English
Having come to the middle, they scattered many precious things on his body and asked for forgiveness, saying that sentient beings could not abandon their respective customs, so please be compassionate and grant permission to build a temple. Later, when they built the temple, no fear occurred. However, from that time onwards, offerings to the god Kshyapa entered (Vishnu) became less in that area. After that, he also arranged for some fortunate ones to be ripened and liberated in various places, and it is said that people saw him in various years. There are still some scattered treatises and dohas written by him. Those were the disciples who attained supreme accomplishment while the teacher Practitioner himself was alive, six males and three females, all of whom were very famous. Another teacher, Bhadali, was born in eastern Bhagala. It is said that the teacher Practitioner arrived from the land of Jalandhara on his way to practice. Later, after the teacher passed away, he stayed in the land of eastern Oḍivisha. There, when a merchant offered land to the Sangha and was about to build a monastery, he said that the land had been occupied by heretics from the beginning and would not allow the construction of a Buddhist monastery. Later, he reported to the king, and a Brahmin built a small heretical lingam temple there. Later, the abbot of the Sangha raised a dispute, and many internal and external people gathered there. Teacher Bhadali came there and said, "Until this dispute is settled, let's move this temple over there." He tied the temple with a rope, carried it on his back like carrying something, and moved it near the villages of those Brahmins. There, people were amazed by the signs of accomplishment, and that place naturally came to the Sangha, and a temple called Ankshasthapana was built. It is said that he also later attained the accomplishment of Mahamudra. The accomplished Lavaipa, as mentioned above, was also. Later, in Magadha, many yogis who had gained some ability gathered together and performed a tsok khor (gathering circle) in the Cool Grove charnel ground. The venerable Lavaipa was the chief of the tsok.
Tibetan
་བོ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེར་ཚོགས་ཀྱི་ཁང་པར་ཞུགས་ཙ་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་མདོག་ནག་པོ་དབང་ཕྱུག་པའི་ཆ་བྱད་འཛིན་པ། ཨུ་ཙིཥྟ་པ་སྟེ་གཙང་སྨེ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཅན་ཐོད་པ་ཐོགས་པ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཚོགས་དཔོན་ངས་བྱེད་ཟེར་རོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱེད་མུ་སྟེགས་པས་ངེད་སངས་རྒྱས་པའི་ཚོགས་དཔོན་མི་རུང་བྱས་པས། འོ་ན་ཁྱོད་རང་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་ཁྲི་ལ་འཛེགས་ཟེར། ཁྲིའི་དཔངས་ཁྲུ་དོ་ཙམ་ཡོད་པ་དེའི་རྩར་སོང་ན། ཁྲི་དེ་མཐོ་རུ་མ་སོང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་ཆུང་དུ་མ་སོང་ཡང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཁྲི་དེའི་བཞི་ཆ་ཙམ་ལས་མ་སླེབ། ཐབས་ གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཐོད་པ་ཅན་དེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་བཱ་ཡི་པས་ཉེས་པ་བཤགས་ཤིང་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དེ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀར་གྱུར་ཏེ་ནམ་མཁར་བཞུགས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ད་རེས་ཀ་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཉེས། ད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱིས་ཟེར་མི་སྣང་བར་གྱུར། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་འདིར་གྲོང་ཁྱེར་ཨ་ཛོ་དྷྱ་རུ་བྱོན། དེ་ན་ལྟ་བ་ལོག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱལ་པོ་བི་ཛྙ་པྟི་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད། དེ་འདུལ་བ་ལ་དགོངས་ནས། ཡུལ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་བྲག་ཅིག་གི་ཁོང་ན། ཕུག་པ་ཁོང་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ལ། བུ་ག་སོར་བརྒྱད་ཙམ་གྱི་ཚད་ཅན་བྲག་སྲབ་ཐུག་ཁྲུ་བརྒྱད་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་བུ་ག་དེ་དོད་པ་ཅིག་ཡིན། དེ་མིན་སྒོ་མེད་པའི་བྲག་གི་ཁོང་སེང་དེར་བཞུགས།རྒྱལ་པོ་དེའི་བློན་པོ་དང་ནང་གཡོག་འགའ་ཞིག་གིས་དོན་འདྲ་སྤྱོད་པའི་ལམ་དུ་དེར་སོང་ཙ་ན། ཕུག་པའི་སྒོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་དང༌། ཕུག་པ་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་འདུག་ཅིང༌། ཟས་ནོར་སྣ་ཚོགས་པའི་དབུས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འདུག་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་པས་ནང་པར་རྒྱལ་པོ་ལིངས་ལ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེར་བལྟར་འོངས་པ་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱིར་བྱོན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདིར་ཅིས་ཀྱང་འབྱོན་པར་ཞུ་གསུང༌། དེར་ཕུག་གི་སྒོ་ཡངས་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འགའ་དང་བཅས་པ་ཞུགས་ཤིང༌། བཟའ་བཏུང་གྱ་ནོམ་པ་མང་པོས་ཚིམས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བློན་གཉིས་འདུག གཡོག་དེ་ཕྱིར་སོང་བའི་ སྐབས་ཤིག སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་བསྡུས་པས་ཁོང་གཉིས་ཕུག་པ་དོག་མོ་དེར་ཆུད། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འགྲོ་སའི་སྒོ་མེད་ཅིང༌། བུ་ག་ཕྲ་མོ་དེའི་ཕྱོགས་ཀྱང་བྲག་ཤིན་ཏུ
Chinese
答应做首领。在那里进入集会场所时，来了一个外道，黑皮肤，穿着自在天的装束，持着不净行（藏文：ཨུ་ཙིཥྚ་པ་，梵文天城体：Ucciṣṭapā，梵文罗马拟音：Ucciṣṭapā，汉语字面意思：食余者），拿着头盖骨，说要做集会的首领。当时，导师说：“你们外道不能做我们佛教徒的集会首领。”外道说：“那么你自己登上集会首领的宝座吧。”走到那座高约两肘的宝座前时，宝座没有升高，导师的身体也没有变小，但导师的身体只够到宝座的四分之一左右，用其他任何方法都无法登上宝座。之后，知道那个持头盖骨的人是化身，瓦伊帕向导师忏悔并祈祷。那化身变成了吉祥黑汝迦，坐在空中说：“你一开始就应该舍弃傲慢祈祷，现在因为傲慢而失去了获得如意成就的机会，现在为了众生的利益吧。”说完就消失了。之后，导师来到阿约提亚城（Ayodhya）。那里有一个持邪见的国王，名叫胜解（Vijñapti）。导师心想调伏他，于是在那个地方的一侧，一个岩石的内部，有一个稍微空旷的洞穴，有一个大约八指宽的孔，岩石薄而光滑，大约八肘厚，那个孔很显眼。除此之外，没有门的岩石空腔里住了下来。国王的一些大臣和内侍按照惯例去了那里，看到洞穴的门非常宽敞，洞穴也非常大，瑜伽士坐在各种食物和财富中。他们告诉了国王，第二天国王以巡游的方式前去观看，导师出来说：“请国王务必光临这里。”于是国王带着一些随从，认为洞穴的门很宽敞，就进去了，并享用了许多丰盛的食物。之后，国王和大臣两人待在那里，当侍从出去的时候，导师施展神通，将他们两人困在了狭窄的洞穴里，没有出去的路，小孔的那一面也是非常坚硬的岩石。
English
He agreed to be the leader. When he entered the assembly hall, a black-skinned heretic, dressed as Ishvara, holding an Ucciṣṭapā (Tibetan: ཨུ་ཙིཥྚ་པ་, Sanskrit Devanagari: Ucciṣṭapā, Sanskrit Romanization: Ucciṣṭapā, Chinese literal meaning: One who eats leftovers), holding a skull, came and said he would be the leader of the assembly. Then, the teacher said, "You heretics cannot be the leader of our Buddhist assembly." The heretic said, "Then you yourself ascend the throne of the leader of the assembly." When he went to the throne, which was about two cubits high, the throne did not rise, and the teacher's body did not shrink, but the teacher's body only reached about a quarter of the throne, and he could not go to the throne by any other means. Then, knowing that the skull-holder was an emanation body, Vāyipā confessed his sins to the teacher and prayed. That emanation body turned into glorious Heruka and sat in the sky, saying, "You should have abandoned your pride and prayed from the beginning. Now, because of pride, you have lost the opportunity to obtain the desired accomplishment. Now, act for the benefit of sentient beings." After saying that, he disappeared. Then, the teacher went to the city of Ayodhya. There was a king there who held wrong views, named Vijñapti. Thinking of taming him, on one side of that place, inside a rock, there was a slightly empty cave, with a hole about eight fingers wide, the rock was thin and smooth, about eight cubits thick, and that hole was conspicuous. Apart from that, he lived in the empty rock cavity without a door. Some ministers and attendants of the king went there as usual, and saw that the door of the cave was very wide, and the cave was also very large, and the yogi was sitting in the midst of various foods and wealth. They told the king, and the next day the king came to see it in the manner of a parade. The teacher came out and said, "Please, great king, be sure to come here." Then the king, with some attendants, thinking that the door of the cave was wide, entered, and was satisfied with many abundant foods. After that, the king and the minister stayed there, and when the attendant went out, the teacher performed miracles and trapped the two of them in the narrow cave. There was no way to go outside, and the side of the small hole was also a very hard rock.