Tibetan
ཅུ་དྲུག་དང༌། ཡུལ་ཆེན་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་བགྲོད་ཟིན་པས། ད་ནི་དེ་བཱི་ཀོ་ཊར་ཡང་འགྲོའོ་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་བྷངྒ་ལའི་ཡུལ་བསྒྲལ་ཏེ་བར་གྱི་ཡུལ་ཁམས་བ་རེནྡྲ་ཞེས་བྱ་བར་བྱོན། དེར་ཡང་དུས་ཅི་རིགས་པ་སོང་བ་ན། ཉིན་གཅིག་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་པའི་ལམ་ཀ་ཅིག་ན། ཆུ་ཤིང་དང༌། ཛམྦུ་དང༌། ཨརྨ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚལ་ཅིག་གི་འགྲམ་ན། དེ་བསྲུང་བའི་བུ་མོ་ཞིག་འདུག་ནས། སློབ་དཔོན་གྱི་འཁོར་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དག་གིས་དེ་ལ་ཤིང་འབྲས་སློངས་སོ། །བུ་མོ་དེ་ན་རེ། ཁྱོད་རང་རྣམས་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་རློམ་གྱིན་འདུག་པ། ནུས་པས་ཤིང་ཐོག་ཕོབ་ལ་ཟོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷུང་བའི་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་ཤིང་ཐོག་ཐམས་ཅད་ཉིལ་གྱིས་བྱུང༌། ས་ལ་མ་རེག་ཙམ་ལ་བུ་མོ་དེས་རྫི་མ་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པའི་ལྟ་སྟངས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས། ཡང་ཤིང་ཐོག་དེ་རྣམས་གྱེན་ལ་ཡར་སོང་ནས་རང་གནས་སུ་འབྱར་ཏེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་མར་ལ་ཕབ། བུ་མོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ཡར་ལ་འབྱར་བ་དེ་གཉིས། རེ་མོས་འབའ་ཞིག་གི་ཚུལ་གྱིས་རིང་ཞིག་ཐོགས་སོ། །མཐར་བུ་མོ་དེ་ན་རེ། ནུས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ང་བརྒྱལ་བར་མི་བྱ་ལ། ཞིང་མཐའ་དག་རང་དུ་རྒྱུ་བར་ཡང་མི་བྱའོ་ཟེར་ནས་མི་སྣང་ བར་སོང་ངོ༌། །བུ་མོ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན། སློབ་དཔོན་ཉིད་འཁོར་དང་བཅས་པ། ཡུལ་ཀཙྪ་རངྒའི་མདའ་བོད་ཀྱི་རི་དང་ཉེ་བའི་ཕྱོགས་ཡུལ་དེ་བཱི་ཀོ་ཊར་བྱོན་ནོ། །དེར་རྣལ་འབྱོར་པའི་གནས་གཞི་གཅིག་ཀྱང་མཛད། ད་ནི་འདིར་ཡང་འོངས་པས། ཛམྦུ་གླིང་གི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་རྣམས་དང༌། ཡུལ་ཆེན་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་བགྲོད་ཟིན་གྱི། ཕྱིན་ཆད་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བར་འདིར་འདུག་གོ་གསུང་ངོ༌། །དེར་དུས་རིང་ཞིག་སོང་བ་ན་འཕྲ་མེན་མ་ཆེན་མོ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཞིག་རིགས་བར་མའི་ཁྱིམ་དུ་མིའི་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་བསྟན་པའི་མིང་ནི་པ་ཧུ་རཱི་ཞེས་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེ་དོན་དུ་ནི་མ་མོ་སྤྱིའི་ཕོ་ཉ་མོ་ཀཱ་ལ་དཎྜཱི་བྷརྟ་ཀཱ་ལི་ཉིད་ཡིན་སྐད། དེ་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ན། ཡུལ་དེའི་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིང་བསྲེལ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་གཅིག་བཞུགས་པའི་རྩེ་མོར་ཕྲ་མེན་མ་དེས་མ་མོའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞག་གོ །དེ་ཡུན་རིང་དུ་དེ་ཁར་བཞག་ན་ཡུལ
Chinese
十六和其他所有的大地方都已走遍，现在想也要去德维果达了。之后征服了邦嘎拉国，来到了中间的地区，叫做瓦楞达。在那里也过了一段时间，有一天在去城市的路上，在一个长满水树、阎浮树、余甘子等各种果树的园林旁边，有一个守护园林的女孩坐在那里。导师的随行瑜伽士们向她要水果。那个女孩说：你们自认为有能力，就用能力把水果打下来吃吧。导师用垂视的姿势，所有的水果都掉了下来。还没碰到地面的时候，那个女孩只是用眼睛向上看的姿势，那些水果又都向上飞去，粘在原来的位置上。然后导师用目光向下压，女孩用目光向上粘，这两种力量，以轮流的方式持续了很久。最后那个女孩说：不要因为有一点能力就骄傲，也不要随意在所有地方游荡，说完就消失了。那个女孩是金刚亥母。之后在另一个时候，导师自己带着眷属，来到了卡察让嘎的边境，靠近西藏山脉的地方，德维果达。在那里也建立了一个瑜伽士的住所。现在既然也来到了这里，那么瞻部洲的大墓地，以及所有可以通过瑜伽士的苦行来走遍的地方都已经走遍了，以后不会再去其他地方，就住在这里了，这样说道。在那里过了很久，有一个伟大的婆罗门女，是外道的空行母，在一个中等种姓的家庭中显现了人的化身，名字叫做帕胡日。实际上她是所有母神的使者，叫做卡拉丹迪巴尔塔卡利。当她大约十六岁的时候，在这个地方的主要圣物，一个供奉着佛陀舍利的佛塔顶上，那个婆罗门女放置了母神出生地的手印。如果长时间放在那里，这个地方
English
