Tibetan
ས་པ་ན། ཇི་ཞིག་ལྟར་ན། ཆུའི་དཀྱིལ་ནས་ཉ་མཆེ་བ་ཅན་ཞིག་ཉང་གིས་བྱུང༌། དེས་སློབ་དཔོན་ལ་གནོད་པར་གྱུར་གྱི་དོགས་ནས། དེ་ལ་མདུང་ཐུང་ཞིག་བསྣུན། ཉ་དེས་ཞི་བ་སྦས་པའི་ཞབས་ལ་རྨུགས། ཆུའི་དཀྱིལ་དུ་ཉས་འཁྱེར་ལ་ཁད་པ་ལ། བླ་མ་དྲན་པར་བྱས་པས། ཉའི་ཁ་ནས་བཏང་སྟེ་ཉ་ཆུ་ལ་སོང་ངོ༌། །དེར་རྨས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལ་མ་གཡེལ་བར་བྱས་པས། ཞག་བདུན་སོང་བའི་ཐོ་རངས་ཤིག ཅི་བྱས་མེད་པར་ཟུག་རྔུ་རྣམས་ཞ། ཡང་ཤར་ཕྱོགས་ར་ཁང་གི་ཡུལ་དེར་སློབ་དཔོན་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཏུ་ བཞུགས། ཞི་བ་སྦས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྣ་ཚོགས་ནས་ཡོ་བྱད་འཚོལ་བ་སོགས་དོན་མང་པོ་ལ་འགྲོ་དགོས། ཡུལ་དེ་ནི་ཆུ་ཀླུང་ཤིན་ཏུ་མང་བས། ཡང་ཡང་རྐྱལ་ཞིང་བརྒལ་དགོས་པ་ལས། སྲོག་ཆགས་སི་སཱ་ར་ཏེ་འཛིན་ཁྲིའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ། བོད་ལ་ཆུ་སྲིན་སྤར་དུ་གྲགས་པས་ཀྱང་ལན་གསུམ་བཟུང་མོད་ཀྱ། སློབ་དཔོན་རང་གིས་ཀྱང་ནུས་པ་བརྙེས་པ་དང༌། བླ་མ་དྲན་པར་བྱས་པས་དེས་ཀྱང་བཏང་བ་འབའ་ཞིག་བྱུང༌། གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་ཀཱིཾ་ཀ་ར་དང༌། ཉ་དང་ཆུའི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པས་ཟོས་ཤིང་ཕུག་པས། རྨས་པ་ནི་བགྲང་དུ་མེད་གསུང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བླ་མའི་སྔགས་དང་སྨན་གཅིག་ཀྱང་མ་བླངས་ཏེ། སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ཕན་པའི་ཐབས་ཐམས་ཅད་གཞན་ལས་བསླངས། ཡུལ་དེར་སློབ་དཔོན་ལོ་གསུམ་བཞུགས་པ། འཁོར་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔ། རིག་མ་བཅུ་གཉིས་དང་བཅས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྤྱད་པས། ཞི་བ་སྦས་པ་ནི་རྒྱུ་འགྲུལ་གཞན་པས་མང་པ་མཛད་དགོས་ཤིང༌། ཡུལ་དེའི་ཆུའི་སྲོག་ཆགས་གཞན་པས་གདུག་པ་ཆེ་བས། ལོ་གསུམ་དུ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཡང༌། ཐུགས་ལ་སྐྱོ་དུབ་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་དུས་ཀྱི་འཁོར་དེ་ཀུན་ཕྱིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་བྱུང་གསུང༌། དེ་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་གྲུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྷང་ག་ལར་བྱོན། དང་པོ་མཇལ་ནས་དེ་བར་གདམས་ངག་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མ་གནང་བས། དེར་གདམས་ངག་གནང་བར་ཞུས་པ་ན། རྙེད་བཀུར་མེད་པར་རྗེས་སུ་བཟུང་ མཛོད་ཅེས། དེ་ཉིད་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ལ། ལྷག་པའམ་མཉམ་ཞེས་འགྲན་བྱེད་མི་དེ་ལ། དཔལ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའང་འཇིགས་ཞེས་གསུང༌། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་སྟེ། ཁྲོས་ཤིང་མ་མཉེས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ་བྲོས་ནས་བཞུད་དོ། །དེར་བང་ཐག་པ་ནས་རྒྱུགས་ཀྱང་རྗེས་མ་ཟིན། ཞག་བདུན་དུ་ཡུལ་དེའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད། དེ་ནས་ཐག་རིང་པོར
Chinese
