Tibetan
ཀྱི་དབང་ལས་རང་དབང་མེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་འབྲེལ་བ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་གཞི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དེ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་རྡོའི་གནས་སྐབས་ན་གསེར་དང་རྡོ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་དུག་ལ་སེམས་ཅན་འཆི་བར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང༌། ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ བཞིན་ཏེ། ནུས་པའི་རྫས་དང་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཡང༌། ཕལ་པའི་མིག་གིས་དབྱེ་བ་མི་ཕྱེད་ཅིང༌། རྫས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གང་ལས་འཆི་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་འདྲ་མངོན་དུ་གྱུར་ན། འཆི་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ནུས་དེ་རྩ་བ་ནས་བྱང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྤོང་བྱེད་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཞན་དབང་ཡིན་པས་གཞན་དབང་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། ཡོངས་གྲུབ་ནི་བླང་དོར་ལས་གྲོལ་བའི་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །གཞན་དབང་སྤངས་པས་ཀུན་བཏགས་རང་སར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། བརྟགས་པ་དང་ནི་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། དོན་དང་ཐོབ་དང་སྒྲུབ་པ་ནི། །དོན་དམ་རྣམས་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང༌། དངོས་དང༌། བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཤེས་དགོས་ཏེ། འདིར་ཧ་ཅང་མང་པར་འགྱུར་བས་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མཚན་གཞིའི་ཆོས་དེ་དག་ནི། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ལ་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པར་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་གདོད་ནས་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་འགྱུར་བ་མེད་པར་གནས་པ་ནི། གནས་ལུགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དེའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ད་ནི་སྐབས་འདིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དབུ་མའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དེ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡང་གཞུང་དེ་ལས། བློ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེའང༌། སྒྱུ་མ་སྨིག་སྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བསྟན། །གང་དག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །དེ་མེད་པར་ནི་ཡོང་མིན་པས། །གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་རུ། །གསལ་བ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །འབྱུང་བ་མིག་གིས་གཟུང་མིན་པས། །དེ་དངོས་མིག་གི་ཇི་ལྟར་ཡིན། །གཟུགས་ཉིད་བཟུང་བར་རབ་བཀག་པས། །གཟུགས་ཉིད་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཚོར་བྱ་མེད་པར་དེ་མེད་པས། །ཚོར་བ་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པས། །ཚོར་བ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ཡོད་པ་མིན་པར་ཁྱེད་ཉིད་བཞེད། །མིང་དང་དོན་དག་ཐ་དད་མིན། །མི་ཡིས་ཁ་ཉིད་ཚིག་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་འགྱུར་ཞེས། །བདེན་པ་གསུང་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྟན། །བྱེད་པོ་རང་དབང་ལས་ཉིད་ཀྱང༌། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟེན། །ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་དུ། །གྲུབ་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད་པ་ལགས། །བྱེད་པོ་ཡོད་མིན་སྤྱོད་པའང་མེད། བསོད་ནམས་དེ་མིན་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེས། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་གང་མ་སྐྱེས་ཤེས། །ཚིག་གི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཤེས་པ་མེད་པར་ཤེས་བྱ་མིན། །དེ་མེད་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མེད། དེ་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །རང་དངོས་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་འདི་ནི་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དང་དེ་སོ་སོ་ལ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་རང་དབང་ བའི་ངོ་བོ་དེའི་ཁྱད་གཞི་ཞིག་ཅི་སྟེ་ཡོད་སྲིད་ན། དེ་ནི་ཆོས་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་རང་དབང་གི་གཞན་མི་དབང་བས་བདག་ཅེས་བྱའོ། །མདོར་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་མ་ཡིན་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་རྒྱུའམ། ཚུགས་ཐུབ་ཞིག་ཡོད་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་ཡེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་སྤྱི་དང་སོ་སོ་གང་གི་སྟེང་ན་ཡང་དེ་འདྲ་གྲུབ་པ་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དེ་ལ། མཉམ་གཞག་ཏུ་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཟད་དེ། གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ནི་གནས་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐེ་
Chinese
因为受其他的支配而显现为没有自主，所以称为他性。那也就像是遍计所执的影像一样，并且恒常关联的，是影像显现的基础，就像镜子一样。圆成实的体性是，虽然像与他性无分别地混合显现在众生面前，但自性体性却极其相违，是法性的心。例如，在金矿石的状态下，就像金和石头一样。又如毒药具有使众生死的能力，以及具有使寿命与日月同长的能力一样，能力的事物和体性虽然极其相违，但凡夫的眼睛却无法分辨，如果使事物和药物等因缘不死的现象显现出来，那么致死的物质能力就会从根本上被清除。因此，所应断除的障碍和断除障碍的道之智慧，一切的本体都是他性，因此他性是取舍之处，是真实世俗谛，而圆成实是从取舍中解脱出来的胜义谛。断除他性，遍计所执就会在自身清净，然而也必须了解遍计所执的自性。此外，如是说：‘分别和知识，以及言说都是粗大的，殊胜的意义是唯一的。’这样区分了二谛，以及‘意义和获得和证成，认为是胜义的三种。’等等，各自的区分，以及实有和假立的差别都必须了解，因为这里会变得非常繁多，所以不再赘述。这样，蕴、界、处、相的法，只是分别假立，只是颠倒错乱的智慧所显现，真实而言，丝毫也不存在。世俗的法本来就没有，胜义的法不变地存在，这是实相。那也就是世俗的法本来就没有成立，进入到不变的法界中，作为法界的那种特性的方式。现在在此处，将与圣者龙树所说的《超世赞》结合起来讲述，那部赞颂是中观的精髓。即便如此，在那部论典中说：‘具慧者，您的蕴…
English