Having traveled through sixteen and all other great places, he now intends to go to Devi Kota as well. Then, having conquered the country of Bhangala, he arrived in the intermediate region called Varendra. After spending some time there as well, one day on the way to the city, near a garden full of various fruit trees such as water trees, jambu trees, and amalaka trees, there was a girl sitting who was guarding the garden. The yogis who were traveling with the teacher asked her for fruit. The girl said: You all boast of having power, use your power to knock down the fruit and eat it. The teacher made a downward glance, and all the fruit fell down. Before they touched the ground, the girl simply made an upward glance, and the fruits flew up again and stuck to their original positions. Then the teacher lowered them with a glance, and the girl stuck them up with a glance, and these two forces continued for a long time in an alternating manner. Finally, the girl said: Do not be arrogant because you have a little power, and do not wander around everywhere at will, and then she disappeared. That girl was Vajravarahi. Then at another time, the teacher himself, with his retinue, came to Devi Kota, on the border of Kacha Rangga, near the mountains of Tibet. There he also established a yogi's residence. Now that I have come here as well, all the great cemeteries of Jambudvipa, and all the places that can be traversed by the ascetic practices of yogis, have been traversed. From now on, I will not go anywhere else, but will stay here, he said. After a long time had passed there, there was a great Brahmin woman, a heretical dakini, who manifested a human form in a middle-class family, and her name was Pahuri. In reality, she was the messenger of all the mothers, called Kala Dandi Bhartakali. When she was about sixteen years old, on top of the main relic of that place, a stupa containing the relics of the Buddha, that Brahmin woman placed the mudra of the birthplace of the mothers. If it is left there for a long time, this place
Tibetan
་དེའི་ཉེ་སྐོར་གྱི་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་བརླག་པར་འགྱུར་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁྱེན་ནས་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བླངས་ཏེ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོར་དོར་རོ། །དེ་ལ་དེས་འཁོན་དུ་བལྟས་ནས་འདུག་གོ །ལན་ཅིག་སློབ་དཔོན་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཞུད་པའི་ལམ་གཅིག་ན། གདུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེ་གཏུན་ཤིང་ཐོགས་ནས་འབྲས་བརྡུང་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་དང་ཉེ་བར་སློབ་དཔོན་འཁོར་ བཅས་བྱོན་པ་ན། ལུས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་མ་གུས་པའི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་སྤྱི་ལ་ཁ་ཟེར་རོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་འབྲས་ཀྱི་གཏུན་དང་གཏུན་བུ་ཚལ་པར་གས། དེས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟ་སྟངས་བྱས་མོད་ཅང་མ་གནོད་དོ། །ཡང་དེས་སློབ་དཔོན་གྱི་འཁོར་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟངས་ཡང་ཡང་བྱས་པས། ཕལ་ཆེར་ལ་མ་གནོད་ཀྱང༌། ཁ་ཅིག་ལ་གོས་ཚིག་པ་དང་འགྱེལ་བ་དག་བྱུང་ངོ༌། །སློབ་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་ནས་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས། ཕྲ་མེན་མ་དེ་ཁ་བུབ་ཏུ་ལྟུང་བ་དང༌། ལག་པ་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ༌། །དེར་སློབ་དཔོན་ཐུགས་སྙིང་རྗེ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པས་ལག་པ་གཉིས་གསོ་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་འབྱར་བར་མཛད་དོ། །དེས་སྔགས་བཟླས་ཤིང་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟ་སྟངས་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཐུགས་ཡེངས་ཏེ་བསྲུང་བ་གཡེལ་བའི་རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཟེར། སློབ་དཔོན་རང་གི་གནས་གཞིར་ཕེབས་པ་ན། ཤིན་ཏུ་བསྙུང་པར་གྱུར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ན་རེ། འདི་ལྟ་བུ་ནི་བླ་མའི་གསུང་ལས་དེ་བཱི་ཀོ་ཊར་མ་འགྲོ་ཞེས་གསུང་ན། བཀའ་དེ་བཅག་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང༌། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དུ་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་བཤགས་པ་གྱིས་ཤིག དེ་ནས་ཀྱང་ལང་ལ་ཤོག ཞག་བདུན་གྱི་ཁོངས་སུ་འཁོར་བར་གྱིས་གསུང༌། དེ་ནས་སློབ་མ་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་མང་པོས། སྐད་ཅིག་ལ་མྱུར་བར་དེ་རྣམས་བྱས་ཏེ། ཚུར་ལོག་འོངས་པས། ཚན་གཅིག་གིས་སྨན་ཐོགས་ཏེ་ འོངས་པ་ལ། ལམ་དང་ཉེ་བ་ན་བུད་མེད་མང་པོས་པདྨའི་མཚོ་ལ་ཁྲུས་བྱེད་དེ། དེ་རྣམས་ན་རེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁྲུས་གྱིས་ཟེར། སློབ་དཔོན་བསྙུང་བས་ལོང་བ་མེད་དོ་བྱས་པ་ན། དེ་རྣམས་ན་རེ། བསྙུང་བ་གདངས་ཟེར། སྨན་རྣམས་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཞག་ནས་ཁྲུས་ཅུང་ཟད་བྱས་པས། སྨན་དེ་དག་བུད་མེད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱེར་ནས་གར་སོང་ཆ་མེད་དོ། །དེ་ནས་ནང་དུ་འོངས་ནས་སློབ་དཔོན་དང་མཇལ
Chinese
上师知晓那附近的佛教徒全部都会被毁灭，于是上师的弟子们取走了出生地的手印，丢进了大河里。她因此怀恨在心。一次，上师走在去城市的路上，那个恶毒的空行母拿着木杵正在舂米。上师和眷属靠近时，她身体上显露出对上师不敬的姿态，并且辱骂所有佛教徒。当时，上师用目光注视，米杵和杵臼都裂成了碎片。她也用目光注视上师，但没有造成任何伤害。她又再三用目光注视上师的眷属们，虽然大部分人没有受到伤害，但有些人衣服被烧着，还有些人跌倒了。弟子们禀告后，上师再次用目光注视，那个罗刹女脸朝下倒地，双手也掉在了地上。当时，上师心中稍微生起慈悲心，用恢复的目光使双手粘了回去。她念诵咒语并用目光注视上师。据说，由于慈悲心的力量，上师稍微分心，出现了疏于防护的样子。上师回到自己的住所后，变得非常虚弱。上师说：“像这样违背上师的教言，不离开德瓦寇达（梵文，Devīkoṭa），这是违背教言的罪过。在二十四个圣地和八大尸陀林中，向勇士和瑜伽母们做会供和忏悔吧。之后再回来，七天之内完成。”之后，许多拥有快速行走的成就的弟子们，立即迅速地完成了这些，然后返回。其中一组带着药物回来，在靠近路边时，许多妇女正在莲花湖中沐浴。她们说：“瑜伽士，洗澡吧。”他们说：“上师生病了，没空。”那些妇女说：“把病治好。”他们把药物放在水边，稍微洗了个澡，那些药物就被那些妇女拿走了，不知去向了。之后，他们进入室内拜见了上师。
English
The master knew that all the Buddhists in that vicinity would be destroyed, so the master's disciples took the birthplace seal and threw it into the great river. She held a grudge because of that. Once, as the master was walking on the road to the city, that vicious dakini was holding a wooden pestle and pounding rice. When the master and his retinue approached, she showed disrespect to the master with her body and insulted all the Buddhists. At that time, the master gazed at her, and the rice pestle and mortar were shattered into pieces. She also gazed at the master, but it did no harm. Again, she repeatedly gazed at the master's retinue, and although most were unharmed, some had their clothes burned and some fell down. After the disciples reported this, the master gazed again, and the ogress fell face down, and both of her hands fell to the ground. At that time, the master felt