萨帕那。如何呢？从水中，一条有牙齿的鱼咬了喜瓦桑巴（ཞི་བ་སྦས་པ།）。因为担心它会伤害老师，就用一把短矛刺它。那条鱼咬了喜瓦桑巴的脚。在水中几乎被鱼拖走的时候，忆念上师，鱼就松口了，鱼游走了。虽然伤口很痛，但他没有懈怠对上师的服侍。七天后的一个早晨，不知怎么的，疼痛都消失了。还有，在东方拉康的地方，上师住在一个山洞里。喜瓦桑巴必须从各个城市寻找物品等等，要做很多事情。那个地方有很多河流，所以必须经常游泳渡过。属于西萨拉底鳄鱼类的生物，在藏地被称为“帕”鳄鱼的，也咬了他三次，但是，上师自己也获得了能力，忆念上师，所以鳄鱼才放开了他。此外，还有卡金卡拉动物，以及鱼和水蛇等咬噬和刺伤，他说，伤口数不胜数。对于这一切，他没有接受上师的咒语和药物，咒语和药物等有益的方法，都是从别人那里获得的。上师在那里住了三年，和五个最胜的瑜伽士眷属，以及十二个明妃一起，多次享用会供轮。喜瓦桑巴必须比其他人做更多的旅行。那个地方的水生动物非常凶猛，虽然三年里身体非常劳累，但心中没有丝毫的厌倦。据说，当时的那些眷属后来都获得了成就。之后，师徒二人乘船去了邦嘎拉。从第一次见面到那时，没有给过一句教言，所以在那里请求给予教言。说：“不要贪图名利，请跟随我。”刚一得到那个，就对上师说：“还有比我更好或与我相等的人吗？”还说：“大吉祥金刚萨埵也害怕。”说完，显现出愤怒和不悦的样子，逃走了。在那里，即使拼命奔跑也追不上。七天里，在那个地方的各个方向寻找，也没有找到。之后，在很远的地方
English
Sapanā. How was it? From the water, a fish with teeth bit Śiwā Sambha (ཞི་བ་སྦས་པ།). Fearing that it would harm the teacher, he stabbed it with a short spear. That fish bit Śiwā Sambha's foot. When he was almost dragged away by the fish in the water, he remembered the guru, and the fish let go, and the fish swam away. Although the wound was painful, he did not slacken in his service to the teacher. One morning after seven days, somehow, the pain disappeared. Also, in the place of Rakang in the east, the teacher lived in a cave. Śiwā Sambha had to go to various cities to find goods and so on, and had to do many things. That place had many rivers, so he had to swim across them frequently. The creature belonging to the Sīsāradī crocodile family, which is called "Par" crocodile in Tibet, also bit him three times, but the teacher himself also gained power, and remembering the guru, the crocodile released him. In addition, there were Kāṃkāra animals, as well as fish and water snakes that bit and stabbed him, and he said that the wounds were countless. For all of this, he did not receive the guru's mantra and medicine, and all the beneficial methods such as mantras and medicines were obtained from others. The teacher stayed there for three years, with five supreme yogi attendants and twelve vidyādharīs, and enjoyed the tsok khorlo many times. Śiwā Sambha had to travel more than others. The aquatic animals in that place were very fierce, and although his body was very tired for three years, there was not the slightest bit of weariness in his heart. It is said that all of those attendants at that time later attained accomplishment. After that, the teacher and disciple went to Bangala by boat. From the first meeting until then, he had not given a single word of instruction, so there he requested to be given instruction. He said, "Do not be greedy for fame and fortune, please follow me." As soon as he received that, he said to the teacher, "Is there anyone better or equal to me?" He also said, "The great glorious Vajrasattva is also afraid." After saying that, he showed an angry and displeased appearance and ran away. There, even running as fast as he could, he could not catch up. For seven days, he searched in every direction of that place, but could not find him. After that, in a very distant place
