མཉམ་གཞག་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ལ་ངང་གིས་གནས་ཤིང༌། འཁྲུལ་བ་སང
Chinese
痛苦是什么，如果是我做的，就会在地域的所依上积累业力，而且地域和人也会变成一体，在人的所依上也会感受地域的痛苦，因此会变成常有的过失，如果是自性上由他人所做，他人积累的业力会由他人感受痛苦，因此会变成与未做之事相遇。如果是两者所做，就会变成两者都有过失，如果痛苦没有原因，那么用消除的方法来遣除也是不合理的。像这样四种边都不行，但是在没有用理智智慧分析的意识面前，只是由众多因缘聚合的缘起而产生。这缘起十二支也不与声闻部派所承认的相同，因为是从缘起而生的缘故。出生的自性也没有，存在的自性也没有，因此要了知为空性。这些事物都是唯有因缘的自在，没有能自主的自主，只是依赖于他而安立。像这样理解了缘起和空性的分别，但是如果对此执着强烈，并且产生傲慢自认为是殊胜，就像天神降为魔鬼一样，非常可耻。所谓对空性执着为实有，就是对空性的分别理解的理解范围的考察，误以为是实相，像这样作意，在真实禅定时会变成毒药。因为显示了轮回的痛苦具有原因且无自性，所以对于法界，即使十方三世的众生在轮回中流转时，也永远不会被轮回的垢染所染污，无垢染就是对此的详细解释。就像这样，色法他性空性，如幻一般由缘而生，怙主您已使一切法的，无实性成为习惯。就像说，色法即遍计所执，以及他性即具有错乱显现的识与境等一切，都要修习在后得位如幻般不成立的空性，并在入定时习惯于无实有，即圆成实之义，因此，一切法的自性安住于实相，错乱消散
English
Whatever suffering is, if it is done by me, then karma will be accumulated on the basis of hell, and hell and humans will also become one. Also, experiencing the suffering of hell on the basis of humans will become a fault of permanence. If it is done by others by nature, then others' suffering will be experienced by others who have accumulated karma, so it will befall encountering what has not been done. If it is done by both, then it will befall both. If suffering has no cause, then it is also unreasonable to avert it by means of elimination. Although these four extremes are not permissible, in the face of consciousness that has not been examined by intelligence, it arises only from interdependence where many causes and conditions have gathered. These twelve links of interdependence are also not the same as what is accepted by the Hearer Vehicle schools, because they arise from interdependence. There is no nature of arising, and there is no nature of abiding, so know it to be empty. These things are only under the control of causes and conditions, without self-sufficiency or autonomy, but are merely imputed in dependence on others. Although the distinctions of interdependence and emptiness are understood in this way, clinging tightly to them and being arrogant in considering oneself superior is like a god falling into a demon, which is extremely shameful. What is called clinging to emptiness as a real entity is the examination of the scope of understanding of the distinctions of emptiness, mistaking it for the reality. Thinking about it in this way becomes poison during the actual time of meditative equipoise. Because it shows that the suffering of samsara has a cause and is without inherent existence, therefore, for the Dharma realm, even when sentient beings of the ten directions and three times wander in samsara, they are never stained by the defilements of samsara. The absence of defilement is what is explained in detail. Like this also: 'Form, other-powered, emptiness itself, like illusion, arising from conditions, protector, you have made the non-existence of all dharmas habitual.' That is to say, form, which is the completely imputed, and other-powered, which is the consciousness with deluded appearances together with objects, all of which are empty and do not exist by their own nature like illusion, should be meditated upon in the subsequent attainment. And in meditative equipoise, by becoming accustomed to the non-existence of things, that is, the meaning of the perfectly established, the nature of all dharmas naturally abides in the reality, and delusion is dispelled.