a little compassion and used a restoring gaze to reattach her hands. She recited mantras and gazed at the master. It is said that due to the power of compassion, the master was slightly distracted and appeared to be neglecting protection. When the master returned to his residence, he became very weak. The master said, "Like this, disobeying the guru's words, not leaving Devīkoṭa (梵文，Devīkoṭa), is the fault of breaking the command. In the twenty-four sacred places and eight great charnel grounds, make a tsok offering and confession to the heroes and yoginis. Then come back, complete it within seven days." Then, many disciples who had attained the accomplishment of swift walking immediately and quickly completed these tasks and returned. One group brought medicine back, and near the road, many women were bathing in the lotus lake. They said, "Yogis, take a bath." They said, "The master is sick, we don't have time." Those women said, "Cure the illness." They put the medicine by the water and took a short bath, and the medicine was taken away by those women, and no one knew where it went. After that, they went inside and met the master.
Tibetan
་བ་ན། བུད་མེད་དེ་དག་སྔར་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གསུང༌། དེ་ནས་སློབ་མའི་མཆོག་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་བདུན་བཅུ་རྩ་གཉིས་བོས་ཏེ། སྐུའི་དྲུང་དུ་གནས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ན་རེ། ད་རེས་བླ་མའི་བཀའ་བཅག་པའི་ཆད་པ་ཟློག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན། ད་བར་དོར་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ཏེ་སླར་འོང་བ་ཡིན་པས་དེ་བར་དུ་འདིར་ཡང་མ་ཡོང་ཞིག་གསུངས་ནས། སྒོ་བསྡམས་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེར་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་བྱས་ཀྱང་གདུག་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སླར་བྱུང་ན་བདག་ཅག་ཕུང་བར་འགྱུར་ཞེས་འགྲོས་ནས། སྐུ་འདས་སོ་ཤེས་བསྒྲགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་དང་རྩིས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ཏེ། དེ་དག་རྒྱལ་པོའི་མི་དང་བཅས་པ་འོངས་ནས། ཞག་ལྔ་བའི་ཉིན་མོ་སྒོ་ཕྱེ་བས་སློབ་དཔོན་སྐུ་འདས་པར་མཐོང༌། སློབ་མ་འགའ་དང་བྲམ་ཟེ་དང་རྩིས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་བུད་ཤིང་ཁྱེར་ཏེ། དུད་ཁྲོད་ཆེན་པོར་སྐུ་གདུང་སྤྱན་དྲངས་པ་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ ལས་རེ་རེ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་པོ། གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་གང་ནས་བྱུང་ཆ་མེད་པར་འོངས་པས། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མི་དེ་རྣམས་དེ་དག་གི་གཟི་བརྗིད་མ་བཟོད་གདུང་བས་ཚིག་པར་གྱུར་ཏེ། ཅུང་ཟད་བྲོས་ནས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ལྟ་བ་ལས་གདུང་ལ་ཉེ་བར་འགྲོ་མ་ཐུབ་བོ། །གྲུབ་ཐོབ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བར་སྣང་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་དབུས་སུ་སྐུ་གདུང་བཞག་སྟེ། རང་བྱུང་གི་མེ་འོད་ཀྱིས་སྦྱངས་སོ། །དུས་དེར་མྱ་ངན་གྱི་ཤུགས་ཡོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་དེ་དག་བལྟ་བར་འོངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ཅུ་རྩ་བཞི་དང༌། གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པ་གཞན་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་ཏེ་གནས