Tibetan
ཚོམ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་འོ་ན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་སོ་སྙམ་ན། བློ་གྲོས་ཁྲ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བདེན་ཡང༌། གང་ཞིག་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཡང་སྨྲོས་ཤིག་ཅེ་ན། གང་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ནི། ཅི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྱུར་ན། སྣང་བ་དང་མཐུན་པའམ། གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་མཚན་མོ་ཐོ་ཡོར་ལ་བལྟས་པས། མི་རེང་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ན། གལ་ཏེ་མིར་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་མིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་ལ་མིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་མི་རེང་དུ་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རེང་དུ་སྣང་ཡང་དེར་མ་གྲུབ་ཕྱིན། རྨ་བྱ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ནི་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན། གྲུབ་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི། སྣང་གྲགས་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་ལ། ངོ་བོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའམ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་བསམས་ན་ནི། རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསམས་པ་དེ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་སྣང་ཅན་ལ། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོས། དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་རྟོག་གི་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཡུལ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་དེ་ནི། དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ཙམ་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཚུལ་དེར་མི་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པས། དེ་ བདེན་པར་མེད་པས་འདི་བདེན་པར་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་རྡེའུ་ལ་དམིགས་ནས་སྔགས་བཟླས་པས། དབང་པོ་བསླད་པའི་མི
Chinese
是为了遣除犹豫和邪分别念。如果有人认为，法性之智慧是法的无我，那么主张自性存在的誓言就破损了吗？虽然智慧敏锐者会产生这样的认知，但那些具有极其清净智慧的人，能够清楚地看到这两者的区别。如果要我说的话，那么显现和声称的这些法，如果它们以自性存在，就必须与显现相符，或者与声称相符。例如，夜晚看到树桩，显现为人形。如果显现为人形的那个东西以自性存在，那么它必须与显现相符，具有人的特征。但是，因为它没有人的特征，所以显现为人形的那个东西不是以自性成立的。既然显现为人形，但却不是人，那么对于孔雀和大象等其他显现，即使不显现为人形，又何必说成立呢？因此，所有显现和声称的法，因为是法的无我，所以也不是以自性成立的。对于胜义法界的智慧来说，因为没有像显现和声称的事物那样被认为存在的自性和自相，所以是法的无我。如果仅仅思考自性成立与否，那么也是没有自性的。因为用语言和意念表达的胜义法界智慧，以及具有明亮显现的世俗智慧，看起来像是胜义智慧，但实际上不是胜义的，也不是以自性成立的。就像大译师（宗喀巴大师的弟子）所说的那样：“如此言说是粗略的。”也就是说，声音和分别念所表达的对象，即使与圆成实胜义的形态相似，也不是胜义的，而是被世俗、遍计所执和依他起所涵盖的。因此，无论多少具有法我特征的事物，都不会变成圆成实胜义的自性存在方式，而胜义自性存在方式是另一种，所以那个不是真实的，这个也不会变成不真实的。例如，魔术师对着石子念诵咒语，使感官迷惑的人
English
It is to dispel hesitation and wrong conceptions. If one thinks that the wisdom of the nature of phenomena is the selflessness of phenomena, then is the vow to assert self-existence broken? Although those with sharp intellect may have such a perception, those with supremely pure and clear wisdom clearly see the difference between these two. If you ask me to explain, these phenomena that appear and are proclaimed, if they existed by their own nature, they would have to exist in accordance with appearance or in accordance with proclamation. For example, when looking at a tree stump at night, it appears as a human figure. If that which appears as a human figure existed by its own nature, then it would have to exist in accordance with appearance, having the characteristics of a human. However, because it does not have the characteristics of a human, that which appears as a human figure is not established by its own nature. Since it appears as a human figure but is not established as such, then for other appearances such as peacocks and elephants, even if they do not appear as human figures, what need is there to mention establishment? Therefore, all phenomena of appearance and proclamation, because they are the selflessness of phenomena, are also not established by their own nature. For the wisdom of the ultimate realm, because there is no such self-nature and self-characteristic that are believed to exist in appearances and proclamations, it is the selflessness of phenomena. If one only thinks about whether self-nature is established or not, then it is also without self-nature. Because the wisdom of the ultimate realm that is conceived by sound and mental expression, and the conventional wisdom that has clear appearance, which appears like ultimate wisdom, is not ultimate and is not established by its own nature. As the Great Regent (a disciple of Tsongkhapa) said, "Such expression is coarse." That is, the object expressed by sound and conceptualization, even if it resembles the form of the perfectly established ultimate truth, is not ultimate, but is encompassed by the conventional, the imputed, and the dependent. Therefore, no matter how many things have the characteristics of the self of phenomena, they will not become the way of existing of the self-nature of the perfectly established ultimate truth, and since the way of existing of the ultimate self-nature is different, that which is not true will not become that which is not true. For example, a magician recites mantras while focusing on a pebble, causing the senses of people to be deceived.
