Tibetan
ཉིས་པོ་ཐ་དད་གཉིས་ཡིན་ན་སོ་སོའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བ་པོ་ཡོད་མེད་གཉྀས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ནི་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་རང་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེ་བ་པོ་ཉིད་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མྱུ་གུ་དེ་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། མྱུ་གུ་ཉིད་དག་རྒྱུད་གཅིག་པའི་ས་བོན་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མ་བལྟོས་པར་ཡང་སྐྱེ་ན། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་བལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཙམ་ཞིག་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། གནས་ཚུལ་ལ་སྐྱེ་བ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ནམ་དུ་ཡང་མེད་ལ། སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཐོག་མ་དང་ནི་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དང༌། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་དང་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཁྱད་པར་ལས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པར་བཤད། ཅེས་ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱེ་བ་གཏན་མེད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས་སོ། །ཡང་དུས་ལ་དཔྱད་པ་ནི། རེ་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ལ། །མ་ཞིག་ལས་མིན་རྨི་ལམ་དང༌། །དྲ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་ཉིད་བཞེད། །ཞིག་དང་མ་ཞིག་པ་དག་གི །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དག །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང༌། ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་རུང༌། དུས་གཅིག་པ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐ་དད་པ་སྔ་ཕྱི་ཅན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་རྒྱུ་ཞིག་ནས་འབྱུང་བ་མི་རིགས་ཏེ། རིགས་ན་ཁྱིམ་བྱ་ཤི་ནས་ཀྱང་སྐད་འབྱིན་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྱུ་མ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འཐད་ན་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བཞིན་པ་རྒྱུའི་དུས་ན་བསྲེགས་ཟིན་ཀྱི་ཐལ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་ཅན་དང་དུས་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད། རྨི་ལམ་མམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེས་མཚོན་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །
Chinese
如果两者是不同的，那是因为各自会变成过失；并且，对于一个事物来说，生者存在与不存在是相违背的。这是有无生灭的理证。诸事物不是从自身产生，因为它们已经在自身中成立了。不是从他者产生，因为依赖于生者本身。例如，苗芽不是从他者产生，因为苗芽本身依赖于同一传承的种子。如果不是依赖于它而产生，那么也会从所有无关的其他事物中产生。不是从两者（产生），因为说的是在两者中没有改变。也不是没有原因地产生，因为没有原因就不依赖于他者。会变成“恒常存在或不存在”的过失。因此， 仅仅是显现出产生的错觉而已，实际上并没有成立产生。这样一来，真实的产生就永远不存在了，如果仅仅就产生的角度来说，如是说：最初以及彼性异性与， 自之体性自与他性转， 由诸遍染污之差别， 说于无生法得堪忍。这样也说了许多关于特殊产生完全不存在的名相。又，关于时间的观察是：暂时性的因，也不可能产生结果。不是从未坏灭的（因产生），你认可梦和网的产生。 坏灭与未坏灭之， 因与果之生起者， 如幻术之生起般生， 一切亦如是汝所说。这样说，因和果不是自性存在的，因为自性上在时间上不同也不行，时间相同也不行。如果说在时间上不同，有先后顺序地产生，那么暂时从坏灭的因产生是不合理的，如果合理，那么家禽死后也会发出声音就变成过失了。幻术坏灭后产生结果也是不合理的，如果合理，那么燃烧物正在燃烧时，在因的阶段就会有燃烧完毕的灰烬存在了。因此，所有因果有先后顺序和同时的情况，都应该像梦或幻术一样去理解。用它来象征，所有聚合的法，虽然在世俗中存在，但在胜义谛中是不存在的。
English
If the two are different, it is because each will become a fault; and, for a single thing, the existence and non-existence of the producer are contradictory. This is the reasoning of existence and non-existence of arising and ceasing. Things do not arise from themselves, because they have already been established in themselves. They do not arise from others, because they depend on the producer itself. For example, a sprout does not arise from others, because the sprout itself depends on the seed of the same lineage. If it arises without depending on it, then it will also arise from all unrelated other things. It is not from both (arising), because it is said that there is no change in both. It also does not arise without a cause, because without a cause it does not depend on others. It will become the fault of "always existing or not existing." Therefore, It is only an illusion of arising that appears, but in reality, arising is not established. In this way, true arising never exists, and if only from the perspective of arising, it is said: The first and thatness otherness and, Own nature self and otherness transform, From the distinctions of all defilements, It is said that tolerance is attained for the unborn dharma. In this way, many terms for the complete non-existence of special arising are also spoken. Also, the examination of time is: From a temporary cause, it is not reasonable for a result to arise. Not from the unperished (cause), you accept the arising of dreams and nets. Of the perished and unperished, The arising of cause and result, Arises like the arising of illusion, You say that all is the same. It is said that cause and result are not self-existent, because in essence, it is not possible for them to be different in time, nor is it possible for them to be the same in time. If it is said that they arise in different times, with a sequence, then it is unreasonable for them to arise from a perished cause, and if it is reasonable, then it would be a fault for a domestic bird to make a sound after it dies. It is also unreasonable for a result to arise from a perished illusion, and if it is reasonable, then when a combustible object is burning, there would be ashes that have already been burned at the stage of the cause. Therefore, all causes and results that have a sequence and are simultaneous should be understood as being like dreams or illusions. Symbolizing with it, all compounded dharmas, although they exist in conventional truth, are said to be non-existent in ultimate truth.
