Tibetan
ས་དེའི་ནང་པར་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བཞུད་པས། ཉི་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་བབ་པ་ཙམ་ན། བྱེ་མའི་ཐང་སྐྱ་བོ་ཞིག་གི་དབུས་གད་པའི་ཁུགས་ཤིག་ན། ཁྱིམ་ངན་པ་རེ་ཧྲུལ་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག །དེ་དང་ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ན། བུད་མེད་ངན་མ་ཞིག་ཆུ་ལེན་དུ་བྱུང་བ་དང་འཕྲད་ནས། དེ་ནུབ་གནས་གཡར་དགོས་བྱས་པས། དེ་ལན་ཅིག་ནང་དུ་སོང་ནས་སླར་ཡང་འབོད་དུ་བྱུང༌། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་བྱོན་ཙ་ན། དེ་ན་བུད་མེད་གཞན་ཞིག་འདུག་པ་དང༌། དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དུ་འགྲོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔར་གྱི་གཏམ་བཤད་པས། དེ་ན་རེ། ཡུལ་པྲེ་ཏ་པུ་རི་ཡང་འདི་ཀ་ཡིན། མཁའ་འགྲོ་མ་སྐལ་བ་བཟང་མོ་ཡང་ང་ཡིན་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ། དེ་རང་མིན་ལས་ཆེ་དགོངས་ཏེ། དེའི་ནང་པར་བྱང་ཕྱོགས་སུ་གཤེགས་པས། ཉི་མ་ནུབ་ལ་ཁད་ཙ་ན་སྔར་གྱིས་དེ་ཀར་འཁོར། དེའི་ཡང་ནང་པར་བཞུད་པས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་ ད་ནང་འོངས་པའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་འཁོར། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁའ་འགྲོ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱག་ན་དཔལ་སམྦུ་ཊ་ཁ་སྦྱོར་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ཡོད་པ་འདུག་པ། སློབ་དཔོན་ཛ་ལནྡྷ་རི་པས་རྒྱུད་དེ་ལེན་པར་བདག་བཏང་བ་ཡིན་པས། རྒྱུད་དེའི་གླེག་བམ་ཡང་བསྩལ་བར་ཞུ། གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་ཡང་གནང་བར་ཞུ་ཞུས་པས། གནས་ཁང་དེ་ཡང་ཁང་བཟང་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར། བུད་མེད་དེ་ཡང་གཟི་བརྗིད་འོད་དུ་འབར་བ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། གསེར་གྱི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས། སམྦུ་ཊའི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ནི་གཏད། ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ནི་འདི་མི་འདོད་དེ་འོང༌། འོན་ཀྱང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་འགའི་དོན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གནང་བ་བསྩལ་ལོ། །འདིར་བོད་རྙིང་པ་རྣམས་ལས་མཁའ་འགྲོ་མ་སྐལ་བ་བཟང་མོ་ཡིན་ཅེས་རྭ་བ་དང་ལོ་ཆུང་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཟེར་བ་ལེགས་པར་མངོན་ཏེ་རྒྱ་གཞུང་འགའ་རེར་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལ་དེ་ལྟར་བགྲངས་པས་སོ། །དེ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དང༌། བདག་མེད་མའི་སྤྲུལ་པར་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ་དོན་ལ་མི་འགལ་ལོ། །མར་དོ་ལུགས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ན། མཁའ་འགྲོ་མ་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་ཡིན་ཟེར་བ་ཡོད་དེ། འགྲོ་བཟང་མོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ལའང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྔོན་བོད་དུ་བྱུང་པའི་འདི་སྐབས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་རྣམས་ན། དབང་བསྐུར་ཞིང་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་མཐའ་དག་བསྩལ་ ཅེས་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ཕལ་པ་ཅིག་ལ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། རྡུལ་ཚོན་བཞེངས། དབང་རྫས་བསགས། ཆོག་འདོན་བཏང༌། ཉིན་མོ་བསྒྲུབས་མཚན་མོ་བསྐུར། དེབ་ཆ་སྒྲོག་པ་དང༌། གཞུང་གི་འབྲུ་བཤད་འཛུག་འཁྲིད་བྱེད་པ་དང༌། འཛིན་ཆོས་བཏང་བ་མ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྐལ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ལ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེས། དགོངས་པ་བརྟད་དེ་ཐུགས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས། རྒྱུད་དོན་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད། བཀའི་སྣང་བ་བསྩལ་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་སྤྱོད་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཀ་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། གདམས་ངག་རྗེས་གདམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་མཚོན་པའི་སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ན། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གདམས་ཚུལ་ཡོད་པ་རྣམས། ཕལ་ཆེར་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། རང་ཅག་བོད་འདི་ན་གོ་བ་འདི་ཙམ་ལ་ཡང་མཐའ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བར་སྣང་སྟེ། བླུན་པོ་རྣམས་དང༌། བླུན་པོའི་རྗེས་འབྲང་མཁས་འདོད་ཡོད་པ་ཕལ་ཆེར་ཞིག་ནི། གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་གོ་བ་རབ་རིབ་ཅིག་ཤར་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ད་ལྟའི་བླ་མ་དང༌། སློབ་མ་ཕལ་བ་ལམ་སྣ་ཙམ་ཡང་མ་ཟིན་པ་སྒབ་སྒོབ་རྣམས་ལ་ཡང་གྲུབ་ཐོབ་གྱི་རིགས་འགྲེ་འགྲན་འདོད་བྱས་ཏེ། དབང་བསྐུར་རྒྱུད་བཤད་མན་ངག་ཐམས་ཅད་རྩ་བས་བཅད། པོ་ཏི་མགོ་ལ་འཇོག་པ་དང༌། དགོངས་པ་བརྟད་པས་ཆོག་པ་སོགས་མི་ཤེས་པ་དང༌། མ་ལྕོགས་པ་ལ་བཟང་བཟང་མོ་དང་དཔའ་དཔའ་མོ་བྱེད་དོ། །དེ་རིགས་ལ་བླ་མས་མ་བཤད། སློབ་མས་མ་གོ དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀར་གྱིས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལ། ཤེས་པ་དག་བྱེད་པ་ལས་མི་ཡོང་བར་འདུག་པ་འདི་ཆད་པའི་མཐའ་ཡིན། ཡང་སྔགས་གཞུང་དང༌། ཆོ་ག་ལ་རྩིས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ད་ལྟ་ལས་དང་པོ་པ་གང་བྱེད་པའི་རྒྱས་བཀབ་སྟེ། འཕགས་པ་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་དང༌། སྒྲུབ་པ་པོ་མཆོག་རྣམས་ལའང་བྱེད་པ་ནི། སྒྲིགས་བཀོད་དམ་དམ་མོ་དང་མཁས་འདོད་བྱས་པས་ཏི་ཐུག་ཏུ་སོང་སྟེ། འདི་ཀ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལས་དང་པོ་པ་ལ་བརྒྱུད་པ་ཁུངས་ལ་ཐུག་པའི་ཆོས་བཀའ་མ་ཆད་པ་ཅིག་དགོས། ཆོ་ག་ལག་ལེན་བྱང་ལ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ཅིག་དགོས། རང་རང་གི་གཞུང་བཤད་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་ངེས། བློ་རྩེ་བརྟད་འཚམ་ཡོང་ངེས་ཤིག་དགོས་མན་ངག་རྣམས་ལག་ལེན་དུ་བཏབ་ན་ཐེབས་རེས་པ་ཅིག་དགོས་སོ། །གྲུབ
Chinese