Tibetan
་རྣམས་ལ་གླང་པོའི་གཟུགས་བརྙན་བྱུང་བ་ན་སྒྱུ་མར་སྣང་བའི་གླང་པོའི་གཟུགས་ལ་གླང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། གནས་དེ་ན་གླང་པོ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། དེའི་ཤུལ་ན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་ཡོད་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །གླང་པོར་སྣང་བ་དེ་ནི། རྡེའུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་དེས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྡེའུ་དེ་ཉིད་གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། རྡེའུ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཞིག་གླང་པོར་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་དང་རྫས་དང་སྒྱུ་མ་མཁན་པོའི་བསམ་གཏན་དང༌། རྡེའུ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་འཛོམས་པ་ལས། མི་རྣམས་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་བར་ཟད་དེ། དངོས་གནས་ལ་མེད་པའི་གླང་པོ་ཆེ་མཐོང་བ་ན་དེའི་ཤུལ་ན། མི་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་ནི་ཡོད་དོ། །གླང་པོ་དང་རྡེའུ་གཉིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཀྱང༌། རྡེའུ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་གླང་པོ་དང༌། མ་མཐོང་བའི་རྡེའུ་གཉིས་མཚན་གཞི་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ཅིང༌། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས། རྡེའུ་ལ་རྡེའུ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྡེའུ་དེ་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་རྡེའུ་དེ་གླང་པོ་ཆེར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱང༌། རྡེའུ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ ཏེ། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་དེ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ལ་ལོག་པར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འཁོར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་དེས་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་བ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། དབྱིངས་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་གཞན་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། སེམས་ཅད་རྣམས་ལའང་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཀུན་རྫོབ་འཁོར་བར་སྣང་བའང་མ་ཡིན། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཚུགས་ཐུབ་གཞན་ཞིག་འཁོར་བར་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བདེན་པར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ལས་ཉོན་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་བས། གནས་ལུགས་ལ་ལོག་པར་ཞུགགས་པ་ཙམ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མཐའ་དག་སྣང་བར་ཟད་དོ། །གནས་ལུགས་ལ་དེ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་དེའི་ཤུལ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བདེ་བ
Chinese
当出现大象的影像时，由于幻象所显现的大象形相不具备大象的特征，所以那个地方原本就没有成立大象，然而，在那之后，众生没有看到的石头存在，这并不矛盾。显现为大象的那个，也不是从那个石头所生，也不是从那之外的其他所生，也不是那个石头创造了它。人们也不是将那个石头本身看成是大象，也不是将不是石头的其他看成是大象，而是咒语、药物和幻术师的禅定，以及专注于石头的作意等聚合，仅仅是人们看到大象的形象而已。当看到实际上不存在的大象时，在那之后，人们没有看到的石头是存在的。大象和石头二者虽然不是所生和能生，但是没有石头，那个也不会出现。众生所看到的大象和没有看到的石头，二者的体性也不是一个，由于幻象的大象不具备大象的特征，所以石头不会变成没有石头的特征，那个石头不具备大象的特征，所以那个石头不会变成大象，但是，也不会变成不是石头。这是世间所流传的。同样地，这里也应结合起来。 即，胜义的法界存在，并且由于对它错误执着的分别念以及业和烦恼等的因缘聚合，轮回的各种显现就会向众生显现。胜义法界也不是创造了轮回，也不是从轮回所生，也不是从不是法界的其他独立的实有事物所产生。众生也不是将法界看成是世俗轮回，也不是从那之外的其他独立的实有产生了轮回，否则，仅仅是由于实际上不存在却显现的业、烦恼、分别念的迷惑，对实相产生了错误的进入而已，一切世俗的显现都只是显现而已。即使实相中没有它，但在众生所见的世俗轮回之后，众生所不见的，胜义法性安乐
English
When an image of an elephant appears, since the form of the elephant that appears as an illusion does not possess the characteristics of an elephant, the elephant is not originally established in that place. However, it is not contradictory that a stone unseen by beings exists after that. That which appears as an elephant is not born from that stone, nor is it born from anything other than that. That stone did not create it. People do not see that stone itself as an elephant, nor do they see something other than a stone as an elephant. Rather, from the combination of mantras, substances, the meditation of the illusionist, and the attention focused on the stone, people merely see the appearance of an elephant. When an elephant that does not actually exist is seen, after that, the stone unseen by people exists. Although the elephant and the stone are not the created and the creator, without the stone, that would not arise either. The elephant seen by beings and the stone unseen are not of the same entity. Since the illusory elephant does not possess the characteristics of an elephant, the stone will not become without the characteristics of a stone. Since that stone does not possess the characteristics of an elephant, that stone will not become an elephant, but it will not become not a stone. This is what is known in the world. Similarly, apply it here as well. That is, the ultimate realm of reality exists, and due to the accumulation of causes and conditions such as conceptual thoughts, actions, and afflictions that wrongly fixate on it, the various appearances of samsara appear to sentient beings. The ultimate realm of reality does not create samsara, nor is it born from samsara, nor does it arise from another independent entity that is not the realm of reality. Sentient beings do not see the realm of reality as conventional samsara, nor does samsara arise from another independent entity other than that. Otherwise, it is merely that the delusion of actions, afflictions, and conceptual thoughts, which appear even though they do not truly exist, have wrongly entered into the nature of reality. All conventional appearances are merely appearances. Even though it does not exist in the nature of reality, after the conventional samsara seen by sentient beings, the ultimate nature of reality, bliss,