Tibetan
སར་པ་སྦྱོར་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཐབས་ཅིག་དགོས་པ་འདུག་སྙམ། ཤིང་དྲུང་ཞག་ཏུ་མ་ནོ་བསམ་གཏོང་ཀྱིན་ཡོད་ཙ་ན། རྒྱུད་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞིག་དེར་བྱོན་ནས་ཁྱོད་འདི་ལྟར་སེམ་མམ་གསུངས་པས། དེ་མཆོག་ཏུ་ དད་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལྟར་ལགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུ་ཞེས་ཞབས་ལ་གཏུགས། གསོལ་བ་བཏབ་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས། བདེ་མཆོག་ཧེ་རུ་ཀའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གདམས་པ་ཉུང་ངུ་ཞིག་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་ཀྱང་མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་གཉིད་སྤངས་ཏེ་རྟག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཉིན་པར་ཡང་རེས་འགའ་ནི། ངམ་གྲོག་དག་ཏུ་ཡིབ་ཀྱིན་བསྒོམ། རེས་འགའ་ནི་རང་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལོ་མང་དག་སོང་བའི་སྐབས་ཞིག་ན། ལུང་སྟོངས་ཀྱི་ལམ་འགའ་ཞིག་ན་ཁྱི་མོ་ཞིག་ན་ནས་འཆི་ལ་ཁད་འདུག་གོ །དེར་སྤྱང་ཀི་ཞིག་འོངས་ནས་ཁྱི་དེ་ཟ་ལ་ཁད་ཁད་འདུག་པ་ལ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ཀྱང་མི་ཐུབ་པ་ལྟར་བྱུང༌། ཁྱི་མོ་དེའི་སྲོག་སྲུང་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ཕྱག་གཡོན་པ་བཅད་དེ་སྤྱང་ཀི་ལ་བྱིན་པས་དེ་ཟོས་ཏེ་སྤྱང་ཀི་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཡངས་ཐབས་ཅིག་ལ་ཁྱི་མོ་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོར་སོང་ནས། ཕྱག་སྤྱི་བོར་བཞག་ཅིང་བཀའི་གནང་བ་སྩལ་བ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ། དེ་ནས་ནགས་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ཏུ་གླུ་ཁོ་ན་ལེན་ཅིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད། གྲུབ་ཐོབ་གཱ་ཡ་པ་སྟེ་གླུ་དབྱངས་མཁན་དུ་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན་ནག་པོ་རྡོ་རྗེ་ནི་ཡུལ་ཀ་ལིཉྫ་ར་ཏེ། ཀ་ལིང་ཀ་པ་ཡིན། སོ་མ་པུ་རིར་སློབ་གཉེར་བྱས་ཏེ། མཁས་པར་སོང་བའི་སྐབས་ཤིག་གྲོང་ཁྱེར་ན་བྱིས་པ་མང་པོ་ཚོགས་ཏེ། གཅིག་གིས་སྒོམ་བྱེད་པ་ལྟར་བྱེད། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྐོག་གྱུར་དྲིས་ ཤིང༌། དེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་ཤེས་ལུང་སྟོན་གྱི་ཟླད་མོ་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང༌། ཚོང་ཁང་ན་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོམ་དང་རྐྱལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བློས་བརྟགས་ཀྱང་མ་ཤེས་ནས། རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་སྦྱངས་ཀྱང་ཕྲ་མོ་འདི་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་པ་སྙམ། མཁས་པའི་བྱ་བ་ལ་ཐུགས་མུག་སྟེ་མཚན་མོ་གསངས་ནས་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་ཁ་སར་པ་ཎི་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་ཟླ་བ་དྲུག་བཞུགས། རྨི་ལམ་དུ། འདི་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་པ་ཧི་ཙི་ལི་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡོད། དེའི་ཉ་པའི་གྲོང་ན་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བཞུགས་ཏེ། དེར་ཞག་བདུན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ཞལ་སྟོན་གསུང༌། དེ་བཞིན་དུ་བྱས
Chinese
