Tibetan
་དགོས་པ་མ་ཡིན་པས་གཞུང་གི་གཙོ་པོ་དྲུག་གོ །དེ་ཡང་དབང་ཆོག་དང༌། སྒྲུབ་ཐབས་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་དང༌། དཔྱིད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དང༌། རིམ་པ་བཞི་པ་དང༌། གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དྲུག་གོ་གསུང་ངོ༌། །ད་ལྟ་བོད་ན་ཡོད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་འདི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་གསུང་དངོས་མ་ཡིན་པར། མར་དོ་ལོ་ཙཱ་བ་བཞེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྔོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ཞིག་མཛད་ཀྱང༌། བར་སྐབས་སུ་དཔེ་ནུབ་པས་ཕྱིས་རྗེས་འབྲང་གི་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་དེའི་ཚབ་ཏུ་རྩམས་པའོ། །དཔེར་ན་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ལུང་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བཅུ་བཞི་མཛད། དེའི་ནང་ན་དབང་ཆོག་ཡོད་ཀྱང་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་ཁྱེར་ནས་དཔེ་ནུབ་པས། དེའི་དོད་དུ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་བརྩམས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་པཎྜི་ཏ་ག་ཡ་དྷ་ར་ནི། གཞུང་དྲུག་ཅེས་པ་རྫོགས་རིམ་གྱི་གཞུང་སྟེ། སྡོམ་པ་བཤད་པ། སྙིང་པོ་བསྡུས་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཐིག་ལེ་རྣམ་ཀྱང་བགྲངས་ནས། སྡོམས་དྲུག་གི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་གཞུང་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་དེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདིས་མཛད་པ་མིན་པས། གཞུང་དྲུག་ལ་བགྲོང་པ་མི་འཐད་མོད། ནག་པོ་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་ཆོས་སྐོར་ངོ་མཚར་ཅན་ནི་ཡིན་ཏེ། མཛད་པ་པོ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྲུབ་ཐོབ་སྤྱོད་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །སྤྱིར་སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་མང་པོ་ཡོད་པ་ནི་བདེན་ནོ། །ཡང་སྔར་ཕམ་ཐིང་པ་མལ་ལོ་སོགས་ནས་བརྒྱུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ལ། བྷངྒ་ལར་རྒྱལ་པོ་རོལ་བའི་ ཟླ་བ་འདུལ་བར་བྱོན་པའི་སྐབས་དེའི་སྔོན་དུ། ཡུལ་དབུས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ལ་འབྱོན་པའི་ལམ་ཀ་རྣམས་སུ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་མཛེ་མོའི་རྣམ་པ་དང༌། ཤིང་ཐོག་བསྲུང་བའི་བུ་མོར་སྤྲུལ་པ་དང༌། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཐོད་མཁན་དང༌། གློག་དར་མཁན་དུ་སྤྲུལ་པས་སྤྱོད་པའི་དུས་མ་ཡིན་ཞེས་བཟློག་པ་དང༌། བྷངྒ་ལ་ཕེབས་ནས་རྒྱལ་བློན་གྱིས་བྲིས་སྐུ་ལ་ཞག་བདུན་མཆོད་པའི་བར་དེར། སློབ་དཔོན་དུར་ཁྲོད་དུ་ཚོགས་འཁོར་ལ་བྱོན་པ་ན། ཏིརྟི་ཀ་སྟེ་མུ་སྟེགས་པའི་ཚུལ་མི་སྔོན་པོ་ཐོད་པ་འཛིན་པ་ཅིག་བྱུང་ནས། ངས་ཚོགས་དཔོན་བྱེད་ཟེར་བ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རུང་བྱས་པས། དེ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀར་གྱུར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ། མཛེ་མོ་དེ་ཡང་མཛེ་མོ་མ་ཡིན་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཏེ། ཞིང་རྨོད་དེ་ཡང་ཞིང་རྨོད་མ་ཡིན་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་རྣམ་སྤྲུལ་ལོ། །བུ་མོ་དེ་ཡང་བུ་མོ་མ་ཡིན་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་
Chinese
