English
He listened extensively to profound oral instructions unadulterated by Tibetan customs. He was also fluent in the dialects of various regions of India and Sanskrit. He mastered phonetics, and was able to correct translations without relying on other translators. Furthermore, he studied the teachings of the Zhi byed, the Gcod tradition, the Dharma cycles of Ganden Mountain, Je Tsongkhapa, and so on. In short, he listened to all the scriptures and oral instructions translated into both Chinese and Tibetan, as well as the teachings of all Tibetan lamas without sectarian bias. He directly received Dharma teachings from Guru Padmasambhava and obtained the signs of his blessings. At the age of twenty-nine, while residing at Jonang Kumbum Dorje Den, he met the Omniscient Dusum Sangye. He was enthroned as the master of the definitive meaning teachings. He also saw the form of the Bodhisattva Chophak. He gained a special understanding of the ultimate meaning, the Shentong Madhyamaka view, and a special realization that all Dharma is contained within that state. In general, due to the karmic connections of previous lives, he became a disciple of Dagpo Rinpoche during the time of the Bam Rongpas, thus mastering the Dharma of the Dagpo Kagyu. When he was born as Awadhuti, he had a self-arisen Hevajra skull, which was placed inside the beautiful skull statue of Sakya, thus greatly benefiting the Sakya Dharma. When he was born as Jamyang Choje, he became a close disciple of Tsongkhapa, thus expanding his knowledge of the Gelug tradition. During the time of Je Drolchok, he became the master of the Shangpa teachings, thus greatly increasing his practice, benefit to others, and activities. Because he became the master of the teachings in general, his fame spread even in India. The king of southern India, Bhare, offered him silk letters of praise, and he became famous throughout the world. However, relying on the prophecy of the Omniscient Great One, he began to establish a great Dharma banner, a field of merit for beings, primarily based on the Jonang tradition. He made offerings and prayers to Jowo Rinpoche in Lhasa, and many auspicious coincidences occurred. When he considered where to establish the monastery, this permanent and stable land...
Tibetan
སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་དང༌། ཨུ་ཙ་ལའི་ཐད་དུ་མཧཱ་ཀཱ་ཡ་ལྕམ་དྲལ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གཟིགས་སྣང་བྱུང་པས། ཆོས་སྡེའི་ས་ཡུལ་ལུང་བསྟན་པར་དགོངས་ནས། ས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། དེར་གནས་པའི་འབྱུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ས་རྡོ་གང་དགོས་ཕུལ་ཞིང༌། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་མིག་གསར་བ་དུ་མ་ཡང་ཕུལ་ཆུ་ཤིང་འཕེལ་རྒྱས་ཀྱིས་ལས་སྒྲུབ་པས། ཨར་པོ་བྱེད་པའི་དུས་སུ། ས་རྡོའི་རིགས་གང་དགོས་གཏེར་ལྟ་བུ་འཐོན་ཞིང༌། སྐྱེ་ཤིང་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་སྐྱེ་གྲགས་པ་སོགས་ཀུན་གྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ག་ཡིན། གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་གྲོག་སྦུར་སོགས་ཆེར་མི་སྣང་བས། ས་རྡོའི་བྱ་བ་ ལྷ་རྫས་ཀྱིས་ལྷ་ཁང་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གང་བ། ཐོག་ཐམས་ཅད་གོས་ཆེན་བཟང་སྒྲིགས་དང་བུམ་གདན་ལ་སོགས་ཀྱིས་ གནམ་བརྒྱན་ལྕམ་དྲལ། མཐོང་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པ། གོས་སྐུ་ལེགས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ། བཀའ་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་ཅོག་གི་གླེགས་བམ་ཡོངས་རྫོགས་གྲངས་མང་པོ། དགེ་འདུན་པ་སྟོང་ར་ཅན་ལ་ནར་ཕོགས། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་མཆོད་ཉིན་གྲངས་མང་པོ། གར་འཆམས་ཀྱི་ཆ་ལག་རྒྱན་གོས། རོལ་མོའི་ཚོགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དང་བཅས་པ། ལོ་བཅུ་གསུམ་ཙམ་གྱི་ཁོག་ཏུ་གྲུབ་པ་རྣམས་སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བདོག་པ་འདི་ལྟར་གདའ། དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་ཐོག་ཡུམ་སྐུ་ནོངས་པར་གྱུར་པའི་དགོངས་རྫོགས་ལ་ཡང་རྟེན་བཞེངས་རྒྱ་ཆེ་བར་སྒྲུབས། དེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་ཤུན་ཞབས་དྲུང་སྐུ་གྲིབ་ཀྱི་གཉེར་བབས་ཡོད་བཞིན། གྲུབ་མཐའ་གོ་ལོང་འཛིན་པ་བྱས་བྱུང་རུས་མེད་ཀྱི་མི་འགའ་རེའི་ཞུ་དབང་དུ་སོང་ནས། དགོངས་པ་དང་གནད་སྒོ་ལོག་པར་སོངས་པས། སྡེ་སྲིད་བཀའ་བཞིན་ཕྱག་མཛོད་ནས་རྟག་བརྟན་གདན་དྲངས་སྙུང་བ་སླར་འདས་པའི་སྐུ་བཤགས་པར། ཕྱག་མཛོད་ནས་བཀུར་བསྟི་ཆེ་བ་རང་མ་བྱུང་བ་འདྲ་ཟེར་གྱིན་ཡོན་འདུག