似乎需要一种在修行上没有障碍的方法。当他在树下静坐冥想时，一位完全解脱的瑜伽士来到那里，问道：“你这样想吗？”他对此产生了极大的信仰，于是抓住瑜伽士的脚，请求道：“请您摄受我。”瑜伽士给了他一些胜乐金刚（梵文：Śrīcakrasaṃvara， श्रीचक्रसंवर，śrīcakrasaṃvara，吉祥轮胜乐）生起次第和圆满次第的教导。之后，他整夜不眠， постоянно修行。白天，有时他躲在峡谷里修行，有时他做自己的工作。在那之后，过了很多年，在一条空旷的路上，一条母狗生病快要死了。一只狼来了，几乎要吃掉那条狗，虽然想尽办法保护它，但似乎都无济于事。为了保护那条母狗的生命，他砍下了自己的左手，给了狼，狼吃了之后就走了。之后，他以一种奇妙的方式，母狗消失了，变成了金刚亥母（梵文：Vajravārāhī，वज्रवाराही，vajravārāhī，金刚亥母），将手放在他的头顶上，仅仅是赐予加持，他就获得了成就。之后，他在森林和城市里只唱歌，引导许多众生走向成熟和解脱。他被称为成就者伽耶巴，也就是歌唱者。阿阇黎黑金刚（梵文：Kṛṣṇa Vajra，कृष्ण वज्र，kṛṣṇa vajra，黑金刚）来自卡林加拉（梵文：Kāliñjara，कालिञ्जर，kāliñjara）地区，也就是卡林加卡帕。他在索玛普里学习，当他成为学者的时候，在一个城市里，许多孩子聚集在一起，一个孩子假装在冥想。其他人问他一些隐秘的问题，而他也假装用神通来预言。阿阇黎看到后，心想，即使我尝试猜测商人们的箱子和袋子里有什么，我也无法知道。虽然我学习了五明，但连这么小的事情都不知道。他对学者的工作感到厌倦，于是在晚上偷偷地逃走了。之后，他向圣观自在（梵文：Khasarpaṇi，खसर्पण，khasarpaṇi，虚空藏）祈祷了六个月。在梦中，他梦到：“从这里向东走，有一个叫做希孜里的城市。在那里的渔村里，住着金刚亥母，在那里祈祷七天，她会显现。”他照做了。
English
It seems that a method is needed that has no obstacles in practice. When he was sitting in meditation under a tree, a yogi who was completely liberated came there and asked, "Do you think like this?" He developed great faith in this, and so he grabbed the yogi's feet and requested, "Please accept me." The yogi gave him a few instructions on the generation stage and completion stage of Hevajra (Skt: Śrīcakrasaṃvara). After that, he stayed awake all night, constantly meditating. During the day, sometimes he would hide in canyons and meditate, and sometimes he would do his own work. After many years had passed, on a desolate road, a female dog was sick and about to die. A wolf came and was about to eat the dog, and although he tried all sorts of ways to protect it, it seemed to be of no use. In order to protect the life of the female dog, he cut off his left hand and gave it to the wolf, who ate it and left. After that, in a miraculous way, the female dog disappeared and became Vajravārāhī, placed her hand on his head, and just by bestowing blessings, he attained accomplishment. After that, he only sang songs in forests and cities, guiding many beings to maturity and liberation. He was known as the accomplished Gayapa, that is, the singer. The teacher Kṛṣṇa Vajra came from the region of Kāliñjara, that is, Kalinga-kapa. He studied in Somapuri, and when he became a scholar, in a city, many children gathered together, and one child pretended to be meditating. The others asked him some secret questions, and he pretended to prophesy with clairvoyance. When the teacher saw this, he thought, even if I try to guess what is in the boxes and bags of the merchants in the market, I cannot know. Although I have studied the five sciences, I do not know even such a small thing. He became tired of the work of a scholar, and so he secretly ran away at night. After that, he prayed to Khasarpaṇi for six months. In a dream, he dreamed: "If you go east from here, there is a city called Hizili. In the fishing village there, Vajravārāhī resides, and if you pray there for seven days, she will show her face." He did as he was told.
Tibetan
་པས་ཞག་བདུན་སོང་བའི་ཐོ་རངས་ཅིག །ཉ་བའི་བུད་མེད་རྒན་མོ་ཉ་བརྒྱ་ཕྲག་པ་ལ་བཀལ་ནས་ཧྲལ་ཧྲལ་འགྲོ་བ་ཅིག་འདུག །དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་ཤེས་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། བུད་མེད་ལང་ཚོ་མ་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །ཡང་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྐུ་དངོས་སུ་གྱུར་ཏེ་མེ་ལྕེ་དྲག་ཏུ་འབར་བའི་དབུས་ན་བཞུགས་ནས། རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་གདམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མངོན་ཤེས་སྐྱེས་སོ། །དེར་ས་དོང་བྱས་ཉ་རོས་མཐའ་བསྐོར་ཏེ། རྒྱུད་སྦྱངས་ཤིང་བསྒོམས་པས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གྲུབ་པ་བརྙེས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་ཉ་པའི་ གྲོང་གི་མགྲོན་ཁང་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཙ་ན། རྣལ་འབྱོར་པའི་གཙོ་བོ་གསུམ་འཁོར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟོང་ཙམ་དང་བཅས་ནས་འོང་ཞིང་འདུག །དེ་རྣམས་ལ་འདིར་བྱོན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཛོད་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་གསུམ་པོ་དེས་སློབ་དཔོན་འདི་བཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྟས་པས་ཤ་དུམ་ཅིག་དང༌། ཉ་དུམ་ཅིག་དང་ཆང་བུམ་ཆུང་ཅིག་ལས་མི་འདུག་ཅིང༌། གནས་དེ་ཡང་དོག་པོར་ཤེས་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཚིམས་པར་ཡང་མི་ནུས། གནས་འདིར་ཡང་མི་ཤོང་ངོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་ན་རེ། ཇི་ཙམ་ཤོང་བལྟའོ་བྱས་ནས། རྣལ་འབྱོར་པ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ནང་དེར་ཞུགས་པས། ཁྱིམ་གྱི་གྲ་ཅིག་ཀྱང་མ་ཁེངས་སོ། །ཡོ་བྱད་དེ་རྣམས་གཏད་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལོངས་སྤྱོད་ནུས་པར་གྱིས་ཤིག་གསུངས། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྫས་དེ་ལས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཇི་ཙམ་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ཀྱང་མ་ཟད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་རྡོ་རྗེའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། བཟོད་པ་གསོལ་ཏེ། ལྷག་མ་ཟ་མ་ནུས་པར་བོར་ཏེ་སོང་ངོ༌། །ཀ་ལ་ཧཾ་ས་ཀུ་མཱ་ར་ནི་གྲོང་ཁྱེར་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲར་འཁྲུངས། ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་ཞིང་གི་རྐ་ཡུར་ཁོ་ན་འཚོ་བར་བྱེད། ལུས་ཁ་དོག་དཀར་བ་ཞིག་ཡོད་པས། ཀ་ལ་ནི་ཞིང་གི་ཡུར་བ་པ། ཧང་ས་ནི་ངང་པ་སྟེ་དཀར་པོ། ཀུ་མཱ་ར་གཞོན་ནུ་སྟེ་དེ་ལྟར་གྲགས། དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་ཆོས་བསླབས་པས་མཁས་པའི་གྲལ་ དུ་ཆུད་ཙམ་བྱུང༌། ད་ནི་གཞན་སྙིང་པོ་མེད་སྙམ་སྟེ། བླ་མ་ཅིག་ལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཞུས་ནས་བསྒོམས་པས། ནམ་ཞིག་ན་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས་སོ། །ཡུལ་བྷང་ག་ལའི་གྲོང་ཁྱེར་ཅིག་ན། རྒྱལ་པོ་ཅིག་གིས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་རེ་རེས་ཐབ་གསུམ་གསུམ་བྱས་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་སྦྱིན་རེ་རེ་བྱེད། དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་
Chinese