在那之后，黑夜行者向北方行进。太阳落山之际，在一片灰白的沙地中央，一个悬崖的角落里，有一间破烂不堪的茅屋。当他走近时，遇到一个恶妇出来打水，便请求借宿一晚。那妇人进屋一会儿，又出来招呼他进去。当导师进入屋内时，那里还有另一位妇人，她问瑜伽士要去哪里。导师讲述了之前的事情。那妇人说：“这里就是普雷塔普里（Pretapurī）地方，而我就是空行母吉祥女。”导师心想，这恐怕不是她。于是，他再次向北方走去。当太阳快要落山时，他又回到了原来的地方。他再次进入，却仍然回到了今天早上来的那个地方。然后，导师向空行母顶礼，说道：“您的手中持有吉祥桑布扎（Śambūṭa）结合明点的续部。导师贾兰达日巴（Jālandharipa）派我来取此续部。请您也赐予此续部的经卷，并给予教诲和随后的教诲。”说完，那住所也变成了装饰华丽的宫殿。那妇人也变得光芒四射，装饰着各种珍宝，坐在金色的宝座上。她交出了桑布扎续部的经卷，说道：“贾兰达日巴不会想要这个的，但为了某些有缘之人的利益，就给你吧。”在这里，古老的藏人，如惹瓦（Rawa）和洛琼瓦（Lochungwa）等人，都说她是空行母吉祥女，这似乎是正确的，因为在一些印度文献中，上师传承中就是这样记载的。她被认为是金刚亥母（Vajravarahi）和无我母（Nairātmyā）的化身，这在意义上并不矛盾。在玛尔巴（Marpa）的传记中，说她是空行母卓瓦桑姆（Dro-ba-zangmo），据说卓瓦桑姆是空行母秘密智慧（Guhyajnana）的名字。这也没有矛盾。以前在西藏发生的这些历史事件中，所有灌顶、教诲和随后的教诲都被赐予，这意味着各自的转世。
English
After that, the black practitioner proceeded northwards. Just as the sun was setting, in the middle of a pale white sandy plain, in a corner of a cliff, there was a wretched, dilapidated hut. As he approached it, he met a wicked woman coming to fetch water, and he asked to stay for the night. The woman went inside for a moment and then came out to call him in again. When the master entered the house, there was another woman there, and she asked where the yogi was going. The master told the story of what had happened before. Then she said, "This is also the place Pretapurī, and I am the Ḍākiṇī Kālava Bhadra." The master thought, 'This is probably not her.' So he went north again. As the sun was about to set, he returned to the same place as before. When he went inside again, he still returned to the same place where he had come this morning. Then the master prostrated to the Ḍākiṇī and said, "You have the glorious Śambūṭa union-bindu tantra in your hand. Master Jālandharipa sent me to take that tantra. Please also bestow the text of that tantra, and also give instructions and subsequent instructions." Then the dwelling also became a fine palace adorned with ornaments. The woman also became radiant with glory, adorned with all kinds of jewels, sitting on a golden throne. She handed over the text of the Śambūṭa Tantra, saying, "Jālandharipa will not want this, but give it for the sake of some fortunate ones." Here, the old Tibetans, such as Rawa and Lochungwa, say that she is the Ḍākiṇī Kālava Bhadra, which seems to be correct, because in some Indian texts, it is recorded that way in the lineage of gurus. She is considered to be an emanation of Vajravarahi and Nairātmyā, which is not contradictory in meaning. In the biography of Marpa, it is said that she is the Ḍākiṇī Dro-ba-zangmo, and it is said that Dro-ba-zangmo is a name of the Ḍākiṇī Guhyajnana. There is no contradiction in that either. In these historical accounts that happened in Tibet in the past, all empowerments, instructions, and subsequent instructions were bestowed, which means the respective rebirths.