Because it appears without autonomy due to being under the control of others, it is called "other-powered." That is like an image of the totally imputed, and the constantly related basis for the appearance of the image is like a mirror. The characteristic of the thoroughly established is that, although it appears to sentient beings as if it were indistinguishably mixed with that very other-powered nature, its own nature and characteristics are extremely contradictory; it is the mind of the Dharma-nature. For example, in the state of gold ore, it is like gold and stone. Or, like poison having the power to cause sentient beings to die and the power to make life as long as the sun and moon, although the substance and characteristics of the power are extremely contradictory, ordinary eyes cannot distinguish them. If such a phenomenon as making one immortal through substances and medicines becomes manifest, then the substance-power of causing death will be eradicated from its root. Therefore, the obscurations to be abandoned and all the wisdom of the path that abandons them are essentially other-powered. Thus, the other-powered is the place of acceptance and rejection, the valid conventional truth, while the thoroughly established is the ultimate truth that is liberated from acceptance and rejection. By abandoning the other-powered, the totally imputed becomes pure in its own place, but it is also necessary to understand the nature of the totally imputed. Furthermore, as it is said: "Discrimination and knowledge, and likewise speech, are coarse. The ultimate meaning is unique." Thus, the distinction between the two truths, and "Meaning and attainment and accomplishment are considered the three aspects of the ultimate." etc., are taught. The distinctions of each, and the differences between the real and the imputed, must be understood, but I will not elaborate here because it would become too extensive. Thus, the aggregates, elements, sources, and characteristics of phenomena are merely imputed by thought and appear only to inverted minds, but in reality, they do not exist at all. The conventional phenomena are without origin, and the ultimate phenomena remain unchanging; this is the reality. That is, the conventional phenomena are without origin, entering into the unchanging Dharma-realm as the mode of that Dharma-realm's characteristics. Now, in this context, I will explain it in conjunction with the Praise Beyond the World spoken by the noble Nagarjuna, which is the essence of the Middle Way. Even so, in that text it says: "O intelligent one, your aggregates...
Chinese
诶！幻术阳焰寻香城，如梦一般对智者，已然彻底地开示了。凡是那些从因缘所生的事物，没有那个因缘便不会产生，如同影像一般，为何不愿显明呢？生起之物非眼所能见，那又怎会是真实的眼睛呢？既然已经完全遮止了色法被执取，您却说色法就是那样。没有所触便没有它，既然感觉本身就是无我的，那么感觉本身，您也认为并非是自性存在的。名和实义并非他体，人说的话语即是词语，否则将会变得无法理解，您已开示了宣说真谛。作者和自在力本身，您也只是在名言上运用，您认为它们是相互依赖而成立的。作者不存在，行为也不存在，福德并非如此，而是缘起所生。依靠而生，什么是不生的，您是词语的主人，如此宣说。没有能知便没有所知，没有它，也便没有了识。因此，能知和所知，您说它们都是无自性的。如是说。对此，这是两种无我之中的，仅仅是就法无我而言的。也就是，无论显现和声响的法是什么，对于那一个又一个的法，如果存在着某种与他者不共，而能自主的体性的差别基础，那么，那个法本身就是自主的，不被他者所支配，因此称为“我”。总之，对于显现和声响的诸法，如果存在着并非仅仅是错觉，并非仅仅是分别假立，而是依其存在方式而成立，或者能够独立存在的，那就会变成是法的“我”了。但是，那样的“我”是根本不可能存在的。因此，无论在总的还是别的所知之上，都不存在那样的“我”，所以一切法都是法无我的。进入法无我的状态，如果显现和声响的诸法，在各自的体性上是不存在的，又怎么可能以他者的体性存在呢？对于任何体性都不成立的状态，在入定的时候，分别念的对境就会消失，以不执着任何事物，不缘任何对境的方式进入。在后得的时候，也只能以与实相相符的定解来观察，
English
Eh! Illusory mirage Gandharva city, Like a dream, it has been thoroughly shown to the wise. Those things that arise from causes, Without that cause, they will not come into being, Like a reflection, Why not want to make it clear? Since arising is not grasped by the eye, How can that be a real eye? Since the grasping of form is completely prevented, You say that form is like that. Without the object of sensation, it does not exist, Since sensation itself is selfless, You also believe that sensation itself is not inherently existent. Name and meaning are not different entities, People's words become language, Otherwise, it will become incomprehensible, You have shown the truth. The agent and self-power themselves, You only use in name, You believe that they are established interdependently. The agent does not exist, nor does the action, Merit is not like that, but arises from dependent origination. Dependent arising, what is unborn, You, the master of words, say so. Without the knower, there is no knowable, Without it, there is no consciousness. Therefore, the knower and the knowable, You say that they are all without self-nature. Thus it is said. Here, this is one of the two kinds of selflessness, only referring to the selflessness of phenomena. That is, whatever phenomena of appearance and sound, for each and every one of them, if there is a basis for a characteristic of a nature that is independent and not shared with others, then that phenomenon itself is independent and not dominated by others, therefore it is called "self." In short, for the phenomena of appearance and sound, if there is something that is not merely an illusion, not merely a conceptual imputation, but is established according to its mode of existence, or can exist independently, then it will become the "self" of phenomena. However, such a "self" is impossible to exist at all. Therefore, whether in the general or the particular knowable, there is no such "self" established, so all phenomena are selfless of phenomena. Entering the state of selflessness of phenomena, if the phenomena of appearance and sound do not exist in their own nature, how can they exist in the nature of others? For the state where no nature is established, in meditative equipoise, the object of conceptual thought will disappear, entering in a way that does not grasp anything and does not focus on any object. In post-meditation, it can only be examined with a definite understanding that is in accordance with reality,