Tibetan
་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ཕུང་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་དུ་སྣང་ བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁྱད་གཞི་སྟོང་པ་ལ་སྦྱར་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀར་དུ་བདེན་པར་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ལས། གཟུགས་སོགས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ཁྱད་གཞི་གཟུགས་ཕུང་ལ་སྦྱར་ན། གཟུགས་ཕུང་ལས་ཀྱང་གཞན་དུ་གཟུགས་ཕུང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་ཉྀད་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང༌། བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཞིག་བློ་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་པས། འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་གྱི་ཆོས་དེ་དང༌། ཆོས་དེ་ཉིད་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དེ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང༌། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བར་ཡང་འགྱུར་བས། བླང་དོར་གྱི་གནས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ་གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རང་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་ཆའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བའི་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ཁོ་ན་གཟུགས་ཕུང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ། །དེས་ན་ད་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ པ་འདི་ཀ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གདོད་ནས་ཤར་བའི་རང་ངོ་བལྟ་བར་འདོད་པ་ནི། ཁ་ལྟ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གནད་དུ་སོང་ངེས་ན། ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འབའ་ཞིག་པའི་སྒྲ་ཡིན་པས། སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཞེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕན་ཚུན་སོ་སོ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ནར་གནས་པར་འཆད་པ་
Chinese
因为没有产生作用的能力，所以是无的空性。在两种真理中都不存在的空性，对于各个凡夫俗子来说，显现为色蕴等外境的事物。如果将差别基与空性相结合，那么在世俗谛和胜义谛中都不真实存在的，仅仅是自性空。色等不是从其他地方产生的。如果将差别基与色蕴相结合，那么从色蕴之外，也不存在以色蕴自性而无的空性。这是与遍计所执的体性相结合的说法。虽然遍计所执的法在意义上没有实质，但仅仅是假立的存在显现在意识中。因此，仅仅是错觉的法，和法本身从未存在过的空性，被证明是同一个本体。在名言世俗中，存在着显现为色等的意识，这是轮回的因。通过修道，可以断除它并获得解脱。因此，取舍之处仅仅是识，即显现为色蕴的识，它空于显现给自己的所取和能取的各种形象。像这样空于所取能取实体的，就是显现为色蕴的识。所取自性空的两种空性没有不同的本体。因此，空性不是不同于显现为色的识。显现为色的识不是不同于空性。这是与存在的空性，即他起的体性相结合而说的。因此，现在显现的各种事物，如果想要观看这未经改造的，本来就显现为空性的自性，如果不是只停留在口头上，而是真正抓住了要点，那么就仅仅是修习遍计所执和他起的空性。这两个的“空性”中的“性”字是唯一的意思，意思是仅仅是空，因为在胜义谛中从未存在过，所以仅仅是空。另外，法性的色蕴是圆成实的空性。也就是法性的色等。二者所空的和法性的色，彼此不是各自独立的，而是安住于同一个本体中而宣说的。
English
Because it does not have the ability to perform actions, it is the emptiness of non-existence. The emptiness that does not exist in either of the two truths, appears to ordinary beings as external objects such as the form aggregate. If the basis of difference is combined with emptiness, then it is merely emptiness by its own nature, which does not truly exist in both conventional and ultimate truths. Form and other things are not produced from elsewhere. If the basis of difference is combined with the form aggregate, then even from the form aggregate, there is no emptiness that is absent by the nature of the form aggregate itself. This is a statement that is combined with the characteristic of the completely imputed. Although the essence of the completely imputed dharma does not have substance in meaning, it is merely an imputed existence that appears in the mind. Therefore, the dharma that is merely an illusion, and the emptiness that the dharma itself has never existed, are shown to be the same entity. In mere conventional truth, there is only the consciousness that appears as form and so on, which is the cause of entering into samsara. By cultivating the path, it can be abandoned and liberation can also be attained. Therefore, the place of acceptance and rejection is only consciousness, that is, the consciousness that appears as the form aggregate, which is empty of the various appearances of the perceived and the perceiver that appear to oneself. That which is empty of such perceived and perceiver entities is the consciousness that appears as the form aggregate. The two emptinesses of the perceived being empty of nature do not have different entities. Therefore, emptiness is not different from the consciousness that appears as form. The consciousness that appears as form is not different from emptiness. This is explained in conjunction with the emptiness of existence, that is, the nature of other-powered. Therefore, if one wants to see the unadulterated nature of what appears now, which has always dawned as emptiness, if it is not just a superficial view but really grasps the point, then it is just meditating on the emptiness of the completely imputed and the other-powered. The word "-ness" in "emptiness" for these two is the word for "only", meaning only emptiness, because it has never existed in the ultimate sense, so it is only emptiness. Furthermore, the form aggregate of suchness is the emptiness of the perfectly established. That is also the form of suchness. The emptiness of the two and the form of suchness are not established as separate from each other, but are taught to abide in the same entity.