Tibetan
་སོང་ནས། གྲོང་ཁྱེར་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་རྣམས་ལ་དྲིས་ཀྱང་ཆ་མེད། དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་པས། གྷོ་ར་ཊཾ་ཌ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་ཏུ་ཞག་བདུན་ངུ་བཞིན་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་བསྡད། དེར་ཡང་མ་བྱོན་པས། ད་ནི་ཚེ་འདིར་སྐལ་བ་མེད་པ་ཡིན། འདི་ཉིད་དུ་ཤི་བར་བྱ་སྙམ་སྟེ། བྲག་དེའུ་གཅིག་གི་རྩེ་ནས་མཆོངས་པས་ཀྱང་ཡན་ལག་བསྣད་པ་སོགས་མེད་ཅིང༌། གནོད་པ་ཅང་མ་བྱུང༌། དེར་ཡིད་སྐྱོ་བས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བསྡད་པ་ན། རིག་མ་ངོ་ཤེས་པ་ཅིག་ཕྱོགས་དེར་བྱུང་སྟེ། སློབ་མ་བཟང་པོ་ཅི་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་གསུང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་རིག་མ་བླ་མ་ཡིན་པས། ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་ཏེ། ཁོ་བོ་ནི་སྐལ་བ་མེད་དེ། བླ་མས་བོར་བས་འཆི་བར་སེམས་བྱས་པས། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་སློབ་དཔོན་གྱིས་ངེས་པར་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་འདུག་གསུང༌། དེར་ཡིད་ཅུང་ཟད་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གང་ན་བཞུགས་དྲིས་པས། བླ་མ་ནི་ངའི་ཁྱིམ་དུ་བྱོན་ནས་ཞག་འགའ་བཞུགས་ཏེ་ད་ལྟ་བལ་པོར་བཞུད་གསུང༌། བུད་མེད་དེ་མི་སྣང་བར་ཐལ་ལོ། །དེར་ཞི་བ་སྦས་པས་ལམ་དུ་ཞུགས་བྱོན་པ་ན། བྲག་རྩེ་ ནས་མཆོངས་པ་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། ཅིའི་ཕྱིར་མཆོངས་ཞེས་འདྲི་བ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལ། ལན་ནི་མ་སྨྲས། ཁོ་བོ་བླ་མ་མ་རྙེད་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ། འདི་ཀུན་སོས་རེ་དལ་ན་སྙམ་ཚིག་པ་ཟ་བར་བྱུང་སྐད། དེ་ནས་བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དང་གནས་གཞི་སོ་སོར་དྲིས་པས། གཞན་རྣམས་སུ་ཤོད་མཁན་མ་བྱུང༌། ཡཾ་བུའི་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་ལྷ་ཁང་གི་དཀོན་གཉེར་ན་རེ། དེ་འདིར་བྱུང་སྟེ་ཞག་འགའ་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པ་འདྲ་བྱས་ནས་ཀཱ་མ་རུར་སོང་ཟེར། དེ་མ་ཐག་ཀཱ་མ་རུ་ལ་བསྟད་ནས་བྱོན་པས། ནགས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སུ་ཆོམ་རྐུན་དང༌། སྟག་དང༌། མ་ཧེ་དང༌། བསེ་རུ་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་པ་ཇི་སྙེད་བྱུང་ཡང༌། བླ་མ་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་བྱས་པས་གནོད་པ་མ་བྱུང༌། ཀཱ་མ་རུའི་གྲོང་ཁྱེར་ག་རུ་ཌ་གྷ་ཊ་ན་སློབ་དཔོན་བཞུགས་པ་དང་མཇལ། དགའ་ཆེས་ཏེ་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་པའི་ཕྱག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་བྱས་སོ། །དེར་བླ་མ་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་གདམས་ངག་འདོད་ན། ངའི་བླ་མ་ཨ་སི་ཏ་གྷ་ན་མཁའ་སྤྱོད་དུ་གཤེགས་པའི་ས། ཧེ་རཾ་པའི་བྲག་གི་རྩེ་དེ་ཡིན་པས། དེར་སོ་ཕག་གི་མཆོད་རྟེན་མི་འགྲེང་ལྔ་ཡོད་པ་ཞིག་བཞེངས་ཤིག་གསུང༌། དེ་ནས་ཡུལ་དེར་ཕྱིན་ནས་གོས་ཞིག་ཡོད་པ། ཕག་བྲེའི་རིན་ལ་སྤྲད་ནས། ཕ་གུ་བརྡེག་པ་དང༌། སོ་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་བ་སྦས་པ་གཅིག
Chinese
