Tibetan
ར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་གནས་ལུགས་ལ་རྟག་ཏུ་ཡོད་དོ། །དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོན་གཉིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཀྱང༌། ཅི་སྟེ་དོན་དམ་མེད་པ་ཞིག་སྲིད་ན་ནི། སེམས་ཅན་སུ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། མ་མཐོང་བའི་དོན་དམ་གཉིས་མཚན་གཞི་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང༌། དོན་དམ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། དོན་དམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། དོན་དམ་ མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་ན། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོས་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང༌། གཟུགས་སོགས་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་མི་འགྲོ་སྟེ། བ་ལང་དུ་སྣང་བ་ལ་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ན། བ་ལང་དུ་སྣང་བ་དེ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྲོ་ཡི་མིར་སྣང་བ་ལ་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང༌། རྒྱུ་མཚན་དེས་མི་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡོད་པར་འགྲོ་རྒྱུའི་ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་དང༌། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་གཉིས། ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བློ་རྩེ་གཏད་མཚམས་མི་འདྲ་ཞིང༌། ངོ་བོས་གྲུབ་ཚུལ་མི་འདྲ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང་རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འགལ་ལོ། །དཔེར་ན་བ་ལང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན། ནོག་ལྐོག་ཤལ་ཅན་ཡིན་དགོས་ཀྱང༌། མི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ། ནོག་ལྐོག་ཤལ་ཅན་ཡིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན། རྣམ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་དང༌། རྣམ་རྟོག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་དགོས་ཀྱང༌། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ལ། རྣམ་ཤེས་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་མི་དགོས་སོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ། རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྱུར་ཚད་ཤེས་རྟོག་ཁོ་ནས་བཞག་ ཅིང༌། ཤེས་རྟོག་གི་ཡུལ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་འདས་ཀྱང༌། རྣམ་ཤེས་དང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་དེ་མེད་དེ་ཤེས་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཅིང་ཤེས་རྟོག་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ། གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་མིན་འགལ་
Chinese
如是逝去之精髓，于实相中恒常存在。胜义谛与世俗谛二者虽非生者与所生，然若存在无胜义谛之事，则任何众生亦不生起世俗之显现。众生所见之世俗谛，与未见之胜义谛，二者体性亦非一，然世俗谛等虽无各自之自性，胜义谛却不会无有自性，胜义谛虽未成立世俗谛之自性，却也不会因此而无有胜义谛。于色等进行分析之时，若色等之自性未成立，则色等以自性不成立，然于非色等之事物，因无色等之自性，故彼不会以自性不成立，如于显现为牛者，若无牛之自性，则显现为牛者，成为错觉之理由，然于显现为人者，虽无牛之自性，然以此理由人不会变为不存在。因此，任何世俗之法，若以自性成立，则会成为有法之我，以自性成立之方式，与胜义谛以自性成立之方式二者，以自性成立之执着点不同，以自性成立之方式不同，故法无我与以自性真实成立不相违。譬如，牛若以自性成立，则必须具有垂胡与尾巴，然人若以自性成立，则不一定需要具有垂胡与尾巴，同样，世俗谛若以自性成立，则必须如显现于诸识般，以及如分别念所执取般成立，然胜义谛以自性成立，则不一定需要如显现于诸识与分别念般成立。因此，世俗谛若存在，则必须存在于一与多之中任一者，然非一亦非多者，不能成为诸识分别之境，凡是成为世俗谛者，皆唯由识分别所安立，且必定是识分别之境故。胜义谛虽超越一与多，然因非诸识与证悟之境，故无彼过失，因其非识分别之境，亦非识分别所安立，故一与多二者不相违。
English
The essence of such departed ones always exists in the nature of reality. Although the conventional and ultimate are not generator and generated, if there were something without the ultimate, no sentient being would have any conventional appearance. The conventional seen by sentient beings and the unseen ultimate are not of the same entity. Although the conventional does not have its own characteristics, the ultimate does not become without its own characteristics. Although the characteristics of the conventional are not established in the ultimate, the ultimate does not become non-existent. When analyzing forms, etc., if the characteristics of forms, etc., are not established, then forms, etc., are not established by nature. However, something that is not forms, etc., does not have the characteristics of forms, etc., so it does not become unestablished by nature. For example, if what appears as a cow does not have the characteristics of a cow, then what appears as a cow becomes the reason for being an illusion. However, if what appears as a person does not have the characteristics of a cow, that reason does not make the person non-existent. Therefore, if any conventional dharma is established by its own nature, it will become the self of dharma. The way it is established by nature and the way the ultimate is established by its own nature are different in terms of the focus of the mind that is established by nature. Because the way it is established by nature is different, the selflessness of dharma and being truly established by its own nature are not contradictory. For example, if a cow is established by its own characteristics, it must have dewlaps and a tail. However, if a person is established by his own characteristics, he does not necessarily need to have dewlaps and a tail. Similarly, if the conventional is established by its own characteristics, it must be established as it appears to consciousness and as it is grasped by discrimination. However, if the ultimate is established by its own nature, it does not need to be established as it appears to consciousness and discrimination. Therefore, if the conventional exists, it must exist as either one or many. However, something that is neither one nor many cannot be an object of consciousness and thought. Whatever becomes conventional is established only by knowledge and thought, and it is definitely only an object of knowledge and thought. Although the ultimate transcends one and many, it is not an object of consciousness and realization, so there is no fault. Because it is not an object of knowledge and thought and is not established by knowledge and thought, the two, one and many, are not contradictory.