因此，并非必要，所以是六部主要典籍。即灌顶仪轨、修法、火供、春之明点、次第四法和秘密之真实性，此为六部。现在西藏所存的火供仪轨，并非莲花生大师的亲口所说，而是玛多译师的观点，情况确实如此。以前莲花生大师曾作过一个火供仪轨，但后来经书遗失，因此后来的追随者导师们便创作了替代品。例如，桑结益西导师也创作了十四部符合经文的著作。其中有灌顶仪轨，但被带到克什米尔地区后经书遗失，因此玛梅扎代替创作了四百五十部著作。此外，班智达嘎雅达喇尼所说的“六部典籍”是指圆满次第的典籍，即解释誓言、汇集精要、手印明点等，并创造了“六誓言”的术语。然而，后三部典籍并非莲花生大师所作，因此不应将它们列入六部典籍之中。但它们是黑行派传承中非常奇妙的法类，作者是成就者导师小行者。总的来说，莲花生大师所著的其他论著还有很多，这是事实。此外，在以前帕当巴·桑结和玛洛等人的传承历史中记载，在前往孟加拉调伏国王游戏月时，在此之前，从卫藏前往东方道路的各个地方，金刚亥母化现为麻风女，化现为守护水果的女孩，以及吉祥黑汝嘎持颅器者，化现为电光制造者等，以非时之行而加以阻止。到达孟加拉后，国王和大臣们用七天时间供奉画像期间，导师前往尸陀林参加会供轮时，来了一个提尔提卡，也就是外道装束的蓝皮肤持颅器者，说：“我来当会供主尊”，你拒绝了他，于是他变成了吉祥黑汝嘎，升到空中。麻风女也不是麻风女，而是金刚亥母的化身。耕田者也不是耕田者，而是黑汝嘎的化身。女孩也不是女孩，而是金刚亥母的
English
Therefore, it is not necessary, so there are six main scriptures. Namely, the initiation ritual, the sadhana, the fire offering, the spring bindu, the four sequential practices, and the secret reality, these are the six. The fire offering ritual currently existing in Tibet is not the direct teaching of the Great Master Padmasambhava, but rather the view of Mar do Lotsawa, which is indeed the case. Previously, the Master had composed a fire offering ritual, but the text was lost in the meantime, so later follower masters composed a substitute. For example, Master Sangye Yeshe also composed fourteen texts in accordance with the scriptures. Among them was an initiation ritual, but it was taken to the land of Kashmir and the text was lost, so Marmeza composed four hundred and fifty texts in its place. Furthermore, the Pandit Gayadhara said that the "six scriptures" refer to the scriptures of the Completion Stage, namely, explaining the vows, compiling the essence, mudra bindu, etc., and created the term "six vows." However, the latter three scriptures were not composed by the Great Master, so they should not be included among the six scriptures. But they are wonderful Dharma teachings of the Black Lineage tradition, and the author is the accomplished master Little Practitioner. In general, it is true that there are many other treatises composed by the Master. Furthermore, in the historical accounts passed down from Padampa Sangye and Mallowa, etc., when going to Bengal to subdue King Rolpai Dawa, before that, on the roads from Central Tibet to the East, Vajravarahi appeared as a leper woman, transformed into a girl guarding fruit, and the glorious Heruka holding a skull cup, transformed into a lightning maker, preventing untimely conduct. After arriving in Bengal, while the king and ministers were making offerings to the painted image for seven days, the Master went to the charnel ground for a tsokhor, and a Tirthika, that is, a blue-skinned skull-holding person in the guise of a heretic, appeared and said, "I will be the lord of the tsok," but you refused him, so he transformed into the glorious Heruka and ascended into the sky. The leper woman was not a leper woman, but an emanation of Vajravarahi. The farmer was not a farmer, but an emanation of Heruka. The girl was not a girl, but a