之后，在各种城市向人们询问，但都不知道。就这样寻找了两个月也没找到。在名为霍拉坦达的城市里，哭了七天，一边哭一边祈祷。在那里也没出现。现在觉得此生没有缘分了，想要在这里死去。从一个岩石山顶跳下去，也没有伤到肢体，什么损害也没有。在那里稍微沮丧地待了一会儿，一个认识的明妃朝那个方向走来，说：‘好学生在做什么呢？’因为上师的明妃是喇嘛，所以用头顶触碰她的脚。他说：‘我没有缘分，因为喇嘛抛弃了我，所以想死。’她说：‘你的上师一定会摄受你的。’在那里稍微高兴了一点，问上师在哪里。她说：‘喇嘛到我家住了几天，现在去尼泊尔了。’那个女子消失不见了。之后，寂静藏走了，在路上走的时候，看到从岩石顶上跳下来的人们，很多人问：‘为什么要跳？’没有回答。他说：‘我因为找不到喇嘛而痛苦，希望这些都能慢慢好起来。’据说他很生气。之后，他去了尼泊尔，在各个城市和地方询问，其他地方没有人知道。扬布的大黑天神庙的管理人说：‘他来过这里，像疯子一样住了几天，然后去了卡玛鲁。’他立刻前往卡玛鲁。在森林的路上，遇到了强盗、老虎、水牛、犀牛等等各种恐惧，但他只想着喇嘛，所以没有受到伤害。在卡玛鲁的城市嘎茹达嘎塔，他见到了上师。非常高兴，身体扑倒在地，做了成百上千个礼拜。在那里，喇嘛说：‘如果你想要口诀，我的上师阿斯塔嘎纳去世的地方，是黑让巴的岩石顶，在那里建造一个有五个人高的砖砌佛塔。’之后，他去了那个地方，用一件衣服换了砖的价钱，打泥、烧砖等等所有的事情，都是寂静藏一个人做的。
English
After that, he asked people in various cities, but no one knew. He searched for two months without finding him. In a city called Horatanda, he cried for seven days, praying as he cried. He didn't appear there either. Now he felt that he had no connection in this life and wanted to die here. He jumped from the top of a rocky hill, but he didn't injure his limbs or suffer any harm. He stayed there for a while, feeling dejected. Then, a familiar vidyadhari came in that direction and said, 'What is a good student doing?' Because the guru's vidyadhari was a lama, he touched her feet with his head. He said, 'I have no connection, because the lama abandoned me, so I want to die.' She said, 'Your guru will definitely take you in.' He was a little happier there and asked where the guru was. She said, 'The lama came to my house and stayed for a few days, and now he has gone to Nepal.' That woman disappeared. After that, Zhiwa Zang went on the road. When people saw him jumping from the top of the rock, many people asked, 'Why did you jump?' He didn't answer. He said, 'I am suffering because I can't find the lama, and I hope these things will get better slowly.' It is said that he was very angry. After that, he went to Nepal and asked in various cities and places, but no one knew in other places. The caretaker of the great black Mahakala temple in Yambu said, 'He came here, stayed for a few days like a madman, and then went to Kamaru.' He immediately went to Kamaru. On the forest roads, he encountered robbers, tigers, buffaloes, rhinoceroses, and other fears, but he only thought of the lama, so he was not harmed. In the city of Garuda Ghata in Kamaru, he met the guru. He was very happy, prostrated his body on the ground, and made hundreds and thousands of prostrations. There, the lama said, 'If you want the instructions, the place where my guru Asita Ghana passed away into the sky is the top of the rock of Herampa, so build a brick stupa there that is five people tall.' After that, he went to that place, exchanged a piece of clothing for the price of bricks, and all the work of beating mud, firing bricks, etc., was done by Zhiwa Zang alone.