Tibetan
མ་འགགས་པ་ཞེས་པ་ལ་ ཡོད་པ་གནས་པར་རིགས་འགྱུར་གྱི། འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་མི་གནས་པ་རིག་པས། །འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ཡང་མི་འཇིག མེད་ན་ཡང་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་མི་འཇིག་སྟེ། ཡོད་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ལ། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དུས་ཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་ཡང་མི་འཇིག་སྟེ། མེད་ཟིན་པ་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འགག་པ་དག་འཇིག་པ་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས། འཇིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་འགགས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ཞེས་པ་ལ། ཟོལ་ཟོག་ཅན་ཁ་ཅིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་སྐྱེས། རྩལ་གང་དུ་ཡང་མི་འགག་ཅེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི། བོད་ཀྱིས་སྒོམ་ཆེན་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ཆད་དང་མཐུན་པར་ཕལ་གྱིས་བལྟས་ན་བཤད་ཚུལ་བཟང་བཟང་འདྲ་ཞིང་གོ་བདེ་ཡང༌། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་ཅིང༌། མ་སྐྱེས་པའི་དོན་འགགས་ཟིན་དང༌། མ་འགགས་པའི་དོན་སྐྱེ་བ་ལ་ངོས་བཟུང་བར་སོང་བས་ན། མདོ་འདིའི་ཚིག་དོན་དང་ཡེ་མི་འགྲིག་པས། རང་བཟོ་དེ་ལྟ་བུ་རིང་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཡང་བཤད་པ། དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་འདི་དག །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་བྱུང་བར། །ཀུན་ཏུ་ཤེས་བྱ་བྱུང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་གསུངས། །ཞེས་ཏེ། ཕུང་སོགས་གདོད་ནས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ་བ་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་ཞིང༌། རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ངོར་འདི་དག་བྱུང་བ་ཙམ་ ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང༌། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་འདི་དག །རྣམ་རྟོག་ཡིན་པ་ཅེས་མི་འཐད། །ཅེས་བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་རིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་དགོས་ཤིང༌། ལོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་བཀག་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་སྐྱེ་འགག་བཀག་པས། གཙོ་བོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ཞཻས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྟག་
Chinese
关于“不灭”： “有者转为住，不转为坏灭。无者以识不住，不转为坏灭。”如是说。色等非自性坏灭，若自性有，亦不坏灭；若无，亦不坏灭。若有则不坏灭，有即是住，住与坏灭，一时相违故。若无亦不坏灭，已无者无坏灭之物故。如是，则灭与坏灭，意义相同，名称不同。无坏灭即是不灭。关于“不生不灭”：有些虚伪者，将“识之体性任何也不生，能力任何也不灭”解释为这个意思。这与藏地被称为大修行者们的术语相符，一般人看来似乎说法很好，容易理解。但大车论师们未曾如此说，而且将“不生”之义理解为已灭，将“不灭”之义理解为生，因此与此经的词义完全不符，应远离这种自作主张。又说：“因此，你所说的这些行蕴，都是从完全的分别中产生的。即使一切所知显现，也说无生无灭。”这是说，蕴等原本是空性的，因此，器情世间这些行蕴，都是从分别念产生的，应知是由分别念所安立的。虽然在世俗的错觉中，这些只是显现而已，但它们没有自性，因此也没有生和灭。此外，《六十正理论》中说：“世间以无明为缘，何故圆满佛陀说？因此，说这些行蕴是分别念，是不合理的。”这是说，世间的蕴、界、处等一切都是由无明所产生的，因此必须是识，只是分别念而已。因为是邪因，为何不是虚假的呢？这是其意义。遮止五蕴，以及遮止体相和生灭，主要是为了显示周遍计度体性的无自性。现在就以“无垢，无离垢”为前提，恒常
English
Regarding "non-cessation": "The existent transforms into abiding, it does not transform into destruction. The non-existent, being unrecognized, does not transform into destruction." It is said thus. Form and so on are not destroyed by their own nature. If they exist by their own nature, they are not destroyed; if they do not exist, they are not destroyed. If they exist, they are not destroyed, because existence is abiding, and abiding and destruction are contradictory at the same time. If they do not exist, they are not destroyed, because there is nothing to be destroyed in what has already ceased. Thus, cessation and destruction are the same in meaning but different in name. Non-destruction is non-cessation. Regarding "non-arising and non-cessation": Some hypocrites explain it as meaning "the nature of consciousness does not arise in any way, and the ability does not cease in any way." This is in accordance with the terminology of those who are known as great meditators in Tibet, and it seems to be a good and easy-to-understand explanation to ordinary people. However, the great chariot masters have not said this, and the meaning of "non-arising" is understood as having ceased, and the meaning of "non-cessation" is understood as arising. Therefore, it is completely inconsistent with the meaning of the words of this sutra, and such self-made ideas should be abandoned. It is also said: "Therefore, these aggregates that you speak of arise entirely from discrimination. Even though all knowable things appear, it is said that there is no arising and no cessation." This means that the aggregates and so on are originally empty. Therefore, these aggregates of the container and its contents arise only from discrimination, and it should be known that they are established only by discrimination. Although these are only appearances in the illusion of conventional truth, they have no own-nature, and therefore there is no arising and no cessation. Furthermore, in the "Sixty Stanzas on Reasoning," it says: "Why did the perfectly enlightened Buddha say that the world is conditioned by ignorance? Therefore, it is unreasonable to say that these aggregates are discrimination." This means that all the aggregates, elements, and sense bases of the world arise from the power of ignorance. Therefore, they must be consciousness, only discrimination. Since it is a false cause, why is it not false? This is its meaning. By negating the five aggregates, and by negating the characteristics and arising and cessation, the main point is to show the non-own-nature of the imputed characteristic. Now, taking "immaculate, without separation from impurity" as the premise, constant