ཞག་ཉེར་གཅིག་ཙམ་ནས་གནས་ཚུལ་སྟོན་པས། སྐུ་རྗེས་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་གསར་ བཞེངས། དགེ་འདུན་ཚོགས་ཆེན་ལ་ཡང་སྐུ་ཆས་གང་ཡོད་འགྱེད་དུ་གནང་ཞིང་སྐུ་གྲིབ་སྦྱོང་ཞིང་བཤགས་ཐབས་ཉིན་གྲངས་མང་པོ་ཐུགས་རྩོལ་གནང་བས། སྐུའི་སྐྱེ་གནས་ལོག་པར་མི་ལྷུང་བའི་མཚན་མ་གཟིགས། སྤྲེའུ་ལོའི་དགུ
Chinese
在上面的天空中，显现了吉祥时轮坛城，以及诸佛和众多菩萨，在邬仗那上方，还显现了玛哈嘎拉姐妹及其眷属的景象。他们认为这是在预言寺院的所在地，因此加持了这片土地。居住在那里的众生献上了所需的泥土和石头，龙族也献上了许多新的泉眼，水和树木的生长促进了事业的成就。在建造时，所需的各种泥土和石头像宝藏一样涌现，生长的树木也异常茂盛，这成为了大家共同认可的景象。此外，蚂蚁和昆虫等生物也不太显眼，因此泥土和石头的工程 充满了神圣物质，所有的殿堂都完全被填满，所有的屋顶都装饰着精美的丝绸和花瓶底座等。 天饰姐妹，没有见面的机会，大约十八尊精美的唐卡，所有翻译过来的经律论的完整版本，数量众多，为数千名僧侣提供津贴。依靠吉祥时轮的主尊，无量续部的彩沙坛城，进行了多日的修行和供养，跳神所需的服装和饰品，以及数百种乐器，大约十三年内完成的这些，都不是凡夫俗子所能触及的，现在仍然拥有这些。五十七岁时，为了纪念去世的母亲，还建造了大型的纪念物。大约在同一时间，虽然迅下仲的化身还健在，但由于一些持有宗派偏见、来历不明的人的怂恿，导致想法和要点出现了偏差。因此，司曹按照命令从财务处迎请了达登，为再次圆寂的遗体进行忏悔。据说财务处并没有给予应有的尊重。大约二十一天后，显现了情况，为了纪念他，新建了寺庙。 还向大型僧团布施了所有的遗物，并净化了化身，进行了多日的忏悔，看到了不会堕落到恶道的征兆。猴年的九
English
In the sky above, the mandala of glorious Kalachakra appeared, along with Buddhas and many Bodhisattvas. Above Oddiyana, visions of the Mahakala sisters and their retinues also appeared. They considered this a prophecy for the location of the monastery, and thus blessed the land. The beings residing there offered whatever earth and stones were needed, and the nagas also offered many new springs. The growth of water and trees promoted the accomplishment of the work. During construction, all kinds of earth and stones that were needed emerged like treasures, and the growing trees were also exceptionally lush, which became a commonly recognized sight. Furthermore, creatures like ants and insects were not very visible, so the work of earth and stone was filled with divine substances, and all the temples were completely filled, with all the roofs adorned with exquisite silks and vase bases, etc. The Heavenly Ornament Sisters, with no opportunity to meet, about eighteen exquisite thangkas, the complete versions of all translated scriptures, sutras, and treatises, in great numbers, stipends for thousands of monks. Relying on the main deity of glorious Kalachakra, the colored sand mandala of countless tantras, many days of practice and offerings were performed, along with the costumes and ornaments for the Cham dance, and hundreds of musical instruments. Those completed within about thirteen years were not accessible to ordinary people, and we still possess them now. At the age of fifty-seven, a large memorial was also built to commemorate his deceased mother. Around the same time, although the incarnation of Shungzhap Drung was still alive, due to the instigation of some people with sectarian biases and unknown origins, the ideas and key points deviated. Therefore, the Sicao, according to the order, invited Tagten from the treasury to confess for the body of the one who had passed away again. It is said that the treasury did not give the due respect. After about twenty-one days, the situation manifested, and a new temple was built in his memory. All the relics were also distributed to the large monastic community, and the incarnation was purified, and many days of confession were performed, and signs were seen that he would not fall into lower realms. The ninth of the Monkey year.
