Tibetan
། བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བརྗོད་བྱ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་བརྩམས། ལྟ་བ་གང་ཟག་བདག་མེད། སྒོམ་པ་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་སྟོན་སྤྱོད་པ་འཚེ་བ་མེད་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཅན་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་ན་ཚེ་གསུམ་ལ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་དང༌། བསྐལ་པ་བརྒྱར་རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནུས་པ་དང༌། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཚང་བར་མ་བཤད་པ་དང༌། ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་འདི་ཁོ་ནའི་ལམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་དུས་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ཡིན་པས། བཀའ་དང་པོའི་ཆོས་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས། ཚེ་གཅིག་རང་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་མང་དུ་བྱུང་ངོ༌། །ལམ་འདི་ སྟོན་བྱེད་གསུང་རབ་འཕགས་ཡུལ་དུ་མང་པོ་དག་བཞུགས་མོད། བོད་དུ་འགྱུར་བ་རགས་རིམ་ཙམ་ནི། སོ་ཐར་གྱི་མདོ། འདུལ་བ་ལུང་སྡེ་བཞི། གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས། མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མདོ། དོན་དམ་ངེས་པའི་མདོ་སོགས་འཁོར་ལོ་དང་པོ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་གྱི་མདོ་ཆེ་ཆུང་བསྡོམས་པ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ཡོད་པར་གདའ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་འཁོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བར་བ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བརྗོད་བྱ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་ཡངས་པ་ཅན་སོགས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཐ་མ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་བརྗོད་བྱ་ནི། བསམ་པ་གཞན་ཕན་བྱང་སེམས། སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་དང་བསྡུ་དངོས་བཞི། ལྟ་བ་བདག་མེད་གཉིས། བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་རྗོད་བྱེད་གསུང་རབ་ནི་འབུམ་ཉི་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་སོགས་བཀའ་བར་པ་ཤེར་ཕྱིན་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྟོན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་དང༌། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་སོགས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་གཏམ་སྟོན་བྱེད་མདོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ཡོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ཀུན་མཛེས་འདུས་པ་ཆེན་པོ། སྡོང་ པོ་བཀོད་པ། ཕལ་ཆེན། སྐལ་བཟང༌། མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་ཚངས་བསལ་བ་སོགས་མང་པོ་དག་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་ཡིན་པར་བཞེད། འཁོར་ལོ་བར་ཐ་གཉིས་བསྡོམས་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་ཞེས་གྲགས་ཤིང༌། ཡོངས་སྒྲིལ་སུམ་བརྒྱར་ཉེ་བ་ཙམ་བཞུགས་པ་ཡིན་འདུག །འཁོར་
Chinese
第一法论四谛法轮所阐述的内容是：以戒律、禅定、智慧三者为基础。见解是人无我。修习是止观瑜伽，行为是不害。精进者若精进修习，三世可得声闻阿罗汉，百劫可得独觉佛。仅有六度等的名称，而未完整阐述其本质。仅凭小乘的三藏之道无法成佛。圆满正等觉佛陀真实住世之时是果时，依靠第一法论的法轮，一生之中获得阿罗汉者甚多。此道的 教导经文在印度有很多，但翻译成藏文的粗略有：《别解脱经》、《律藏四分》、《施设论》、《百业经》、《缘起经》、《义品决定经》等，第一法轮四谛法轮的经典大小加起来约有五十部。世尊在鹫峰山为以菩萨为主的大乘根器众生，宣讲了中间无相法轮所阐述的内容，以及在王舍城和广严城等地为以具足殊胜智慧的菩萨为主的众生，宣讲了最后善加辨别的法轮所阐述的内容是：发心是利他菩提心，行为是十度和四摄，见解是二无我，修习是无分别。其所表达的经文是十二万八千颂等中间的般若经广、中、略，以及宣说菩萨的基、道、果三者，《如来藏经》，《解深密经》等不退转法轮之语的经典约有二十部。此外，《普贤集经》、《树庄严经》、《华严经》、《贤劫经》、《未生怨忏悔清净经》等诸多经典被认为是最后法轮的经典。中间和最后两个法轮合称为大乘经典，总共有近三百部。
English
The subject matter of the first Dharma wheel of the Four Noble Truths is based on the three: discipline, concentration, and wisdom. The view is the absence of self of the person. The practice is the yoga of calm and insight, and the conduct is non-harming. If diligent practitioners meditate diligently, they can attain the Shravaka Arhat in three lifetimes and the Pratyekabuddha in a hundred kalpas. Only the names of the six perfections, etc., are mentioned, but their essence is not fully explained. One cannot attain Buddhahood through the path of the three pitakas of the Hinayana alone. The time when the complete and perfect Buddha actually resided was the time of fruition. Relying on the Dharma wheel of the first Dharma discourse, many attained Arhatship in a single lifetime. Although there are many scriptures teaching this path in India, the approximate translations into Tibetan are: the Pratimoksha Sutra, the four divisions of the Vinaya Pitaka, the Designation Treatise, the Hundred Deeds Sutra, the Dependent Arising Sutra, the Meaningful Definitive Sutra, etc. The total number of large and small sutras of the first Dharma wheel of the Four Noble Truths is about fifty. The Blessed One, on Vulture Peak Mountain, for the disciples of the Great Vehicle, with Bodhisattvas as the main audience, turned the intermediate Dharma wheel of no characteristics, and in Rajagriha and Vaishali, for the disciples with Bodhisattvas endowed with supreme intelligence as the main audience, turned the final Dharma wheel of perfect distinction. The subject matter is: the intention is altruistic Bodhicitta, the conduct is the ten perfections and the four means of gathering disciples, the view is the two absences of self, and the practice is non-conceptualization. The scriptures expressing this are the 128,000 verses of the intermediate Prajnaparamita Sutras, the extensive, intermediate, and concise versions, as well as the sutras teaching the ground, path, and fruition of Bodhisattvas, the Tathagatagarbha Sutra, the Samdhinirmocana Sutra, and about twenty sutras that teach the words of the irreversible Dharma wheel. Furthermore, the Samantabhadra Samadhi Sutra, the Tree Ornament Sutra, the Avatamsaka Sutra, the Bhadrakalpa Sutra, the Ajatashatru's Repentance Purification Sutra, and many other sutras are considered to be the sutras of the final Dharma wheel. The intermediate and final Dharma wheels combined are known as the Mahayana Sutras, and there are nearly three hundred volumes in total.