因此，在七天后的一个黎明。一位捕鱼的老妇人背着成百上千条鱼，摇摇晃晃地走着。玛尔巴尊者认出了她，向她顶礼膜拜并祈祷。老妇人变成了一个年轻的少女。再次祈祷后，她显现出真实的形体，坐在熊熊燃烧的火焰中。通过加持和教导密续，她生起了禅定和神通。然后在那里挖了一个坑，用鱼骨头围起来。通过修习和禅修密续，在另一个时候获得了成就。这位上师住在渔村的一家旅馆里。当时，三位瑜伽士的首领带着大约一千名瑜伽士前来。为了他们，这里准备了一个会供轮。那三位上师从门外看着这位上师，只看到一块肉、一块鱼和一小瓶酒。他们觉得这个地方很狭窄，说：“你不可能让他们都满意，这个地方也容不下。”上师说：“看看能容纳多少。”当一千名瑜伽士进入时，连房子的一个角落都没有填满。上师把那些物品交给他们，说：“你们可以享用这些。”瑜伽士们从那些东西中吃了喝了七天，也没有用完。他们向黑行金刚上师顶礼，请求宽恕，然后把剩余的食物扔掉离开了。卡拉哈萨库玛拉出生在巴塔利普特拉城。小时候，他只靠田里的水渠为生。他的身体是白色的。卡拉是田里的水渠，哈萨是天鹅，也就是白色的，库玛拉是年轻人，因此得名。后来，他在一座寺庙里出家，学习佛法，成为了一位学者。他心想现在没有其他有意义的事情了。于是从一位上师那里接受了胜乐金刚的灌顶，并进行禅修。在某个时候，他获得了一种非凡的能力。在孟加拉国的一个城市里，一位国王是施主。有大约五百名婆罗门，每人做了三个火坛，各自进行火供。坛城和供品的器具数不胜数。
English
Thus, one dawn after seven days had passed. An old fishing woman was carrying hundreds and thousands of fish on her back, wobbling as she walked. Marpa Jetsun recognized her, prostrated to her feet, and prayed. The old woman transformed into a young maiden. After praying again, she manifested in her true form, sitting in the midst of fiercely blazing flames. Through blessing and teaching the tantra, she generated samadhi and clairvoyance. Then, she dug a pit there, surrounded it with fish bones. By practicing and meditating on the tantra, she attained accomplishment at another time. This master was staying in an inn in a fishing village. At that time, three chief yogis came with about a thousand yogis in their retinue. For them, a feast wheel of gathering was prepared here. The three masters looked at this master from the doorway where he was staying and saw only a piece of meat, a piece of fish, and a small bottle of alcohol. They felt that the place was narrow and said, "You cannot satisfy them all, and this place cannot accommodate them either." The master said, "Let's see how much it can accommodate." When a thousand yogis entered, not even a corner of the house was filled. The master handed over those items and said, "May you all be able to enjoy these." The yogis ate and drank from those substances for seven days, but they did not run out. They prostrated to the feet of Master Black Vajra, asked for forgiveness, and then left, abandoning the uneaten leftovers. Kala Hamsa Kumara was born in the city of Pataliputra. In his childhood, he only subsisted on the irrigation ditches of the fields. He had a white body. Kala means the irrigation ditch of the field, Hamsa means swan, that is, white, and Kumara means young, hence the name. Later, he was ordained in a monastery and studied the Dharma, becoming somewhat of a scholar. Now he thought that there was nothing else of essence. So he received the Chakrasamvara initiation from a lama and meditated. At some point, he attained a special ability. In a city in Bengal, a king was the patron. There were about five hundred Brahmins, each making three fire altars and each performing fire offerings. There were countless mandalas and offering implements.