་པ་ལ། ཞག་བདུན་པའི་ཐ་མར་སློབ་དཔོན་ཉིད་སྔོན་བཞིན་དུ་གདུགས་བདུན་བརྒྱ་དང༌། ཌ་མ་རུ་བདུན་བརྒྱ་དང༌། སྣང་བའི་འཁོར་བདུན་བརྒྱ་དང༌། མི་སྣང་བའི་འཁོར་བདུན་བརྒྱར་བཅས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱོན་བྱུང་བ་ན། རྣལ་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་བསུ་བ་བྱས་ཤིང༌། ས་ཕྱོགས་མཐོ་བ་ཅིག་ལ་སློབ་དཔོན་བཞུགས་ཏེ། སོ་སོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་མང་དུ་མཛད་དོ། །དེའི་མཐར་ངའི་ལུས་ག་རེ་ཞེས་གསུང་བ་ལ། བསྲེགས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་ཞུས་པས། དོ་ཧ་རྡོ་རྗེ་གླུ་དབྱངས་མཆོག་དང
Chinese
说，那些女人是以前的空行母所化现的。然后，他召集了七十二位最优秀的男女瑜伽士弟子，让他们待在身边。上师说：“这次违背上师的命令，无法避免惩罚。现在去修持中阴胜妙成就，回来后这段时间不要再来这里。”说完，他关上门住了下来。弟子们对此事严守秘密，但那些恶毒的空行母们却议论纷纷，说如果他再回来，我们就要遭殃了。由于他们散布了上师圆寂的消息，婆罗门和占星师们得知后禀告了国王。于是，他们带着国王的人一起来了。第五天，他们打开门，看到上师已经圆寂。一些弟子、婆罗门和占星师们拿着檀香等木柴，将遗体抬到巨大的火堆中。就在那一瞬间，能赐予刀剑等八十四种成就中的每一种成就者，从一开始就成就的八十四位成就者，带着众多眷属，不知从何而来。婆罗门等人无法忍受他们的光芒，被灼烧得痛苦不堪，稍微逃离，远远地和人群一起观看，无法靠近火堆。那些成就者们在空中绘制坛城，将遗体放置在中央，用自生之火焚烧。当时，为了表现出悲伤的样子，以及观看那些神变景象，来了成百上千的男女瑜伽士，以及突然聚集来的无数其他人。第七天结束时，上师像以前一样，带着七百把伞、七百个手鼓、七百个显现的眷属和七百个不显现的眷属，显现出来。所有的瑜伽士都感到惊奇，前去迎接。上师坐在一处高地上，对每个人都给予了许多佛法教诲。最后，他说：“我的身体在哪里？”他们回答说：“已经火化了。”然后唱起了金刚歌。
English
He said that those women were emanations of the former dakinis. Then, he summoned seventy-two of the best male and female yogi disciples and had them stay by his side. The master said, "This time, there is no avoiding the punishment for breaking the guru's command. Now go and accomplish the supreme siddhi of the bardo, and do not come here again until then." Having said this, he closed the door and stayed inside. Although the disciples kept it a secret, the malicious dakinis gossiped, saying that if he came back, we would be doomed. Because they spread the news of the master's passing, the Brahmins and astrologers learned of it and reported it to the king. So they came with the king's men. On the fifth day, they opened the door and saw that the master had passed away. Some disciples, Brahmins, and astrologers carried sandalwood and other firewood and carried the body to a large pyre. At that very moment, those who could bestow each of the eighty-four siddhis, such as swords, the eighty-four siddhas who had been accomplished from the beginning, came with many retinues from nowhere. The Brahmins and others could not bear their splendor and were burned with pain. They fled a little and watched from afar with the crowd, unable to approach the pyre. Those siddhas drew a mandala in the sky, placed the body in the center, and burned it with self-arising fire. At that time, to show the appearance of sorrow and to see those miraculous displays, hundreds and thousands of male and female yogis came, and countless others suddenly gathered. At the end of the seventh day, the master appeared as before, with seven hundred umbrellas, seven hundred damarus, seven hundred visible retinues, and seven hundred invisible retinues. All the yogis were amazed and went to greet him. The master sat on a high place and gave many Dharma teachings to each of them. Finally, he said, "Where is my body?" They replied, "It has been cremated." Then he sang the supreme vajra song.