Tibetan
ན་སྟོད་གཞིས་ཁ་རྩེར་ཕེབས། སྡེ་སྲིད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྐང་བའི་བཀའ་ཆོས་ཀྱི་རིམ་པ་རྒྱ་ཆེར་གནང་སྐབས། ཞབས་ལ་སྐྲངས་འབུར་གྱི་རྣམ་པས་སྙུང་བའི་ཚུལ་དེས་སྡེ་སྲིད་ཀྱི་སྐུ་དོགས་ཀྱང་སངས་པ་འདུག་གསུངས། ངུར་སྨྲིག་སྒྲོལ་མས་ལུང་བསྟན་ལྟར་རྟག་བརྟན་དུ་ཕེབས་བཞུད་ཤར་བས། ཉིན་རེ་བཞིན་སྐུ་དར་སྐྱེད་ཆེ་བའི་ངོས། བྱ་ལོའི་མགོར་ཇོ་ནང་དུ་འཁྲིད་ཚུགས། དབུས་ཕྱོགས་ནས། རྨོག་ཅོག་པ་དཔོན་སློབ་རྟོགས་ལྡན་རྒྱ་བོད་དང་བཅས་པའི་ཞུ་བ་མང་པོ་དང༌། གཙང་ཕྱོགས་ཀྱི་བླ་མ་ཆེ་ཕྲ། ལ་སྟོད་ལྷོ་བྱང་གི་བླ་མ་གྲྭ་རིས། སྡེ་དཔོན་མི་མང་སྐྱ་བོ་ཕོ་མོ་འདུས་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེར། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གཉིས་ཀས་གྱ་ནོམ་པར་བཀའ་དྲིན་བསྩལ་ཞིང༌། སྦྱོར་དྲུག་མུན་མཚམས་དམ་པོའི་འཁྲིད་སྐྱོང་བ་ཡང་ལོ་འདི་ལས་མང་བ་སྔར་མ་བྱུང་ཞིང༌། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་དུས་གར་འཆམས་རྣམས་ཀྱང་སྔར་ལས་རྒྱས་པ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ནས་མི་རིང་པར་ཕྱག་མཛོད་པ་གསུངས་ཆམས་རས་པའི། ཧོར་ཟླ་གཉིས་པའི་ཉེར་བཞི་ལ་སྐུ་མ་འཚོའི་ཉེར་དྲུག་ལ་བསང་གཏོར་མང་ཇ་འགྱེད་བཅས་རྒྱས་པར་གནང༌། སྐུ་གདུང་ གི་བྱ་བའི་ཉིན་ནམ་མཁའ་དྭངས་ཤིང་འཇའ་ཚོན་འཁྲིགས་པ་སོགས་ངོ་མཚར་གྱི་ལྟས་མང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། ༧རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། འདི་པ་མི་འཆི་བའི་སྔོན་ལོ་བཅུ་ཙམ་ནས། དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཕུལ་ཕྱིན་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་རྟེན་བཞེངས་སོགས་ཀྱང༌། རྒྱ་ཆེའི་ཁུར་བླངས་བརྩོལ་བ་བྱས་པས། ཟང་ཟིང་གི་དགེ་རྩ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་སྐྱེས་གནས་ངན་པ་མི་ཡོང་བའི་གདེང་ཡོད། འོན་ཀྱང་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འདོད་པའི་བློ་ནུས་ཆེ་ཞིང༌། རྟག་བརྟན་ཇོ་ནང་གཉིས་ཁོ་ན་བརྩལ་དུ་བཏོན་པས། ཀུན་གྱི་མིག་ཏུ་མི་ཤོངས་པ་ལྟ་བུའི་སྟོབས་རྒྱས་པས། གཞན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་ཅུང་ཟད་གནོད་པ་ཡང་བྱུང་སྲིད། མ་གནོད་ཀྱང་ཆགས་སྡང་དང་དོགས་པའི་བློ་སྐྱེས་པའི་སྐུར་འདེབས་ལོག་སྨྲས་བྱེད་པ་དང༌། རང་ངོས་ཉམས་ལེན་དང༌། བརྩོམས་པ་དང་ཆོས་འཆད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ཁོ་ནས་འདའ་བ་མ་གཏོགས། བྱ་བ་གང་ལ་ཡང་བློ་མ་འཇུག་ཅིང༌། སྐོང་རེངས་མི་བྱེད་པར་བརྟེན། ཁོང་པ་དབང་བཙན་ཏུ་སོང་བ་འདྲའི། སྦྱིན་བདག་ཆེ་ཕྲ་བླ་མས་གྲྭ་རིགས། ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་དང་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ནི། སེམས་འགྲས་དང་ལོག་ལྟས་རྒྱུས་བྱུང་རིགས་དང༌། མཇལ་འཕྲད་ཆོས་ཞུ་བྱེད་མཁན་ལ་ཡང༌། འདོད་པ་བཞིན་མ་བྱུང་སྙམ་པའི། སྔར་དབང་ཆོས
Chinese
前往纳托（Na stod）的吉喀孜（gZhis kha rtser）。当广弘为了满足执政者的心愿的教法时，据说因为脚上生了肿块而示疾，也消除了执政者的担忧。正如红度母（Ngur smrig sgrol ma）所预言的那样，前往常住地（rtag brtan）的行程开始了，每天的身体都更加强壮。在鸡年年初，被带到了觉囊（Jo nang）。来自卫藏（dBus phyogs）地区，莫乔巴（rMog cog pa）师徒和通达者（rtogs ldan）等藏汉僧众提出了许多请求。藏地（gTsang phyogs）的各位大小喇嘛，拉堆洛嘉（La stod lho byang）的喇嘛僧团，施主官员和男女老少信众聚集，以佛法和财物慷慨地赐予恩惠。六支瑜伽（sbyor drug）的闭关修行也比往年更多。介绍时的舞蹈也比以前更加盛大。此后不久，掌管者松钦饶巴（gsungs chams ras pa）在藏历二月二十四日身体不适，二十六日举行了盛大的烟供（bsang gtor）和供茶仪式。在处理遗体的当天，天空晴朗，彩虹环绕，出现了许多奇妙的景象。尊者（rJe btsun）亲自说：“这个人（འདི་པ་མི་འཆི་བའི་，dipa mi 'chi ba'i）在去世前大约十年，就非常精进地修行善法，建造寺庙和佛像等，承担了巨大的责任并努力修行。因此，我有信心不会转生到恶道，不需要依靠世俗的善根。然而，他对自己的宗派有强烈的偏爱和能力，只提倡常住地（rtag brtan）和觉囊（Jo nang），以至于他的力量发展到似乎不被所有人接受的地步。这可能对其他一些方面造成了一些损害。即使没有造成损害，也可能会因为贪嗔和怀疑而产生诽谤和邪说。除了自我修持、写作和讲经说法之外，他从不关心任何其他事情，也不迎合任何人，因此他似乎变得非常专断。对于大小施主、喇嘛和僧侣，以及那些沉迷于今生欲望的人，他可能会产生不满和错误的看法。对于那些前来拜访和寻求佛法的人，他可能会因为没有满足他们的期望而感到不满。以前的权力教法。