Tibetan
ནི། ཡོངས་གྲུབ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་འདོད་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་འཇོག་རྒྱུ་ལ། མཚན་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། བདེན་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ནི་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མ་ཡིན་པར། ཀུན་རྫོབ་མེད་པའི་གནས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ལས་གཞན་དུ་སྟོང་པ་དེ་མེད་ཅིང༌། སྟོང་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཡང་མེད་དེ། དཔེར་ན་སོས་ཀའི་དུས་ན། ཚ་བའི་དུས་ཡོད་པ་དང༌། གྲང་བའི་དུས་མེད་པ་གཉིས་དོན་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། བདེ་ཆེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་དང༌། དེ་ཉིད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པས་ སྟོང་པ་གཉིས་ལས་སྦྱར་ནས་འཆར་དགོས་མོད་ཀྱི། རེ་ཞིག་སྐབས་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དོན་གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། ཇི་སྐད་འཇིག་རྟེན་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་གཞན་ཉིད་ན། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཐ་དད་མིན་ཡང་དེ་མེད་པར། ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན། མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་རྣམ་བྲལ་ཞིང༌། །ཚིག་གི་བརྗོད་པ་རྣམས་སྤངས་པར། ཁྱོད་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཞི་བར་མཐོང༌། །ཞེས་བཤད་དེ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་ཁས་ལེན་མོད་ཀྱང༌། གཟུགས་རུང་དང་གཟུགས་ཕུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ན་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་མི་ནུས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ན་ནི། མཚན་མཚོན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན། གཟུགས་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་མཚན་ཉིད་གང་ལ་འཇུག་པའི་མཚན་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བས། མཚན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་གཞི་མི་འཐད་ཅིང༌། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པས། མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་གཞིའམ་ཁྱད་གཞི་གང་དང་གང་ལ། མཚན་ཉིད་དམ་ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་དེ་འཇུག་གོ །ཞེས་པའམ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་པ་མ་ ག
Chinese
是，就圆成实性空性而言。现在，将这些的精髓聚集的意愿的主要内容确定下来。自性包含在二谛中，如果将二谛共同结合，那么法性的体性就是由遍计所执和依他起二者所包含的所有世俗法的空性。以世俗为空性的空性，也不是仅仅是空，在没有世俗的境地，法性的体性是恒常存在的。空性不存在于法性的体性之外，法性的体性也不存在于空性之外，例如在夏季，存在热的时候，不存在冷的时候，二者并非意义不同，而是汇集为一个意义。再就究竟的真实义而言，大乐一切相的色，以及其能取所取戏论的空性二者结合而显现是需要的，但暂时此处不述说。同样，其他的蕴也要如此结合。第二，无自性，如《赞叹超世间》中所说：自性与所诠是他体，所诠即成无自性，虽非异体然无彼，汝已明显宣说了。自性所诠皆远离，舍弃一切语表达，汝是具慧者之故，寂静见此诸有情。如是说，能成为色法的，是色的自性。如是等等，虽然承认是假立的体性，但如果能成为色法的和色蕴的自性是他体，那么自性就无法诠释所诠，这会成为过失。如果是本体，那么能诠所诠的差别就不存在了。此外，在色的自性之前，色是存在还是不存在？如果不存在，那么自性依附的所依就不存在了，因为没有所依，所以会成为无自性的过失。如果存在，那么无自性的所依是不合理的，并且自性没有遍及它，所以自性也不是自性了。因此，无论在哪个所依或差别基上，自性或差别法都会依附于它。或者仅仅是分别假立而已，实际上并非真实存在。
English
Yes, in terms of the emptiness of the perfectly established nature. Now, let's establish the main point of the intention, which is the essence of these. Characteristics are included in the two truths, and if the two truths are combined, then the nature of reality is the emptiness of all conventional phenomena included in the two, the imputed and the dependent. The emptiness that is empty of convention is not just mere emptiness, but in the absence of convention, the nature of reality is always present. Emptiness does not exist apart from the nature of reality, and the nature of reality does not exist apart from emptiness. For example, in summer, when there is heat, there is no cold, and the two are not different in meaning, but converge into one meaning. Furthermore, in terms of the ultimate definitive meaning, it is necessary for the form of great bliss with all aspects and its emptiness of grasping and fixation to arise in combination, but for the time being, it is not mentioned here. Similarly, the other aggregates should also be combined in this way. Second, the absence of characteristics, as it is said in the "Praise of the Transcendent": When the characteristic and the signified are other, the signified becomes without characteristic. Although not different, without that, you have clearly declared it. Characteristic and signified are completely separated, abandoning all verbal expressions. Because you are the wise one, you see these beings in peace. As it is said, that which can become form is the characteristic of form. Although it is admitted that it is merely an imputation, if the nature of that which can become form and the aggregate of form are other, then the characteristic will not be able to signify the signified, which would be a fault. If it is the essence, then there is no distinction between the signifier and the signified. Furthermore, before the characteristic of form, does form exist or not? If it does not exist, then there is no basis for the characteristic to apply to, and because there is no basis, it would be a fault of being without characteristic. If it exists, then a basis without characteristic is unreasonable, and since the characteristic does not pervade it, that characteristic is also not a characteristic. Therefore, on whatever basis or differentiating basis, the characteristic or differentiating quality applies to it. Or it is merely a conceptual imputation, but in reality it does not truly exist.