Chinese
就像一位老师对待普通学生那样，建造坛城，积聚灌顶的物品，进行仪轨念诵，白天修持，夜晚护持，宣读经书，讲解经文的字句，传授讲授，并非仅仅是给予传承。而是，对于黑色的具缘上师那个人，化身空行母益西（ཡེ་ཤེས་，智慧）仅仅是心意相通，加持了他的心相续，在那一瞬间，他获得了特殊的智慧，完全领悟了续部的意义，仅仅是赐予了口诀的显现，就获得了广大成办利益众生的能力，那就是灌顶，是无上的口诀和后续口诀。以此为例，以前的大成就者们的传记中，一个接一个传授口诀的方式，大多数都是如此。然而，我们藏地，仅仅对于这一点理解，也似乎会堕入两种极端中的任何一种。愚笨的人们，以及愚笨的追随者，那些假装聪明的人们，大多数都是因为对成就者们有那样的模糊理解，以此为借口，对于现在的上师和普通的学生，那些连道路的开端都没有掌握的庸才们，也想要模仿和竞争成就者的行为，将灌顶、续部讲解、口诀全部从根本上切断，把经书放在头顶上， 认为只要心意相通就足够了等等，对于不了解和不能胜任的事情，就装模作样，逞强好胜。对于那些情况，上师没有讲解，学生没有理解，师徒双方都一无所知，却装作知道的样子，这样下去是不行的，这是断灭的极端。还有，那些重视密咒经典和仪轨的人们，现在对于任何初学者都进行过度的掩盖，甚至对圣者、成就者和殊胜的修行者们也这样做，这是因为过分强调规矩和想要显得聪明，结果适得其反，这是与此相关的常恒的极端。因此，对于初学者来说，需要传承源头可靠、法脉不断的法教，需要仪轨实践纯熟且无误，需要念诵修持等等达到标准，需要各自的经文讲解消除疑惑，需要心意相通且恰当，如果将口诀付诸实践，就必须有效验。成就
English
Just like a teacher treats an ordinary student, constructing mandalas, accumulating empowerment substances, performing ritual recitations, practicing during the day, and protecting at night, reciting scriptures, explaining the words of the texts, teaching and instructing, not just giving transmissions. Rather, for that person, the black fortunate teacher, the emanation dakini Yeshe (ཡེ་ཤེས་, Wisdom), merely connected minds and blessed his mindstream, and in that instant, he attained special wisdom, completely understood the meaning of the tantras, and merely bestowed the appearance of instructions, he obtained the ability to widely accomplish the benefit of sentient beings, that itself is empowerment, is the unsurpassed oral instruction and subsequent oral instruction. As exemplified by this, in the biographies of the great accomplished ones of the past, the ways in which one after another transmitted oral instructions were mostly like that. However, in our Tibet, even with just this much understanding, it seems that one will fall into one of the two extremes. The foolish people, and the foolish followers, those who pretend to be clever, mostly because they have such a vague understanding of the accomplished ones, using this as an excuse, for the current lamas and ordinary students, those mediocre ones who have not even grasped the beginning of the path, also want to imitate and compete with the actions of the accomplished ones, cutting off all empowerments, tantra explanations, and oral instructions from the root, putting the scriptures on their heads, Thinking that it is enough to just connect minds, etc., for things they do not understand and cannot handle, they pretend and act tough. For those situations, the teacher has not explained, the student has not understood, and both teacher and student are ignorant, but they pretend to know, and this will not work, this is the extreme of nihilism. Also, those who value mantra texts and rituals, now excessively cover up everything for any beginner, and even do this to the noble ones, accomplished ones, and supreme practitioners, this is because they overemphasize rules and want to appear clever, resulting in the opposite effect, this is the extreme of eternalism related to this. Therefore, for beginners, there is a need for Dharma teachings with a reliable source of transmission and an unbroken lineage, a need for ritual practice that is proficient and without error, a need for recitations and practices etc. that reach the standard, a need for each person's textual explanations to resolve doubts, a need for mind connection that is appropriate, and if the oral instructions are put into practice, they must be effective. Accomplished