English
He went to Zhikha Tser in Nato. When extensively bestowing the Dharma teachings to fulfill the wishes of the Desi (ruling regent), it is said that the Desi's concerns were alleviated by the fact that he appeared to be ill with a swelling on his foot. As predicted by Ngur Smrig Dolma (Red Tara), his travels to Tagten (rTag brtan) began, and his body grew stronger day by day. At the beginning of the Bird year, he was taken to Jonang. From the U-Tsang region, many requests were made by Mogchokpa, the master and disciples, and the realized ones, including Tibetan and Chinese monks. The great and small lamas of Tsang region, the lamas and monastic communities of Lato Lho and Jang, the patrons, officials, and large gatherings of lay men and women bestowed generous blessings with both Dharma and material goods. The guidance in the Six Yogas dark retreat was also more extensive than in previous years. The dances during the introduction were also more elaborate than before. Shortly thereafter, the treasurer, Sungcham Raspa, fell ill on the twenty-fourth day of the second Hor month, and on the twenty-sixth, a grand Sang offering (incense purification) and tea offering ceremony were held. On the day of the funeral rites, the sky was clear, rainbows appeared, and many other miraculous signs occurred. The venerable one himself said, "For about ten years before this person's death, he diligently practiced virtue, built temples and stupas, and took on great responsibilities and made efforts. Therefore, I am confident that he will not be reborn in a lower realm, without relying on worldly merit. However, he had a strong preference and ability for his own school of thought, and only promoted Tagten and Jonang, so that his power grew to the point where it seemed unacceptable to everyone. This may have caused some harm to some other parties. Even if it did not cause harm, it may have given rise to accusations and false speech due to attachment, aversion, and doubt. Apart from self-practice, writing, and teaching the Dharma, he never paid attention to any other matters, and did not cater to anyone, so he seemed to have become very autocratic. He may have caused displeasure and wrong views to arise in the minds of the great and small patrons, lamas, and monks, and those who were attached to the desires of this life. Those who came to visit and seek Dharma may have been dissatisfied because their expectations were not met. The previous powerful Dharma."